Ik vond het een interessante dag. Een beetje druk, dat wel, maar wat had je verwacht, met zo'n grote namen.
Ik was beperkt vertrouwd met Cantillon (ik had de makkelijk vindbare bieren al geproefd en goed bevonden), en Russian River kende ik uiteraard van naam, maar Allagash was me volledig nieuw. Alle bieren waren van zeer hoge kwaliteit, op een enkele uitzondering na (Cuvée Saint Gilloise) waarvan ik vond dat de puttekes toch iets te aanwezig waren, of waar ik de frambozen wat kunstmatig vond doorkomen (Coolship Red). Maar uiteraard, geuren en smaken verschillen, YMMV.
Bij Cantillon waren de uitblinkers voor mij de Grand Cru Bruoscella 2010, de Kriek (Lou Pepe en de gewone), de Vigneronne en de Zwanze 2012 met rabarber. Dat laatste was op zichzelf verbazend geslaagd, maar in combinatie met de bijpassende speculoos, was het nog helemaal iets anders.
(Ook een special mention voor de Rosé de Gambrinus met pecorino met truffels. Zeer geslaagd huwelijk!)
Van Russian River heb ik vooral de Beatification onthouden. Sappig en zuur, zeer lekker. Een wereld van verschil met de gecontroleerde Brett versie (was dat de Sanctification?). Die vond ik namelijk veel te agressief. Pliny the Elder was ook zeer mooi, al zou het te mooi zijn moest ik geen twijfels hebben bij de hype (moeilijk objectief in te schatten, zo'n legendarische bieren).
Mijn respect voor Cantillon is er alleszins nog een streepje op vooruit gegaan. Ik voelde me oprecht schuldig wanneer ik een glas moest lozen, maar ik was vastberaden om mijn hoofd erbij te houden tot het laatste bier. En het waren er best veel!
Voor herhaling vatbaar, dus, al wil ik er volgende keer met gezelschap naartoe (alleen drinken is altijd wat zielig), en zorg ik volgende keer ook dat ik iets meer gegeten heb. De hapjes waren nogal beperkt, vond ik.
en hier en daar nog wat extra. Ik was dan nog op krukken ook, wat er voor zorgde dat ik zeker nog deftig een trap moest kunnen afdalen. Enkel naar het toilet gaan was een hele opgave.
