PBR Streetgang
Legacy Member
DaFreak zei:Damn, ik keek er misschien wel het hardst naar uit maar heb er precies het minste aan overgehouden.
Ik vond Annihilation goed maar ben toch grotendeels op mijn honger blijven zitten. Die torenhoge verwachtingen zullen daar waarschijnlijk wel voor iets tussen zitten maar toch laat de film imo heel wat steken vallen. Waar het boek de shimmer opvoerde als cosmic horror is het hier een stuk minder ambigue. Die uitleg over refraction vond ik eerder storend dan verhelderend. Het voelde aan als een toegeving. De kijkers willen weten wat de shimmer is dus we gaan even wat wetenschappelijke woordjes droppen terwijl we met ons hand zwaaien en voila. Klaar is kees. In het boek hebben alle wetenschappers wel één of meerdere tegenstrijdige theorieën maar is er geen één die de realiteit van de shimmer perfect weet te omschrijven.
Ik snap dat je een verhaal verandert wanneer ja een boek naar film adapteert maar ik heb niet direct het gevoel dat de veranderingen hier gemaakt de film ten goede komen.Het einde vond ik ronduit teleurstellend. Dan heb ik het niet over die "dance sequence" met haar mirror want die was verbluffend maar over het feit dat de shimmer gewoon verdwijnt? Het lijkt erop dat Garland de shimmer wou enten op de relatie tussen Lena en Kane? Een relatie die in het boek praktisch niet ter sprake komt. Die thematiek rond zelfdestructie was wel leuk maar het lag er wat dik op. Er was over de hele lijn minder ruimte voor eigen invulling dan ik had verwacht.
Ik mis nog een stevige portie filosofisch gezwets en had het allemaal liever een stuk vager gezien. Uiteindelijk is het meer een Area X creature feature geworden en daar is niets mis mee maar het is niet wat ik had verwacht. Misschien dat deze binnen enkele jaren beter smaakt wanneer ik de film meer kan zien voor wat hij is ipv voor wat ik wou.
Uh, helemaal en 100% mee eens. Ook mbt verwachtingen die misschien in de weg stonden van de film te apprecieren voor wat die echt was. Maar ergens voel ik me toch een beetje bedrogen door de tekst zelf. De film lijkt zich op te stellen als een wetenschappelijk gegronde research-achtige film en mikt best hoog wat het concept van de shimmer betreft, maar na een paar superbasic observaties (lekker expliciet in dialoog bevestigd) leren we bitter weinig over wat er aan het gebeuren is. Niet dat dat hoeft, maar Garland geeft imo ook niet veel materie om zelf het denkwerk te gaan doen. En dan heb ik het niet per se over absolute verklaringen ofzo, had evengoed iets filosofisch of poetisch kunnen zijn, maar dat ontbrak ook.
Wel veel goede design, de moeras-setting is erg aangenaam. Al vond ik het jammer dat de meeste geconcentreerde momenten van actie en spanning altijd gebeurden in man-made structures en ik het gevoel had dat de natuurlijke omgeving zelf meer deel mocht uitmaken van hun tocht.


