PBR Streetgang
Legacy Member
Koonut zei:Kan wel. Betwist ik ook niet. Voor zover ik mij herinner allemaal erg "by the books" type filmmaking. Meeste van zijn films ook niet gezien of het is al bijna 20 jaar geleden. Man on Fire met in slaap gevallen. True Romance is wat overroepen troep. Last Boyscout is waarschijnlijk mijn favoriet en meteen ook meest bekeken Scott.
Is die de laatste 10 jaar dan zo speels en experimenteel geworden misschien? Pelham en Domino ging ik al 100 keer bekijken, maar altijd iets anders de voorkeur gegeven.
True Romance heb ik in geen eeuwen meer gezien, dus kan daar niet echt veel over zeggen, maar Tony Scott is een rasechte stylist (zie zijn debuut The Hunger), maar de stijl die hij begon te verkennen in Top Gun en Days of Thunder werd vrij snel geadopteerd als een standaard voor latere Bruckheimer-producties. Zeer herkenbaar voor mensen die veel film keken in de '90s, omdat heel veel van de actiefilms uit die periode wat op elkaar begonnen te lijken (Michael Bay, Simon West, Dominic Sena etc).
Maar het is eigenlijk vanaf Enemy of the State dat Scott zijn stijl uitbreidde. Het emuleren van surveillance deed dwong hem om te beginnen werken met verschillende formats, vreemde angles en snelle montage om het paranoia-gehalte te verhogen. Vanaf dan was de "hyper" style van Tony Scott zowat geboren, en hij zou dat bij elke film opnieuw blijven gebruiken en verder verkennen. Handmatige undercranking tijdens het filmen, stepprinten in post etc... Hij ging echt tot extremen in films als Man on Fire, Domino en The Taking of Pelham 123.
Het is een stijl gelijk een ander en je moet er wel voor te vinden zijn, niet iedereen is fan. Maar in vergelijking met Ritchie vind ik Scott ballsy en grensverleggend, Ritchie eerder braaf en vaak ook knullig.
Zowel Lock, Stock and Two Smoking Barrels als Lock, Stock and Three Smoking Barrels waren vroeger bij mijn favoriete films, en ik had lang gehoopt dat hij nog veel goede films zou maken. Ik had eigenlijk al gezworen na Sherlock Holmes dat ik ging stoppen met Guy Ritchie films te zien, maar ik wou geen nee zeggen tegen een King Arthur film, omdat ik dat een fijn genre vind en het al bijna tien jaar geleden was sinds ik nog iets van hem gezien had. Misschien had hij het een en ander bijgeleerd? Maar los van mijn problemen met Guy Ritchie, ik ga gewoon graag en veel naar de bioscoop, kijk graag en veel film thuis. Ook al probeer ik films te zien die ik verwacht goed te vinden, soms zit daar crap tussen and that's fine. Er zijn andere zaken en personen die m.i. belangrijker zijn om te boycotten dan Guy Ritchie.Koonut zei:Hoe blijft ge eigenlijk ne regisseur zijn films opvolgen als ge die klasseert tussen overbodig en tenenkrullend slecht? Gekke mensch gij.
P.S. Tony > Ridley
(ducks, hides)


.

