Archief - De grote OFF-TOPIC thread

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Poepoei

Legacy Member
johan tb zei:
Ik heb wel een toetsenbord dat is niet het probleem, maar je kent die pootjes van de G15?? 1 er van is afgebroken dus nu heb ik een 2e g15 nodig om die pootjes er af te halen. :p Ik heb al andere pootje geprobeerd van andere tobo's maar niets past.:sad:

Naja als ik geen andere kan krijgen 2e hands hang ik er maar voorlopig een oud tobo er aan (een witte: vloekt lekker bij mijn zwarte setup :p ) en dan haal ik me wel een keer een nieuwe g15 (zal dan wel de rev 2 worden :sad:). :)

Voor een kapot pootje zou ik nu toch geen nieuw toetsenbord kopen :s
Kunt toch proberen dat er terug aan te lijmen? Of gewoon iets onder knutselen dat even hoog is?

protnie

Legacy Member
blackdragon1990 zei:
Voor een kapot pootje zou ik nu toch geen nieuw toetsenbord kopen :s
Kunt toch proberen dat er terug aan te lijmen? Of gewoon iets onder knutselen dat even hoog is?
Ik heb da ook nog gehad dat een pootje was afgebroken en ik stak er dan gewoon mijn kabelbundel onder :p

Was perfecte hoogte :D

128MB

Legacy Member
kunde die pootjes niet inklappen? Ik heb die ingeklapt bij mijne. Lekker plat.

protnie

Legacy Member
Ingeklapt typt da nie zo goe vind ik persoonlijk, daarom dat ik mijn psp case onder de achterkant van mijn laptop heb geschoven :p

Schummi88

Legacy Member
johan tb zei:
Ik vind hem zonder pootjes te laag, maar voor zeg een 30 euro wil ik ze wel overnemen (serieus bod).

Voor 5 euro kunde terecht bij de pc-shop of stuurt ne mail naar Logitech en zegt da ge ervoor betaald als ze u wat reservepootjes opsturen. Dat doen die gegarandeerd ;).

128MB

Legacy Member
Jongens we moeten vooruitgeraken!


Spam
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Zie Spam (3FM) voor het 3FM-radioprogramma

Een mailbox gevuld met spam
Een mailbox gevuld met spam

Spam is een verzamelnaam voor ongewenste berichten. Spam is ook bekend als Unsolicited Commercial E-mail en Unsolicited Bulk E-mail. Meestal wordt met de term ongewenste mail bedoeld, maar ook ongewenste reclameboodschappen op websites (oa. fora) vallen onder spam. Spam is moeilijk te definiëren. Niet ieder initiatief van mensen of organisaties om contact te leggen is spam. Spam onderscheidt zich van andere vormen van commerciële communicatie doordat een bericht wordt gestuurd aan een groep die zeer veel groter is dan de potentiële doelgroep. Omdat deze afbakening te maken heeft met de proporties, zou je verwachten dat het moeilijk is om te bepalen of een bericht spam is of niet. Vanwege de enorme schaal waarop spammers opereren is het in de meeste gevallen echter zeer duidelijk.

Kenmerken van spamberichten:

* berichten worden in grote hoeveelheden verstuurd, naar duizenden mensen tegelijkertijd.
* het spammen heeft een commercieel doel. Meestal bevatten de berichten daarom een verwijzing naar een product of website. Dit is niet altijd het geval.
* de berichten worden verstuurd of geplaatst zonder toestemming of medeweten van de website, of de ontvanger.

De economische bestaansreden van spam is gelegen in de zeer lage kosten van het versturen van e-mail of het plaatsen van een ongewenste reactie op een website. Een spammer kan rendabel miljoenen spamberichten versturen om slechts één product te verkopen. Er is wereldwijd een levendige handel in bestanden met vele miljoenen e-mailadressen.

De kosten worden evenwel verplaatst naar de ontvangers: tegenover een kleine groep geïnteresseerden staan zeer veel mensen die tijd kwijt zijn met het verwijderen van berichten uit hun mailbox.

Ergernissen

Veel internetters ergeren zich aan spam. De grote hoeveelheid spam die in hun postvak belandt, kost hen zeer veel tijd. Wereldwijd veroorzaakt spam enorme schade, met name bij Internet Service Providers. De ergernis is onder Amerikanen wel enigszins teruggelopen, zo constateert onderzoeksbureau Pew in 2007. Maar 18 procent van de ondervraagden beschouwt spam als een groot probleem. In 2003 was dat nog 25 procent.

[bewerk] Geschiedenis

De eerste bekende spam werd verstuurd op 3 mei 1978. Het was een bericht van het toenmalige Digital Equipment Corporation (DEC, overgenomen door Compaq en nu een onderdeel van HP). Marketingmedewerker Gary Thuerk stuurde een aankondiging van een 'open huis', naar aanleiding van de lancering van nieuwe modellen DEC-20-computers, naar iedereen op het toenmalige ARPANET aan de westkust van de Verenigde Staten.

[bewerk] Etymologie

Oorspronkelijk was spam de merknaam van een bepaald soort ingeblikt vlees, dat nog steeds bestaat. De Britse komieken van Monty Python gebruikten het in een sketch om het toen actuele verbod op 'unsolicited advertising' (sluikreclame) op televisie aan de kaak te stellen. In een lunchroom waar aan alle gerechten ongevraagd spam werd toegevoegd, en waarin een groepje Vikingen uit volle borst zingt: Spam spam spam spam. Lovely spam! Wonderful spam!, werd normale conversatie door de spam-zangers vrijwel onmogelijk gemaakt, net als bij ongevraagde e-mail. Ook bij de aftiteling werd te pas en te onpas het woordje "spam" vermeld. Monty Python liet daarmee zien dat de wellicht wenselijke restricties aan reclame-uitingen op gespannen voet staan met het recht op vrije meningsuiting. In de latere e-mail-spamdebatten deden e-mailmarketeers ook vaak een beroep op het recht op vrije meningsuiting.

Als tegenhanger van de bekende term spam wordt sinds kort in kleine kring de term ham gebruikt. Dit is natuurlijk de goede kwaliteit vlees als tegenhanger van de slechte kwaliteit van spam. Ham is alle e-mail die geen spam is. Het is niet noodzakelijkerwijs e-mail die de ontvanger wil ontvangen of waar de ontvanger om gevraagd heeft. Deze term wordt op dit moment in diverse spamfilterpakketten toegepast, veelal bij een techniek waarbij de ontvanger onderscheid kan maken tussen ham en spam om het filter zelflerend te maken.

SPAM is een geregistreerd handelsmerk van Hormel Food Corporation, maar het woord spam is dermate gebruikelijk geworden dat het niet langer door het merkenrecht beschermd wordt.

[bewerk] Maatregelen tegen spam

[bewerk] Politiek en spam

De politieke strijd voor het verbieden van spam wordt tegengewerkt door direct marketing-bedrijven, die een commercieel belang hebben bij het verzenden van reclame per e-mail. Langzaam maar zeker is ook bij deze beroepsgroep een omslag waar te nemen en groeit het besef dat alleen reclame die op verzoek van de ontvanger wordt toegestuurd (opt-in) aanvaardbaar is. Deze vorm van reclame is overigens gemakkelijk te vermijden doordat deze bedrijven hun afzenderadres niet verbergen. Men kan dus programmatuur installeren om op dit afzenderadres te filteren.

Inmiddels is een Europese Richtlijn aangenomen die spam moet tegengaan: "Het gebruik van automatische oproepsystemen zonder menselijke tussenkomst (automatische oproepapparaten), fax of e-mail met het oog op direct marketing kan alleen worden toegestaan met betrekking tot abonnees die daarin vooraf hebben toegestemd." (richtlijn 2002/58/EG d.d. 12 juli 2002, artikel 13, lid 1). Ter implementatie van deze richtlijn in Nederlandse wetgeving is een ontwerpwetsvoorstel gereed. Dit is in februari 2003 voor advies aan de Raad van State voorgelegd. Daarin wordt een regeling getroffen die communicatie voor direct marketingdoeleinden via e-mail onderwerpt aan het opt-in systeem.

Ondertussen krijgt het spamprobleem weinig aandacht in de Nederlandse politiek. Bij de Tweede Kamer-verkiezingen van januari 2003 was op de website van slechts twee van de grote partijen iets over het thema spam te vinden:

* GroenLinks "kiest voor opt-in en tegen spam"
* De SP wil dat Internet Service Providers "hun mailservers zo inrichten dat gebruikers zoveel mogelijk gevrijwaard blijven van ongevraagde commerciële e-mail ('spam') en e-mailbommen."

Over het spamstandpunt van CDA, VVD, PvdA, LPF en D66 was op de website niets te vinden.

Op 20 april 2004 nam de Eerste Kamer een wet aan die het versturen van spam binnen Nederland verbiedt. De wet was een initiatief van minister Brinkhorst van Economische Zaken en brengt de Nederlandse situatie in overeenstemming met een Europese richtlijn. Deze aanpassingen in de Telecommunicatiewet 1998 werden op 19 mei 2004 actief. OPTA zal zorgen van de handhaving van de wet en mag boetes opleggen. Helaas komt de meeste spam uit het buitenland, waar de Nederlandse wet niet van toepassing is.

Een aantal anti-spamorganisaties, zoals Spamvrij.nl, vonden de wet niet ver genoeg gaan omdat deze alleen consumenten beschermt; aan bedrijven mag wel spam gestuurd worden. Daarnaast trokken ze de kwaliteiten van OPTA voor deze taak in twijfel.

[bewerk] OPTA-acties

Artikel 11.7 Telecommunicatiewet, door juristen aangeduid als het spamverbod, schrijft voor dat bedrijven slechts reclame mogen sturen als de klant hier zelf om heeft gevraagd (opt-in). Het mag niet zo zijn dat alleen middels een actie van de klant (bijvoorbeeld door het wegklikken van een al aangevinkt vierkantje) er geen reclame wordt toegestuurd. De klant moet via een actieve handeling (bijvoorbeeld het aanklikken van een nog niet aangevinkt vierkantje) zelf om het toezenden van de reclame vragen. Bestaande klanten die informatie ontvangen moeten kosteloos kunnen aangeven dat ze dit niet meer willen (opt-out). Ook moet de afzender duidelijk aangeven dat het bericht van hem komt. OPTA is bevoegd boetes op te leggen met een maximum van € 450.000

Op 28 december 2004 legde de OPTA in Nederland de eerste boetes op aan de verzenders van spam. De hoogste boete bedroeg 42.500 euro, aan iemand die vier verzendingen had uitgevoerd. Hij had onder andere spam verstuurd waarin werd opgeroepen medicijnen te kopen. Verder was het boek Mein Kampf aangeprezen met gebruik van de naam van spambestrijder Rejo Zenger.

Een ander bedrijf kreeg een boete van 25.000 euro opgelegd voor het verzenden van mail uit naam van 'Tekstbureau voor Marketingteksten'.

De Stichting Yellow Monday, die gebruik maakte van de naam 'Purple Friday' kreeg een boete van 20.000 euro voor het versturen van spam per sms, waarvoor de ontvanger zonder daarvoor toestemming gegeven te hebben 1,10 euro per bericht moest betalen.

[bewerk] Samenwerking

Spam is een wereldwijd, grensloos probleem. Dat heeft men door; binnen de grenzen van de Europese Unie wordt er al op meerdere vlakken samengewerkt door verschillende landen, waar het CNIL protocol en de Telecommunicatiewet voorbeelden van zijn. Zo deelt men informatie over de locatie van spammers om deze vervolgens op te kunnen pakken. De samenwerking verloopt echter nog niet optimaal. Door grote verschillen in het vervolgen van spammers en de prioriteitenstelling van landen in de opsporing van spammers ontstaat er een gat in de spamdefensie binnen Europa. Samenwerking vanuit Europa met landen waarvandaan veel spam wordt verstuurd zoals de Verenigde Staten, Zuid-Korea, Rusland en China is er nauwelijks. Het is dan ook moeilijk om spam aan te pakken omdat spam een grensloos bestaan heeft.[1]

[bewerk] Technische maatregelen

Technische maatregelen tegen spam bestaan uit het blokkeren van de servers van spammers en het filteren van inkomende e-mail. Spammers wapenen zich hiertegen door zeer veel verschillende servers te gebruiken en door allerlei kenmerken van de e-mail te manipuleren. Het afzenderadres is vaak vervalst, zodat reageren op spam geen zin heeft. De ontvanger merkt dit vaak doordat hij op hetzelfde moment een aantal berichten ontvangt die vrijwel (meestal net niet helemaal) gelijkluidend zijn en die van verschillende afzenders afkomstig lijken te zijn.

[bewerk] Opt out?

Wanneer een spambericht met een periodiek karakter de ontvanger de mogelijkheid biedt aan te geven dat hij het periodiek niet meer wil ontvangen, dan wordt gesproken van een Opt-out systeem. De afmeldmogelijkheid is in de praktijk echter onbetrouwbaar. Sommige spammers zien de afmelding als een bevestiging dat het e-mailadres actief gebruikt wordt, waardoor het op de adresmarkt in waarde stijgt en nog meer spam naar dat adres gestuurd zal worden.

Ontvangt u spam van een bekende afzender, bijvoorbeeld van een postorderbedrijf waar u wel eens iets besteld heeft, dan is de afmeldmogelijkheid waarschijnlijk wel betrouwbaar.

[bewerk] Het verbergen van e-mailadressen

Om iemand te kunnen spammen heeft men e-mailadressen nodig. Om deze te verkrijgen is er onder andere software beschikbaar die op fora en op websites gaat zoeken naar e-mailadressen.

Het is daarom niet wenselijk om een eigen e-mailadres in ongewijzigde vorm te publiceren via een bericht op usenet of op een website. Het is zeker aanbevolen hierbij grote voorzichtigheid in acht te nemen wanneer het gaat om adressen van derden, zodat deze personen niet onnodig veel spam zouden ontvangen.

Men kan toch zijn e-mailadres publiceren met een aanzienlijk lagere kans op spamming, en wel door het e-mailadres te vervormen. Als stelregel geldt hierbij dat hoe meer de tekst afwijkt van een emailadres, hoe kleiner de kans op spam wordt. Het is al lang niet voldoende meer "NOSPAM" in het emailadres te plaatsen, of het @-symbool te vervangen door "AT". Een aantal mogelijkheden:

* [email protected]_DIT.com
* De eenvoudigste en bekendste wijze is het het @-symbool vervangen door de letters AT (zelfde uitspraak, ander teken), of een andere benaming, of "(AT)", "*AT*", enz. men hoopt dat iemand die 'voornaam.naam AT isp.com' ziet staan zal begrijpen dat het '[email protected]' is. Eventueel kan ook een afbeelding van een @-symbool gebruikt worden.
* het gebruik van Javascript waarbij het emailadres in code verstopt wordt. Zo <SCRIPT TYPE="text/javascript"> document.write('naam@' + 'isp.com') </SCRIPT> (mits Javascript aan staat) gelezen als [email protected].

Gebruik altijd een adres dat niet zou kunnen bestaan, anders loopt u het risico anderen te duperen. De DNS-standaard schrijft hiertoe voor een adres te gebruiken dat op ".invalid" eindigt. De vraag is echter of goedwillende gebruikers zullen begrijpen dat dit deel van het adres moet worden verwijderd. Een mogelijke oplossing is een patroon als:

* [email protected]lid

Bij al deze vervormde adressen moet worden aangetekend dat spammers er wellicht vroeg of laat toe over gaan de vervormingen automatisch te herkennen en te 'decoderen'. Het softwarematig herkennen en verwijderen van het woordje 'invalid' is wel heel eenvoudig.

[bewerk] Gebruik van BCC

Om e-mailadressen niet onnodig te verspreiden, wordt aangeraden om e-mails bestemd voor een grote hoeveelheid ontvangers aan zichzelf te adresseren en de eigenlijke ontvangers alleen in het BCC-veld op te nemen. Die ontvangen dan een zo genoemde blindkopie (BCC, Blind Carbon Copy). De adressen in het BCC-veld zijn voor de ontvangers niet zichtbaar.

Veel mensen ontvangen kettingbrieven die ze aan zo veel mogelijk vrienden doorsturen. Daarbij vermelden ze niet alleen de adressen van alle geadresseerden, maar bovendien citeren ze het volledige bericht, inclusief de adressen van de vorige generaties. Een dergelijk bericht is een goudmijn voor een spammer.

[bewerk] Meer maatregelen om zelf spam te voorkomen of te bestrijden

Koop nooit iets bij bedrijven die spam versturen. Zolang mensen kopen bij spambedrijven, zullen ze blijven spammen.

Het is raadzaam voorzichtig om te gaan met je e-mailadres, maar uiteindelijk is het vrijwel onmogelijk om vrij te blijven van spam. Een spamfilter is een van de technische mogelijkheden om je daarbij te helpen. Deze filters bestaan zowel voor e-mailprogramma's, zoals Outlook (Express) of Thunderbird, als voor mailservers. Tegenwoordig installeren veel providers spamfilters op hun servers.

Spamfilters zijn grofweg op te delen in 2 soorten. De eerste categorie probeert aan de hand van kenmerken spam te herkennen. Een bericht wordt gescand op die kenmerken en krijgt aan de hand daarvan een aantal punten. Als het aantal punten hoger ligt dan een bepaalde drempelwaarde zal het bericht als spam worden gemarkeerd en bv. alvast in de map verwijderde berichten worden gezet. Meestal kan je zelf bepalen wat je met zo'n bericht wil doen. Mogelijke kenmerken zijn woordenlijsten met spamkernwoorden, maar ook het vaststellen of de e-mailadressen aan bepaalde regels voldoen. Tot slot wordt er vaak gebruikgemaakt van blacklists.

De tweede categorie kiest voor een statistische benadering (vaak Bayesiaans). Deze filters zijn zeer nauwkeurig en hebben een zeer klein aantal valse positieven, maar moeten wel getraind worden. De gebruiker moet zelf honderden berichten verzamelen en aangeven of deze spam of ham (het tegenovergestelde van spam) zijn.

Moderne filters combineren vaak verschillende technieken.

Een spamfilter gooit zelden een bericht weg. Uit vrees voor een valse positief worden de berichten op een of andere manier als spam gemarkeerd en naar de geadresseerde gestuurd. De overlast blijft dus.

Die markering bestaat soms uit een toevoeging aan de onderwerpregel. Blijkt het bericht geen spam te zijn en wilt u het beantwoorden, dan moet u deze toevoegng handmatig verwijderen. Sorteert uw mailprogramma de berichten op onderwerp, dan wordt deze sortering door een dergelijke toevoeging onmogelijk gemaakt.

Andere spamfilters voegen in de body van het bericht een melding toe, zoals "dit bericht is gecontroleerd en in orde bevonden". Dergelijke meldingen worden soms als door slimme spammers toegevoegd voordat ze het bericht versturen.

Ook een interessante manier van spambestrijding is het gebruik van de zogenaamde boxtrapper. Bij dit systeem wordt elke nieuwe afzender éénmalig verplicht om zijn/haar e-mailadres te verifiëren door het beantwoorden van een controle-e-mail of het bezoeken van een speciale webpagina. Doet een afzender dit niet, dan zal de mailserver alle post van de afzender weigeren. Omdat spammers vrijwel altijd gebruikmaken van een vals afzendadres, wordt vrijwel alle spam in de kiem gesmoord. Ondanks de bijna waterdichte werking worden boxtrappers nog weinig toegepast, voornamelijk omdat ze (vanuit het standpunt van de afzender) als gebruiksonvriendelijk te boek staan.

Nadeel van boxtrapping is dat het niet werkt bij automatisch ontvangen berichten. Het komt vaak voor dat men zijn gegevens op een website moet invoeren en dat de website ter controle een e-mail stuurt waarop u moet reageren. Een dergelijk bericht wordt door de boxtrapper geblokkeerd, en het controlebericht, dat naar de afzender gaat, wordt niet gelezen.

Verder leert de praktijk dat veel mensen wel een e-mail kunnen versturen, maar niet weten te reageren op het controlebericht, bijvoorbeeld omdat het in het Engels is gesteld. De kans is trouwens niet denkbeeldig dat het controlebericht zelf door een spamfilter wordt opgevangen.

Gebruikt u zelf een boxtrapper en stuurt u een bericht naar iemand die een boxtrapper gebruikt, dan resulteert dat in eindeloos heen-en-weer sturen van controle-e-mails tussen de boxtrappers - en uw bericht komt nooit aan.

Een andere interessante ontwikkeling is ingezet door Yahoo!. Dit internetbedrijf heeft een techniek ontwikkeld genaamd domain keys. Deze techniek is strikt genomen geen antispammethode, maar een manier om te kunnen verifiëren of de afzender inderdaad de afzender is. Op moment dat er voldoende gebruikers zijn is dat een goede discriminerende factor tegen spam, omdat spammers vaak gebruikmaken van valse e-mailadressen.

Er bestaan commerciële websites om wenskaarten te versturen. Ze zijn populair met verjaardagen en in de tijd van kerstmis. De verzender typt zijn eigen e-mailadres en het adres van zijn vrienden op de website. Zodoende springt hij niet alleen met zijn eigen adres, maar ook met het adres van anderen onzorgvuldig om. De ontvanger krijgt een e-mail met de boodschap dat hij de wenskaart op de website van de exploitant kan vinden. Klikt hij daarop om de webpagina te openen, dan weet de exploitant van de website dat het e-mailadres geldig is. Het advies is dus: gebruik geen website om iemand gelukwensen te sturen en als je zo'n gelukwens ontvangt, bedwing dan je nieuwsgierigheid en open de webpagina niet.

Om spam via e-mail te voorkomen worden ook wegwerp e-mail adressen gebruikt.

Het is raadzaam om bij het bestrijden van spam een actieve houding aan te nemen en de spam berichten die u ontvangt te rapporteren bij diverse online diensten zoals SpamCop. Dit heeft een aantal voordelen, het helpt onder andere om spamfilters en blocklijsten up-to-date te houden waar anderen weer van kunnen profiteren doordat hetzelfde spambericht op dat moment bekend is en gefilterd kan worden. Daarnaast zullen spammers merken dat berichten die naar uw adres gestuurd worden gerapporteerd worden en zullen voortaan uw e-mail adres vermijden, waardoor de hoeveelheid spam in uw mailbox afneemt.

[bewerk] Nieuwe vormen van spam

Recent lijkt er een evolutie ingezet waarin spam niet enkel voorkomt in e-mails (of nieuwsgroepen), maar in verscheidene internettoepassingen, waaronder het WWW. Een populair doelwit lijken internetfora te zijn. Naast het gewoonlijke doel van spam om ongevraagd reclame te maken, heeft spam op het WWW vaak een extra doel: doordat de spam op veel websites gekopieerd wordt, verwijzen er veel links naar de website van de spammer, waardoor deze website in de rankings van zoekmachines stijgt, zie ook Googlebom .

Spammen op het WWW is omslachtiger dan via e-mail (of in nieuwsgroepen). Om spam via e-mail te versturen volstaat het de e-mailadressen van de slachtoffers te kennen. Om op het WWW te kunnen spammen, dient men naast de websites van de slachtoffers ook een bug op de website te kennen zodat men spam op de website kan toevoegen.

Een werkwijze die gevolgd wordt om op het WWW te spammen is dat men met een bot een zoekmachine scant naar een populair softwareprogramma met een bekende bug. Als de bot een website met het softwareprogramma gevonden heeft, exploiteert de bot de bug.

Een veel voorkomend voorbeeld is dat nieuwe gebruikers op internetfora aangemaakt worden en dat deze gebruikers een spambericht in hun handtekening hebben en/of een spambericht op het forum posten. Doorgaans blijven er meer spamberichten achter naarmate het minder duidelijk is dat het om spam gaat.

Een voorbeeld van een dergelijke onduidelijke spam die veel (nietszeggende) berichten heeft nagelaten is de aanmaak van de gebruiker "Ninel2006aZ" op talloze phpBB-internetfora. Deze spam lijkt begonnen te zijn op 2 augustus 2006. De bot lijkt op zoek te zijn gegaan naar websites die een al dan niet gemodificeerde versie van het phpBB-internetforum hosten met de zoekstring "options html is off bbcode is on smilies are on" in een of andere zoekmachine. Op 13 augustus 2006, 6 uur 10 CET geeft de zoekstring "Ninel2006aZ" 324000 resultaten in Google terwijl de zoekstring "Ninel2006aZ PHPBB" 267000 resultaten weergeeft.

Dit voorbeeld lijkt een gecoördineerde aanval op het PHPBB te zijn geweest, waarbij er gedurende 10 dagen ongeveer 20 nieuwe accounts per minuut op verschillende phpBB-fora werden aangemaakt. Deze aanval ging gepaard met andere aanvallen op de PHPBB-fora, doch andere aanvallen zijn doorgaans duidelijker spam en veroorzaken ook minder blijvende Google-hits. Het grote aantal hits (in een zoekmachine) van dit voorbeeld illustreert de impact van een nieuw fenomeen van "WWW-spammen".

Sterk in opkomst is aandelenspam, waarin gebruikers wordt aangemoedigd om een bepaald aandeel te kopen, zodat de koers stijgt. De verzender van de spam heeft vooraf al een grote hoeveelheid van dat fonds ingeslagen.

Stancke

Legacy Member
Wikipedia is een project van de Wikimedia Foundation, een in Florida gevestigde organisatie zonder winstoogmerk. Onder de paraplu van de Wikimedia Foundation bevinden zich diverse meertalige projecten waarvan Wikipedia het oudste, bekendste en succesvolste is. De naam Wikipedia is een samentrekking (portmanteau) van het uit het Hawaïaans afkomstige "wiki" en het Engelse (maar oorspronkelijk uit het Grieks afgeleide) "encyclopedia".

Het doel van Wikipedia is om in elke taal een complete, rechtenvrije encyclopedie op het internet te creëren. De artikelen in deze encyclopedie worden geacht een neutraal gezichtspunt in te nemen. Omdat de artikelen door elke bezoeker bewerkt kunnen worden, geeft Wikipedia echter geen garantie wat betreft de juistheid en evenwichtige kwaliteit van de informatie. Daarnaast is vanwege het open karakter van het project vandalisme een probleem.

De Nederlandstalige versie is te vinden op nl.wikipedia.org en bevat meer dan 450.000 artikelen. De Engelstalige versie is het grootst met ruim 2.300.000 artikelen. In totaal zijn er meer dan 10.000.000 artikelen te vinden op heel Wikipedia in 255 verschillende talen.
Inhoud
[verbergen]

* 1 Opzet
o 1.1 Groei
o 1.2 Kenmerken van het project
o 1.3 Richtlijnen en basisregels
o 1.4 Medewerkers
o 1.5 Leiding
* 2 Geschiedenis van Wikipedia
* 3 Knelpunten
* 4 Kwaliteit
* 5 Bronnen
* 6 Externe links

Opzet

Wikipedia is opgezet in de vorm van een WikiWiki. Voor Wikipedia is een apart programma ontworpen. Tegenwoordig is deze software, MediaWiki, een opensourcesoftware-project dat zeer actief is en ook gebruikt wordt door de andere projecten van de WikiMedia Foundation en door diverse andere projecten en bedrijven.

Groei

Zie Lijst van Wikipedia's en Wikipedia:Statistieken voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

De oorspronkelijke en verreweg de grootste van de Wikipedia's is de Engelstalige. Het oorspronkelijke doel was te komen tot minimaal 100.000 artikelen, maar toen dat aantal was bereikt, ging de groei nog volop door.

Vanaf de zomer van 2001 zijn er naast de oorspronkelijke Engelstalige vele andere Wikipedia's gestart, waaronder deze Nederlandstalige en het aantal neemt nog steeds toe. Naast de Engelstalige zijn vooral de Duits-, Frans-, Pools-, Italiaans- en Japanstalige Wikipedia's qua aantal artikelen het grootst. De Nederlandstalige Wikipedia staat volgens dit criterium op de 7e plaats . Opgemerkt moet worden dat dit slechts iets over het aantal artikelen zegt en nog niets over de grootte of de (gemiddelde) kwaliteit van de artikelen.

Kenmerken van het project

Wikipedia is een echte wiki, hetgeen betekent dat elke inhoudelijke pagina door iedere willekeurige bezoeker bewerkt kan worden. Wikipedia is de eerste serieuze, algemene, digitale encyclopedie waarbij met dit concept gewerkt wordt. In vergelijking met andere concepten om informatie te verzamelen heeft dit tot gevolg dat Wikipedia, daar waar het actuele informatie betreft, in het algemeen zeer snel bijgewerkt is. Daar is het concept ook naar genoemd: 'wikiwiki' betekent in het Hawaïaans 'snel'.

Kenmerkend voor het project en het succes ervan is tevens het feit dat de inhoud deels rechtenvrij is. Alle tekst en media worden door Wikipedia door middel van de GFDL-licentie vrijgegeven en beschikbaar gesteld voor het publiek. Eenieder is daarmee gerechtigd de inhoud kosteloos te verspreiden en/of te wijzigen, terwijl niemand de toegang tot een uit Wikipedia overgenomen en eventueel gewijzigde inhoud kan worden onthouden.

Wikipedia presenteert zich daarbij uitdrukkelijk als een encyclopedie en niet als een woordenboek, discussieforum of webportaal. Voor woordenboekinformatie is overigens het zusterproject Wiktionary in het leven geroepen.

Richtlijnen en basisregels

Wikipedia is arm aan regels, maar hanteert toch enkele basisprincipes, waarvan de belangrijkste is dat het geen teksten aanvaardt die auteursrechten schenden. Daarnaast streven de uiteenlopende gebruikers (zogenaamde Wikipedianen) naar een zo groot mogelijke objectiviteit. Alle artikelen hebben daarbij zogenaamde 'overlegpagina's' om onduidelijkheden of twistpunten te bespreken. Voor elke Wikipedia geldt daarnaast uiteraard dat de bijdragen in de respectievelijke taal van de wiki geschreven moeten zijn (uitzonderingen als citaten daargelaten).

Medewerkers

Bij elkaar worden de Wikipedia's opgebouwd door vele duizenden mensen over de hele wereld: wetenschappers, hobbyisten, studenten, experts en mensen met een goede algemene ontwikkeling. Iedereen kan aan Wikipedia bijdragen, ook anoniem. Er is geen limiet aan het bijdragen, sommigen doen dit incidenteel, anderen dagelijks. Alle tekst kan door iedereen bewerkt worden, dus als iemand aan een kort artikel begint, kan een aantal anderen eraan verder werken tot het een volwaardig encyclopedisch artikel is.

Leiding
Jimmy Wales
Jimmy Wales
Larry Sanger
Larry Sanger

Wikipedia heeft geen echte leiding, maar wordt door de gemeenschap beheerd. Wel is er een stichting die de projecten coördineert.


Het bedrijf Bomis betaalde aanvankelijk twee mensen, de oprichters van Wikipedia Larry Sanger en Jimmy (Jimbo) Wales, de eigenaar van Bomis, om aan het project te werken en er in bepaalde zin leiding aan te geven. Later werd Larry Sanger vrijwilliger bij Wikipedia. Andere Bomis-personeelsleden die aan het project hebben meegewerkt zijn Tim Shell, één van de medeoprichters van Bomis, en programmeurs als Jason Richey en Toan Vo.

Sinds 20 juni 2003 vaart Wikipedia onder de vlag van de Wikimedia Foundation. Jimmy Wales was tot oktober 2006 voorzitter van de Wikimedia Foundation, en sinds Florence Devouard het stokje heeft overgenomen voorzitter emeritus.

Geschiedenis van Wikipedia
Jimmy 'Jimbo' Wales, initiatiefnemer van Wikipedia, tijdens zijn bezoek aan Utrecht op 29 augustus 2004
Jimmy 'Jimbo' Wales, initiatiefnemer van Wikipedia, tijdens zijn bezoek aan Utrecht op 29 augustus 2004
Zie Geschiedenis van Wikipedia voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het project begon met een conversatie tussen twee oude internetvrienden, Larry Sanger, hoofdredacteur van Nupedia en Ben Kovitz, een computerprogrammeur en bèta-wetenschapper, op de avond van 3 januari 2001 in San Diego (Californië). Kovitz had al eerder te maken gehad met een ander soort wikiproject, en toen hij het basisconcept aan Sanger uitlegde, zag deze onmiddellijk dat het wikiformat uitstekend geschikt zou zijn voor het opzetten van een opener, minder formeel project dan Nupedia. Vier maanden daarvoor hadden Sanger en zijn baas Jimmy Wales, president-directeur van Bomis, Inc., al eens verschillende mogelijkheden besproken om naast Nupedia een opener, aanvullend project te beginnen. Het kostte Sanger dus niet veel moeite om Wales over te halen een wiki voor Nupedia op te zetten. Nupedia's eerste wiki ging online op 10 januari 2001. Van de kant van de auteurs en redacteuren van Nupedia kwam echter het nodige protest tegen het plan om Nupedia zo nauw te associëren met een webpagina, gebaseerd op het wikiconcept. Daarom kreeg het nieuwe project per 15 januari de naam 'Wikipedia' en een eigen, onafhankelijk adres op het web. Deze datum werd later uitgeroepen tot Wikipediadag.

Heel wat deelnemers kwamen in één klap binnen via publicatie van Slashdot in maart en juli. Ook andere publicaties trokken deelnemers, zoals die op Kuro5hin. Zoekmachines (vooral Google) en andere portals dirigeren dagelijks honderden potentiële deelnemers naar Wikipedia. Op 12 februari 2001 werd de eerste mijlpaal van 1000 artikelen (pagina's) al overschreden; daarna groeide het met ca. 1000 per maand en intussen al met ongeveer 40.000 per maand. Zie ook veelgestelde vragen.

Op 3 augustus 2003 verscheen op de Nederlandstalige Wikipedia het 10.000e artikel. Gezamenlijk werd hierover een persbericht opgesteld. De maanden direct hierna nam het bezoek en het aantal medewerkers toe.

In de maanden augustus - september 2003 werd een internationale logowedstrijd gehouden. Het logo van Paul Stansifer werd met grote meerderheid verkozen. Daarna werd dit aangepast tot een grijze versie op basis van hetzelfde idee.

Knelpunten

Zie ook Wikipedia:Kritiek op Wikipedia.

Iets waar Wikipedia, net zoals andere wiki's, mee te kampen heeft is vandalisme. De ervaring leert dat echte onzin (zoals "Wikpedia is een project van het NOS-journaal", "Zeekoeien zijn gek op pizza" (in een artikel over de basgitaar) of "Jantje is gek!!!!") vaak snel verwijderd wordt. Er komen geleidelijk aan steeds krachtiger hulpmiddelen beschikbaar om vandalisme te bestrijden.

'Onzichtbaar vandalisme' en hoaxen blijken echter hardnekkiger te zijn. Door subtiele wijzigingen kan een heel andere draai aan een artikel worden gegeven. Ook kan iemand natuurlijk per ongeluk foutieve informatie toevoegen. Wanneer niemand door heeft dat de informatie onjuist is, kan die maandenlang op Wikipedia blijven staan. Zo zijn er gevallen bekend van artikelen over personen die in werkelijkheid niet bestaan, doch waar toch maandenlang een artikel over bestaan heeft. In het artikel Slag om Stalingrad heeft bijvoorbeeld van 17 april 2004 tot 9 maart 2007 (bijna 3 jaar) onafgebroken foutief gestaan dat deze slag op 28 juni begon, terwijl verderop in het artikel wel de goede datum vermeld stond!

Het idee dat naarmate een artikel meer bewerkt wordt, het vanzelf beter wordt, is ook bekritiseerd. Veel van de bewerkingen zijn klein (spelfouten, opmaak). Verder is het volgens critici net zo waarschijnlijk dat een goed artikel zal verslechteren als veel mensen eraan gaan sleutelen als het tegenovergestelde. Criticus Robert McHenry geeft het voorbeeld van het Engelstalige lemma over Alexander Hamilton, dat (op 4 november 2004[1]) interne inconsistenties bevatte, doordat Hamiltons geboortejaar onzeker was: sommige passages gingen uit van 1755, andere van 1757. McHenry merkt verder op dat eerdere versies van het lemma wél consistent waren en daarbij veel beter geschreven. Het lemma, aldus McHenry, was 'tot middelmatigheid bewerkt'. [2]

Inmiddels bestaan er veel klonen van Wikipedia, dat wil zeggen sites die de inhoud van Wikipedia letterlijk overnemen. Een belangrijk neveneffect van Wikipediaklonen is dat ze ervoor zorgen dat informatie op het internet steeds eenzijdiger wordt. Het is inmiddels geen zeldzaamheid dat vijf van de eerste tien zoekresultaten op Google allemaal hetzelfde artikel bevatten, op verschillende sites. Foutieve informatie kan op deze manier razendsnel over internet worden verspreid. Critici van Wikipedia zien dit als een zorgwekkende ontwikkeling.

Dale Hoiberg, voormalig hoofdredacteur van de Encyclopædia Britannica heeft opgemerkt dat er in Wikipedia sprake is van systematische bias. Sommige onderwerpen krijgen in relatie tot hun belang buitensporig grote artikelen. Daarbij speelt natuurlijk het probleem dat iedereen zelf mag uitmaken wat belangrijk is. Er bestaan zeer veel artikelen over informatica en populaire cultuur, terwijl onderwerpen als kunst en Afrika ondervertegenwoordigd zijn. Zo is ooit opgemerkt dat het artikel over stripfiguren Casper en Hobbes op de Engelse Wikipedia langer was dan het artikel over William Shakespeare. Dit is het gevolg van toevalligheden, die elk moment weer kunnen veranderen. Als een gebruiker met veel kennis over een bepaald onderwerp actief wordt, dan is er een gerede kans dat daar ook veel over geschreven wordt.

Kwaliteit

Een vergelijking in september 2004 van de Duitstalige Wikipedia en twee andere Duitstalige encyclopedieën, Brockhaus en Encarta, door het computertijdschrift c't magazine, viel in het voordeel van Wikipedia uit.

Uit een onderzoek van het tijdschrift Nature bleek in december 2005 dat Wikipedia minder betrouwbaar is dan de befaamde Encyclopædia Britannica. Het gemiddeld aantal onnauwkeurigheden en fouten per naslagwerk lag bij Wikipedia op vier, bij de Britannica op drie. Het betrof hier een betrekkelijk kleine selectie van artikelen uit de exacte wetenschappen en techniek, en veel van de aangetroffen 'fouten' betroffen meningsverschillen tussen de onderzoekers van Nature en de redacteuren van de Britannica over welke feiten vermeld zouden moeten worden in een encyclopedie.[3]

protnie

Legacy Member
I'm in :cool:


Operatie Barbarossa
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Operatie Barbarossa, het Duitse plan
Operatie Barbarossa, het Duitse plan

Operatie Barbarossa was de codenaam voor de Duitse aanval op de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 gedurende de Tweede Wereldoorlog. De operatie was vernoemd naar Barbarossa, een keizer van het Heilige Roomse Rijk en leider van de kruistochten in de 12e eeuw. De operatie zelf duurde tot december 1941, maar de oorlog aan het Oostfront (Tweede Wereldoorlog) die ermee was ingeluid eindigde in mei 1945, toen de Duitsers zich overgaven. In het begin van de operatie boekten de Duitsers enorme terreinwinst en brachten grote verliezen toe aan het Rode Leger. In oktober liep het Duitse offensief echter vast in de modder.
Inhoud
[verbergen]

* 1 Achtergronden
o 1.1 Beweegredenen
o 1.2 De Duitse strategie
o 1.3 Een hopeloze taak
* 2 Oorzaken van het aanvankelijke Duitse succes
o 2.1 De Sovjet-Unie lijkt de dans te ontspringen
o 2.2 Een snelle overwinning vergooid: de fatale omslag in de sovjettactiek
o 2.3 De Sovjetstrategie
o 2.4 Een preventieve aanval?
* 3 De catastrofe
* 4 Duitsland heeft de oorlog verloren
o 4.1 De achilleshiel
o 4.2 De feniks
o 4.3 De keuze
o 4.4 Te laat
o 4.5 De tweede catastrofe
* 5 Strategie
* 6 Nasleep
* 7 Zie ook

[bewerk] Achtergronden

[bewerk] Beweegredenen

Adolf Hitler had verschillende redenen voor de aanval. Op de eerste plaats vermoedde hij dat het Verenigd Koninkrijk zo hardnekkig standhield, omdat het hoopte op deelneming van de Sovjet-Unie aan de oorlog. Door die deelneming zelf te forceren, door meteen de Sovjet-Unie te vernietigen, zou hij het VK allicht tot vrede kunnen bewegen. Een tweede motief was zijn angst voor het snel groeiende militaire potentieel van het Rode Leger. Hitler was en bleef geneigd om de volle waarheid daarover te verdringen, maar hij besefte toch terdege dat het in 1942 voor een aanval te laat zou zijn. De meest fundamentele beweegreden was misschien wel dat Duitsland afgesneden was van olie en vele essentiële grondstoffen. Beter dan afhankelijk te zijn van Stalins aalmoezen (in de vorm van leveranties van graan en aardolie) kon Duitsland zich volgens hem het noodzakelijke Lebensraum door oorlog verschaffen. Dat sloot weer aan bij het volgende motief: oorlog was voor Hitler een doel op zich, en uitdrukking van de eeuwige strijd tussen de rassen, waarin de Germaanse Übermensch zich superieur mocht noemen, als hij zich eenmaal had losgemaakt van het zieke joods-christelijke ideaal van de naastenliefde. Als goede oefening in de gewenste hardheid werd het officiële oorlogsdoel de totale uitroeiing van het "joodse ras", de communisten en de volledige stedelijke bevolking (dit laatste door uithongering). Zo kon een ideale samenleving worden geschapen waarin een elite van Germaanse kolonisatoren heerste over een onderlaag van ongeletterde Slavische Untermenschen, en die minder verweekt en verburgerlijkt zou zijn, en vooral blijven, dan het Duitse moederland.

[bewerk] De Duitse strategie

De Duitse strategie was de eenvoud zelve. In een toepassing van de in mei 1940 min of meer bij toeval ontdekte tactiek van de Blitzkrieg zouden vier pantserlegers de sovjettroepen omsingelen. Na de vernietiging van de ingesloten troepen in de eerste weken, was het verder een kwestie van snel oprukken om het overigens weerloze land te bezetten. Hitler zelf gaf daarbij de prioriteit aan de flanken, waar de inneming van de wapenproductiecentra van Leningrad en Charkov het Rode Leger zou beroven van iedere mogelijkheid de oorlog voort te zetten. De generale staf gaf de voorkeur aan Moskou als hoofddoel: door het land zijn zenuwcentrum en centrale spoorwegknooppunt te ontnemen zouden de commandostructuur en bevoorrading worden lamgelegd. Maar men was in ieder geval toch van plan die zomer een lijn te bereiken die zou lopen van Archangelsk via Gorki tot Stalingrad. Voor die opmars had men een kleine vier maanden de tijd, want midden oktober zouden de dalende temperaturen het onverharde wegennet in onbegaanbare modderbanen veranderen: het water van de herfstregens zou niet meer verdampen.

[bewerk] Een hopeloze taak

Het bezetten van zo veel land was bijna onmogelijk, ook als er geen enkele tegenstand zou zijn geweest. In werkelijkheid zouden de Duitsers het grootste en zwaarst bewapende leger ter wereld op zijn pad vinden. Van de precieze sterkte en bewapening van dat leger wist Hitler heel weinig, en wat hij wist verkoos hij te negeren. Dat gold overigens voor de meeste Duitse generaals. Het Duitse bevel had als zwakte dat het geen goede spionagedienst bezat en dus ook geen complete informatie bezat over vijandelijke troepensterktes. Normaliter had men in die dagen voor een geslaagde aanval een numeriek overwicht over de gehele frontbreedte nodig van minimaal drie op één. Maar in dit geval was het de verdediger die een overwicht bezat: tweemaal zoveel manschappen, zesmaal zoveel tanks en artillerie. Daarbij begunstigde de geografie het defensief enorm: grote rivieren liepen dwars op de opmarsrichting, de wegen doorsneden enorme moerasbossen en waren dus eenvoudig af te grendelen. De sovjets hadden dus een voor de hand liggende strategie tot hun beschikking die een volkomen succes garandeerde: de tactiek toepassen van het vertragend gevecht in de diepte. De Duitsers zouden na twee maanden een eindeloze reeks grendelstellingen te hebben doorbroken, totaal door hun manschappen en munitie heen zijn. Halverwege Moskou had men ze dan kunnen opvegen.

[bewerk] Oorzaken van het aanvankelijke Duitse succes

[bewerk] De Sovjet-Unie lijkt de dans te ontspringen

Bijzonder aan de vorderingen in 1941 is dat de Duitsers zover op wisten te rukken. Al tijdens de oorlog kwam de Sovjetpropaganda met een verklaring. Omdat het land zo bijzonder vredelievend was, had men de bewapening zeer laten verouderen en was men ook helemaal niet bedacht geweest op een oorlog. Hoewel deze voorstelling van zaken met alle bekende feiten in strijd is, kan men haar in veel huidige populaire verslagen van de oorlog nog regelmatig terugvinden (hoewel soms het woord "vredelievend" door "dwaas" wordt vervangen). De werkelijke verklaring is precies omgekeerd. Tot 1938 was het Rode Leger volledig gericht geweest op het voeren van een aanvalsoorlog door gemechaniseerde troepen. Toen kwam één van 's lands beste tactici, generaal Pavlov, terug uit de Spaanse Burgeroorlog met een verontrustende analyse. Tanks waren heel kwetsbaar gebleken voor antitankwapens. Ze moesten nauwer samenwerken met de infanterie. Tankeenheden moesten veel kleiner worden om ze hanteerbaar te houden. Er moest een nieuwe generatie van veel beter gepantserde tanks ontwikkeld worden. En zo geschiedde.

[bewerk] Een snelle overwinning vergooid: de fatale omslag in de sovjettactiek

En toen kwam mei 1940 en dat zette alles op z'n kop. Eensklaps werd duidelijk dat de oude lijn de juiste was geweest en Pavlov een reactionair. De Duitsers bewezen dat de Blitzkriegtactiek superieur was. De Fransen hadden verloren door te vertrouwen op een lineaire verdediging in zwaar versterkte opstellingen. Ze hadden hun pantserreserves veel te snel ingezet. Het Stavka (de sovjet generale staf) zou er voor waken die fouten te herhalen. De sovjettroepen werden opgesteld in mobiele onversterkte concentraties. Die moesten niet eens proberen de Duitse pantsereenheden tegen te houden. Integendeel, die zou men zo ver mogelijk laten oprukken, zodat ze zo kwetsbaar mogelijk zouden raken. De taak om ze dan door massale omsingelingsaanvallen te vernietigen, was toebedacht aan maar liefst 31 nieuw op te richten gemechaniseerde korpsen, ieder korps nog groter dan een heel Duits pantserleger. Omdat er nog lang niet genoeg nieuwe tanks waren geproduceerd, werden alle tanks weer bij de infanteriedivisies weggehaald. Deze pantserreserves werden diep in het territoir achter de hand gehouden, om pas ingezet te worden als de Duitse aanvalsdoelen duidelijk werden.

[bewerk] De Sovjetstrategie

Na de vernietiging van de Duitse pantserlegers zouden de mobiele Russische infanterielegers met ondersteuning van de gemechaniseerde korpsen de Duitse infanterielegers, kwetsbaar in hun opmars, terugwerpen. De linkerflank van het Rode Leger werd enorm versterkt om het zwaartepunt in de aanval te kunnen vormen. Na de vernietiging van de Duitse Legergroep Zuid, moest die linkerflank vanuit de Oekraïne een enorme omtrekkende beweging maken door Polen naar de Oostzee. Dit zou de opmaak zijn voor de vernietiging van de dan omsingelde Legergroepen Midden en Noord. Was zo de gehele Wehrmacht eenmaal verpletterd, kon de triomfantelijke bevrijding van de rest van Europa niet uitblijven.

[bewerk] Een preventieve aanval?

Eén van de grootste twistpunten op dit moment is de vraag of Stalin nu wel of niet een preventieve aanval had gepland - waarbij de Duitsers dan toevallig eerder toesloegen. Uit het bovenstaande zal duidelijk zijn geworden dat Stalin in ieder geval niet had gekozen voor een bescheiden en timide opstelling. Voor het bestaan van een concreet plan om de eerste klap te verkopen, zijn echter geen duidelijke bewijzen gevonden. Het lijkt erop dat de historici zich hebben laten misleiden door de keuze voor een actieve verdediging. Wat we wel zeker weten is dat Stalin hoopte dat de oorlog zou uitblijven - in ieder geval tot 1942 - en dat hij er alles aan gedaan had om een escalatie van een toevallig grensgevecht te voorkomen: het was de grenstroepen zelfs verboden om Duits vuur zonder uitdrukkelijk bevel daartoe te beantwoorden! Een preventieve aanval had bepaalde voordelen gehad: een schokeffect; verstoring en vertraging van de Duitse plannen; enorm munitieverbruik. Maar er zouden ook zeer grote nadelen geweest zijn: grote verliezen als men de Duitsers in versterkte stellingen aanviel; grote kwetsbaarheid voor een tegenaanval van hun pantsereenheden. Achteraf bezien zou natuurlijk bijna alles beter zijn geweest, dan wat er werkelijk te gebeuren stond.

[bewerk] De catastrofe

Al op 22 juni werd het duidelijk dat er voor het Rode Leger iets helemaal mis aan het gaan was. Inderdaad, de Duitse pantserdivisies rukten met verbluffende snelheid op. Zo snel zelfs dat de gemechaniseerde korpsen meestal achter de feiten, en de Duitse tanks, aanholden. In hun geforceerde opmars vielen de meeste eigen tanks óf door pech uit óf liepen zelf in een Duitse hinderlaag, in plaats van omgekeerd. Het voeren van een bewegingsoorlog tegen het best georganiseerde leger van de wereld bleek véél en véél te hoog gegrepen. Het Russische officierenkorps, vier jaar eerder al voor een groot deel uitgemoord door de Zuiveringen, was het ontwend om zelf het initiatief te nemen. Kleine afwijkingen van standaardsituaties leidden tot een enorme verwarring en een snelle ineenstorting van de verdediging. Daarbij kwam nog dat de bevelstructuur zeer bureaucratisch was en initiatieven door bevelhebbers in het veld altijd moesten worden overlegd over veel bevellagen naar de Stavka.

De door de Duitse pantserspitsen afgesneden infanterielegers konden zonder tanks niet effectief aanvallen en zich zonder veldversterkingen niet verdedigen. Ze bleven passief op de Duitse initiatieven reageren totdat ze op den duur veranderd waren in een angstige horde vluchtelingen, waarvan sommigen zich snel overgaven, anderen in de oerbossen verdwenen, en velen dwars door de kleinere Duitse eenheden heen naar het oosten ontsnapten.

Alleen Legergroep Zuid had moeite de weerstand van de enorme numerieke overmacht aan sovjettroepen en hun nieuwste tanks te overwinnen; Legergroep Noord stond na één maand 100 kilometer voor Leningrad; Legergroep Midden had toen Smolensk bereikt, en dus twee derde van de afstand naar Moskou al afgelegd.

[bewerk] Duitsland heeft de oorlog verloren
De opmarsfases van het Duitse leger: duidelijk is te zien hoe de opmars vertraagt: het oranje gedeelte werd veroverd in de eerste twee weken; het groene in de laatste drie maanden.
De opmarsfases van het Duitse leger: duidelijk is te zien hoe de opmars vertraagt: het oranje gedeelte werd veroverd in de eerste twee weken; het groene in de laatste drie maanden.

[bewerk] De achilleshiel

De Duitse chef generale staf, generaal Franz Halder, schreef in zijn oorlogsdagboek: "Na twee weken al is de oorlog gewonnen". Twee weken later voegde hij er wrang aan toe: "Maar de vijand schijnt niet te weten dat hij verloren heeft...". Voor het slagen van de Duitse strategie was het essentieel dat na vijf weken iedere weerstand van betekenis was verdwenen. Na die tijd waren de troepen simpelweg door hun munitie en brandstof heen. Door een afwijkende spoorwijdte was het Russische spoorwegnet maar beperkt inzetbaar. Het zou vele maanden duren voordat de spoorbreedte aangepast was. Het Duitse vrachtwagenpark was ontoereikend en door het zware gebruik sleten de vrachtwagens even snel weg als ze geproduceerd konden worden. Men wist dit terdege, maar had welbewust het risico van een logistiek falen op de koop toe genomen. Men had zijn ogen helemaal gesloten voor het simpele feit dat men zonder brandstof hoe dan ook nooit de Wolga had kunnen bereiken, zelfs als er geen enkele Russische soldaat meer was komen opdagen.

[bewerk] De feniks

Stalin leek inderdaad maar niet te begrijpen dat hij al verslagen was. Nu wreekte zich de gebrekkige informatie die de Duitse inlichtingendiensten hadden verschaft. Wat men nu gedood of gevangen had, vormde maar een derde van de primaire mobilisatie van het Rode Leger: zes miljoen man. Voor de 45 maanden die de oorlog nog zou duren, werd daar iedere maand gemiddeld een half miljoen man aan toegevoegd. Voor hun verbaasde ogen zagen de Duitse generaals hun stafkaarten rood opbloeien. Het Russische spoorwegnet stiet in een razend tempo complete legers uit. Eind juli lag bij Smolensk en Kiev het hele front weer vol met verse divisies. Legergroep Zuid meldde niet meer op eigen kracht te kunnen oprukken. Legergroep Noord had hetzelfde verhaal: bij de moerassen van de Loega leek de weg naar Leningrad finaal geblokkeerd.

[bewerk] De keuze

Smolensk, op de weg naar Moskou, viel op 5 augustus. Staraja Russa, iets ten zuiden van het Ilmen Meer, werd op 6 augustus veroverd. Uman, halverwege Odessa en Kiev (beide nog in Russische handen), gaf zich op 8 augustus over.

De Wehrmacht had nu de rest van de maand augustus nodig om de geslonken voorraden weer enigszins te kunnen aanvullen. Het Duitse opperbevel gebruikte die rustperiode om eens goed ruzie te maken over de verdere strategie. De oorspronkelijke streefdoelen waren nu natuurlijk onhaalbaar. Stalin deed een vredesaanbod, waarbij de Duitsers de veroverde gebieden mochten behouden. Voor Hitler was dat onacceptabel. Dit moest een strijd worden op leven en dood.

In dat geval prefereerden de meeste Duitse generaals nog steeds een directe aanval op het hart van de vijand, Moskou. Hitler begreep echter dat dan de Russische wapenindustrie intact zou blijven. Het centrum moest de 3e pantsergroep (Hoth) afstaan om de aanval op Leningrad te ondersteunen. De 2e pantsergroep (Guderian) kreeg, tegen zijn zin, opdracht naar het zuiden op te rukken om de sovjetlegers rond Kiev te vernietigen. In september lukte hun dat ook.

Hoewel het Rode Leger niet meer probeerde de Duitsers met hun eigen spel te verslaan, verdedigde het zich nog steeds niet in de diepte. Het was overgegaan op een traditionele lineaire verdediging. Dat leidde weliswaar tot grotere Duitse verliezen, maar ook tot een snelle ineenstorting als de Panzerdivisionen eenmaal waren doorgebroken. Toch bracht de uitschakeling van Leningrad en Charkov niet de verwachte analoge ineenstorting van de sovjetwapenproductie. Er was alleen een dipje. Een groot deel van de machines was op tijd gedemonteerd en vervolgens overgebracht naar nieuwe centra in de Oeral, zoals Jekaterinenburg, Nizjni Tagil en Tsjeljabinsk, die weldra iedere drie weken evenveel zouden produceren als Duitsland in heel 1940. Dit was maar een onderdeeltje van een systematische verwoesting van alle gebieden die werden opgegeven.

Zou een andere keuze de Duitse overwinning hebben opgeleverd? Daarover kunnen we ons een oordeel vormen als we bekijken wat er in het echt gebeurde.

[bewerk] Te laat

Begin oktober verzamelden zich de meeste Duitse pantserdivisies voor Operatie Typhoon, de aanval op Moskou. Opnieuw werden de sovjetlegers omsingeld en vernietigd. De weg naar Moskou leek open. Dat was slechts een illusie: daar waren zich de volgende sovjetlegers al weer aan het formeren. Maar nog voor het tot een werkelijke strijd om de hoofdstad kon komen, viel de Duitse opmars stil. De vier maanden waren voorbij. De temperatuur daalde, de wegen veranderden in modderbanen. De aanvoer van munitie en andere noodzakelijke goederen viel stil.

[bewerk] De tweede catastrofe

Toen eind november de eerste vorst de wegen weer begaanbaar maakte, drongen de generaals er bij Hitler op aan het leger te laten terugvallen in veilige winterposities. Want terwijl de Russen zich via hun spoorwegnet op hun gemak hadden kunnen versterken, waren de Duitse troepen volledig uitgeput en vaak zonder brandstof, munitie of zelfs maar voedsel. Hitler echter riep op tot een "allerlaatste krachtsinspanning". Het is niet duidelijk wat die had moeten bereiken; men had Moskou misschien nét kunnen innemen, maar nooit kunnen behouden: dezelfde situatie waarin Napoleon verkeerde in 1812, en waarin de Duitsers zouden hebben verkeerd, indien zij een maand eerder aan hun opmars waren begonnen. (Zie:Veldtocht van Napoleon naar Rusland). Het oorspronkelijke strategische doel om het grootste verkeerskruispunt van Rusland in handen te krijgen schrompelde daarmee ineen tot een poging om zowel het Duitse moreel op te vijzelen als het moreel van het Rode Leger te ondermijnen. Dit laatste zou waarschijnlijk moeilijk te realiseren zijn geweest: Stalin zorgde er wel voor, dat zo weinig mogelijk mensen wisten van de vooruitgang die het Duitse leger boekte. Hoe het ook zij, de Duitse aanval liep rampzalig af. De Russen keken het nog drie weken aan terwijl de Duitsers naderbij kropen. Toen die binnen het bereik van hun nieuw opgerichte legers waren gekomen, viel de winter pas écht in. Bij temperaturen van ver onder nul vielen bijna alle Duitse artilleriestukken en tanks uit; hun troepen, niet voorzien van speciale winteruitrusting, begonnen op grote schaal aan bevriezingsverschijnselen te krijgen en ook het dodental liep op. Op dat moment sloeg het Rode Leger toe. Legergroep Midden werd teruggedreven, bijna omsingeld en kon ternauwernood de totale ondergang afwenden. Het verlies aan mankracht was zo groot dat de Wehrmacht zich daar nooit meer van zou herstellen. In totaal vielen in de gehele operatie Barbarossa tot en met operatie Tyfoon meer dan 830.000 Duitse doden en gewonden.

[bewerk] Strategie

Zo zien we dat, hoewel het Stavka strategische en tactische fouten maakte die de Duitse aanval de beste kans gaven op succes, de mislukking van Operatie Barbarossa toch vrijwel onvermijdelijk was. Het hele, slecht doordachte, avontuur was bij voorbaat tot mislukken gedoemd. Hoewel het moderne Duitse leger dus aanvankelijk grote successen boekte tegen het Sovjetleger, bleek dit dus het beslissende keerpunt in de oorlog, die echter nog vier jaar zou duren.

De meningen over Operatie Barbarossa zijn verdeeld. Eén visie is dat de Wehrmacht bij voorbaat kansloos was tegen het sterkste leger ter wereld. Inderdaad was het Rode Leger getalsmatig in juni 1941 al sterker. De vraag rijst dan toch of de Wehrmacht geen beter gebruik had kunnen maken van de enorme successen in de eerste maanden van de aanval. Het antwoord is zonder meer bevestigend.

Het Kommissarbefehl van 6 juni 1941 gaf alle Duitse militairen de vrije hand om de Russische bevolking naar believen te terroriseren. De Duitsers werd over het algemeen als bevrijders begroet, maar de Russische sympathie sloeg heel snel om. Een vriendelijke houding tegenover de bevolking had de lastige partizanenstrijd voorkomen en had ook het moreel van het Rode Leger blijvend ondermijnd. In Hitlers eigen woorden: het hele verrotte communistische bouwsel had wel eens spontaan kunnen instorten. Een dergelijke houding druiste echter volkomen in tegen de nazi-ideologie.

Hitler besefte het belang van de economie voor de oorlogvoering, maar trok er de verkeerde conclusie uit. Hij wilde de Sovjet-Unie tot overgave dwingen door het alle belangrijke economische gebieden te ontnemen. Het antwoord, de tactiek van de verschroeide aarde, was afdoende. Hitler besefte niet, dat economische factoren op lange termijn in het voordeel van het Rode Leger waren. Langs deze weg kon een snelle overwinning nooit bereikt worden. Hitler negeerde, net als Rommel in Noord-Afrika trouwens, het belang van logistiek. Hij liet in november 1941 aanvallen uitvoeren, ondanks het lage peil van voorraden, ondanks de slechte staat van het materiaal, ondanks de vermoeidheid en het hoge dodencijfer van de manschappen. Bovenal besefte hij niet hoe belangrijk Moskou was voor de Russische infrastructuur.

Had Hitler op 25 augustus bevel gegeven op Moskou af te gaan, dan was deze stad voor de herfstregens veroverd. Ook Leningrad was uiterlijk in het voorjaar van 1942 gevallen, omdat alle aanvoer via Moskou plaats vond. De herfstregens van 1941 hadden benut kunnen om de verdediging te organiseren. Het beleg van Leningrad (drie winters) en Operatie Mars (winter van 1942-43) bewezen de goede vooruitzichten. De mobiliteit van het Rode Leger zou daarmee ernstig beperkt zijn beperkt. De oorlog tegen de Sovjet-Unie was dan weliswaar nog niet gewonnen, maar strategisch had de Wehrmacht er in 1942 dan veel beter voorgestaan.

Het besluit van 25 augustus 1941 om eerst Kiev en Leningrad te veroveren was wellicht de eerste beslissende fout van Hitler.

[bewerk] Nasleep

Na het mislukken van Operatie Typhoon gaf Stalin bevel om de Duitsers Rusland uit te drijven. Daar was het Rode Leger niet toe in staat. Een geconcentreerd offensief tegen Legergroep Midden had wellicht diens volledige instorting kunnen veroorzaken. Nu kon de Wehrmacht zich consolideren in de eerste maanden van 1942.

Inmiddels had Hitler de operationele bevelvoering aan het Oostfront op zich genomen. Zijn eerste bevel was het roemruchte "waar de Duitse soldaat staat, daar blijft hij staan." De succesvolle verdediging schreef hij weer volledig toe aan zijn eigen veldheersgenie. Dit zou het vervolg van de Duitse oorlogvoering volledig bepalen. In zijn functie van Oberbefehlshaber Ost maakte Hitler grote strategische fouten die leidden tot de nederlagen bij Stalingrad en Koersk.

Eén van de belangrijkste gevechten van 1942 vond plaats om de stad Stalingrad waar de Sovjets in straatgevechten standhielden tegen de Duitse Panzers. Het Duitse Zesde Leger onder bevel van generaal Friedrich Paulus werd omsingeld en Hitler verbood een uitbraak en gaf de Luftwaffe de opdracht hen vanuit de lucht te bevoorraden. Uiteindelijk resulteerde dit op 31 januari 1943 in de overgave van de Duitse troepen.

Een volgend keerpunt was de Slag om Koersk in juli 1943, waar de Duitsers voorgoed het strategisch initiatief verloren.

protnie

Legacy Member
Algemene relativiteitstheorie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tweedimensionale weergave van een ruimte-tijd-vervorming. De aanwezigheid van een zwaar voorwerp verandert de geometrie van de ruimte, waarna we de "gekromde ruimte" ervaren als zwaartekracht. De witte lijnen stellen niet de ruimte zelf voor maar een rechtlijnig coördinatenstelsel dat op de gekromde ruimte geprojecteerd wordt.
Tweedimensionale weergave van een ruimte-tijd-vervorming. De aanwezigheid van een zwaar voorwerp verandert de geometrie van de ruimte, waarna we de "gekromde ruimte" ervaren als zwaartekracht. De witte lijnen stellen niet de ruimte zelf voor maar een rechtlijnig coördinatenstelsel dat op de gekromde ruimte geprojecteerd wordt.

De algemene relativiteitstheorie werd gepubliceerd door Albert Einstein in 1916 als een serie lezingen voor de Pruisische Academie van Wetenschappen. De theorie gaat anders dan de speciale relativiteitstheorie over de zwaartekracht en de kromming van de ruimte. Einstein voorspelde correct dat licht van verre sterren dat langs de zon scheert in het zwaartekrachtsveld van de zon wordt afgebogen.
Inhoud
[verbergen]

* 1 Equivalentieprincipe
* 2 Ruimtekromming en zwaartekracht
* 3 Uitbreiding van de speciale relativiteitstheorie
* 4 Diffentiaalmeetkunde
* 5 Ruimtekromming
* 6 Tijdsdilatatie
* 7 Experimentele toetsing
* 8 Ontwikkelingen
* 9 Zie ook
* 10 Externe link
* 11 Verder lezen

[bewerk] Equivalentieprincipe

Uitgangspunt is het equivalentieprincipe. Waarnemers die uniform versneld worden zijn "equivalent " dus gelijkwaardig met andere waarnemers die stilstaan in een homogeen zwaartekrachtsveld. Dat wil zeggen dat de mechanica en andere natuurkundige wetten voor beide waarnemers dezelfde zijn. In de algemene relativiteitstheorie wordt de zwaartekracht niet als een kracht gezien die voldoet aan de Wetten van Newton, maar als een "schijnkracht" die het gevolg is van de kromming van de ruimte-tijd. Dit moet ook, want de wetten van Newton zouden een werking van de zwaartekracht toelaten sneller dan het licht, wat niet mogelijk is volgens de speciale relativiteitstheorie.

[bewerk] Ruimtekromming en zwaartekracht

De algemene relativiteitstheorie is een geometrische theorie, waarin wordt aangenomen dat zowel massa als energie de ruimtetijd doen krommen, en dat deze kromming de beweging van vrije deeltjes, waaronder ook het licht, beïnvloedt.

In zijn algemene relativiteitstheorie (1915) kwam Einstein met een nieuwe opvatting van de zwaartekracht. Hij stelde dat er geen verschil bestaat tussen een constante versnelling (trage massa) en een constante zwaartekracht (zware massa) (ga maar na: in een lift 9,8 m/s2 naar boven versnellen (ergens op een afgelegen plekje zonder zwaartekracht in de ruimte) geeft hetzelfde gevoel als op aarde te staan en met 9,8 N/kg (of ook m/s2) naar beneden te worden getrokken). Hij stelde ook dat materie (en elke andere vorm van energie) de ruimte vervormt. We vallen dus naar de aarde toe vanwege een kromming van de ruimte ten gevolge van de massa van de aarde. Dit is een grote wijziging ten opzichte van de ideeën van Newton. Deze theorie voorspelde afbuiging van sterrenlicht die tijdens een zonsverduistering in 1919 ook inderdaad waargenomen werden door Arthur Eddington. Ook biedt deze theorie een verklaring voor de precessie van de baan van Mercurius om de zon: dit is geen ellips volgens de Wetten van Kepler, maar wel een rozet.

[bewerk] Uitbreiding van de speciale relativiteitstheorie

De algemene relativiteitstheorie breidt de speciale relativiteitstheorie uit, door aan inertiaalstelsels een lokale betekenis te geven: een coördinatenstelsel geassocieerd met een waarnemer in vrije val. Een bijzonder geval hiervan is dat een algemene eenparige versnelling van massa's niet van een constant gravitatieveld onderscheiden kan worden. Meer algemeen kan gravitatie, als de versnelling van waarnemers in vrije val t.o.v. elkaar, worden geïnterpreteerd als een gevolg van kromming van de ruimte.

[bewerk] Diffentiaalmeetkunde

Wiskundig betekent het bestaan van lokale inertiaalstelsels, dat de ruimte-tijd een 4-dimensionale differentieerbare variëteit is, ongeveer zoals beschreven in de differentiaalmeetkunde van Bernhard Riemann. Bijgevolg maakt de algemene relativiteitstheorie gebruik van tensoren, omdat hiermee beweringen gedaan kunnen worden die onafhankelijk van coördinaten zijn. Technisch gesproken zijn de gebruikte ruimten geen Riemann-variëteiten, maar Lorentz-variëteiten, omdat de metrische tensor niet positief definiet is, maar daarentegen index 1 heeft (de enkelvoudige eigenwaarde in de tijd-richting is tegengesteld aan de drievoudige eigenwaarde in de ruimte-richtingen).

De theorie is gebaseerd op slechts een kleine groep formules en dit maakt de theorie erg elegant. Deze formules gebruiken echter ingewikkelde wiskundige concepten. Het belangrijkste resultaat van de algemene relativiteitstheorie vormt een stelsel partiële differentiaalvergelijkingen, de zogenaamde Einstein-vergelijkingen:

R_{ab} - \frac{1}{2} g_{ab} R = \frac{8 \pi G}{c^4} T_{ab}

waarbij geldt:

* Rab is de Ricci-tensor
* gab is de metrische tensor
* R is de scalaire kromming (scalar curvature)
* Tab is de energie-impuls-tensor (stress-energy tensor)

[bewerk] Ruimtekromming

Meer eenvoudig gesteld is de kromming van de ruimte als volgt te vatten als uitbreiding van het gekende begrip kromming van een oppervlak. Stel we meten van een cirkel de omtrek en de doormeter en we stellen vast dat hun verhouding niet pi is. Dan weten we, dat onze cirkel niet in een plat vlak ligt, maar bij voorbeeld op eengekromd oppervlak zoals een bol en uit de afwijking kunnen we de kromtestraal van die bol bepalen. Stel we meten nu van een bol de oppervlakte A en de straal r. In een ruimte die geen massa bevat en dus niet gekromd is, geldt A = 4&#960;r2. Een ruimte die een massa m bevat is gekromd zodat

\sqrt {A/4 \pi } - r = Gm / 3c^2

waarin G de constante van Cavendish en c de lichtsnelheid. Die betrekking vervangt en verbetert de zwaartekrachtwet van Newton. Voor de aarde bedraagt het verschil 1,5 mm, voor de zon 500 m.

[bewerk] Tijdsdilatatie

Een gevolg van de algemene relativiteitstheorie is, dat een klok die h hoger staat in een zwaartekrachtveld met valversnelling g sneller loopt namelijk met een factor:

(1 + gh /c^2) \!

Dit is aangetoond met een atoomklok. De algemene relativiteitstheorie geeft ook een elegant en juister alternatief voor de Wetten van Newton: als een voorwerp beweegt, dan zal de tijd ervoor trager lopen. De weg die het voorwerp echt volgt, is die weg, die de tijd op de eigen klok zo groot mogelijk maakt.

[bewerk] Experimentele toetsing

* [[periheliumverschuiving van Mercurius
* Pound-Rebka-experiment (gravitationele roodverschuiving)
* tijdsverschil reizende en achterblijvende atoomklokken
* Radarreflectie aan planeten en ruimtesondes: tijdsdilatatie
* Brans-Dicketheorie
* effect van Nordvedt
* is de gravitatieconstante G constant?
* pulsar in dubbelstersysteem (binary pulsar van Hulse en Taylor): zwaartekrachtsgolven

[bewerk] Ontwikkelingen

Tot nog toe zijn alle experimenten in overeenstemming met de theorie, maar niet alle aspecten van de theorie zijn experimenteel getoetst. In het bijzonder wordt er wereldwijd miniGrail gepoogd een zwaartekrachtsgolf waar te nemen, die als belangrijk dynamisch fenomeen door de theorie voorspeld worden. Voorts is er een probleem met de kwantummechanica, daar er nog geen theorie is die gravitatie kwantumtheoretisch consistent beschrijft, zie Higgs-boson en graviton. In de meeste gevallen kunnen natuurkundigen met twee theorieën leven, de kwantummechanica op subatomaire schaal, de relativiteitstheorie op kosmische schaal, en 'simpele' Newtoniaanse mechanica op tussenliggende schalen, maar in enkele gevallen is de combinatie tussen sterke gravitatie en kleine schaal dusdanig dat beide theorieën invloed hebben, in het bijzonder bij zwarte gaten en in de eerste korte tijd na de oerknal.

Mogelijke oplossingen voor dit probleem zijn de snarentheorie, de loop-kwantumzwaartekracht en als hypothese de allesomvattende theorie van alles.

Rubmifer

Legacy Member
2 Girls 1 Cup

2 Girls 1 Cup is a copy of the trailer for Hungry Bitches, a pornographic film produced by MFX-Media,[1][2] edited so that the URL "2girls1cup.com" is superimposed under the pre-existing text "MFX 1209" (the product code for Hungry Bitches). The trailer features two women defecating into a cup, taking turns consuming the excrement, and vomiting into each other's mouths. Hervé Roy's "Lovers Theme"[3] plays throughout.

This one-minute trailer is an Internet viral video that became a well-known Internet meme among bloggers and Internet forums for the reactions its graphic content elicited from its viewers.[4][5] Around mid-October 2007, video sites such as YouTube were flooded with videos depicting others' reactions to watching the video for the first time.[6]
Contents
[hide]

* 1 Origin
* 2 Reception
o 2.1 Reactions
o 2.2 Parodies
o 2.3 Media recognition
* 3 References
* 4 External links

Origin

The video originated from a Brazilian, Marco Fiorito, who describes himself as a "compulsive fetishist".[7] Fiorito originally produced foot fetish videos but soon moved on to coprophagia. The film was produced by MFX-Video, one of several companies owned by Fiorito.[7] Fiorito contends his films are legal in Brazil, but authorities in the United States have branded some of his films as obscene and filed charges against Danilo Croce, a Brazilian lawyer living in Florida, listed as an officer of a company distributing Fiorito's films in the United States.[7] Croce accepted a plea bargain and was sentenced to 3 years of unsupervised probation and forfeiture of $98,000.[7] Fiorito claimed he did not know his films were illegal in the United States and that his films often contained chocolate instead of feces to appease some of his actors who were willing to appear in scat films but not actually eat fecal matter.[7]

The first few seconds of the 2 Girls 1 Cup video contain the text "MFX 1209" (the product code for Hungry Bitches) and the URL mfxvideos.com, the website of Fiorito's MFX-Video, leading some in the media to incorrectly believe the video is one of the many Croce had to surrender to the Department of Justice but was somehow leaked in the process.[8][9]

Reception

Reactions

Part of what has facilitated 2 Girls 1 Cup's spread are the reactions it causes.[10] Hundreds of videos exist on YouTube of users showing the original video to their friends and taping their reactions.[4][5][10] Even Joe Rogan, host of NBC's Fear Factor, a show notorious for the disgusting things its contestants eat, had to turn away in a reaction video posted to his blog.[11] A reaction video starring Kermit the Frog proved very popular on the community-based popularity website Digg.[12] In January 2008, Slate magazine documented the reaction video phenomenon with a slideshow featuring various reactions.[13]

Parodies

The video has inspired several parodies, such as a short film by singer and comedian John Mayer to his blog entitled "2 Guys 1 Cup" where Mayer and Best Week Ever correspondent Sherrod Small enjoy Pinkberry frozen yogurt in the same manner that the women in the original consumed the fecal matter.[14][15] Celebrity blogger Perez Hilton also made a parody titled "1 Guy 1 Jar", which he posted to YouTube.[7] Filmmakers Justin Roiland and Christian Le Guilloux made a 5-minute series called "2 Girls, 1 Cup: The Show" for the short film competition site, Channel 101. It debuted in first place on January 27, 2008.[16]

Media recognition

Many in the media have taken the video's popularity as a sign of society's declining morals.[4][5][17] The video was featured on VH1's Best Week Ever, where the video's existence and propagation was declared to cause "Moral Bankruptcy" to have the "Best Week Ever!"[18] Esquire magazine showed the video to actor George Clooney during an interview, prompting him to compare it to a rodeo, saying the point of the video was to see "how long you can last."[19] The video was also mentioned in an episode of Family Guy, as a set up for a joke. Stewie is shown watching the video on the computer with Brian behind him telling him to keep watching. Stewie is disgusted and says: "I'm never gonna be able to eat ice cream again!"[20]

Stancke

Legacy Member
Bi navê xwe yê rastîn "JOAN of ARC". Ango di Frensî de weke `Jeanne d'Arc`, bakîreya Orleans'ê, ezîzeya parêzvan a Fransayê û lehenga netewî jî tê zanîn.

Jeanne, di &#351;erên sedsalê de, welatê xwe li li hemberî dagirkerên Îngîlîz parastiye û wekî din fermandariya vê berxwedanê kiriye û birêve biriye.

Bavê wê Jacques d'arc cotkarek bû. Navê diya wê Isabelle ye. Jeanne ji malbateke 5 zarokan a 3emîn bû. Jeanne di 6`ê Çileya 1412`an de li beldeya Domremy ku cîranê be&#351;ê hawirdora Champagne û Lorrainne'yê ye, tê dinê. Zarokatiya wê li çolter û &#351;epalên gund, bi çêrandina pezê bavê xwe derbas dibe. Ew di heman demê de ji diya xwe bi guhdarkirina çîrokên dînî, derbarê dîn de agahî bidest dixe. Di karên malê de bi nî&#351;andana hûnerê xwe mezin dibe.

Li gorî rîvayetê, Jeanne dema ku dibe12 salî, dest bi bihîstina dengê ezîz Michael, ezîze Catherine û ezîze Margeret`ê kiriye. Êdî bawer dike ku ev deng ji aliyê xwedê ve jê re hatiye &#351;andin. Dengên jê re tê, ferman dide ku `Welatê xwe ji Îngîlîzan rizgar bike, alîkarî bide Qraltiya Velîaht û textê Frensî bilind bike û ev karên ku bike `Mîlsyona wê ya pîroz e`.

Her wiha ev deng jê re dibêje ku porê xwe qût bike, kincên mêran li xwe bike û xwe bi çekan bixemilîne...

Di sala 1429`an de Îngîlîz, bi alîkariya hevalbendên xwe Burgonya'yî, hemû Fransayê heta Parîs û Bakûrê Loireyê dagir dikin. Frensî, ji ber xemgîniya ku bîhîstine û ji ber nebûna serokê xwe, gelek kêm li ber xwe didin.

Li ser wan qralê Îngîlîz Henryê 5emîn, doza qraltiya Frensayê dik.

Jeanne, destpêkê fermandar û pi&#351;tre jî velîaht ji bo bikaranîna hêza wan razî dike.

Pi&#351;tî ku ji îmtîhan û azmûnên Bawermendan derbas dibe, dibe fermandarê yekîneyeke le&#351;kerî ya sed kesî. Jeanne, di &#351;erê Orleans`ê de, ji yekîneyan re dibe pê&#351;eng û bi awayekî mûcîzevî, li dijî Îngîlîzan serkeftinê bi dest dixe.

Di deverên cûda cûda yên welêt de tevlî &#351;erê li dijî Îngîlîzan dibe. Pi&#351;tre Jeanne, diyar dike ku divê velîaht, weke Charlesê 7emîn taç bide serê xwe û bi vî awayî Velîaht razî dike. Di merasîma taçkirinê ya li katedrala Reimsê tê çêkirin, li cem Qral cîh digire û bi vî awayî tê &#351;ehnazîkirin. Di sala 1430'an de, dema ku Compiegne ya li cem Parîsê diparast, ji aliyê Burgonyayiyan ve zeftkirin û radestî Îngîlîzan tê kirin. Îngîlîz, Jeanne di serî de bi efsûnbaziyê ji ber ramanên wê tewanbar dikin. Her wiha ji ber ku xwedî ramanên li dijî baweriya dêra Xiristiyan e û kincên mêran li xwe kiriye, radestî rêxistina Dêra Rouenê tê kirin. Dadgeha Girêdayî Rêxistina Dêrê, van ramanên Jeanne weke suç qebûl dike. Di encama vê mehkemê de Jeanne tê mehkûmkirin û di 30`ê Gulana 1431`ê de, bi darekê ve tê girêdan û bi saxî tê &#351;ewitandin.

Jeanne D`arc dema tê &#351;ewitandin, keçeke 19 salî ye. Lê belê Charles`ê 7emîn ji bo rizgarkirian Jeanne'yê nakeve nava ti hewildanan. Di sala 1456`an de rûni&#351;tineke duyemîn tê vekirin û tê îlankirin ku Jeanne bê suç e. Dêra Xiristiyan, Jeanne d'ARC, di sala 1909'an de derdixe mertebeya ezîzetiyê û di sala 1920`an ve ev yek bi fermî tê qebûlkirin.

protnie

Legacy Member
Zoöfilie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een Oude-Griek pleegt sodomie met een geit. Litografie van Édouard-Henri Avril.
Een Oude-Griek pleegt sodomie met een geit. Litografie van Édouard-Henri Avril.

Zoöfilie is de seksuele voorkeur van mensen die zich erotisch aangetrokken voelen tot dieren. Seksuele betrekkingen tussen mens en dier worden zoöseksualiteit, bestialiteit of dierenseks genoemd. De term sodomie wordt ook wel gebruikt, maar kan tevens anale seks betekenen.

Zoöfilie wordt door veel mensen beschouwd als "tegennatuurlijk" en dierenmishandeling.[1] Anderen, zoals de Nederlandse bioloog Midas Dekkers en de Australische filosoof Peter Singer, betogen dat dit niet per se het geval hoeft te zijn. Volgens het Amerikaanse Kinsey-Instituut zou 8% van de mannen en 3,5% van de vrouwen wel eens seks gehad hebben met een dier. In plattelandsgebieden zou dit percentage bij mannen zelfs tegen de 50% zijn[bron?]. Zowel de onderzoeksmethodes als de resultaten van het werk van Alfred Kinsey en het instituut dat hij in het leven riep, zijn echter erg omstreden. Belangenbehartigers beweren dat zoöfilie de seksualiteit overstijgt en dat tussen mens en dier een echte relatie mogelijk is die jaren kan duren en niet verschilt van andere vormen van seksuele en liefdesrelaties. Mochten als gevolg van deze parafilie grote problemen met de omgeving ontstaan, kan er sprake zijn van een psychische aandoening.

In het Duitse boek 'The Haffner Sex Report' (uit 1992) wordt beweerd dat ongeveer 14% van alle mensen die op het platteland wonen, regelmatig seks bedrijft met dieren. Een extra 3% zou zich enkel en alleen bezighouden met het aanraken of stimuleren van de genitaliën van de dieren. Dit Duitse verslag, dat gebaseerd is op duizenden interviews, toont ook aan dat ongeveer 2 tot 3 procent van alle vrouwen ooit een seksuele daad stelden met of bij dieren. De meeste van deze vrouwen kwamen uit dichtbevolkte gebieden. Ongeveer 80% van deze groep liet het niet bij dat ene experiment.
Inhoud
[verbergen]

* 1 De wet
o 1.1 Nederland
o 1.2 België
o 1.3 Buitenland
* 2 Porno
* 3 Geschiedenis
* 4 Vage grens
* 5 Problemen
* 6 Referenties
* 7 Zie ook
* 8 Literatuurlijst

[bewerk] De wet

[bewerk] Nederland

Dierenseks is in Nederland niet verboden. In 2004 ontstond echter opschudding nadat een man die was betrapt op het hebben van seks met een pony werd vrijgelaten omdat hij volgens de wet niets had misdaan. Minister Cees Veerman van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit kondigde aan stappen te ondernemen om deze activiteiten te verbieden. Wanneer het dier pijn of schade wordt toegebracht (bijvoorbeeld interne verwondingen, of soms zelfs de dood), is vervolging wel mogelijk.

[bewerk] België

In 2006/2007 is door senator Ludwig Vandenhove van de politieke partij sp.a getracht een verbod op seks met dieren in de wet vast te laten leggen[2] dit is echter op 17 januari 2007 door de senaatscommissie Sociale Aangelegenheden geblokkeerd.[3][4]Een week later echter heeft de Kamercommissie Volksgezondheid het verbod op seks met dieren wel goedgekeurd. Op voorstel van Magda De Meyer (sp.a) werd het verbod ingeschreven in de wet op het dierenwelzijn.[5]

[bewerk] Buitenland

In iets meer dan de helft van de staten van de Verenigde Staten is zoöfilie expliciet verboden, evenals in het grootste deel van Australië. In Duitsland is dierenseks niet verboden maar dierenpornografie wel. In het Verenigd Koninkrijk stond er oorspronkelijk de doodstraf op, maar in 2003 werd de straf verlaagd tot 2 jaar cel. Dat de daad niet expliciet verboden is, betekent niet dat er niet tegen kan worden opgetreden: vaak wordt het argument van dierenmishandeling van stal gehaald.

[bewerk] Porno

Films en afbeeldingen van dierenseks zijn in veel landen illegaal, zelfs waar de daad zelf niet illegaal is. Nederland heeft er geen verbod op en was samen met Denemarken in de jaren '70 en '80 marktleider wat de productie ervan betreft. In Hongarije is de dierenporno een heuse industrie geworden.

[bewerk] Geschiedenis

Grotschilderingen van seksuele contacten tussen mens en dier zijn al uit de bronstijd (in Zweden) en de ijzertijd (in Italië) bekend. Volgens sommigen gaat het hier overigens over mythologisch-psychologische motieven en niet over daadwerkelijke handelingen. In de Griekse mythologie is zoöfilie een regelmatig terugkerend thema. Ook worden uit dergelijke verbintenissen regelmatig kinderen geboren, hetzij in menselijke hetzij in half-menselijke, half-dierlijke vorm. In werkelijkheid is er van een dergelijke kruising - die theoretisch mogelijk moet zijn (zie ook: Kruising tussen mens en chimpansee) - geen exemplaar bekend. Volgens de Grieken verscheen Zeus aan Leda in de vorm van een zwaan en uit deze verbintenis werden Helena en Polydeuces geboren. De Minotaurus was een kind van koningin Pasiphaë en een witte stier. De god Pan bedreef ook regelmatig de liefde met dieren. In het oude Rome waren er bordelen die de naam van de diersoorten droegen die er beschikbaar waren.

In de Bijbel wordt de bestialiteit beschreven en sterk veroordeeld:

Insgelijks zult gij bij geen beest liggen, om daarmede onrein te worden; een vrouw zal ook niet staan voor een beest, om daarmede te doen te hebben; het is een gruwelijke vermenging (Leviticus 18:23); Daartoe als een man bij enig vee zal gelegen hebben, hij zal zekerlijk gedood worden; ook zult gijlieden het beest doden (Leviticus 20:15); Alzo wanneer een vrouw tot enig beest genaderd zal zijn, om daarmede te doen te hebben, zo zult gij die vrouw en dat beest doden; zij zullen zekerlijk gedood worden; hun bloed is op hen! (Leviticus 20:16).

In de Middeleeuwen stond er de doodstraf op - voor mens én dier - en tot in de 19e eeuw stonden er in Europa zware straffen op.

[bewerk] Vage grens

In de loop der jaren is de relatie tussen mens en dier inniger geworden, niet in het minst door de teleurstellingen die men soms oploopt in het hedendaagse gejaagde leven. In vele huishoudens zijn dieren, voornamelijk honden, bijna een lid van de familie geworden. Ze slapen, eten en vertoeven in dezelfde omgeving en worden een deel van de dagelijkse routine in huis. Mede daardoor is de grens tussen dierenliefde en bestialiteit soms moeilijk te trekken. Als een dierenliefhebber zijn of haar dier streelt, knuffelt of kust, dan wordt dat als normaal beschouwd. Toch zijn het op de korrel genomen allemaal erotisch getinte daden. Meester en dier spelen met elkaar, gaan intiem met elkaar om en delen elkaars territorium; zoöfielen voegen daar nog het seksuele aspect aan toe. Een zoöfiele relatie bestaat echter niet enkel uit seks, maar ook uit het respect voor andere dieren. Er zijn heel wat zoöfielen die daarom geen vlees eten.

[bewerk] Problemen

De gevolgen voor een dier zijn vaak ernstig tot zeer ernstig . Een dier kan beschadigd raken dan wel pijn ondervinden als gevolg van de geslachtgemeenschap. Penetraties kunnen bij dieren ernstige ontstekingen veroorzaken en tot zwaar gestoord en gevaarlijk gedrag leiden. Vervolgens is er een mogelijkheid dat dieren door mensen met geslachtsziekten besmet worden en hier zelf weer andere dieren mee besmetten. Dieren kunnen door het geweld of de anatomische incompatibiliteit zelfs overlijden.

Van coïtus met dieren kan men niet zwanger worden of geslachtsziektes als herpes, syfilis of gonorroe krijgen. Het is echter wel mogelijk dat er bepaalde infecties of bijvoorbeeld vlooien en wormen worden overgedragen. In 2005 overleed de Amerikaanse Kenneth Pinyan aan buikvliesontsteking als complicatie van inwendige verwondingen opgelopen na anale seks met een hengst. Uit schaamte durfde hij aanvankelijk niet naar de dokter te gaan.

Sommige rassen (voornamelijk de waakhonden zoals Rottweilers en Dobermanns) zijn erg machtsafhankelijk. Ze kunnen in de war raken als ze met hun eigenaar seksuele contacten hebben, omdat dan niet de eigenaar maar zijzelf de machtspositie innemen. Seks met twee honden tezamen is steeds uit den boze, vermits ze ongetwijfeld zullen strijden om wie mag paren en wie niet.

SpeedFreak.be

Legacy Member
Net met Logitech gebeld ze hebben die pootjes niet op voorraad, toen Dynabyte opgebeld pootjes niet los te bestellen alleen maar op te sturen naar Logitech: tobo minimaal 6-8 weken kwijt. :cry:

Ik ben toch bang dat het mss een nieuwe zal worden. :sad:

Dus als er iemand is die zijn pootjes van zijn G15 aan mij wil verkopen dan zou ik dat echt op prijs stellen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan