Oij zei:
Ja, als je kan rijden maar je buist door stress. Jammer, maar volgende keer slaag je dan wel en er is niets aan de hand.
Mensen die slagen maar eigenlijk niet echt kunnen rijden..dat is het probleem. (Voor alle duidelijkheid, het echte leren begint maar na het examen. Maar er is nog een verschil tussen geen ervaring hebben en echt niet kunnen rijden.
Wat de examinator betreft..ja, daar is al veel over gezegd en geschreven.
Een examinator is en blijft een mens en geen robot dus er zal altijd wel verschil tussen zitten. Maar dat mag natuurlijk niet het verschil maken tussen geslaagd en gebuisd.
Tien jaar geleden heb ik mijn rijexamen VIER keer moeten doen om uiteindelijk te slagen en als ik eerlijk ben, ik vond niet dat ik een slechte chauffeur was destijds. Wat ik wel had was toch wel een portie pech, al denk ik ook wel dat ze het er gewoon om doen soms. Mijn theoretisch examen & het parkeren was een fluitje van een cent, daar was ik dus ook meteen op door, maar toen begon de miserie.
- Het examen op de weg, daar was ik dus op gebuisd omdat ik bij een rood licht naar links moest. Ik stond te wachten op het linker-rijvak tot het groen werd en nadat ik vertrokken was reed ik het linkervak op (dubbele baan na het roodlicht). Gewoon een domme fout dus, ik snap dat ze u daar wel voor buizen. Mijn examen duurde letterlijk 2min
- De tweede maal kreeg ik de hoofdexaminator, de baas van't centrum in Alken dus. Die kerel was een regelrechte nazi, als het aan hem lag mocht niemand zijn rijbewijs halen. Die scheet u gewoon constant uit terwijl ge uw examen aan het doen waart, van professionalisme gesproken. De instructeur van de rijschool heeft ook nog fameus ruzie met die kerel gehad, mijn examen was gewoon goed.
- De derde maal kom ik op een kruispunt met voorrang van rechts, ik stop, kijk & vertrek terug. Net nadat ik de drempel op rij (meer een plateau) komt er ene tegen 80 per uur uit die straat geveegd, waar ge dus maar 50 mocht. Volgens de examinator moest ik dus halverwege het kruispunt nog stoppen & meneer doorlaten, wat dus eigenlijk betekent dat ik achteruit had moeten rijden. Hij zei nadien nog dat hij in het dagelijks leven ook gewoon was doorgereden, maar hij moest mij buizen.
De laatste keer was ik dus door & het was ook de enige van de vier keren dat ik gewoon dacht van "fuck it, het interesseert mij niet meer". Gewoon chill rondbollen & blijkbaar was dat genoeg. Het nadeel aan heel dit verhaal is dat die hele grap mij zo'n 3000€ heeft gekost. Mijn voorlopig rijbewijs was al verlopen & ik moest telkens weken (soms zelfs 2 maanden) wachten tussen elk examen omdat hun agenda bomvol zat. Om te blijven rijden tussen de examens door moest ik dus telkens rijlessen bij nemen, wat na 3 examens fameus begint door te tellen. Voor mijn part was dit dus ook één van die vele verhalen waarbij mensen er van overtuigd zijn dat het allemaal om geldklopperij draait. Ik vond mezelf echt geen betere chauffeur dan de eerste keer dat ik mijn examen deed, maar als ge pech hebt, dan heb ge het zitten.