Fuck yeah! Als vroegere hardcore MK-fan (en dan bedoel ik ook echt hardcore: ik had vroeger een MK-kaft. Zat vol met tekeningen, artwork, special moves, artikels, you name it) begint de hype serieus toe te slaan bij deze.
Ik weet nog goed dat ze vroeger MK1 weggaven als troostprijs bij het Rad van Fortuin.
Ik denk dat ik toen... 10 - 11 jaar was ofzo? Ik weet nog dat ik had afgepsroken met een schoolmaatje dat hij bij mij thuis kwam spelen. Nog voor hij er was stonden er 2 andere klasgenootjes aan m'n deur met een snes in hun handen. Ze waren die gaan huren bij de plaatselijke videotheek. Ben toen met hun meegegaan naar één van hen thuis, en mijne maat is toen ook afgekomen. Hebben daar met z'n 4'n MK1 voor de eerste keer onder handen genomen. Man, wat een spel was dat toen niet in die tijd!
MK2 was nog zaliger. Baraka was toen echt een monster uit een of andere horror (niet het mislukte komisch personage dat hij nu is). Ik heb die samen met m'n buurjongen constant zitten spelen bij hem op de PC. Was lachen, moves doen met het toetsenbord.
MK3 vond ik persoonlijk wat minder, maar dat kwam vooral door het verhaal. Ik wil echt een toernooi, geen stomme invasie. Plus Stryker, Kabal, cyborgs... sprak me allemaal niet echt aan. Ik weet nog dat ik die bij mijn neef heb zitten spelen. Later heb ik die in de vorm van UMK3 gekocht. Toen is m'n respect voor MK zwaar naar beneden gegaan. Zeer weinig stages, glitches... dis was kwalitatief zwaar ondermaats. (MK Trilogy was nog erger... da was gewoon knip- en plakwerk. Hup, MK1 Raiden tegen MK3 Sub-Zero... niet eens de moeite doen om graphics aan te passen.)
MK4 heb ik ooit eens gevonden voor PSX, en dat was wel leuk... alleen bracht het niet echt de sfeer van MK1 & 2 terug.
MK: DA was ik eerst niet van plan te kopen. Stond toen in de GM en zag op het scherm Kano z'n Test Your Might doen... ik was direct verkocht.
(Plus het bracht Frost in het spel, mijn favo char toch wel.
)
MK: D kwam snel achter DA. Persoonlijk vond ik dat een zwaar dieptepunt in de reeks. Flashy strepen op de vloer, kut characters... ik vond er niet zo veel aan. Plus die half afgewerkte stages zoals in MK: D The Living Forest en The Deadpool. (Oh wauw... een vierkant arena met minimaal aan sfeer.)
MK: A wou ik gewoon hebben omdat het alle personages bevatte. En tbh, ik vond hem best wel leuk. De snelheid zat terug in het spel. Maar weer het gevoel van knip-en plakwerk. Alle personages waren eigenlijk allemaal hetzelfde model, gewoon andere skins.
In MK: DA kon ik de verschillende vechtstijlen wel pruimen, maar toen ze in MK: D stijlen zaten te switchen tussen personages vond ik het maar lame. MK:A was het nog erger op dat vlak.
De spin-offs zoals Special Forces en Shaolin Monks heb ik niet gespeeld. MK was voor mij een vechtspel, geen sidescroller, adventure, whatnot.
Dus je ziet, ik heb alle MK games gevolgd. Van een hardcore fan van het eerst uur schoot er na MK: A niet veel meer over. Deze MK heeft echter, net zoals het verhaal, mijn inner MK-freak een reboot gegeven.
.