Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (23)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Ascari

Legacy Member
Mile 22

Goede Mark Wahlberg actie film. Spanning is wel te snijden en in praktisch elke scene is er wel actie met een goed plot.

8/10

Spandi

Legacy Member
Met het eindejaarslijstje van John Waters dacht ik dat het toch eindelijk tijd was dat ik van dit culticoon een film zag. Gekozen voor Pink Flamingos. What did I just watch? :eek:

Anal_Amoebe

Legacy Member
Misschien ware Cry Baby een betere John Waters instapfilm geweest, lol, of Serial Mom. Right for the filth...

Lint

Legacy Member
Ha yes John Waters, zal (voorlopig) wel enkele keren in mijne top 100 eindigen. En lol idd, Pink Flamingos is direct pretty hardcore
emoji14.png

AreVee

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
The Other Side of the Wind – 8/10 (Orson Welles, 2018)

Kursk – 4/10 (Thomas Vinterberg, 2018)

Respectievelijk zo goed / zo slecht? :p . Zijn twee films van afgelopen jaar die relatief veel interesse opwekken bij mij, vandaar de vraag.

S.conceiçao7

Legacy Member
VENOM

WOW, aangenaam verrast !!! normaal de marvel films begin ik echt beu te worden, maar deze was een aangename verrassing, was atypisch en verveelde geen minuut.
maar wie was die mens na de credits? iemand die dit in spoiler tags kan zeggen, want hem ken ik wel als acteur, maar nog in geen marvel films gezien.


PEPPERMINT

leuke revenge movie, ook al is het niet bijster origineel.

THE PREDATOR

een regelrecht gedrocht dit,
ik snap niet hoe SHANE BLACK, nota bene één van de acteurs in het origineel met schwarzenegger, de franshise zo om zeep kan helpen ?? Hij had beter een film gemaakt die meer naar de eerste aanleunt ipv dit afschuwelijk schouwspel.

nincompoop

Legacy Member
Anal_Amoebe zei:
Misschien ware Cry Baby een betere John Waters instapfilm geweest, lol, of Serial Mom. Right for the filth...

Of gewoon deze versie van Pink Flamingos:
https://www.youtube.com/watch?v=_LFGDroMbS0

Eerste van Waters die ik zag was Desperate Living, in cinema. Ook niet meteen een "instapfilm". Wel intrigerend.
Daarna, ook in cinema, Polyester gezien (in zijn volle scratch-and-sniff odorama glorie). Best genietbaar.
Geweldig moment ook was voor mij, als grote Avalanches fan, deze sample ontdekken: https://www.youtube.com/watch?v=Feb5D3SCdew (https://www.youtube.com/watch?v=qLrnkK2YEcE)

wimpie5001

Legacy Member
- Bone Tomahawk: Hier een paar keer zien voorbijkomen in dit topic, kon hem wel smaken! 7,5/10

- The Assasination of Jesse James by the coward Robert Ford: Was geleden van in 2007 bij release dat ik deze gezien had. Toch een pareltje, zeer hard van genoten. 9/10

Door RDR2 weer wat into westerns momenteel, weet er iemand of er nog aanraders op Netflix staan? (Kan echt irritant onoverzichtelijk zijn)

VVD

Legacy Member
S.conceiçao7 zei:
VENOM

WOW, aangenaam verrast !!! normaal de marvel films begin ik echt beu te worden, maar deze was een aangename verrassing, was atypisch en verveelde geen minuut.
maar wie was die mens na de credits? iemand die dit in spoiler tags kan zeggen, want hem ken ik wel als acteur, maar nog in geen marvel films gezien.
Nieuw personage in de films inderdaad
Woody Harrelson als Carnage

Lint

Legacy Member
nincompoop zei:
Of gewoon deze versie van Pink Flamingos:
https://www.youtube.com/watch?v=_LFGDroMbS0

Eerste van Waters die ik zag was Desperate Living, in cinema. Ook niet meteen een "instapfilm". Wel intrigerend.
Daarna, ook in cinema, Polyester gezien (in zijn volle scratch-and-sniff odorama glorie). Best genietbaar.
Geweldig moment ook was voor mij, als grote Avalanches fan, deze sample ontdekken: https://www.youtube.com/watch?v=Feb5D3SCdew (https://www.youtube.com/watch?v=qLrnkK2YEcE)

Poltester (kben "jaloers" op uw odorama ervaring :p), Cry Baby en A Dirty Shame zijn beste. A Dirty Shame is eigenlijk mijn favo, al kan ik goed snappen dat dit niet de algemene mening is.

AreVee

Legacy Member
wimpie5001 zei:

Door RDR2 weer wat into westerns momenteel, weet er iemand of er nog aanraders op Netflix staan? (Kan echt irritant onoverzichtelijk zijn)


Django Unchained, The Hateful Eight, The Quick and The Dead, True Grit, The Ballad of Buster Scruggs, The ridicoulous 6, O matador, Jane Got A Gun, Silverado, Free State Of Jones, Running Wild, Mudbound zijn zowat de eerste die ik krijg als ik western ingeef op netflix. Meeste ervan zelf nog niet gezien.

Tarantino's, True Grit en Buster Scruggs wel aanraders imo.

Ascari

Legacy Member
AreVee zei:
Django Unchained, The Hateful Eight, The Quick and The Dead, True Grit, The Ballad of Buster Scruggs, The ridicoulous 6, O matador, Jane Got A Gun, Silverado, Free State Of Jones, Running Wild, Mudbound zijn zowat de eerste die ik krijg als ik western ingeef op netflix. Meeste ervan zelf nog niet gezien.

Tarantino's, True Grit en Buster Scruggs wel aanraders imo.

A Million Ways To Die In The West is ook wel gieren, geen idee of die op NF sta.

Django Unchained, The Hateful Eight, The Ridiculous 6 zijn ook wel goede films.

Als je code 7700 gebruikt krijg je alle Westerns op Netflix.

wimpie5001

Legacy Member
Ascari zei:
A Million Ways To Die In The West is ook wel gieren, geen idee of die op NF sta.

Django Unchained, The Hateful Eight, The Ridiculous 6 zijn ook wel goede films.

Als je code 7700 gebruikt krijg je alle Westerns op Netflix.

Aha, van die code wist ik niet. Handig, ook voor andere genres.
Bedankt voor de tips, jij ook AreVee. Enkele al gezien, verschillende nog niet.

Ik hoopte ook stiekem op een nog uitgebreider aanbod, maar Netflix blijft toch maar mager op gebied van films.

PBR Streetgang

Legacy Member
Calcifer zei:
Suspiria (2018)

Een aanpak die sommige kijkers de zalen gaat uitjagen en frustreren en anderen, mezelf incluis, gaat betoveren. En al voel je de liefde voor het origineel en het respect voor Argento is deze versie een heel, héél ander soort cinema geworden. Deze Suspiria is evenzeer een liefdesbrief aan Europese art house cinema: ik zat, deels door de aanwezigheid van enkele Europese topactrices uit de periode, evenveel aan Fassbinder, Herzog (vele dansscenes zijn bijna als een soort documentaire gefilmd) en Kubrick (strakke, uitgekiende composities) te denken dan aan Argento, Fulci en co.

Ambitie dus. Zowel qua looks (elk detail in de production design; kostuums, kapsels, interieur, … ademt Berlijn 77 uit) als qua inhoud. Centrale thema is hoe het individu zich onderwerpt aan een totalitair systeem, of manier van denken, en daar elk humanisme en ethiek door verliest. Of dat onderwerpen nu aan een politiek systeem (Bader Meinhof, Nazisme), een artistiek gezelschap (de dansschool van Markos en co) of een strak wetenschappelijke rationele manier om met psychologische problemen om te gaan (de psychotherapeut) is, de gevolgen voor het individu zijn diepgaand.

Heel wat ‘tekst’ dus die zwaar contrasteert met de subtekst die door de vorm van Argento’s origineel werd gestuurd. Dit zal voor vele horrorfans even schrikken zijn, net als de gruwelijke griezelscenes (want die zijn er wel degelijk ook) de liefhebbers van arthouse zal doen slikken.
Guadagnino linkt van alles en nog wat aan zijn centrale thema en werkt met tegenstellingen die overweldigend kunnen zijn bij een eerste kijkbeurt. Het gaat (ook) over: een door mannen gedomineerde samenleving maar tevens over de rol die vrouwen spelen in ons leven in het algemeen en moeders in het bijzonder. Over de kracht van liefde en afgunst, leven en dood, lijden en plezier, transformatie en conservatisme , creatie en vernieling, dictatoriaal en inclusief denken,… Net als de muur Berlijn scheidde zal deze film ook zijn publiek verdelen.

Ik heb enorm van deze ambitieuze film genoten en bejubel elke auteur die het genre een nieuw en eigenzinnig leven inblaast. Dit is een instant 'out of the box' klassieker. En vrees niet Italiaanse horror fans; de droomsequenties zijn van een even feeërieke en surreële schoonheid als de klassiekers in het genre en het geweld, eens het losbarst, van een artisticiteit die perfect in lijn ligt van het origineel. Enkel: je krijgt een pak meer op je bord. Geweldige acteerprestaties (de supporting cast heksen zijn subliem!), mooie melancholische muziek, een fotografie om in te kaderen en een production design om duimen en vingers bij af te likken.

Ben hem gisteren gaan kijken, net op tijd want UGC toont hem al niet meer. Ik vond hem over de hele lijn erg goed. Cinematografie was uitstekend, de montage binnen zowat elke scene was geweldig – zeker die droomscènes, holy balls – en de decors en kostumering etc. ook top notch. Misschien zijn ze wat overboord gegaan met het ontwerpen van die talloze affiches voor de Markos theatergroep, op den duur was ik het echt kotsbeu om die posters op elke muur te zien hangen. Fantastische casting ook, Dakota Johnson deed het zeer goed en Tilda Swinton stelt evenmin teleur (what else is new?) Het voelde soms heel erg akelig om die bevreemdende shots van haar mysterieuze gezicht te zien en tegelijkertijd luisteren naar die zweverige muziek van Thom Yorke. Gedurende enkele scenes kreeg ik moeilijk dit beeld uit mijn hoofd. Wat de score zelf betreft, ik ben nog niet helemaal overtuigd. Ik vond de muziek wel goed en hou van Yorke als artiest. Maar als ik eerlijk moet zijn, voelde ik de klik niet tussen muziek en beeld (net zoals met zijn bandgenoot Jonny Greenwood en Lynn Ramsay’s You Were Never Really Here.) Ze vermeden vakkundig de voor de hand liggende keuze om voor Carpenter-achtige synths te gaan, maar na een eerste kijkbeurt is er mij niets bijgebleven aan de score en herkende ik weinig van de krautrock die Yorke zogezegd heeft geprobeerd te emuleren hier.

Maar ik struikelde vooral over één aspect van Guadagnino’s ambitie. Niet zijn ambitie om meer voor te schotelen dan enkel intens gestileerde genre thrills die, let's be honest, min of meer exact waren wat Argento in 1977 aanbood. Neen, dat waardeer ik enorm. Uiteraard mocht zijn Supiria niet louter een film over een heksencultus worden. Maar regisseurs, en in dit geval ook monteurs, moeten keuzes maken. En gezien Guadagnino’s liefde voor het origineel en het enthousiasme over het nieuwe materiaal, lijkt het alsof hij het niet over zijn hart kreeg om onnodige scenes en sequenties te knippen. Sommige onderliggende thema’s liggen er te dik op, anderen worden onvoldoende toegelicht. Soms doet Guadagnino het originele te letterlijk na, maar omdat hij er ook afstand van wil nemen, zitten er scènes in die gewoonweg niet werken (bv dat tellen van de stappen) en enkel minuten in beslag nemen, minuten die hard tellen in deze best wel lange film. Het is een moeilijke kwestie, maar ik vind dat het de taak moet zijn van een goede monteur om duidelijk te maken aan de regisseur wanneer die te veel wil, en dat de film eronder zal lijden. Het is een probleem dat zich wel vaker voordoet bij grote regisseurs (Fincher en Benjamin Button, Tarantino en The Hateful Eight, Iñarritu en The Revenant, Von Trier en, uh, alles na Antichrist…)

Ik stoorde me ook aan sommige andere elementen, één hiervan is mijn aanhoudende ergernis met ‘old man prosthetics’. Jonge acteurs die gecast worden in rollen van bomma’s of bompa’s, die met behulp van hevige make-up zouden moeten overtuigen als echte mensen. Ik moet toegeven dat het verdomd goed gedaan is in deze film, kudos voor het make-up departement. Ook vind ik de motivaties van de filmmaker om deze rol zo te casten interessant en het gewenste vervreemdende effect werd zeker behaald. Alleen werkte het meer op mijn zenuwen dan de bedoeling was. Als laatste ergerde ik mij ook wat aan de ondertitels. Dit probleem heeft wellicht met de distributie van de film te maken en niet de film zelf, maar het stoorde mij dat de stukken in het Duits op exact dezelfde manier werden ondertiteld als de stukken in het Engels. Wanneer er Engels wordt gesproken, let ik niet op de ondertitels en word ik de aanwezigheid van de witte lettertjes onderaan gewoon, alsof ze er niet zijn. Maar wanneer er dan Duits gesproken wordt (een taal waar ik haast niets van begrijp), lijkt het voor even alsof er gewoon geen ondertitels zijn en dat bracht me keer op keer in de war tijdens deze film. Stupid, I know.

AreVee zei:
Respectievelijk zo goed / zo slecht? :p . Zijn twee films van afgelopen jaar die relatief veel interesse opwekken bij mij, vandaar de vraag.
The Other Side of the Wind is een film die ik, zoals velen, al jaren benieuwd naar ben. Het is geweldig om toch een glimps te krijgen van waar geniaal filmmaker Orson Welles al die jaren mee bezig is geweest, wat hij probeerde te bereiken. De film die we nu te zien krijgen is allicht meer messy dan hij oorspronkelijk voor ogen had, maar het is wel echt verdomd goed. Voor mij was de film al helemaal anders dan ik had verwacht. Ik dacht dat deze een meer klassieke film ging zijn, à la Magnificent Amberson of The Immortal Story. Maar nee, het is gewoon F for Fake on crack! Welles stond echt ver voor op zijn tijd, zelfs in de vrije jaren zeventig. Hij plukt uit avantgarde en documentaire en speelt zo veel als hij kan met de conventionele filmvorm. Het resultaat vond ik adembenemend, en het is zo'n bombardement van beelden en montage dat ik zeker een tweede of derde kijkbeurt nodig heb om hem helemaal te kunnen appreciëren. Maar wat ben ik blij dat we dit nog te zien krijgen!!

Kursk was echt heel slecht imo. Acteerprestaties van iedereen ondermaats, zwakke casting en zeer problematisch wat taalgebruik betreft (ik probeer me niet te storen aan dit soort zaken, maar het was gewoonweg belachelijk: verschillende Europese acteurs van verschillende landen met verschillende Engelse accenten komen samen om Russen uit hetzelfde dorp te spelen.) Hoewel de gebeurtenissen allemaal erg dramatisch zijn, voelde ik niets van spanning doorheen de hele film. Er is een vader/zoon subplot dat door de film loopt dat wel goed werkte, maar zelfs dat was niet goed genoeg om de boel drijvende te houden. Dumb. Vinterberg heeft al veel betere films gemaakt.

AreVee zei:
Django Unchained, The Hateful Eight, The Quick and The Dead, True Grit, The Ballad of Buster Scruggs, The ridicoulous 6, O matador, Jane Got A Gun, Silverado, Free State Of Jones, Running Wild, Mudbound zijn zowat de eerste die ik krijg als ik western ingeef op netflix. Meeste ervan zelf nog niet gezien.

Tarantino's, True Grit en Buster Scruggs wel aanraders imo.

The Quick and the Dead!! Heel leuke western van Sam Raimi, zeker de moeite. Django Unchained en The Ballad of Buster Scruggs vind ik ook echt goed. Jane Got a Gun is heel zwak en Mudbound is gewoon verschrikkelijk.

Van John Waters, enkel Cry Baby (zeer leuk) en Cecil B. Demented (leuk concept slecht uitgevoerd) gezien. Op dit moment geen zin in de rest van zijn oeuvre.

Ascari

Legacy Member
wimpie5001 zei:
Aha, van die code wist ik niet. Handig, ook voor andere genres.
Bedankt voor de tips, jij ook AreVee. Enkele al gezien, verschillende nog niet.

Ik hoopte ook stiekem op een nog uitgebreider aanbod, maar Netflix blijft toch maar mager op gebied van films.

Inderdaad er bestaan op sommige forums een aantal van die lijsten met al die codes. Helaas blijft het Belgische aanbod mager.



Net Slender Man gezien.

Was niet slecht, beetje typische horror van verdwijningen en whatnot.

7/10

Calcifer

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ben hem gisteren gaan kijken, net op tijd want UGC toont hem al niet meer. Ik vond hem over de hele lijn erg goed. Cinematografie was uitstekend, de montage binnen zowat elke scene was geweldig – zeker die droomscènes, holy balls – en de decors en kostumering etc. ook top notch. Misschien zijn ze wat overboord gegaan met het ontwerpen van die talloze affiches voor de Markos theatergroep, op den duur was ik het echt kotsbeu om die posters op elke muur te zien hangen. Fantastische casting ook, Dakota Johnson deed het zeer goed en Tilda Swinton stelt evenmin teleur (what else is new?) Het voelde soms heel erg akelig om die bevreemdende shots van haar mysterieuze gezicht te zien en tegelijkertijd luisteren naar die zweverige muziek van Thom Yorke. Gedurende enkele scenes kreeg ik moeilijk dit beeld uit mijn hoofd. Wat de score zelf betreft, ik ben nog niet helemaal overtuigd. Ik vond de muziek wel goed en hou van Yorke als artiest. Maar als ik eerlijk moet zijn, voelde ik de klik niet tussen muziek en beeld (net zoals met zijn bandgenoot Jonny Greenwood en Lynn Ramsay’s You Were Never Really Here.) Ze vermeden vakkundig de voor de hand liggende keuze om voor Carpenter-achtige synths te gaan, maar na een eerste kijkbeurt is er mij niets bijgebleven aan de score en herkende ik weinig van de krautrock die Yorke zogezegd heeft geprobeerd te emuleren hier.

Maar ik struikelde vooral over één aspect van Guadagnino’s ambitie. Niet zijn ambitie om meer voor te schotelen dan enkel intens gestileerde genre thrills die, let's be honest, min of meer exact waren wat Argento in 1977 aanbood. Neen, dat waardeer ik enorm. Uiteraard mocht zijn Supiria niet louter een film over een heksencultus worden. Maar regisseurs, en in dit geval ook monteurs, moeten keuzes maken. En gezien Guadagnino’s liefde voor het origineel en het enthousiasme over het nieuwe materiaal, lijkt het alsof hij het niet over zijn hart kreeg om onnodige scenes en sequenties te knippen. Sommige onderliggende thema’s liggen er te dik op, anderen worden onvoldoende toegelicht. Soms doet Guadagnino het originele te letterlijk na, maar omdat hij er ook afstand van wil nemen, zitten er scènes in die gewoonweg niet werken (bv dat tellen van de stappen) en enkel minuten in beslag nemen, minuten die hard tellen in deze best wel lange film. Het is een moeilijke kwestie, maar ik vind dat het de taak moet zijn van een goede monteur om duidelijk te maken aan de regisseur wanneer die te veel wil, en dat de film eronder zal lijden. Het is een probleem dat zich wel vaker voordoet bij grote regisseurs (Fincher en Benjamin Button, Tarantino en The Hateful Eight, Iñarritu en The Revenant, Von Trier en, uh, alles na Antichrist…)

Ik stoorde me ook aan sommige andere elementen, één hiervan is mijn aanhoudende ergernis met ‘old man prosthetics’. Jonge acteurs die gecast worden in rollen van bomma’s of bompa’s, die met behulp van hevige make-up zouden moeten overtuigen als echte mensen. Ik moet toegeven dat het verdomd goed gedaan is in deze film, kudos voor het make-up departement. Ook vind ik de motivaties van de filmmaker om deze rol zo te casten interessant en het gewenste vervreemdende effect werd zeker behaald. Alleen werkte het meer op mijn zenuwen dan de bedoeling was. Als laatste ergerde ik mij ook wat aan de ondertitels. Dit probleem heeft wellicht met de distributie van de film te maken en niet de film zelf, maar het stoorde mij dat de stukken in het Duits op exact dezelfde manier werden ondertiteld als de stukken in het Engels. Wanneer er Engels wordt gesproken, let ik niet op de ondertitels en word ik de aanwezigheid van de witte lettertjes onderaan gewoon, alsof ze er niet zijn. Maar wanneer er dan Duits gesproken wordt (een taal waar ik haast niets van begrijp), lijkt het voor even alsof er gewoon geen ondertitels zijn en dat bracht me keer op keer in de war tijdens deze film. Stupid, I know.
Dat Suspiria ook overeind zou blijven indien een monteur er een dik halfuur zou uitknippen om tot een meer gefocust geheel te komen betwijfel ik niet. De film voelt aan als een 'directors cut' die maanden na de theatrical release op een blu ray wordt verkocht. One for the fans.
Dat trage tempo (zie ook Call Me By Your Name, wat btw ook een fantastische film is IMO) dompelt de kijker ofwel volledig onder in de ruimte van de vertelling of doet hem/haar op zijn uurwerk kijken I guess?
Ik had wel het gevoel in Berlijn en die dansschool 'geweest' te zijn. Je zal begrijpen dat ik als genreliefhebber de Argento - referenties wel kon smaken; het hand in hand door de donkere gangen sluipen, het tellen van de stappen, ... de film zit vol van die verwijzingen die tot doel hebben het feeërieke en surreële karakter van het verhaal te verhogen en als tegengewicht te dienen voor de bittere, koude, buitenwereld. Onschuld (de meisjes) vs corruptie (euh, al de rest met uitzondering van Klemperer).

Het blijft een Italo - horror natuurlijk; over the top en hypergestileerd. Hoe cool is het trouwens niet om er zo nog eens eentje (al was het maar voor heel eventjes) in de zalen te mogen zien. Die films is temidden van de andere zielloze remakes en crap als the nun een verademing. Warts en all.

BTW Hoe geniaal was Angela WInkler niet als heks? Ze joeg me nog meer de stuipen op het lijf dan Swinton!

PBR Streetgang

Legacy Member
Calcifer zei:
Dat trage tempo (zie ook Call Me By Your Name, wat btw ook een fantastische film is IMO) dompelt de kijker ofwel volledig onder in de ruimte van de vertelling of doet hem/haar op zijn uurwerk kijken I guess?
Hm, belangrijk onderscheid dient gemaakt te worden tussen 'traag tempo' en 'lange speelduur'. De twee gaan vaak hand in hand, maar zeker niet altijd. In dit geval zou ik zeggen dat het tempo mij niet stoorde. Tbh vond ik dat niet eens zo traag, behalve misschien sommige sequenties met de psychiater die, gezien zijn leeftijd, wat langer duren. Maar de episodische vertelling, de frequente afwisseling van het drama met de ritmische kracht van de dansscènes en die formidabel gemonteerde droomsequenties zorgden ervoor dat het tempo goed bleef. Ik stoorde me wel aan de speelduur omdat er toch wat overbodig materiaal in kroop.

Calcifer zei:
Je zal begrijpen dat ik als genreliefhebber de Argento - referenties wel kon smaken; het hand in hand door de donkere gangen sluipen, het tellen van de stappen, ... de film zit vol van die verwijzingen die tot doel hebben het feeërieke en surreële karakter van het verhaal te verhogen en als tegengewicht te dienen voor de bittere, koude, buitenwereld. Onschuld (de meisjes) vs corruptie (euh, al de rest met uitzondering van Klemperer). Het blijft een Italo - horror natuurlijk; over the top en hypergestileerd.
Natuurlijk. Maar er is in de originele Suspiria wel een scène waarin je duidelijk leert wat haar het idee geeft om in de latere scène haar stappen te tellen. Als ik het me goed herinner, neemt de remake enkel dat laatste deel over. Dat vond ik een erg spijtige zaak want het kwam over als bad writing en de film was slimmer dan dat. Trouwens, conventionele Italo-horrors moesten het zelden tot nooit hebben van een sterk geschreven en goed uitgebalanceerd scenario. En deze leek dat wel te willen, waardoor die (imo) zwakke puntjes zo zwaar doorweegden.

Calcifer zei:
Hoe cool is het trouwens niet om er zo nog eens eentje (al was het maar voor heel eventjes) in de zalen te mogen zien. Die films is temidden van de andere zielloze remakes en crap als the nun een verademing. Warts en all.
Helemaal mee eens.
En met Suspiria in de cinema te kijken, vond ik het des te spijtiger dat ik Hereditary niet in de zaal ben gaan zien. What was I thinking?

Wat was jouw mening over Hereditary? Voor mij toch wel de horrorfilm van het jaar. De combinatie van het bovennatuurlijke horrorplot met de reële angsten van de personages over geestelijke stoornis werkte ontzettend goed. Wat een zenuwslopende ervaring was me dat, zeg!

S.conceiçao7

Legacy Member
MIKE AND DAVE NEED WEDDING DATES

al jaren nie meer zo gelachen met een komedie :D :D zalig gewoon,
en die is vanavond op TV trouwens, voor degene die hem willen zien :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan