PBR Streetgang
Legacy Member
Ricky Roma zei:Soundtrack was destijds genomineerd voor een Razzie![]()
Deckard zei:Mja, ik weet het. Maar ik blijf die toch fijn vinden.
Crazy, die Razzies. Soundtrack voor Thief was awesome, zette meteen al de toon voor de soundscape van alle Michael Mann movies to come.
Dit staat hier geregeld op:
[youtube]FqEujUKoi9Q[/youtube]
En niet alleen dat, het heeft er ook voor gezorgd dat Tangerine Dream de score verzorgde voor motherfucking SORCERER, wat niets minder dan fantastisch was.
Lt. KroftDünkel zei:Ik heb hem ook gezien een drie-tal jaar geleden in een dronken bui. Ik googlede iets van "most underrated sci-fi movies ever", en voila, daar was Liquid Sky. Ik had mij echt voorgenomen op iets megaweird, maar al bij al bleek de film toch iets te "weird" voor mij.
Het is niet "Lynch"-weird, maar eerder: we gooien er drugs en lesbiennes ertegenaan, en we zien wel wat het geeft "vreemd".
Het is moelijk om de toffe soort van "vreemd" te definiëren, maar ik heb nog liever dat een incompetente veearts mij een zetpil van 30cm toedient, dan dat ik Liquid Sky nog eens moet herbekijken.
En ik heb geen flauw benul wat de regisseur ermee wou bedoelen.![]()
Hmm, je neemt wel enkele zero gravity moon steps hier. Bon het is echt wel een bizarro movie, maar toch voornamelijk in zijn productieontwerp? De set design, kostumering en de soundtrack zijn erg ongewoon en enorm gestileerd. Maar ik had nooit problemen om te volgen met deze film. Ook vind ik het raar dat je zegt dat ze random wat lesbiennes en drugs bij elkaar werpen. Er is echt veel meer aan de hand dan dat. Het is in feite textbook scifi, maar op uiterst unieke wijze verteld. Dat is net wat ik er zo goed aan vind.
Het is (imo) duidelijk dat de regisseur gefascineerd is door de '80s underground techno en dan een link trachtte te maken tussen de drug-fueled techno rave-scene en... aliens. Those dudes are so weird, yet very intriguing... Zodus: een buitenaards wezen op zoek naar drugs landt in NY te midden van de rave party area en begint daar zijn verkenningstocht. Maar onderweg heeft die alien door dat een orgasme een vergelijkbare high verzorgt, en hij gebruikt zijn host (in dit geval die androgyne dame die veel seks heeft, zowel met jongens als meisjes) voortaan als een temptress under alien control om te neuken en te moorden. De relaties tussen de raver-personages in de film lijken allemaal heel onpersoonlijk en zonder emotie. De acteurs acteren het ook allemaal straight face en zonder expressie, net op de manier die je zou verwachten van een alien op aarde. Daar tegenover staan de personages die niets te maken met de ravers en er gewoon zijn om de 'echte' alien te bespieden. Zij connecteren meer als echte mensen en de acteurs spelen op meer naturalistische wijze. Zo wordt het het onderscheid tussen de ravers en de normal people nog extra onderstreept en zie je dat de bizarre stilering van de techno dudes daar echt wel voor een reden is.
Giet daar nog wat heerlijke postmoderne man-machine scenes aan toe, zoals deze prachtige (Me and My Rhithm Box)-scene en je hebt een geweldige, goed doordachte sci-fi film waar de regisseur al zijn ideeën heeft weten om te vormen tot een unieke audiovisuele ervaring.
Natuurlijk, als de stijl van de film jou niet ligt en je liever gigantische zetpillen aangebracht krijgt, dat is jouw keuze
Maar zeggen dat de film niet anders doet dan wat drugs en lesbo's bij elkaar gooien, hopende op een resultaat, dat is wel echt... missing the point entirely.




