Archief - Scripted gameplay

mythe zei:

Ge zijt 21 jaar, dus dan moogde +15 jaar games spelen ze

Nee, even serieus. Ik heb ook da gevoel dat games vergemakkelijken. Maar misschien heeft da ook zijn voordeel. Vroeger had ik bij te moeilijke stukken vaak geen zin meer om het spel nog uit te spelen. Zeker niet als je dat stuk 10* opnieuw moest doen voor je wat verder raakte.

Klik om te vergroten...

Ik wou bijna zeggen "gans mijn leven", maar dan bedacht ik dat ik pas aan 4/5 jaar voor 't eerst een controller in mn handen had

kstoor me vooral aan van die kleine dinkjes. Bijvoorbeeld het einde van cod 6 moet je heel de tijd op 1 knop drukken om da mes uit je te krijgen. Daarna moet je da mes in die andere kerel smijten en of je nu der naast mikt of niet tvliegt toch in zen kop. Der is te weinig skill nodig in de nieuwere games.

Ion1c zei:

kstoor me vooral aan van die kleine dinkjes. Bijvoorbeeld het einde van cod 6 moet je heel de tijd op 1 knop drukken om da mes uit je te krijgen. Daarna moet je da mes in die andere kerel smijten en of je nu der naast mikt of niet tvliegt toch in zen kop. Der is te weinig skill nodig in de nieuwere games.

Klik om te vergroten...

lol ... best dat dat veel van de gameplay uitmaakt :ironic:

Gebruikt is spoiler tags ség...

Goh! Ik speel regelmatig nog eens een oud game (C64, Amiga, MAME) en merk regelmatig dat de gameplay hedendage een stuk BETER in elkaar steekt dan vroeger. Akkoord, de moeilijkheidsgraad zou voor bepaalde games een pak hoger kunnen. Vooral frustrerend als de game in questie niet eens meerdere moeilijkheidsgraden bezit. Maar de moeilijkheidgraad werd vroeger al voor een stuk bepaald door beperkte en frustrerende controls. Daarbij kwam ook nog eens dikwijls het 'random' karakter van de uitdagingen. Bij veel games kon je soms een bepaald iets niet ontwijken, of wat dan ook. Ongeacht skil, het is gewoon onmogelijk. Pech, en uw ventje was dood en je kon opnieuw beginnen en hopen dat je op dat punt deze keer geen tegenslag had wat dat betreft. Bij veel games toen was het in de eerste plaats memoriseren (timed jumps, aanvalspatronen, e.d.), dan pas skill en... een dosis geluk.

'K blijf het leuk vinden om tussendoor oude(re) games te spelen. Maar 'k vind zeker dat er ook positieve evolutie in hedendaagse games zit.

Succesvolle series worden in de meeste gevallen gestreamlined naar casual play toe. Jammer, maar goed, dan koop je die games gewoon niet. Er zijn nog steeds alternatieven. Bijvoorbeeld: MW2 beu wegens te gemakkelijk en streamlined? Speel dan ARMA II, hé.

Marginal0 zei:

nee de speelduur is het niet. je kan de meeste spellen idd zeer snel uitspelen, maar zelfs dan boeit het amper. Far cry is nu wel een extreem voorbeeld. Ik heb niemand geweten die dat spel helemaal heeft uitgespeeld. ik was het na een paar identieke missies ook wel beu. de spelwereld is trouwens zo lineair als pap.

Klik om te vergroten...

Der valt veel te zeggen over FC2, maar lineair is het zeker niet.

lowscore zei:

Goh! Ik speel regelmatig nog eens een oud game (C64, Amiga, MAME) en merk regelmatig dat de gameplay hedendage een stuk BETER in elkaar steekt dan vroeger. Akkoord, de moeilijkheidsgraad zou voor bepaalde games een pak hoger kunnen. Vooral frustrerend als de game in questie niet eens meerdere moeilijkheidsgraden bezit. Maar de moeilijkheidgraad werd vroeger al voor een stuk bepaald door beperkte en frustrerende controls. Daarbij kwam ook nog eens dikwijls het 'random' karakter van de uitdagingen. Bij veel games kon je soms een bepaald iets niet ontwijken, of wat dan ook. Ongeacht skil, het is gewoon onmogelijk. Pech, en uw ventje was dood en je kon opnieuw beginnen en hopen dat je op dat punt deze keer geen tegenslag had wat dat betreft. Bij veel games toen was het in de eerste plaats memoriseren (timed jumps, aanvalspatronen, e.d.), dan pas skill en... een dosis geluk.

'K blijf het leuk vinden om tussendoor oude(re) games te spelen. Maar 'k vind zeker dat er ook positieve evolutie in hedendaagse games zit.

Succesvolle series worden in de meeste gevallen gestreamlined naar casual play toe. Jammer, maar goed, dan koop je die games gewoon niet. Er zijn nog steeds alternatieven. Bijvoorbeeld: MW2 beu wegens te gemakkelijk en streamlined? Speel dan ARMA II, hé.

Klik om te vergroten...

Yup, begr!ijp je helemaal

maar ik spreek mss eerder over de laatste 5 jaar.
Ik vergelijk de games van nu niet echt met die van de C64 en Amiga enzo.
In die tijden waren de games meer gebaseerd op geluk en da heb ik zelf ook ni graag.

Ja, ik ga waarschijnlijk te veel in de tijd terug. Sorry.

lowscore zei:

Ja, ik ga waarschijnlijk te veel in de tijd terug. Sorry.

Klik om te vergroten...

nee nee da bedoel ik nie

ik bedoel gewoon dat IK het daar niet over had. Bedoelde nie dat jij offtopic gaat ofzo he, integendeel

We moeten ook wel een beetje opletten dat we het 'nostalgie-effect' niet gaan negeren.

Vroeger amuseerde ik me ook rot met klassiekers zoals X-Wing, Red Baron, Duke Nukem, Doom, Wolfenstein... etc. Maar je kan ook niet ontkennen dat het toen allemaal bijzonder nieuw was, de weg lag toen nog open om vernieuwend uit de hoek te komen en 'gaming' zat toen nog als het ware in z'n kinderschoenen.
Terwijl dat nu een pak moeilijker is, het is bijna allemaal al eens gedaan.

Je kan je ook afvragen of alles niet 'beter' is als je jong bent. Als jonge gamer heb je nul ervaring en weet je niet altijd wat degelijk is en wat niet. Ik herinner me dat we al blij waren dat we een diskette in onze 386 propten en als het spel al opstartte.

Nu de vraag natuurlijk: waren de games van vroeger echt kwaliteitsvoller?

Je kan niet ontkennen dat winst maken voor een gamebedrijf het belangrijkste is. De tijd dat één iemand in een donker studiootje een game schreef na z'n uren gedurende een paar jaar is al lang voorbij. Nu moet het voor de grote massa speelbaar zijn. Je kan dat goed zien aan de games die zienderogen achteruit gaan, waar de twijfel bestaat over een goed verkoop en die meestal maar een schare fans kent: echte flightsim games bv. Waar is de tijd van Jane's F15, Longbow, Lock-On en Falcon?

Naar mijn ogen doen de consoles hier idd geen goed aan. Iedere PC-gamer huivert al bij het woord 'consoleport', en dat is dikwijls met reden.

Een ander mooi voorbeeld kan je terugvinden in de reviews: zo kreeg een spel tien jaar terug in de PC-gameplay al een negatieve beoordeling omdat het na 15 uurtjes al uitgespeeld was en nu kraait er geen haan meer naar.

Pc-gameplay vind ik nog één van de betrouwbaarste reviewers. Maar dat is een andere discussie natuurlijk

Nostalgie-effect bestaat inderdaad. Enkele weken geleden red alert 2 nog eens gespeeld. Dikke fun natuurlijk, maar het had een deel van zijn charme verloren omdat het verouderd was en omdat het al zoveel keer nagedaan was...

Dobbelsteen zei:

Pc-gameplay vind ik nog één van de betrouwbaarste reviewers. Maar dat is een andere discussie natuurlijk

Nostalgie-effect bestaat inderdaad. Enkele weken geleden red alert 2 nog eens gespeeld. Dikke fun natuurlijk, maar het had een deel van zijn charme verloren omdat het verouderd was en omdat het al zoveel keer nagedaan was...

Klik om te vergroten...

Het is deels nostalgie en deels was het destijds zo vernieuwend dat je er goede herinneringen aan overhoudt. In het RTS genre was dat voor mij onder andere Dune II => Command & Conquer => Red Alert.
Aan pure text-adventures heb ik mij zelden gewaagd maar de Sierra's met tekst-interface waren dikke fun.
Langs de andere kant waren sommige games zoals stuntman echt frustrerend moeilijk , de kleinste fout en je mocht het level opnieuw beginnen.
Na 20 keer is het plezier er dan ook van af.
Het liefste heb ik nog games als "Wing Commander" gespeeld waar de verhaallijn zich aanpastte aan je prestaties . (er waren een aantal eindes voorzien) . Ik vond dat een goed compromis tussen een te laag niveau en het tot in de perfectie herspelen van een level.

Wing Commander is dan ook episch tot en met. Waar is die tijd van die echte klassieke spaceshooters naartoe? Is daar ook al niets meer in te verdienen? Freelancer, Privateer, X-wing Alliance, Descent Freespace...?
Ik herinner me Wing Commander 4 nog, zalig spel en één en al film. Dat ding kwam op 6 CD's, wat toen gigantisch was

Thin Liz zei:

...Terwijl dat nu een pak moeilijker is, het is bijna allemaal al eens gedaan.

Je kan je ook afvragen of alles niet 'beter' is als je jong bent. Als jonge gamer heb je nul ervaring en weet je niet altijd wat degelijk is en wat niet. Ik herinner me dat we al blij waren dat we een diskette in onze 386 propten en als het spel al opstartte.

Nu de vraag natuurlijk: waren de games van vroeger echt kwaliteitsvoller?

Je kan niet ontkennen dat winst maken voor een gamebedrijf het belangrijkste is. De tijd dat één iemand in een donker studiootje een game schreef na z'n uren gedurende een paar jaar is al lang voorbij. Nu moet het voor de grote massa speelbaar zijn. Je kan dat goed zien aan de games die zienderogen achteruit gaan, waar de twijfel bestaat over een goed verkoop en die meestal maar een schare fans kent: echte flightsim games bv. Waar is de tijd van Jane's F15, Longbow, Lock-On en Falcon?
...

Klik om te vergroten...

Thin Liz zei:

Wing Commander is dan ook episch tot en met. Waar is die tijd van die echte klassieke spaceshooters naartoe? Is daar ook al niets meer in te verdienen? Freelancer, Privateer, X-wing Alliance, Descent Freespace...?
Ik herinner me Wing Commander 4 nog, zalig spel en één en al film. Dat ding kwam op 6 CD's, wat toen gigantisch was

Klik om te vergroten...

Echte "hardcore" games voor een beperkte doelgroep worden inderdaad bijna niet meer gemaakt . Vroeger had je inderdaad duikbootsimulatie-games en games als Falcon 4.0 die echt voor een beperkt publiek bedoeld waren.
Wat ik echter nooit begrepen heb is dat games zoals pakweg Commanche , Wing Commander , Tex Murphy-serie, Sam & Max een stille dood gestorven zijn en dat pogingen om de serie nieuw leven in te blazen of niet gelukt of zelfs niet geprobeerd zijn. Ik mis vooral die games waar de nadruk lag op de spelervaring van een middelmatig moeilijk spel waar je zelf zag dat je beter werd. Dat gevoel vind ik niet terug in die nieuwere Tomb Raider-achtige 3D-action-adventure-toestanden . Dit gezegd zijnde sta ik vol bewondering voor het technisch vernuft van die nieuwe 3D/modelling/physics-engines of werelden waar duizeden mensen tegelijk in actief zijn.
Ja , het is allemaal al eens gedaan maar er is een nieuwe generatie die spellen als Lemmings of Worms niet heeft beleefd en ik kan mij niet voorstellen dat dit soort spelconcepten niet meer zouden aanslaan.
Er is nog nooit zoveel geld omgegaan in de games-industrie maar er is geen plaats meer voor spellen die iets meer inspanning vragen (en voldoening leveren) buiten dan in de nu overheersende genres FPS en MMORPG.

Ik vind games eigenlijk wel leuker tegenwoordig. Lengte en moeilijkheidsgraad kan me gewoon veel minder schelen dan vroeger, ik heb toch niet de tijd om allemaal games van 50u te spelen. Het moet natuurlijk ook niet te ver gaan zoals de single player van mw2 .
Door de vele steamdeals zit ik ook met een huge backlog. Als ik mirror's edge koop voor 3.5 euro kan de lengte van de game me maar weinig schelen.

Psyt3k zei:

Okay.. Ik heb eens zitten denken waarom ik al +15 jaar games speel en wat mij nu vooral nog blijft boeien.. en wat ook niet. Hoe ouder ik word, hoe kieskeuriger ik ben op vlak van games en dit is niet enkel omdat ik er minder tijd voor heb, maar ook omdat vele games (franchises) me niet meer interesseren. Velen zeggen dat games over het algemeen "gemakkelijker" zijn geworden en misschien bedoelen velen het ook zoals ik het ervaar.. namelijk dat vele games scripted zijn geworden en u m.a.w. bij het handje nemen.

Vergelijk bvb de eerste Tomb Raiders op psx met de nieuwe generatie (Legends, Anniversary, Underworld): puzzelen tot ge zelf uw weg vindt (da is toch een adventure?) VS glimmende richels en lineair leveldesign.

Nog een perfect voorbeeld: de laatste Prince of Persia.De 2D games buiten beschouwing gelaten (die echt hardcore waren vroeger).. In de 3D trilogie moest je alles goed timen, aanvallen juist plannen.. maar in de laatste had ik het gevoel da ge niks verkeerd kon doen, springen gaat bijna vanzelf.

Ik ben net begonnen aan Uncharted 2 en kan nog zo'n voorbeeldje geven: in het begin moet ge zo die treinwagons naar omhoog klimmen en ge KUNT er gewoon niet afvallen, zelfs nie als ge moeite doet zie, dat heb ik nu nie graag aan games.. Maar 'k weet wel dat dit niet de essentie van het spel is. There is more to it en don't get me wrong, daarom vind ik die games niet slecht en er zijn sowieso meer dan genoeg alternatieven. En ik ben zeker dat ik Uncharted wel goe zal vinden uiteindelijk

Alright, tot zover mijn betoog.
Welke games genieten jullie voorkeur?

Klik om te vergroten...

en ik die dacht dat ik gewoon slimmer geworden was

orac zei:

Echte "hardcore" games voor een beperkte doelgroep worden inderdaad bijna niet meer gemaakt . Vroeger had je inderdaad duikbootsimulatie-games en games als Falcon 4.0 die echt voor een beperkt publiek bedoeld waren.
Wat ik echter nooit begrepen heb is dat games zoals pakweg Commanche , Wing Commander , Tex Murphy-serie, Sam & Max een stille dood gestorven zijn en dat pogingen om de serie nieuw leven in te blazen of niet gelukt of zelfs niet geprobeerd zijn. Ik mis vooral die games waar de nadruk lag op de spelervaring van een middelmatig moeilijk spel waar je zelf zag dat je beter werd. Dat gevoel vind ik niet terug in die nieuwere Tomb Raider-achtige 3D-action-adventure-toestanden . Dit gezegd zijnde sta ik vol bewondering voor het technisch vernuft van die nieuwe 3D/modelling/physics-engines of werelden waar duizeden mensen tegelijk in actief zijn.
Ja , het is allemaal al eens gedaan maar er is een nieuwe generatie die spellen als Lemmings of Worms niet heeft beleefd en ik kan mij niet voorstellen dat dit soort spelconcepten niet meer zouden aanslaan.
Er is nog nooit zoveel geld omgegaan in de games-industrie maar er is geen plaats meer voor spellen die iets meer inspanning vragen (en voldoening leveren) buiten dan in de nu overheersende genres FPS en MMORPG.

Klik om te vergroten...

De hernieuwde versie van Sam & Max is een enorm succes en zit ondertussen aan zijn 3de season (episodisch).

Amarilia zei:

Door de vele steamdeals zit ik ook met een huge backlog. Als ik mirror's edge koop voor 3.5 euro kan de lengte van de game me maar weinig schelen.

Klik om te vergroten...

So true.

Bart Religion zei:

Qua verhaal zijn games erop vooruitgegaan, dat trek ik best wel prima. Echt gamen voor een 'uitdaging' te hebben doe ik niet zo graag meer, liever ontspannen en een gaaf interactief verhaal volgen. Spellen als Dragon Age, Mass Effect & Fallout 3 zijn dan ook mijn favorieten.

Echt moeilijk zijn die wel niet, maar ach, het verhaal is gaaf en vooral het interactieve aspect ervan. Dat je eigen keuze het verhaal kan sturen.

Actiespellen met een leuk verhaal vind ik ook gaaf. Max Payne, Bioshock, Gears of War, Resident Evil

Klik om te vergroten...

Dragon Age & Mass Effect niet moeilijk? Als je op insane speelt wel ze zot, maar je bedoelt wsl op 'normaal'. Zelfs dan was dragon age 'moeilijk' als je zoals ik vertikte om een (overpowered) mage in je party te steken en het volstak met rogues. Maar goed, daar gaat het nu niet om

Mja en niche-games (cultgames eigenlijk) zijn idd verdwenen omdat het niet genoeg aanspreekt. De community zit dan letterlijk te smeken om het spel nog eens te hermaken, maar vaak wil men het gewoon niet doen. Is dat de schuld van piraterij? Helemaal niet, want die community is vaak trouwe koper. Het is die hele mainstream-beweging, die dus ook zijn voordelen heeft - enerzijds voor de sector zelf, anderzijds is het allemaal wat gemakkelijker en 'gescript' - maar duidelijk ook zijn nadelen heeft.

Ja, op normal. Zelfs op 'hard' nog niet geprobeerd, maar ik zit er ook niet op te wachten

Linear gameplay tegenwoordig.
Denk dat het ook veel te maken heeft met limiet op game level design enzo.

Vroeger had je games waar ge minstens 50 uur zoet mee waard.
Nu kunt ge 20 uur al tot een lange game benoemen. Weinig devolpers baseren zich nog op storyline/puzzle & gameplay en meer naar graphics toe. Er zijn uitzonderingen, maar bitter weinig if you ask me...

Linear play vind ik dan wel nie zo erg als storyline en gameplay tenminste goed zijn (Mass effect, bioshock bvb.)

Echt moeilijk zijn die wel niet, maar ach, het verhaal is gaaf en vooral het interactieve aspect ervan. Dat je eigen keuze het verhaal kan sturen.

Klik om te vergroten...

Dit zijn dan ook weer uitzonderingen. Deze games hebben nog iets variaty aangezien sommige beslissingen invloed hebben op het verhaal verder in het spel. Dit geeft genoeg mensen intressen om het een paar keer opnieuw te spelen.