Tr1ploid
Legacy Member
Hoi 9livers.
De laatste tijd begin ik me te interesseren in een aantal onderwerpen die draaien rond algemene filosofie van het gamen. Wat is de toekomst van gamen, hoe moeten we dingen leren uit games uit het verleden?
Deze keer had ik het graag gehad rond één bepaald aspect van games, namelijk de graphics, en dan de evolutie doorheen de tijd.
De vraag die ik jullie stel is, wat voor jullie 'verouderde graphics' zijn, maw, hoe ver moet je terug gaan in de tijd voor je games ontdekt waarbij de graphics zodanig verouderd zijn dat het zichtbaar stoort tijdens het spelen?
Ik heb altijd gedacht dat zoiets volledig subjectief is en afhangt van hoe goed de graphics zijn die je zelf gewoon bent, maar de laatste tijd begin ik daar twijfels over te krijgen.
Neem bijvoorbeeld de games Half Life en Half Life 2. Belangrijk is dat er al meer tijd is verstreken tussen de release van HL2 en nu, dan tussen de release van HL1 en HL2. Ten tijde van de release van HL2 vond ik al dat de HL1 graphics er enorm gedateerd uit zagen tot het punt dat het echt een storend punt was tijdens het herspelen (ook al blijft het spel natuurlijk fenomenaal). Hetzelfde heb ik nu echter totaal niet als ik Half Life 2 bekijk. Half Life 2 ziet er, naar mijn bescheiden mening, nog altijd 'mooi' uit.
Redelijk gelijkaardige gevallen zijn de eerste Deus Ex t.o.v. Invisible War, en Thief 2 versus Deadly Shadows.
Is het zo dat er een bepaald punt gekomen is waarop grafische artiesten een voldoende groot arsenaal aan polygonen hadden waarmee ze iets 'moois' in elkaar konden kneden of is dit idee compleet van de pot gerukt? Het zal natuurlijk wel een enorm subjectief gegeven zijn waar dat exacte punt ligt, maar ik vraag me af ik hier volledig alleen in sta en de meeste mensen die CryEngine3 en dergelijke gewoon zijn, een game als Half Life 2 verschrikkelijk lelijk vinden, of dat dit weldegelijk een mening is die gedeeld wordt door meerdere personen?
Wat is nu in godsnaam het punt van deze discussie? Wel, het kan vooral belangrijk zijn voor indie-ontwikkelaars die zich op de 3d-markt willen wagen met een lager kapitaal. 3D is uiteindelijk niet enkel grafisch interessant maar verandert tevens gameplaygewijs totaal de essentie van de game die je uiteindelijk kan maken.
Een voorbeeld hiervan is een game waar ik onlangs ettelijke uren aan heb besteed, Mount&Blade:Warband. Alle reviews hebben als voornaamste negatieve punt 'de graphics', maar het is uiteindelijk een titel die geprijsd wordt als een indiegame (€20) waar je honderden uren kunt insteken.
Op gebied van 2D graphics heb je een gelijkaardig fenomeen, maar daar is die grens intussen al zodanig ver achter ons dankzij photoshop en andere grafische programma's dat de discussie daar vrij nutteloos wordt. De fantastische graphics van Braid zijn bvb van de hand van één persoon. Daar is nog weinig discussie over nodig, denk ik dan. Het heeft al lang geduurd eer ik vond dat 3d graphics de pracht van de handgetekende Infinity-Engine games (Baldurs Gate e.d.) konden evenaren.
De laatste tijd begin ik me te interesseren in een aantal onderwerpen die draaien rond algemene filosofie van het gamen. Wat is de toekomst van gamen, hoe moeten we dingen leren uit games uit het verleden?
Deze keer had ik het graag gehad rond één bepaald aspect van games, namelijk de graphics, en dan de evolutie doorheen de tijd.
De vraag die ik jullie stel is, wat voor jullie 'verouderde graphics' zijn, maw, hoe ver moet je terug gaan in de tijd voor je games ontdekt waarbij de graphics zodanig verouderd zijn dat het zichtbaar stoort tijdens het spelen?
Ik heb altijd gedacht dat zoiets volledig subjectief is en afhangt van hoe goed de graphics zijn die je zelf gewoon bent, maar de laatste tijd begin ik daar twijfels over te krijgen.
Neem bijvoorbeeld de games Half Life en Half Life 2. Belangrijk is dat er al meer tijd is verstreken tussen de release van HL2 en nu, dan tussen de release van HL1 en HL2. Ten tijde van de release van HL2 vond ik al dat de HL1 graphics er enorm gedateerd uit zagen tot het punt dat het echt een storend punt was tijdens het herspelen (ook al blijft het spel natuurlijk fenomenaal). Hetzelfde heb ik nu echter totaal niet als ik Half Life 2 bekijk. Half Life 2 ziet er, naar mijn bescheiden mening, nog altijd 'mooi' uit.
Redelijk gelijkaardige gevallen zijn de eerste Deus Ex t.o.v. Invisible War, en Thief 2 versus Deadly Shadows.
Is het zo dat er een bepaald punt gekomen is waarop grafische artiesten een voldoende groot arsenaal aan polygonen hadden waarmee ze iets 'moois' in elkaar konden kneden of is dit idee compleet van de pot gerukt? Het zal natuurlijk wel een enorm subjectief gegeven zijn waar dat exacte punt ligt, maar ik vraag me af ik hier volledig alleen in sta en de meeste mensen die CryEngine3 en dergelijke gewoon zijn, een game als Half Life 2 verschrikkelijk lelijk vinden, of dat dit weldegelijk een mening is die gedeeld wordt door meerdere personen?
Wat is nu in godsnaam het punt van deze discussie? Wel, het kan vooral belangrijk zijn voor indie-ontwikkelaars die zich op de 3d-markt willen wagen met een lager kapitaal. 3D is uiteindelijk niet enkel grafisch interessant maar verandert tevens gameplaygewijs totaal de essentie van de game die je uiteindelijk kan maken.
Een voorbeeld hiervan is een game waar ik onlangs ettelijke uren aan heb besteed, Mount&Blade:Warband. Alle reviews hebben als voornaamste negatieve punt 'de graphics', maar het is uiteindelijk een titel die geprijsd wordt als een indiegame (€20) waar je honderden uren kunt insteken.
Op gebied van 2D graphics heb je een gelijkaardig fenomeen, maar daar is die grens intussen al zodanig ver achter ons dankzij photoshop en andere grafische programma's dat de discussie daar vrij nutteloos wordt. De fantastische graphics van Braid zijn bvb van de hand van één persoon. Daar is nog weinig discussie over nodig, denk ik dan. Het heeft al lang geduurd eer ik vond dat 3d graphics de pracht van de handgetekende Infinity-Engine games (Baldurs Gate e.d.) konden evenaren.
a hebt gespeeld kent ge die oranje gloed wel 
).
