Boyhood - amazing/10 (Richard Linklater, 2014)
Wat een getalenteerde humanistische filmmaker allemaal kan bereiken... Wat ben ik blij dat deze film al mijn verwachtingen heeft kunnen inlossen. Toen ik Linklater ontdekte voor het genie dat hij was, i.e. na het bekijken van Dazed and Confused acht jaar geleden, hoorde ik voor het eerst van dit project. Uiteraard moet ik toen gedacht hebben van "yeah right, I'll believe it when I see it" (net hetzelfde gevoel had ik bij The Tree of Life, die ook ontzettend lang in productie was)... Om nu het resultaat te zien, hoe mooi en gecontroleerd die is zowel op inhoudelijk als stilistisch vlak... De middelen zijn simpel, hij stoeft niet met dit project, hij pakt niet uit met magnifieke cameratruukjes of speciale visuele effecten. Ook maakt hij van de dialogen nooit iets dat niet denkbaar is voor de personages: de jongen praat niet erg veel in het begin; net als de jongens uit The Tree of Life (waar ik deze film zeker in een double bill zou plaatsen) kijkt hij toe hoe de wereld vorm krijgt rondom zich en stilaan beseft hoe hij daar zelf in past. Als een puber zie je dat hij actief moeite doet om niet te veel te communiceren, etc. En om het passeren van tijd duidelijk te maken heeft Linklater erg weinig nodig: je ziet het voor je ogen gebeuren zonder enige expliciete indicatie van periode buiten dan een nieuwsbericht op TV dat duidelijk tijdsgebonden is of een specifiek model van een iPod dat al een tijdje meegaat of een nummer op de radio dat gemakkelijk te plaatsen is (en btw, de keuze van de liedjes die de personages zingen of beluisteren zijn ook perfect voor dat specifieke levensstadium).
Het is echt een prachtfilm, jongens en meisjes, gaat dat zo snel mogelijk zien.