Booksmart - 7,5/10 (Olivia Wilde, 2019)
Midsommar - 7/10 (Ari Aster, 2019)
Er valt heel veel goeds te zeggen over Midsommar, de hoogtepunten zijn ronduit fantastisch. De cinematografie (en vooral het kleurenwerk) van Midsommar is top notch en zou van mij gerust een Oscar-contender mogen zijn. Maar ook de mise-en-scene mag er wezen. De uitgekiemde composities en trage camerabewegingen die we nog kennen uit Hereditary zijn hier ook aanwezig, maar in tegenstelling tot de duistere en claustrofobische sfeer van Asters vorige zijn de locaties hier open en wijd, sterk belicht, en lopen er de helft van de tijd een vijftigtal figuranten rond in elke hoek van het kader. Het productieontwerp en de kostuums verdienen ook een dikke pluim, een groot deel van het plezier van Midsommar lag in het ontdekken van de maffe designs die elke set uniek maakten en toch commune hun eigen identiteit gaven. Al deze elementen samen zorgen voor topentertainment in de tweede helft van de film, met gruwel en komedie in gelijke mate, die leiden naar een climax om u tegen te zeggen. Maar jammer genoeg kwam eerst de aanloop, en de hele eerste act is op z'n allerbest rommelig. Het tragische incident dat de plot in gang zet, en het begin vormt van de transformatie die aan het hart van Midsommar ligt, is zo bombastisch geënsceneerd dat het bijna grappig wordt. Dan volgt een overdaad aan expositie met een reeks generische scènes die geen enkel nut hebben buiten het introduceren van een herkenbaar groepje archetypes uit het horrorgenre. Bovendien wordt de informatie die we uit al deze scènes leren ad nauseam doorheen de film herhaald, met als gevolg dat dat eerste halfuur integraal geschrapt had kunnen worden. Want zelfs met een mager plot en zonder de centrale metafoor (die, laten we eerlijk zijn, lang niet interessant genoeg is om een film van 140 minuten te ondersteunen) zou Midsommar met al zijn ornamentele decadentie en psychedelische flair als een totempaal overeind staan. Wat mij tot de volgende vraag leidt: zouden er leden van Goat ergens een cameo hebben in deze film? Ponder this, bros.
Vampires - 7,5/10 (Vincent Lannoo, 2010)
The Star Chamber - 7/10 (Peter Hyams, 1983)
Troljjegeren - 6,5/10 (Andre Ovredal, 2010)
Heatwave - 6/10 (Philip Noyce, 1982)