Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (22)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

PBR Streetgang

Legacy Member
Lakigigar zei:
We need to talk about kevin 1,2

Zelden zo een slechte film gezien

Waar kan ik beginnen. Er valt genoeg te zeggen. Eerst en vooral: als je een film maakt, waar je een boodschap voor ogen hebt, zorg er dan ook voor dat die boodschap erdoor komt, want nu is de boodschap en daar hebben we gezien het einde, gewaar van het tegenovergestelde van wat de film je voorschotelt. Het zou aan de opvoeding liggen, maar het is aangeboren. Sowieso vind ik dat gehele principe al slecht uitgedacht omdat het niet zwart/wit is, en als er iets is wat deze film wel doet is het wel zwart/wit denken. We hebben tijdens geen enkel moment het gevoel had dat Kevin een mens was. Ook de mama was vrij vervelend om naar te kijken. Wellicht door haar uiterlijk, want ik bekijk de trailers nooit, maar bij de afbeelding die staat op de trailer (vooraleer je op afspelen klikt), dacht ik altijd dat het om een mannelijk bijpersonage ging. Uiteindelijk bleek het om de mama te gaan die daar stond. Nu, als de enige manier waarop je een mama slecht doen kan laten blijken, het uiterlijk en de reactie van buurtbewoners (bovendien metaforisch en niet in de flashback?) is, dan heb je wel een probleem.

Het is erg vervelend om dit geklungel te zien, en vooral te zien hoe de film zwaar in oeverloos vervelende denkbeelden vervalt. En al zeker niet wanneer dit net the point van de film zou moeten zijn, waardoor dit uitvergroot wordt en geen saillant detail meer blijft. Alles wordt er compleet mee vernietigt.

Goed, inhoud slaat dus nergens op. En ook op vlak van vermakelijkheid is dit zeer zwak. Het kon mij maar niet boeien. Enkel de grapjes van Kevin waren wel leuk, maar tijdens de gehele rest van de film, gaf de film me niets waar ik eigenlijk door kon geprikkeld worden. In het begin leek het zelfs om opvolgende nietszeggende scènes te gaan zonder enig verband of zonder er iets mee gedaan wordt. Wellicht focussende op de stijl, terwijl de plas bloed overduidelijk fake is, en het eigenlijk niet zo mooi is. Veel dingen zijn ook erg metaforisch voorgesteld, wat sowieso eigenlijk al niet echt mijn ding is. En zeker niet als het op deze manier gedaan werd. Ik vond het audiovisuele werk ook nergens bijzonder. Camerawerk was relatief gewoontjes.

Eindbeoordeling is streng. Ik heb me enorm geergerd aan deze film, en ik hoop dat ik dit misbaksel nooit nog moet bekijken. Het enige voordeel aan deze film is dat ik dit alvast nooit meer zal moeten zien. Verschrikkelijk.

Haha wacht wacht... Waar dacht je nu dat de film over ging? Je hebt over boodschap en thematiek en what not maar legt nooit uit wat je dacht dat die waren. Je review wijt er alleszins niet op dat die overeenkomen met wat imo nu juist het thema vand e film echt is...Volgens mij ben je er met een foute blik aan begonnen en heb je die verwachtingen op de film geprojecteerd. Plopperdeplop legde het al behoorlijk goed uit, alleen vind ik het nog net iets fijner dan dat. Het ging voor mij niet enkel om het schuldgevoel bij ouders wanneer hun kind ontspoort, maar hoe pijnlijk het is voor een ouder om een kind te moeten grootbrengen die geen liefde terug geeft. In dit geval is het zo extreem dat het effectief gaat om een pathologische haat die Kevin heeft voor zijn moeder, een soort bovennatuurlijke, volledig onverklaarbare drang om haar te kwetsen en het leven zuur te maken. Dit combineert Ramsay met de psychopathische aard van school shootings in Amerika, en gezien de drang van de hoi polloi om de vingers te wijzen op iemand, gaat het vaak de ouders van die kinderen zijn. Vandaar dat in de scenes post-shooting, de moeder geöstraciseerd wordt door de gemeenschap die haar verantwoordelijk achten voor Kevins wandaden en zij gedwongen wordt 'het bloed weg te wassen'. Terwijl al dit getormenteer helemaal onterecht is, gezien zij Kevin heel zijn leven goed heeft opgevoed.

Ik vond WNTTAK zeker ook een van de allerbeste horrorfilms uit de voorbije jaren. Soms misschien wat over-the-top met zijn metaforische gebruik van rood doorheen de film, maar het is altijd effectief en bloedmooi om naar te kijken, pun intended.

Lakigigar zei:
Fok ja.

Lakigigar zei:
ik wil dat wel organiseren, maar ik kan niet genoeg met excel werken om dat op te tellen (als iemand me dat kan uitleggen, leren of kan linken).
Zou het niet veel gemakkelijker zijn als we een 9lives toernooi spelen? Elke user mag 4 films nomineren tot we aan een hoog aantal films komen. Dan gooien we de films in een randomizer, maken we twee 'kolommen' en beginnen aan systematische X vs Y matches tot Fight Club de winnaar is.


Lakigigar zei:
Gosling vind ik wel echt leuk om naar te kijken, hij moet geen 15 types kunnen spelen. Ook binnen de stille, stoere jongen is er veel variatie. Zo is de Gosling van The Notebook helemaal anders als place beyond the pines en drive (die van drive lijkt wel op ogf maar dat ligt aan refn, en dat is niet per se iets slechts (ogf is een beetje een soort ontoegankelijke drive over iets persoonlijkers van refn (al moet ik het fijne ook nog beter uitzoeken). Maar ik zie die stille stoere jongen wel graag.

Same here. Gosling's kinda good en ik heb zelfs niet zijn films met Cianfrance mogen zien, die blijkbaar erg goed zijn.

Silver Bullet

Legacy Member
Lakigigar zei:

yep, vond die film in thematiek zeker te vergelijken met Rosemary's Baby en The Babadook (films gaan ook beiden the horrors of motherhood - 2 vd beste horrorfilms allertijden). Alleen vond ik deze film op een bepaalde manier zelf nog iets angstaanjagender omwille van het meer realistische scenario/ de meer realistische personages.

voor mij is die film echt 100% horror

PBR Streetgang zei:
Trumbull for life. Heb jij zijn film Brainstorm gezien?

Nope, alleen nog maar Silent Running gezien.

Heb juist eens trailer bekeken, ziet er de max uit :love:

Silver Bullet

Legacy Member
Plopperdeplop zei:
Ik val hier compleet van mijn stoel. Gij hebt echt niks begrepen van die film :lol:

What de fok "grapjes". Dat gaat helemaal niet om grapjes. Dit is een zwaar psychologisch drama over de schuldvraag die ouders zich stellen als hun kind compleet ontspoort en een bloedbad aanrichten. Over hoe de gemeenschap dan hen bekijkt als "ze hadden het beter moeten doen", terwijl ze jarenlang hebben proberen doordringen tot hun kind.
Met enkele prachtig emotionele scenes op het moment dat de moeder bv. denkt dat ze eindelijk een band ontwikkelt om de dag erna dan weer het deksel op de neus te krijgen, of het moment waarop ze toekomt op de school waar het drama heeft plaatsgevonden en haar wereld instort.
Enorm goed gemaakte film, over een loodzwaar thema, met een subliem acterende Tilda Swinton. Zelden meer verontwaardigd geweest bij het lezen van een beoordeling dan na wat ik jou hier zie typen. Dat het je ding niet is, tot daar aan toe, maar ik heb de indruk dat je helemaal niet begrepen hebt wat de opzet was hiervan.

PBR Streetgang zei:
Terwijl al dit getormenteer helemaal onterecht is, gezien zij Kevin heel zijn leven goed heeft opgevoed.

No way dudes, volgens mij hebben jullie de film ook verkeerd begrepen: ze had hem slecht opgevoed. In veel details van de film krijg je te zien dat ze het kind haat, en dat het kind al ongewild is vanaf de geboorte. Volgens mij wou ze zelf in de eerste plaats geen kinderen en zag ze hem gewoon als last => Dit is de aard van de zoon zijn kwaadaardigheid, waarom hij zo slecht is (= geboren in haat) => de grote "why" in deze film.

Een aantal van deze details zijn zelf te zien in de trailer (bv.eerste 20 seconden):

[youtube]K_aUZ9nvWTc[/youtube]
(In de getuige van Jehova scene zegt ze ook dat ze naar de hel gaat, dus ze zit met een vorm van zelfhaat)

De zoon wou zijn moeder en zichzelf martelen totdat ze hem graag zag, totdat ze tot inzien kwam dat ze hem slecht heeft behandeld, en totdat ze hem als moeder eindelijk aanvaarde. En volgens mij gebeurd dit ook in de laatste scene (kijken vanaf 2:08):

[youtube]-A9EzwtdEYE?t=2m8s[/youtube]

PBR Streetgang

Legacy Member
Dat het een ongewenst kind was, dat was zeer duidelijk. Maar ik kreeg niet de indruk dat ze hem daarom slecht opvoedde. Ik bekeek het eerder dat ze maar bleef proberen om hem goed op te voeden, ondanks wat ze allemaal heeft moeten opgeven om dat te doen. Uiteraard komen hier ook onderdrukte haatgevoelens aan te pas, maar ik denk niet dat die echte haat in de eerste plaats van haar kwam. Misschien als ik de film nog eens bekijk zal dat me duidelijker worden. Ik wou alvast niet suggereren dat zij een modelmoeder was voor Kevin, dat zeker niet. maar ik denk wel dat zij heel hard heeft geprobeerd om te doen wat een ouder hoort te doen.

Lakigigar

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Haha wacht wacht... Waar dacht je nu dat de film over ging? Je hebt over boodschap en thematiek en what not maar legt nooit uit wat je dacht dat die waren. Je review wijt er alleszins niet op dat die overeenkomen met wat imo nu juist het thema vand e film echt is...Volgens mij ben je er met een foute blik aan begonnen en heb je die verwachtingen op de film geprojecteerd. Plopperdeplop legde het al behoorlijk goed uit, alleen vind ik het nog net iets fijner dan dat. Het ging voor mij niet enkel om het schuldgevoel bij ouders wanneer hun kind ontspoort, maar hoe pijnlijk het is voor een ouder om een kind te moeten grootbrengen die geen liefde terug geeft. In dit geval is het zo extreem dat het effectief gaat om een pathologische haat die Kevin heeft voor zijn moeder, een soort bovennatuurlijke, volledig onverklaarbare drang om haar te kwetsen en het leven zuur te maken. Dit combineert Ramsay met de psychopathische aard van school shootings in Amerika, en gezien de drang van de hoi polloi om de vingers te wijzen op iemand, gaat het vaak de ouders van die kinderen zijn. Vandaar dat in de scenes post-shooting, de moeder geöstraciseerd wordt door de gemeenschap die haar verantwoordelijk achten voor Kevins wandaden en zij gedwongen wordt 'het bloed weg te wassen'. Terwijl al dit getormenteer helemaal onterecht is, gezien zij Kevin heel zijn leven goed heeft opgevoed.

Ik vond WNTTAK zeker ook een van de allerbeste horrorfilms uit de voorbije jaren. Soms misschien wat over-the-top met zijn metaforische gebruik van rood doorheen de film, maar het is altijd effectief en bloedmooi om naar te kijken, pun intended.


Fok ja.


Zou het niet veel gemakkelijker zijn als we een 9lives toernooi spelen? Elke user mag 4 films nomineren tot we aan een hoog aantal films komen. Dan gooien we de films in een randomizer, maken we twee 'kolommen' en beginnen aan systematische X vs Y matches tot Fight Club de winnaar is.




Same here. Gosling's kinda good en ik heb zelfs niet zijn films met Cianfrance mogen zien, die blijkbaar erg goed zijn.

Ja, horror heb ik echt niet veel van gemerkt. Ik vond het zelfs geen psychologische horror.

Ja Blue Valentine stond nog op de watchlist, en die wil ik nu zeker eens bekijken nadat die vorige dus erg geslaagd was. Verwacht ook nog wel iets van The Light Between Oceans.

Calcifer

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Dat het een ongewenst kind was, dat was zeer duidelijk. Maar ik kreeg niet de indruk dat ze hem daarom slecht opvoedde. Ik bekeek het eerder dat ze maar bleef proberen om hem goed op te voeden, ondanks wat ze allemaal heeft moeten opgeven om dat te doen. Uiteraard komen hier ook onderdrukte haatgevoelens aan te pas, maar ik denk niet dat die echte haat in de eerste plaats van haar kwam. Misschien als ik de film nog eens bekijk zal dat me duidelijker worden. Ik wou alvast niet suggereren dat zij een modelmoeder was voor Kevin, dat zeker niet. maar ik denk wel dat zij heel hard heeft geprobeerd om te doen wat een ouder hoort te doen.

Yep. En daar knelt het schoentje. Ze wéét dat ze liefde hoort te voelen voor een kind als moeder, dat is wat er van haar verwacht wordt, zo zitten we biologisch ook in elkaar: zoog-dieren.
De interessante vraag die de film ons stelt is 'wat als we ons kind niet graag zien, niet willen, ...' Een taboe dat de film enige kracht geeft.

En toch werkte die voor mij ook niet. De nature nurture saus die er overheen wordt gegoten pakt niet. De interessante invalshoek wordt vervuild door de uiteindelijke schets van Kevin; (om spoilers te vermijden ga ik hier niet te diep op in ,screw those tags, 't is nog vroeg) zie het einde. Wat een nuancerende, verwarrende en ambigue film had kunnen zijn werd door de tweedimensionale schets van Kevin een ietwat flauwe horrorfilm op het eind. Meer The Omen dan Rosemary's Baby als het ware. Ik werd gek van dat diabolisch in de camera loensen.

Ook visueel is deze film weliswaar ongelofelijk mooi (dé reden om hem te bekijken) maar anderzijds wordt de symboliek er zo dik opgesmeerd dat het belachelijk werd. Ik heb dat wel vaker wanneer cinefiele cineasten een wetenschapelijk/filosofisch thema willen aansnijden, dat mooi verpakken maar dan niet verder komen dan wat middelbare school niveau platitudes en gevulgariseer. Pffft. We need to try harder.

PBR Streetgang

Legacy Member
Calcifer zei:
Yep. En daar knelt het schoentje. Ze wéét dat ze liefde hoort te voelen voor een kind als moeder, dat is wat er van haar verwacht wordt, zo zitten we biologisch ook in elkaar: zoog-dieren.
De interessante vraag die de film ons stelt is 'wat als we ons kind niet graag zien, niet willen, ...' Een taboe dat de film enige kracht geeft.

En toch werkte die voor mij ook niet. De nature nurture saus die er overheen wordt gegoten pakt niet. De interessante invalshoek wordt vervuild door de uiteindelijke schets van Kevin; (om spoilers te vermijden ga ik hier niet te diep op in ,screw those tags, 't is nog vroeg) zie het einde. Wat een nuancerende, verwarrende en ambigue film had kunnen zijn werd door de tweedimensionale schets van Kevin een ietwat flauwe horrorfilm op het eind. Meer The Omen dan Rosemary's Baby als het ware. Ik werd gek van dat diabolisch in de camera loensen.

Hoewel ik akkoord ga met je commentaar, kan ik niet zeggen dat ik het ooit storend vond. Ja, Kevin is een Damien maar The Omen is awesome. Dat een film niet even goed is als het betere werk van Roman Polanski kan je die film toch niet kwalijk nemen, zeker?

Ook visueel is deze film weliswaar ongelofelijk mooi (dé reden om hem te bekijken) maar anderzijds wordt de symboliek er zo dik opgesmeerd dat het belachelijk werd. Ik heb dat wel vaker wanneer cinefiele cineasten een wetenschapelijk/filosofisch thema willen aansnijden, dat mooi verpakken maar dan niet verder komen dan wat middelbare school niveau platitudes en gevulgariseer. Pffft. We need to try harder.
Ik vind het wel echt bijzonder vreemd om een Lars Von Trier fan dit te horen zeggen :p

Calcifer

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Hoewel ik akkoord ga met je commentaar, kan ik niet zeggen dat ik het ooit storend vond. Ja, Kevin is een Damien maar The Omen is awesome. Dat een film niet even goed is als het betere werk van Roman Polanski kan je die film toch niet kwalijk nemen, zeker?


Ik vind het wel echt bijzonder vreemd om een Lars Von Trier fan dit te horen zeggen :p

First things first; 'the omen' awesome? Echt? Vind van niet, maar to each his own. Wou Kevin ook niet met Rosemary vergelijken hoor, alleen dat die zich verhoudt tot een goeie psychologische horrorfilm als (insert other crap movie than The Omen) tot 'Baby.

Second things after: ik weet dat we hier tot het eind der tijden van mening over zullen verschillen, maar ik vind oprecht dat Von Trier's karakterschetsen, inzichten in het 'mens-zijn' en algeheel humanisme echt wel véle keren dieper snijden dan die wat vlakke Kevin.
Exhibit A: Breaking the Waves. (meesterwerk, mss wel zijn beste)
Exhibit B: (als je écht eens een shocker rond moederschap wil zien): Antichrist. Die film doet ook van alles met psychologie, sociale normen, de strijd tussen passie, emotie en wetenschap maar zette mij alvast vaker aan tot nadenken over mijn eigen vaderschap, atheïstische levensbeschouwing en de daarbij horende fascinatie voor empirische wetenschap, de relatie met mijn partner, koekendozen roze wolk toestanden,... dan de danig op mijn zenuwen werkende WNTTAK.

HelpYouFall

Legacy Member
Elke mogelijke serieuze gedachte die ik bij Antichrist in m'n koker had steken, ging sowieso de dieperik in bij die 'chaos reigns' slapstick. Haha, that was some good ol' bullshit.

(Niet dat ik Antichrist verder haat ofzo, visueel gebeuren daar wel wat interessante dingen enz, ik vind em gewoon helemaal niet betekenisvol. Ik snap dat hij vanalles probeert te vertellen, maar bij mij kwam daar maar heel weinig van binnen, idem met Nymphomaniac)

Hoe retarded is die Beowulf film van Zemeckis trouwens niet. Ik weet niet wat ik het ergste vond, Angelina Jolie die net als in Alexander weer eens met een ronduit belachelijk accent komt aandraven, of het feit dat deze film de slechtst geanimeerde paarden ooit in een film heeft.

Edenian

Legacy Member
HelpYouFall zei:
Elke mogelijke serieuze gedachte die ik bij Antichrist in m'n koker had steken, ging sowieso de dieperik in bij die 'chaos reigns' slapstick. Haha, that was some good ol' bullshit.

(Niet dat ik Antichrist verder haat ofzo, visueel gebeuren daar wel wat interessante dingen enz, ik vind em gewoon helemaal niet betekenisvol. Ik snap dat hij vanalles probeert te vertellen, maar bij mij kwam daar maar heel weinig van binnen, idem met Nymphomaniac)

Hoe retarded is die Beowulf film van Zemeckis trouwens niet. Ik weet niet wat ik het ergste vond, Angelina Jolie die net als in Alexander weer eens een ronduit belachelijk accent komt aandraven, of het feit dat deze film de slechtst geanimeerde paarden ooit in een film heeft.

Het paard van Legolas gezien in The Hobbit? :p

HelpYouFall

Legacy Member
Rijdt die op een paard in The Hobbit? Amai, ik weet echt niks meer van die films buiten de awesomeness van Richard Armitage...

PBR Streetgang

Legacy Member
Er is geen sprake van awesomeness in The Hobbit. Met eventuele uitzondering van Riddles in the Dark, maar zelfs dat...

En ja, Antichrist vond ik best nog een goede film, maar ik vond de hele psychologische dimensie en de lessen die Von Trier ons leert over depressie, misogynie, en andere heftige onderwerpen nogal oppervlakkig. De momenten waar hij dan toch ergens mee doordringt zijn de meer expliciete en pedante scenes waarin iets User's Manual style wordt voorgelezen. (Zijn modus operandi in Nymphomaniac barf) Niet bepaald indrukwekkende cinema. Antichrist vond ik eerder geslaagd door zijn setting en de af en toe ontzettende soundscapes en tableaux die hij hier introduceert. De vallende eikels, de talking fox, aborted deer fetus en zijn meest geslaagde Tarkovsky-ode tot nu toe: die bizarre zoom in op de bloemenstengels.

Ik kijk uit naar Breaking the Waves en Dogville, twee films van hem die ik verwacht goed te vinden. De eerste omdat iedereen die LVT haat deze toch goed vind en omdat Robby Müller achter de camera zat. In Dogville hoop ik wat Brechtiaanse vervreemding te ervaren door de sprankelende vormelijke premisse.

En ja, The Omen... De film is helemaal een zwakke broertje van de echt geweldige demon child films. De ontdekkingsreis van Gregory Peck is behoorlijk onnozel, for sure. Maar de casting van Harvey Stephens is geweldig, muziek van Goldsmith is top notch en Mrs. Baylock blijft voor mij een van de meest angstaanjagende personages. Die scene waar ze zich introduceert aan Damien blijf ik ontzettend chilling vinden. Aww shiit...

HelpYouFall

Legacy Member
Nah, Richard Armitage is da man. Ik durf zelfs zeggen dat hij imo de beste, pure acteerprestatie levert van de zes films. In ieder geval beter dan McKellen in The Hobbit haha.
Maar yes, The Hobbit fucking sucks, als je naar het geheel kijkt. No argument there :v

Silver Bullet

Legacy Member
Calcifer zei:
Second things after: ik weet dat we hier tot het eind der tijden van mening over zullen verschillen, maar ik vind oprecht dat Von Trier's karakterschetsen, inzichten in het 'mens-zijn' en algeheel humanisme echt wel véle keren dieper snijden dan die wat vlakke Kevin.Exhibit B: (als je écht eens een shocker rond moederschap wil zien): Antichrist. Die film doet ook van alles met psychologie, sociale normen, de strijd tussen passie, emotie en wetenschap maar zette mij alvast vaker aan tot nadenken over mijn eigen vaderschap, atheïstische levensbeschouwing en de daarbij horende fascinatie voor empirische wetenschap, de relatie met mijn partner, koekendozen roze wolk toestanden,... dan de danig op mijn zenuwen werkende WNTTAK.

Tzal wel zijn dat Von Trier veel dieper snijd, dienen skull-fucked u met een mes totdat ge massaal bloed begint te ejaculeren. (Just the way I like it btw, wink wink). Dat We Need To Talk About Kevin iets minder diep snijd vind ik absoluut niet erg. Ik zag de film eigenlijk als een soort van "horror/slasher/gore-film" vermomd als realistisch familiedrama: Kevin die zijn fake-moeder constant messteken geeft (al de kwalen die we te zien krijgen in de film) totdat ze het uiteindelijk begeeft (bloedbad school) en een hem aanvaard. Film hoefde niet echt dieper te zijn voor mij.

Calcifer zei:
En toch werkte die voor mij ook niet. De nature nurture saus die er overheen wordt gegoten pakt niet. De interessante invalshoek wordt vervuild door de uiteindelijke schets van Kevin; (om spoilers te vermijden ga ik hier niet te diep op in ,screw those tags, 't is nog vroeg) zie het einde. Wat een nuancerende, verwarrende en ambigue film had kunnen zijn werd door de tweedimensionale schets van Kevin een ietwat flauwe horrorfilm op het eind. Meer The Omen dan Rosemary's Baby als het ware. Ik werd gek van dat diabolisch in de camera loensen.

Dat de focus constant op Kevin lag vond ik maar logisch, hij was het centrale punt waarrond de hele film pivoteerde: het schuldgevoel, de frustratie en de horror voor de moeder.

Ik sluit deze post af met een liedje:

[youtube]MtO1yJD0OXI[/youtube]

Calcifer

Legacy Member
Silver Bullet zei:
Tzal wel zijn dat Von Trier veel dieper snijd, dienen skull-fucked u met een mes totdat ge massaal bloed begint te ejaculeren. (Just the way I like it btw, wink wink). Dat We Need To Talk About Kevin iets minder diep snijd vind ik absoluut niet erg. Ik zag de film eigenlijk als een soort van "horror/slasher/gore-film" vermomd als realistisch familiedrama: Kevin die zijn fake-moeder constant messteken geeft (al de kwalen die we te zien krijgen in de film) totdat ze het uiteindelijk begeeft (bloedbad school) en een hem aanvaard. Film hoefde niet echt dieper te zijn voor mij.

Oh, daar ben ik het volledig mee eens hoor. Hell, heb je mijn posts van de afgelopen zomer gelezen? Kneedeep in euro-exploitation mate.
Maar bij Kevin had ik het gevoel dat de cineaste Ramsay heel wat méér voor ogen had dan enkel een slasher. Ze hinkte in feite op twee benen, één cinefiele arthouse-drama en een ander psycho horror. Maar beide waren voor mij mank. Een auteursfilm slash (pun intended) genrefilm maken is weinigen gegeven IMO. The Neon Demon probeerde dat onlangs ook maar als je nu een voorbeeld zoekt van mooi verpakte platitudes dan is dat mss nog een beter voorbeeld dan Kev'.

Nee, man, hoe minder 'inhoud' of tekst in mijn genrefilm hoe liever ik ze heb (mind you ik ben zot op romero-style subtext); de Argento van Suspiria, of de Fulci van the Beyond bijvoorbeeld , ...
(Alhoewel het creëren van een verstikkende nachtmerrie op zich ook 'inhoud' is, maar dat gepreek spaar ik voor een andere keer. )

PBR Streetgang zei:
Ik kijk uit naar Breaking the Waves en Dogville, twee films van hem die ik verwacht goed te vinden. De eerste omdat iedereen die LVT haat deze toch goed vind en omdat Robby Müller achter de camera zat. In Dogville hoop ik wat Brechtiaanse vervreemding te ervaren door de sprankelende vormelijke premisse.

..

Jesus Christ man, get on it. Eerst die twee zien voor je Lars komt bashen hé, komaan zeg! ;)

nincompoop

Legacy Member
Ik volg hier toch Calcifer in zijn mening omtrent WNTTAK. Ik vond dat personage van Kevin toch ook iets te ééndimensionaal voorgesteld om van een overtuigende film te spreken.
Antichrist was voor mij een diepe depressie visueel voorgesteld. Akelig dus. Maar wel een steengoeie film met een veel diepere psychologische waarde dan WNTTAK.

En The Idiots of The Kingdom, heb je dat werk van Trier al gezien, PBR? Helpt ook in het "begrijpen" van zijn later werk, vind ik.

Calcifer

Legacy Member
Ik zag Antichrist op het moment dat mijn vriendin net van onze eerste zoon was bevallen. Dat constante gekir en ge'coo' van empatische mensen rond je heen met al die roze wolk bullshit was het perfecte kader om eens de nachtmerrie van die film te beleven. Dat doorprikken van het Vijf-tv cliché van het romantisch ouderschap en de onnozelheid genaamd 'moederinstinct (lol!)' vond ik bij Von Trier een stuk geslaagder dan eender wat in Kevin. Ik was ook mateloos gefascineerd door de strijd tussen de rationele, wetenschappelijke vader en de pure emotionele, hysterische waanzin van de moeder die haar (postnatale) depressie maar niet de baas kon. Heftige materie, juist geschreven, bloedmooi in beeld gebracht en huiveringwekkend inéén.

My two cents: Je kan die film van veel pedanterie beschuldigen (Von Trier blijft Von Trier hé) maar niet van oppervlakkigheid. Dat ligt in mijn ogen aan een oppervlakkige kijkbeurt om heel eerlijk te zijn. Ik denk ook niet dat Von Trier zichzelf ziet als een leraar die je een lesje komt leren. Dat is het hem net: dat personage van Dafoe is nu net de verpersoonlijking van academisch falen wanneer geconfronteerd met diepmenselijke, emotionele miserie. De met ratio en wetenschappelijk inzicht uitgeruste kerel wordt godbetert gecastreerd.

Lakigigar

Legacy Member
Mensen die naar filmfest Gent gaan? Ik ben nog wat aan het uitdokkeren wat het praktisch handigst zou zijn (en of ik de tienrittenkaart ga kopen). Wellicht wel, omdat ik dan 3 extra films kan kijken voor maar 8 euro en een extra treinrit.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan