utred?
Legacy Member
Koonut zei:Op karakter, wat uiteindelijk geen verhaal is. En zoals bijna alles Double Fine, boet het dan weer in op gameplay, wat altijd wel gemoeid gaat met dit onderwerp.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar The Witcher, ik heb het origineel geprobeerd x aantal jaar geleden en qua gameplay voelde het erg stroef. De dialogen en het weinige verhaal dat ik heb verkend(+-6tal u)leken me eigenlijk het standaard videogame mastrubatorial powertrip perspectief.. ma met TETN.
Één van de mooiste games van de laatste jaren vond ik The Unfinished Swan. Narratie is denk ik dan ook een enorm krachtig tool om videogames meer verhaal mee te geven zonder echt aan gameplay in te boeten. Hoe de Soulsborne en vele Metroidvania games het doen is voor mij ook wel ideaal. De wereld en het leveldesign geeft eigenlijk het gehele verhaal, wil je daar iets van opnemen, all up to you. Half Life 2 blijft naar mijn mening toch ook redelijk onovertroffen. Hey, Freeman! How bout that beer? Crowbar in u polle en ge zijt vertrokken
Mischien een topic maken en de laatste reacties afsplitsen want dit is eigenlijk nog wel interessant.
Ik snap wat je bedoelt over Psychonauts. Enorm veel verhaal zit er niet in, maar wat ze hebben is wel prachtig. Misschien niet het beste voorbeeld hier inderdaad. Dat spel is gewoon geniaal op basis van alle andere aspecten.
Ik denk dat The Witcher 1 en 2 in mijn geheugen beter zijn dan in het echt, gewoon omdat ik toen nog een heel stuk jonger en dommer was. Ik was begot 16 of 17 jaar toen ik die eerste speelde. Toen vond ik dingen als die seksuele content nog edgy in plaats van idioot puberaal, en eerlijk gezegd ronduit seksistisch en degoutant. Kaartjes verzamelen door npc's te poepen. Wtf eigenlijk. Stel je voor dat je dat als vrouw speelt.
Maar de meeste gamers zijn dus wel die leeftijd. Ik ben het doelpubliek niet meer. Je kan je dan afvragen of we ons daarbij moeten neerleggen of we toch moeten aanklagen dat big budget titels dikwijls zo seksistisch en racistisch zijn.
Volledig akkoord over HL2. Puur functionele storytelling. Toont ook dat het helemaal niet nodig is om als game narratief interessante dingen te doen( Daar ligt ook een beetje de discussie of games cultuur zijn). Het is maar wanneer studio's wel een zot verhaal met diepgaande dialogen of whatever willen maken, terwijl ze daar helemaal niet het talent voor hebben, dat het foutloopt.
Over TW1 en 2, zie hierboven. En ik ging eerst zeggen dat de Mass Effects, Dragon Age 1 en bv ook alle elder scrolls games mijlenver boven TW3 staan maar nu begin ik ook te twijfelen of ik die niet door een roze bril bekijk. De enige AAA actiespelletjes waar ik van genoten heb in de laatste jaren zijn Dark Souls 3 en Borderlands 2 (lang na release gespeeld). Misschien dus effectief puur een kwestie van doelpubliek. Ik merk sowieso dat het niet alleen op verhaal maar ook op vlak van gameplay bij de meeste big budget titels een kant opgaat die ik absoluut niet begrijp.Furon zei:Hah, overdrijf anders eens. 3 is op elk vlak superieur dan 1 en 2. Met 3 heeft CDPR ook zomaar eventjes de huidige amateurs van BioWare met gemak van de WRPG troon gestoten.
1 had trouwens pas echt wonky dialogue, al is het CDPR vergeven, het was tenslotte hun eerste grote game en ze hadden de middelen niet.
TW3's Hearts of Stone DLC is trouwens zwaar gebaseerd op Faust. De manier hoe ze dat verwerkt hebben in de Witcher saga was erg goed gedaan.
Ik vermoed dat Ken Levine tijdens de rocky development van Infinite heel wat moest veranderen aan het script. De alternate universes en dat einde met die plottwist out of fucking nowhere leek er mij een voorbeeld van.
Zo ingewikkeld is het nu ook weer niet? Ja, het is met momenten batshit insane en ja, sinds MGS2 (Arsenal Gear gedeelte, whaddup.) is Kojima lichtjes off the rails gegaan (niet negatief bedoeld, zeker niet), maar al bij al zou alles duidelijk moeten zijn na MGS1 t.e.m. MGSV gespeeld te hebben.
Ergens wel grappig dat Braid hier wordt vermeld op vlak van hoogstaande storytelling. Let op, ik vond het ook lichtjes briljant. Maar maak op een druk forum zoals ResetEra of eens een poll wat ze van Braid vonden op vlak van storytelling, en de helft zal het hautaine pseudo-intellectuele brol vinden. Soit, dat ze Blow niet kunnen uitstaan zal er misschien ook mee te maken hebben.
Maar van een pixarfilm, of zelfs van een goed geschreven kinderboek, kan ik dan wel genieten.
Al ervaar ik die natuurlijk op een heel ander niveau dan de kinderen, wat bij games niet het geval is. Dus misschien geen goede vergelijking.
Ik ken dat resetera forum niet maar dat is nu net het punt eigenlijk, dat gamers geen flauw besef van verhaal of goede writing hebben en dat een gameverfilming dus onmogelijk kan werken voor zowel de gamefans als de normale filmfan omdat ofwel alles compleet moet veranderd worden tot op het punt dat het bijna onherkenbaar is, ofwel het op geen kloten gaat trekken.
Nu, zo fantastisch was dat verhaal van braid nu ook niet. Maar de manier waarop het in het spel zat vond ik zeer goed gedaan.
Ik heb trouwens enkele van de witcher boeken gelezen en vond die eigenlijk helemaal niet slecht. Ben eens benieuwd.

.
. Ben ook zeker niet iemand die musical als genre of in zijn geheel haat (aantal keer in Londen één gezien en die vond ik zonder uitzondering top, en zelfs in beperkte mate mee geschreven aan één die nu de kleinere theaters in Londen hoopt te veroveren). Maar ik weet niet wat het was bij deze, misschien te hoge verwachtingen deels maar hij viel me echt wat tegen misschien net omdat ik verwacht had om iets te zien dat het genre echt overstijgt. Enfin ja, ik zal de lezing zeker wel eens bekijken als ik wat tijd te veel heb 