Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (23)

Ik voel me soms als de enige die ook echt fan is van The Tarnished Angels... Oké, niet even goed als Written on the Wind of misschien All That Heaven Allows, maar komt wel zeer dicht in de buurt imo. A Time to Love and a Time to Die vond ik ook echt geweldig, een maar al te vaak genegeerde Sirk imo.

Dit weekend 2001: A Space Odyssey gezien in 70mm in Amsterdam.

/ 10

Blijft geweldig, en zeker een aanrader om hem eens op het grote scherm te zien.
Leuke cinemazaal daar ook wel.

PBR Streetgang zei:

Ik voel me soms als de enige die ook echt fan is van The Tarnished Angels... Oké, niet even goed als Written on the Wind of misschien All That Heaven Allows, maar komt wel zeer dicht in de buurt imo. A Time to Love and a Time to Die vond ik ook echt geweldig, een maar al te vaak genegeerde Sirk imo.

Klik om te vergroten...

Mja, ik ga hem zeker nog eens opnieuw bekijken. Zowel setting, sfeer als thema spreken me wel aan hoor en deden me zelfs lichtjes aan Only Angels Have Wings denken. Ik miste alleen iets dat ik in de vorige twee Sirks wel had.


Anatomy of a Murder: wow wat een topper. 2,5 uur aan het beeld gekluisterd. 9/10

Gangs of New York: 7,5/10

https://www.imdb.com/title/tt5095030/?ref_=nv_sr_1

Gisteren in de de Imax gaan kijken voor de verjaardag van de zoon. Wat mij betreft zit die op het niveau van zijn voorganger. Iets beter zelfs. Bomvol actie en humor. 7/10.

New York, New York: 7/10

Three billboards outside Ebbing , Missouri.
Francesc Mcdormand is een natuurkracht in de film en geeft een sterke acteerprestatie weer, net als Rockwell en Harrelson. Het scenario had net iets meer gefinetuned mogen worden want het komt af en toe over als een lichtvariant van het betere werk van de Coens, maar desondanks een mooie film
8/10

Wind River
Ik heb het wel voor het werk van Sheridan, en ook hier stelt hij geenszins teleur. Een simpel, mooi verhaal in een steenkoude, maar prachtige setting met een scenario dat slim in elkaar zit. Het laatste half uur is topcinema, maar het is vooral de dialoog van Renner rond het toelaten van de pijn van verlies die zijn weerhaakjes in je zet.

9/10

Uncharted fanfilm
..of hoe een hobbyproject van Nathan Fillion even je hart een sprongetje doet maken. Het is duidelijk on the cheap als passieprojecten gedraaid, maar het is verdomd opwindend spul voor fans van de reeks. Fillion toont duidelijk waarom fans al jaren schreeuwen om een Uncharted film met hem in de hoofdrol, want van de kleine tics, tot de oneliners en de manier van bewegen...Fillion is gewoon Drake.

Dat deze fanfilm op 15 minuutjes stukken opwindender weet te zijn dankzij een overduidelijke liefde voor het bronmateriaal dan alle Assassin's Creeds en Doom's van deze wereld doet gewoon hopen dat Naughty Dog en Sony hun samenwerking verlenen en dat dit bvb een tvshow op Netflix zou worden.

de hamster zei:

Uncharted love letter

Klik om te vergroten...

Vond ge dat echt? Allez ja, kvind het cool dat mensen zo gepassioneerd door iets zijn en zoiets van de grond krijgen, I really do. Maar anderzijds vond ik de uitwerking toch maar heel amateur hour hoor. Zeker die gevechtsscènes enz, man zo slecht ... Ik zou toch minstens iemand als Chad Stahelski in de regiestoel zetten. Ze gaan in ieder geval redelijk snel moeten zijn. Fillion wordt er niet jonger op

Verder snap ik je punt wel over slechte game-verfilmingen. Ik denk dat dit enerzijds te maken heeft met mensen die niet goed weten waar het bronmateriaal over gaat zoals je zegt en anderzijds het feit dat het heel moeilijk is om een 1 op 1 adaptatie van het medium te doen. Los daarvan vind ik dat 95% van de games echt verschrikkelijk omgaan met dingen als narratief enz (er zijn bv ook zo weinig games die écht heilige huisjes durven intrappen en dan bedoel ik dat niet op een 'laten we ons hoofdpersonage een lesbienne maken voor edgy punten' manier) , maar bon, dat is een heel andere discussie natuurlijk haha

Gamers hebben ook gewoon geen enkel oog voor wat een goed verhaal, goed personage, goede dialoog is. Die vinden The Witcher 3 goed begot.

Kijk hè, als iemand als Kojima (and I like Kojima) in uw industrie vereerd wordt als een 'storytelling genius', weet ge dat er iets fout zit. Ge moet eens opzoeken hoe dat verhaal van Metal Gear echt in elkaar zit. Daar is kop noch staart aan te krijgen, zo'n puinhoop ...

Die trailers van Death Stranding ook, mannekelief, wasdajong haha

Ik ben helemaal akkoord met de vorige posts. Maar vergeet wel niet dat games niet in dezelfde narritieve structuren en films MOETEN passen als films. Games kunnen met veel oppervlakkige elementen WEL een goede beleving meegeven, namelijk omdat je actief betrokken bent.
Films kunnen dit ook, maar zijn hierin meer gelimiteerd.

Mooie voorbeelden zijn dingen als Half Life, Journey, Ico / Colossus / Guardian, 2 Brothers, prolly Witcher (nooit gespeeld). Deze kan je niet straight up naar een film omzetten want het wordt dan snel boring en gewoon fucking belachelijk ... en dan gaat men die typische tussenweg zoeken (ahja want zowel fanboys als grote publiek moeten blij zijn), waar dus niemand blij van wordt.

Ik ken feitelijk maar 3 games die de combi van goed narritief spel, dat OOK (bijna 1 op 1) naar film kan over gezet worden:
- Bioshock Infinite
- Omikron The Nomad Soul
- Mass Effect 1

Ps: Ik tel zaken als Heavy Rain en Telltale niet mee, want imo zijn dat gewoon film varianten van "kies uw eigen avontuur" boeken.

HelpYouFall zei:

Kijk hè, als iemand als Kojima (and I like Kojima) in uw industrie vereerd wordt als een 'storytelling genius', weet ge dat er iets fout zit. Ge moet eens opzoeken hoe dat verhaal van Metal Gear echt in elkaar zit. Daar is kop noch staart aan te krijgen, zo'n puinhoop ...

Die trailers van Death Stranding ook, mannekelief, wasdajong haha

Klik om te vergroten...

Don't get me started. Fuck Kojima, seriously. (En ik heb de meeste metal gears gespeeld)

Lint zei:

Maar vergeet wel niet dat games niet in dezelfde narritieve structuren en films MOETEN passen als films.

Klik om te vergroten...

True. En er zijn wel degelijk voorbeelden van manieren van verhalen te vertellen in games die wel werken of op z'n minst interessante dingen aanboren. Ik denk bv aan:

- Inside/Limbo (omdat die games veel meer werken met gewoon visuele worldbuilding en heel veel aan je eigen fantasie overlaten). Ik denk dat Inside met heel z'n weirdass film noir gepik visueel mijn favoriete game ever is.
- de Soulsborne games (die eigenlijk praktisch geen klassiek verhaal vertellen en uzelf iets van een verklaring in elkaar laten puzzelen, als die er al is)
- Rockstar games (weer opnieuw worldbuilding, de verhalen an sich zijn meestal een beetje overroepen imo)

Het zijn vooral games die wel gaan voor die klassieke drie-actstructuur die bijna altijd gigantisch hard op hun bek gaan door domme personages, compleet niet interessante progressie en de meest lachwekkende plottwists en dergelijke. Dat en de verering van irritante, achterhaalde stereotypes gekoppeld aan fan service die er zo hard te dik op ligt.

HelpYouFall zei:

Het zijn vooral games die wel gaan voor die klassieke drie-actstructuur die bijna altijd gigantisch hard op hun bek gaan door domme personages, compleet niet interessante progressie en de meest lachwekkende plottwists en dergelijke. Dat en de verering van irritante, achterhaalde stereotypes gekoppeld aan fan service die er zo hard te dik op ligt.

Klik om te vergroten...

100% akkoord ... maar de zeldzame uitzonderingen zijn er wel degelijk (cfr Mass Effect 1 en Bioshock Infinite).

En mijn punt was eerder dat de klassieke structuur - zelfs als knullig geimplementeerd - in een game nog werkt, zolang als de omringende "game-specifieke zaken wel goed zitten. Bvb: Uncharted (jeeeej we zijn full circle).

HelpYouFall zei:

True. En er zijn wel degelijk voorbeelden van manieren van verhalen te vertellen in games die wel werken of op z'n minst interessante dingen aanboren. Ik denk bv aan:

- Inside/Limbo (omdat die games veel meer werken met gewoon visuele worldbuilding en heel veel aan je eigen fantasie overlaten). Ik denk dat Inside met heel z'n weirdass film noir gepik visueel mijn favoriete game ever is.
- de Soulsborne games (die eigenlijk praktisch geen klassiek verhaal vertellen en uzelf iets van een verklaring in elkaar laten puzzelen, als die er al is)
- Rockstar games (weer opnieuw worldbuilding, de verhalen an sich zijn meestal een beetje overroepen imo)

Klik om te vergroten...

Limbo wou ik nog bij mijn lijst (Half Life, Journey, Ico / Colossus / Guardian) zetten, totdat ik mij herinnerde wat een lege doos en ongelooflijk kutspel ik dat vond.
Beter voorbeeld: fucking Braid !!!!

Inside en soulsborne nooit gespeeld.
Rockstar vind ik interessant, moet ik es over nadenken waar/hoe ik die zou plaatsen.
Maar kga stoppen want ik kan hier 2 dagen over lullen, en ik ben eigenlijk mijn terrasmeubels aant maken, en tschiet ni op .
Sowieso is het eerder toog filosoof materiaal .

Ik vind het wel een interessante discussie, omdat er inderdaad meer dan genoeg games zijn die tonen dat het wel kan, maar dan vooral indiegames die dan nog dikwijls wat breken met conventies.
Bij de meeste AAA games is het redelijk bedroevend, ik haalde the witcher 3 aan omdat die nu net zo wordt geprezen voor de verhalen en dialogen terwijl ik dat nu echt gruwelijk, pijnlijk slecht vond. Ik kon het niet uitspelen, al is dat ook wel omdat het 300 uur duurt en er eigenlijk geen hol te doen is. Fak ik haat dat spel. En die eerste twee vond ik dus wel goed e.

Mass Effect wordt dan dikwijls afgemaakt omdat het einde niet perfect was, maar daar zitten wel prachtige verhaallijnen in en heel veel fantastische personages waar ik echt om gaf. Voor mij het beste voorbeeld van een AAA game die het goed doet. Bioshock Infinite lijkt goed zolang je er niet meer dan een seconde over nadenkt, en het vindt zichzelf veel dieper dan het eigenlijk is en ik kan daar niet goed tegen. Bioshock 1 vond ik dan beter.

Games die op een interessante manier met verhaal omgaan zijn voor mij bv inderdaad Braid (zelden zo'n cool mind blown moment gehad als bij die reveal) en de games van Supergiant, met dan vooral Bastion en Pyre. Zeer boeiende games die tonen dat er veel mogelijk is. We komen er wel op den duur.

Het moet van mij echt niet zo zot zijn ook. Hollow Knight heeft een in principe simpel verhaaltje dat mij wel volledig meehad, en met zeer weinig dialoog toch zeer memorabele personages kon maken. Al helpt het natuurlijk ook dat dat qua gameplay een van de beste spellen van de laatste 10 jaar is man man wat een meesterwerk.

Rockstar heeft dikwijls zeer functionele verhalen vind ik. Werkt perfect in de setting. Hoe goed was die Ocean's 11 heist met die blinde chinees in san andreas niet.

En om af te sluiten: Psychonauts. Psychonauts wint alles.

Pyre

utred? zei:

Psychonauts wint alles.

Klik om te vergroten...

Op karakter, wat uiteindelijk geen verhaal is. En zoals bijna alles Double Fine, boet het dan weer in op gameplay, wat altijd wel gemoeid gaat met dit onderwerp.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar The Witcher, ik heb het origineel geprobeerd x aantal jaar geleden en qua gameplay voelde het erg stroef. De dialogen en het weinige verhaal dat ik heb verkend(+-6tal u)leken me eigenlijk het standaard videogame mastrubatorial powertrip perspectief.. ma met TETN.

Één van de mooiste games van de laatste jaren vond ik The Unfinished Swan. Narratie is denk ik dan ook een enorm krachtig tool om videogames meer verhaal mee te geven zonder echt aan gameplay in te boeten. Hoe de Soulsborne en vele Metroidvania games het doen is voor mij ook wel ideaal. De wereld en het leveldesign geeft eigenlijk het gehele verhaal, wil je daar iets van opnemen, all up to you. Half Life 2 blijft naar mijn mening toch ook redelijk onovertroffen. Hey, Freeman! How bout that beer? Crowbar in u polle en ge zijt vertrokken

Mischien een topic maken en de laatste reacties afsplitsen want dit is eigenlijk nog wel interessant.

Mass Effect trilogie is idd beste game qua verhaal en personages dat ik al gespeeld heb.

utred? zei:

ik haalde the witcher 3 aan omdat die nu net zo wordt geprezen voor de verhalen en dialogen terwijl ik dat nu echt gruwelijk, pijnlijk slecht vond. Ik kon het niet uitspelen, al is dat ook wel omdat het 300 uur duurt en er eigenlijk geen hol te doen is. Fak ik haat dat spel. En die eerste twee vond ik dus wel goed e.

Klik om te vergroten...

Hah, overdrijf anders eens. 3 is op elk vlak superieur dan 1 en 2. Met 3 heeft CDPR ook zomaar eventjes de huidige amateurs van BioWare met gemak van de WRPG troon gestoten.
1 had trouwens pas echt wonky dialogue, al is het CDPR vergeven, het was tenslotte hun eerste grote game en ze hadden de middelen niet.

TW3's Hearts of Stone DLC is trouwens zwaar gebaseerd op Faust. De manier hoe ze dat verwerkt hebben in de Witcher saga was erg goed gedaan.

utred? zei:

Bioshock Infinite lijkt goed zolang je er niet meer dan een seconde over nadenkt, en het vindt zichzelf veel dieper dan het eigenlijk is en ik kan daar niet goed tegen. Bioshock 1 vond ik dan beter.

Klik om te vergroten...

Ik vermoed dat Ken Levine tijdens de rocky development van Infinite heel wat moest veranderen aan het script. De alternate universes en dat einde met die plottwist out of fucking nowhere leek er mij een voorbeeld van.

HelpYouFall zei:

Kijk hè, als iemand als Kojima (and I like Kojima) in uw industrie vereerd wordt als een 'storytelling genius', weet ge dat er iets fout zit. Ge moet eens opzoeken hoe dat verhaal van Metal Gear echt in elkaar zit. Daar is kop noch staart aan te krijgen, zo'n puinhoop ...

Klik om te vergroten...

Zo ingewikkeld is het nu ook weer niet? Ja, het is met momenten batshit insane en ja, sinds MGS2 (Arsenal Gear gedeelte, whaddup.) is Kojima lichtjes off the rails gegaan (niet negatief bedoeld, zeker niet), maar al bij al zou alles duidelijk moeten zijn na MGS1 t.e.m. MGSV gespeeld te hebben.

Ergens wel grappig dat Braid hier wordt vermeld op vlak van hoogstaande storytelling. Let op, ik vond het ook lichtjes briljant. Maar maak op een druk forum zoals ResetEra of eens een poll wat ze van Braid vonden op vlak van storytelling, en de helft zal het hautaine pseudo-intellectuele brol vinden. Soit, dat ze Blow niet kunnen uitstaan zal er misschien ook mee te maken hebben.

Toevallig dat The Witcher hier een paar keer wordt genoemd. Bij Netflix wordt er namelijk aan een tv-serie gewerkt die gebaseerd is op dezelfde boeken die als inspiratie dienden voor de populaire games.