utred? zei:
Carol
Prachtige film. Zowel Blanchett als Mara zijn fenomenaal.
Carol omg omg!!
Avondland zei:
The Silence van Bergman. Zwoel, sensueel, broeierig ... Een heel andere Bergman dan ik gewoon ben en toch weer typisch Bergman in zijn existentiële angstigheid. Zelfs wat Fellini-achtige trekjes (de dwergen).
Kan je verder uitleggen hoe deze verschilt van de Bergman die je gewoon bent? Je vertelde al eerder dat Persona je favoriete Bergman was (hear, hear!) en ik zie niet meteen in hoe deze film zo radicaal anders is dan zijn andere kanonieke werken? Zowat alle thema's die in The Silence aan bod komen, zijn themata die je over zijn hele oeuvre ziet terugkeren. Een verhaal met vrouwen als hoofdfiguren, troebele identiteiten, psychologische en existentiele angsten, fysieke en mentale stoornis, een dosis surrealisme, ...
Creeping Death zei:
Kunt ge over hetgeen in het vet staat wat verder uitweiden? Veel verder dan de "long take" montage kom ik eerljk gezegd niet.
Al vind ik Birdman wel super genietbaar: zoals je zegt vrij komisch, Norton die een karikatuur van zichzelf neer zet, visueel sterk, goeie muziek. Het einde is wel ne letdown imo maar verpest de film niet.
On topic: gisteren Ghost Rider nog eens gezien. Eigenlijk is die zo slecht nog niet, zitten een paar leuke dingen en ik heb sowieso wel een zwak voor Cage
Ik heb het dan vooral over de telekinesis van Keaton, maar ik vond de film voor de rest ook vol met 'nice touches' zitten. Zoals Keaton in tighty whiteys, het geteister van de superheld die zo diep in de psyche van de acteur zit, de ongewone percussie-soundtrack, de performer van die soundtrack die plots in het theatergebouw aan het drummen is, en waarschijnlijk nog heel wat dingen die ik vergeten ben. Allemaal van die klein dingskes die ik leuk en inventief vond. Maar Birdman is verre van een perfecte film imo, laat dat duidelijk zijn.
En Nic Cage for the fucking WIN.Vampire's Kiss al gezien? Misschien wel zijn beste performance.
Plopperdeplop zei:
Birdman heel inventief en zeker niet "enorm irritant" maar ik deel utred? zijn mening voor de rest wel deels over die arty-farty insteek. De film werd misschien gewoon iets te veel gehyped waardoor mijn verwachtingen verkeerd lagen, ook gezien zijn vorige films.
Ik kijk wel uit naar The Revenant, dat trekt me terug meer aan.
Ik zie niet echt wat 'arty fartiness' te maken kan hebben met eigen verwachtingen. Het ene ligt aan de makers, het andere aan jou.
Bij mij lagen de verwachtingen enorm laag en de film was daarom zo'n aangename verrassing voor me.