Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (21)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
HelpYouFall
Legacy Member
Serieus genoten van Gone Girl.
Als je die film bekijkt vanuit het standpunt van een harde police case film werkt hij totaal niet. Maar als donkere satire op het huwelijk en de media doet die film echt wel z'n ding.
Ik ben net als PBR grote fan van vooral Zodiac en heel wat minder van de Fight Club Fincher (ik vind dat echt een gigantisch overrated film). En Gone Girl neigt voor mij meer naar die eerste in kwaliteit (ondanks de totaal andere toon). Ik vond vooral Affleck verrassend onderhoudend (hoewel die kerel nooit mijn favoriete acteur zal worden). Ik denk dat
een van de meest hilarische en op hetzelfde moment triestige slagzinnen is die ik dit jaar gehoord heb.
Geen totaal meesterwerk, maar wel een heel goede film imo.
Als je die film bekijkt vanuit het standpunt van een harde police case film werkt hij totaal niet. Maar als donkere satire op het huwelijk en de media doet die film echt wel z'n ding.
Ik ben net als PBR grote fan van vooral Zodiac en heel wat minder van de Fight Club Fincher (ik vind dat echt een gigantisch overrated film). En Gone Girl neigt voor mij meer naar die eerste in kwaliteit (ondanks de totaal andere toon). Ik vond vooral Affleck verrassend onderhoudend (hoewel die kerel nooit mijn favoriete acteur zal worden). Ik denk dat
"Can't you just be glad your wife is back, man?"
Geen totaal meesterwerk, maar wel een heel goede film imo.
PBR Streetgang
Legacy Member
Wat zeg je daar? Fight Club is na Zodiac de beste film die Fincher maakte imo. Ik zou de term overschat niet gebruiken, wel de term misbegrepen. For some reason lijken bijna alle fans toe te happen op de "grote plottwist" in die film en liggen stiekem naar Brad Pitt de bare knuckle fistfights te gapen. Ook is het zo'n voorbeeld waar mensen de film blindelings geloven als een eenzijdige maatschappijkritiek. Yeah, fuck the system, maaaaan. Cool.
Alsof de film daarom draait...
Ik zie de film als een grote bom van ironie. En hoe hilarisch... Tyler Durden zit te zagen over hoe mensen dromen van rocksterren en filmiconen maar dat nooit zullen zijn! Dat terwijl Fincher zijn camera een dikke close-up van Brad Pitt laat nemen. Er zijn ook van die hilarische momenten waar de film commentaar geeft op commercialisering en de advertentiecultuur. Dat de kapitalistische logica van de moderne media kwaadaardig is en gestopt moet worden. Hoe is het mogelijk om zoiets woord-voor-woord serieus te nemen als dit gemaakt is door David Fincher, een man die uit de reclamewereld voortgekomen is... Deze en vele andere momenten in deze film wijzen erop dat de intenties achter deze film niet overeenkomen met de ideologie van Durden, maar een parodie daarop vormen. Fincher heeft naast zijn vorming in de reclamewereld ook heel wat ervaring opgedaan als regisseur van muziekvideos. En het is enorm fijn om te zien hoe Fincher plezier haalt door met zulke hyper/flashy videoclip-esthetiek te werken - zeker in het eerste deel van de film. Je ziet echt het plezier van de filmmaker af het scherm druipen hier.
Uiteraard levert Fight Club ook kritiek op onze huidige laatkapitalistische samenleving. Er valt heel wat negatiefs over te zeggen, en de film haalt dit ook aan. Maar Fincher erkent hier de idiotie van anarchistische strijders als Tyler Durden en de domme aapjes die deze onnozele praat blindelings volgen. Hij maakt ze tegelijkertijd ook belachelijk. Hij presenteert ze imo duidelijk als compleet waanzinnige en cynische opportunisten die een wandelende contradictie zijn.
Fight Club is een unieke film imo, boordevol vormelijke experimenten en met een zeer groot "mad as hell"-gehalte. De ware politiek van de film te achterhalen is echter heel wat moeilijker. Dit is satire van de allerhoogste plank.
De enige reden waarom ik Fight Club geen perfecte film vind is omdat die ergens in de tweede helft zijn plot iets te serieus begint te nemen. De film wordt niet slecht, maar de plot is niet Fight Club's sterkste punt en het satirische element (alsook de wondermooie avantgarde filmtrucjes) verliest wat aan kracht. Ik heb lang geworsteld met mijn verstand of ik dit nu wel een goede film vond of niet, maar een recente kijkbeurt (op bluray) heeft me overtuigd dat het hier gaat om een absolute parel, zij het niet voor de redenen die je zo vaak te horen krijgt.
En btw, ik vind trouwens dat Gone Girl veel meer weg heeft van de Fight Club-Fincher dan van de Zodiac-Fincher.
Alsof de film daarom draait...
Ik zie de film als een grote bom van ironie. En hoe hilarisch... Tyler Durden zit te zagen over hoe mensen dromen van rocksterren en filmiconen maar dat nooit zullen zijn! Dat terwijl Fincher zijn camera een dikke close-up van Brad Pitt laat nemen. Er zijn ook van die hilarische momenten waar de film commentaar geeft op commercialisering en de advertentiecultuur. Dat de kapitalistische logica van de moderne media kwaadaardig is en gestopt moet worden. Hoe is het mogelijk om zoiets woord-voor-woord serieus te nemen als dit gemaakt is door David Fincher, een man die uit de reclamewereld voortgekomen is... Deze en vele andere momenten in deze film wijzen erop dat de intenties achter deze film niet overeenkomen met de ideologie van Durden, maar een parodie daarop vormen. Fincher heeft naast zijn vorming in de reclamewereld ook heel wat ervaring opgedaan als regisseur van muziekvideos. En het is enorm fijn om te zien hoe Fincher plezier haalt door met zulke hyper/flashy videoclip-esthetiek te werken - zeker in het eerste deel van de film. Je ziet echt het plezier van de filmmaker af het scherm druipen hier.
Uiteraard levert Fight Club ook kritiek op onze huidige laatkapitalistische samenleving. Er valt heel wat negatiefs over te zeggen, en de film haalt dit ook aan. Maar Fincher erkent hier de idiotie van anarchistische strijders als Tyler Durden en de domme aapjes die deze onnozele praat blindelings volgen. Hij maakt ze tegelijkertijd ook belachelijk. Hij presenteert ze imo duidelijk als compleet waanzinnige en cynische opportunisten die een wandelende contradictie zijn.
Fight Club is een unieke film imo, boordevol vormelijke experimenten en met een zeer groot "mad as hell"-gehalte. De ware politiek van de film te achterhalen is echter heel wat moeilijker. Dit is satire van de allerhoogste plank.
De enige reden waarom ik Fight Club geen perfecte film vind is omdat die ergens in de tweede helft zijn plot iets te serieus begint te nemen. De film wordt niet slecht, maar de plot is niet Fight Club's sterkste punt en het satirische element (alsook de wondermooie avantgarde filmtrucjes) verliest wat aan kracht. Ik heb lang geworsteld met mijn verstand of ik dit nu wel een goede film vond of niet, maar een recente kijkbeurt (op bluray) heeft me overtuigd dat het hier gaat om een absolute parel, zij het niet voor de redenen die je zo vaak te horen krijgt.
En btw, ik vind trouwens dat Gone Girl veel meer weg heeft van de Fight Club-Fincher dan van de Zodiac-Fincher.
HelpYouFall
Legacy Member
Misschien moet ik hem nog eens een kans geven.
Mij deed die film inhoudelijk gewoon niks, maar misschien moet ik eens scherper de grens afbakenen tussen het strontvervelend nihilisme van de hoofdpersonages en de uiteindelijke boodschap die de regisseur wil overbrengen. Vormelijk vind ik Fight Club ook een ontzettend lelijke film, ik was echt geen fan van die brute supersaturatie. In its defense, ik denk dat ik die enkel op tv heb gezien, pre HD en flatscreen tijdperk, het zou zelfs kunnen dat ik hem getaped heb haha. Misschien moet ik hem ook eens een nieuwe kans geven op Blu-ray.
Los daarvan zou ik volgens mij nooit Fight Club boven Se7en kunnen zetten.
Mij deed die film inhoudelijk gewoon niks, maar misschien moet ik eens scherper de grens afbakenen tussen het strontvervelend nihilisme van de hoofdpersonages en de uiteindelijke boodschap die de regisseur wil overbrengen. Vormelijk vind ik Fight Club ook een ontzettend lelijke film, ik was echt geen fan van die brute supersaturatie. In its defense, ik denk dat ik die enkel op tv heb gezien, pre HD en flatscreen tijdperk, het zou zelfs kunnen dat ik hem getaped heb haha. Misschien moet ik hem ook eens een nieuwe kans geven op Blu-ray.
Los daarvan zou ik volgens mij nooit Fight Club boven Se7en kunnen zetten.
Ricky Roma
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Doet er mij terug aan denken wat een absoluut fantastisch jaar 2007 was voor film. Zodiac, No Country for Old Men en There Will Be Blood. Staan ook alle drie in de 'They Shoot Pictures, Don't They?' list. Als je weet dat daar bijna geen films van de laatste 15 jaar in komen..
PBR Streetgang
Legacy Member
Ricky Roma zei:Doet er mij terug aan denken wat een absoluut fantastisch jaar 2007 was voor film. There Will Be Blood en Zodiac. Oh en ook hella snoozefest No Country For Old Men dat velen zo goed lijken te vinden. Staan ook alle drie in de 'They Shoot Pictures, Don't They?' list. Als je weet dat daar bijna geen films van de laatste 15 jaar in komen..
ftfy
Hellrabbit
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Fight Club is een van die films die mij als jong gastje oog heeft doen krijgen voor cinema in het algemeen. Die film heeft stylistisch iets waardoor ik die nooit beu raak. Denk dat dit de film is dat ik al het meest gezien heb in mijn leven (naast de beste fiims aller tijden natuurlijk, nl jesus christ superstar en the rocky horror picture show obviously) en ik ben normaal niet snel te vinden voor een rewatch.
Ricky Roma
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Jij was toch ook fan van NCfOM (buiten dat je die wat overrated vond)?
Far from Heaven (2002) - 7,5/10
I'm Not There (2007) - 7,5/10
The Hours (2002) - 7,5/10
A Matter of Life and Death (1946) - 8,5/10
Grey Gardens (1975) - 7,5/10
Me and Earl and the Dying Girl (2015) - 7/10
Spy (2015) - 6/10
Black Narcissus (1947) - 8,5/10
Lavake
Legacy Member
|steven| zei:
Ik ben wel fan van Adil El Arbi. Coole gast. 'Image' vond ik eigenlijk ook echt wel goed, vooral de montage, de muziek en het einde. Ik ga akkoord met uw mening over Laura Verlinden though, die komt echt over als een preutse saaie afwasvod. Om nog maar te zwijgen van haar stem!!! Echt ergerlijk, zo'n babystem!
Lt. KroftDünkel
Legacy Member
Wie vindt er dat Silver Linings Playbook nogal scheef ineenzit?
Verstuurd vanaf mijn SM-C101 met Tapatalk
Begin van film zegt Pat tegen zijn ma: geef ineens mijn maat Danny een lift, hij is ook ontslagen uit het ziekenhuis. Zijn ma is al niet 100% akkoord dat ze Pat zelf naar huis brengt omdat het afgedwongen is via het gerecht en hij nog niet 100% in orde. Dan zegt Danny: ja ik had problemen met crystal meth en geweld. Zijn ma krijgt dan een telefoon dat ze Danny moet terugbrengen omdat hij het ziekenhuis niet mag verlaten. Tweede scène met Danny is die ineens al "vriend" aan huizes. Pat Sr biedt hem de speciale stoel aan. Hoe is die ineens vriend met ouders geworden. En dan komt flik langs: Danny meekomen, ge moogt het ziekenhuis niet verlaten. Derde scène met Danny springt die ineens binnen bij Tiffanny. "Ja Pat uw ouders hebben me gezegd waar ge zat" Hoe is die Danny aanvaard door Pat zijn ouders. EX-junkie, twee keer gelogen over ontslag ziekenhuis. En dan geeft die als Afro-Amerikaan nog danstips, alsof dat ganse Danny personage slechts enkel een instrument is van de film om danstips te geven, en dit als Afro-Amerikaan zijnde want elke zwarte heeft natuurlijk gevoel voor soul. :')
Ik wist niet eens dat de film een boekverfilming was en in het boek had Danny een ander verhaal en gaf hij geen dansles. :
Zo zit die film nog met kromme shit. Bv op de parking van het stadium. Pat geeft daar ene een mot (ok ter verdediging van zijn broer, maar hij zeker mag geen geweld meer plegen onder geen enkele beding) en de volgende scène staan ze allemaal terug bij hem thuis, terwijl het wel redelijk duidelijk was als hij nog 1x over de schreef ging hij terugvloog naar mentaal ziekenhuis. Beste van al: zijn psychiater staat daar ook op die parking en die komt mee naar zijn huis, maar eigenlijk vervult die geen enkele rol in in die twee scènes. Alsof ze een scène hebben weggeknipt waarin die psychiater op het politiebureau de situatie uitlegt waardoor ze mochten beschikken. Maar dat laten ze dus niet zien. Misschien is er ook zo geen scène.
Nog zo een ding: twee keer gaat Pat joggen en loopt hij voorbij Tiffany haar huis. Twee keer komt Tiffany in loopkledij van haar oprit gejogd. Hm redelijk toevallig. Dan zegt Pat Sr tegen het einde ergens tegen vrouw: ik was ook niet akkoord dat ge zei tegen Tiffany wanneer hij ging joggen.
Ahja, nu weten we waarom
. Maar hoe zijn Tiffany en Pats moeder bevriend en waarom zou ze dat zeggen? Nu is het duidelijk zeg. 
Er worden echt van die kromme bokkesprongen in gans het verhaal van die film gebruikt.
Seven Gripes About the Differences Between The Silver Linings Playbook Book and Movie
Als ge dat zo leest, zit het boek stukken beter in elkaar dan de film en waarom krijgt de film dan een oscarnominatie voor best adapted screenplay.
Ik wist niet eens dat de film een boekverfilming was en in het boek had Danny een ander verhaal en gaf hij geen dansles. :
Zo zit die film nog met kromme shit. Bv op de parking van het stadium. Pat geeft daar ene een mot (ok ter verdediging van zijn broer, maar hij zeker mag geen geweld meer plegen onder geen enkele beding) en de volgende scène staan ze allemaal terug bij hem thuis, terwijl het wel redelijk duidelijk was als hij nog 1x over de schreef ging hij terugvloog naar mentaal ziekenhuis. Beste van al: zijn psychiater staat daar ook op die parking en die komt mee naar zijn huis, maar eigenlijk vervult die geen enkele rol in in die twee scènes. Alsof ze een scène hebben weggeknipt waarin die psychiater op het politiebureau de situatie uitlegt waardoor ze mochten beschikken. Maar dat laten ze dus niet zien. Misschien is er ook zo geen scène.
Nog zo een ding: twee keer gaat Pat joggen en loopt hij voorbij Tiffany haar huis. Twee keer komt Tiffany in loopkledij van haar oprit gejogd. Hm redelijk toevallig. Dan zegt Pat Sr tegen het einde ergens tegen vrouw: ik was ook niet akkoord dat ge zei tegen Tiffany wanneer hij ging joggen.
Ahja, nu weten we waarom
. Maar hoe zijn Tiffany en Pats moeder bevriend en waarom zou ze dat zeggen? Nu is het duidelijk zeg. Er worden echt van die kromme bokkesprongen in gans het verhaal van die film gebruikt.
Seven Gripes About the Differences Between The Silver Linings Playbook Book and Movie
Als ge dat zo leest, zit het boek stukken beter in elkaar dan de film en waarom krijgt de film dan een oscarnominatie voor best adapted screenplay.
Verstuurd vanaf mijn SM-C101 met Tapatalk
PBR Streetgang
Legacy Member
Ricky Roma zei:
Toch een pak minder dan vroeger eigenlijk. De hoogtepunten uit de film zijn absoluut schitterend, maar toch is er heel wat aan die film waar ik echt niets mee heb. Voornamelijk dan de imo weinig effectieve nihilistische filosofie waar de film uit vertrekt. Misschien tijd om hem nog eens te zien... Maar dan weet ik dat ik me doorheen het oersaaie gezaag van Tommy Lee Jones moet waden. Sad smiley face.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.