eniac zei:
Niet in Gent neen, maar in Brugge, Brussel, Antwerpen, ... vormt het geen groot probleem om in het weekend te gaan sightseeen.
Wat Brussel betreft heb je gelijk. Brussel is dan ook een ramp wat mobiliteit betreft.
In Antwerpen kom ik amper met de wagen.
In Brugge zijn de straten reeds jaren "geknipt", zoals nu op tafel ligt voor Gent. In Brugge kan je ook niet meer van de ene kant van de stad naar de andere kant rijden, je wordt continu in een lusbeweging terug naar de ring gestuurd.
eniac zei:
Ik vind nu ook niet dat ik zo middeleeuws redeneer als ik denk dat ik mijn wagen in 1 van de vele grote parkeergarages moet kunnen stallen. Zo belachelijk is dat toch niet?
En nee, ik sta niet graag in de file. Als ik dat kan mijden, dan mijd ik het - zo'n beetje de reden waarom ik nog zelden in Gent te vinden ben.
Ik weet inderdaad niet hoe de grote parkeergarages zullen passen in het mobiliteitsplaatje die Watteeuw voor ogen heeft. Enerzijds is dat lekker efficiënt; geen "zoekend" verkeer, vlotte doorstroming. Anderzijds moeten er wel op elk moment auto's kunnen passeren waardoor autoluw verkeer niet mogelijk is op alle invalswegen van en naar die parkeergarages die zich in het centrum bevinden.
eniac zei:
Niet akkoord, maar dan echt echt niet. Als verantwoordelijke automobilist kuis ik serieus mijn tenen uit om geen accidenten te veroorzaken met zwakkere weggebruikers, en ik geef vaak genoeg mijn rechten op.
Er zijn fietsers die alles aan hun laars lappen en er zijn automobilisten die dat doen. Er zijn fietsers die rechten opgeven en er zijn automobilisten die dat doen. Maar wat me vooral opvalt als ik nog eens door Gent rij is dat het toch echt de fietsers zijn die er in grote getale een compleet zootje van maken. Posteer je aan een rood licht in een gebied waar veel fietsers op baan zijn en ga eens turven wie je het meest door het rood ziet gaan. Doe hetzelfde op een kruispunt van voorrangsweg met zijstraat en turf wie het vaakst zonder opletten of voorrang geven vanuit de zijstraat op de hoofdweg komt gevlogen.
Hoogstens haal je hier een patstelling uit en schilder je beide partijen als even erg af. Maar dat gedoe rond "koning auto" in Gent is te zot om los te lopen. Aan alle kanten zoeven ze rond uw oren en je moet maar zien dat je ze niet raakt. Dat is de heersende mentaliteit. Misschien niet voor jou persoonlijk, maar als algemeen verkeersbeeld: absoluut.
Trouwens, als ik mijn rechten steevast zou opnemen kan ik uiteraard wel in het ziekenhuis belanden, of nog erger: mijn vrouw en/of dochters. In mijn eerste reply had ik het zeker niet noodzakelijk over rechten opgeven ten opzichte van uitsluitend fietsers, maar over het principe van het opgeven van rechten in het algemeen en hoe dat nu eenmaal de realiteit is voor elke verantwoordelijke bestuurder.
Mja, ik kan alleen maar herhalen dat mijn perceptie omgekeerd is. Waarschijnlijk is het gras altijd groener aan de overkant en/of zijn we allebei gewoon "te braaf" in het verkeer.
Bij wijze van test zou ik graag eens mijn dagelijkse rit van en naar het werk filmen; éénmaal vanuit het standpunt van de fietser, en éénmaal vanuit het standpunt van de automobilist. Sorry maar ik durf wedden dat je als fietser veel meer uw rechten moet opgeven dan als autobestuurder. Alleen al het aantal fietspad-blokkades (in 90% van de gevallen door auto's/camionettes) die ik elke dag moet ontwijken is nauwelijks voor te stellen wanneer je de denkoefening zou maken dat het omgekeerde zou gebeuren. Een fiets(er) is klein, smal, licht, traag, manoeuvreerbaar, ... en daar wordt van geprofiteerd. Mochten fieters van vandaag op morgen de omvang, gewicht en snelheid hebben van een auto, wees er maar zeker van dat het fietspad plots wél gerespecteerd zou worden als volwaardige strook.