Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Wilcao
Legacy Member
Ohm zei:
Ondanks ik hem hier op Bluray heb liggen, heb ik het niet kunnen laten om hem gisteren op Canvas nog eens te bekijken. Dit blijft één van mijn favoriete films dusver. Alleen die soundtrack al
. Aranofsky weet perfect drama te creëren. Welke films van Aranofsky zijn nog de moeite na Requiem en Black Swan?Wilcao
Legacy Member
Kid_C zei:Pi, The Fountain, The Wrestler.
The Fountain blijft wel een speciale voor mij. Wat een soundtrack ook.
The Wrestler heb inderdaad ook al gezien en vond ik persoonlijk de minste tot nu toe. Jammer dat The Fountain en Pi niet op Bluray zijn hier in Belgie, maar zal ze wel eens checken.
PBR Streetgang
Legacy Member
Wilcao zei:Ondanks ik hem hier op Bluray heb liggen, heb ik het niet kunnen laten om hem gisteren op Canvas nog eens te bekijken. Dit blijft één van mijn favoriete films dusver. Alleen die soundtrack al
Pi: erg coole debuutfilm
Requiem: goed, maar bijzonder problematisch
The Fountain: visueel interessant, maar inhoudelijk nogal lachwekkend (wat niet altijd slecht hoeft te zijn)
The Wrestler: sterke acteerprestatie van Rourke maar voor de rest totaal oninteressant
Black Swan: kutfilm die vanalles probeert en overal in faalt
Mijn mening over Aronofsky is dat hij een technisch zeer capabel filmmaker is, maar steeds werkt met thema's waar hij op "intellectueel" vlak niet in slaagt ze goed te verwerken. Als je al blij genoeg bent dat hij probeert en dat hij zijn films volpropt met pseudospirituele onzin (The Fountain), gerecycleerde sociaal-realistische motieven (The Wrestler) en voorspelbare psychologische fragmentatie (Black Swan) dan is Aronofsky zeker de moeite om in 't oog te houden. Hij is voor mij een meester van de cliché en toch probeert hij om zijn films uniek te maken.
Zoals ik zei, hij is een technisch zeer capabel filmmaker: de cinematografie en montage in zijn films zijn steeds erg goed en Aronofskys collaboratie met Clint Mansell heeft voor heel wat mooie filmmomenten gezorgd, vooral dan in de grandioze climaxen die Aronofsky graag opbouwt tegen het einde van zijn films. Zelf begin ik dat wat beu te worden, en hoewel de intensiteit van zulke eindscenes niet te ontkennen valt, hebben ze voor mij echt bijzonder weinig te betekenen en verliezen ze na afloop aan alle effect en overtuiging waar Aronofsky zo aan vastklampt.
Hayrus
Legacy Member
Young Frankenstein (Mel Brooks, 1974): Beetje ontgoocheld. Enerzijds enorm grappige dingen. Ze tonen duidelijk dat ze weten wat humor is, maar anderzijds is het aantal grapjes enorm beperkt en zitten er vaak lange stukken verhaallijn in die je liever overslaat omdat je toch gewoon zit te wachten op de volgende laugh.
The Dark Crystal (Jim Henson, Frank Oz, 1982): Wauw, kostuums maken voor die film moet zo leuk zijn geweest; veel leuker dan eender welk CGI-creatuur. Mooie film; gewoon een klassiek avontuur verhaal in een boeiende wereld, meer moet dat niet zijn.
The Dark Crystal (Jim Henson, Frank Oz, 1982): Wauw, kostuums maken voor die film moet zo leuk zijn geweest; veel leuker dan eender welk CGI-creatuur. Mooie film; gewoon een klassiek avontuur verhaal in een boeiende wereld, meer moet dat niet zijn.
PBR Streetgang
Legacy Member
Wilcao zei:
Goh, hij maakt gebruik van het typische mooie ideeënbeeld van die vrouw op de pier (iets wat al vaak gedaan is, en ditmaal niet eens zo origineel verwerkt want als ik het me goed herinner doet Dark City dat ook), hij maakt gebruik van die superkorte en snel gemonteerde insert close-ups van de drugs, het roken/snuiven/spuiten, het lichamelijke effect op de ogen etc net zoals PTA dat deed in Boogie Nights. Ook is er die scene waar Leto en Wayans met dat pistool van die flik spelen - en dan weer niet! Dit vind ik nogal een irritante "have it both ways"-truukje dat hier ongemotiveerd wordt toegepast (dit goedkope truukje vormt dan ook min of meer de basis voor de heel Black Swan). De hyperbolisch gepresenteerde gevolgen van drugsgebruik zijn voor elk van de vier personages nogal belachelijk en zo verliest de film voor mij aan geloofwaardigheid. Dan zijn er nog van die kleine details zoals waarom schiet die gast altijd op dezelfde plek in zijn arm, waarom doet die griet ineens aan anale dildoseks, van waar komt die Coney Island fetisj, waarom helpen die vriendinnen van die moeder haar niet terwijl die duidelijk helemaal fucked up is etc etc...
Dit zijn gewoon allemaal kleine probleempjes die ik heb met de film die ik niet kan negeren en mij dus in de weg staan van Requiem een uitstekende film te noemen. Toch is het wel een film die inslaat als een bom en deels slaagt in zijn opzet: de kijker waarschuwen over de gevolgen van verslaving. Maar wat de film echter lijkt te vergeten of kiest om achterwege te laten, is dat wat we te zien krijgen enkel potentiële gevolgen zijn van verslaving. Het loopt zodanig slecht af voor de drie jonge personages in Requiem enkel en alleen omdat ze achterlijk zijn en niet per se omdat ze drugs gebruiken - vandaar dat ik alleen het verhaal van die moeder volledig kan appreciëren.
Wilcao
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ik kan me wel vinden bij je uitleg, alleen stoort het mij niet zo eerlijk gezegd. Ik vraag me eigenlijk af of dat allemaal een rol speelt in dit soort films. Zoals je zegt slaagt het wel in zijn opzet.
Over die inspuitingen in dezelfde arm kan ik ergens nog inkomen. Ik ken niemand die aan een hard-drugs verslaving lijd, maar ik kan me wel inbeelden dat iemand, die zover in zijn verslaving zit, daar geen rekening meer mee houdt. Ik denk dat het gewoon een routine gaat zijn en door die inspuiting voelt hij geen pijn meer, wat het makkelijker maakt voor hem.
Die anale dildo-scene is denk ik ook een teken dat iemand, die zo wanhopig op zoek is naar haar spul, bijna alles ervoor over heeft. Het begint al met seks met die kerel voor geld te lenen en ook daar wou ze eerst ook niks van weten. Eerst was Harry ook jaloers als ze alleen al met hem ging eten, om later haar "te dwingen" om met hem te slapen voor geld.
Die anale dildo-scene is denk ik ook een teken dat iemand, die zo wanhopig op zoek is naar haar spul, bijna alles ervoor over heeft. Het begint al met seks met die kerel voor geld te lenen en ook daar wou ze eerst ook niks van weten. Eerst was Harry ook jaloers als ze alleen al met hem ging eten, om later haar "te dwingen" om met hem te slapen voor geld.
Dat is een beetje mijn kijk erop.
PBR Streetgang
Legacy Member
Hij voelt toch duidelijk wel pijn?Wilcao zei:
Wilcao zei:
Ja, dat is heel erg duidelijk. Maar Aronofsky heeft mij niet kunnen overtuigen dat die dame geen enkele andere manier vindt om aan haar fix te geraken. Ik geloof voor geen seconde dat iemand toezegt aan dat soort vuile sexparties zonder elke andere mogelijkheid in beschouwing te nemen, want wat zij doet is echt wel het laagste van het laagste en slaat wel ineens heel wat kronkels over in de neerwaartse spiraal van drugsverslaving...
Natuurlijk. Maar er moet wel een creatief verwerkingsproces, een vernieuwende permutatie of een betekenisvol referentieel spel aan te pas komen vooraleer ik dat kan goedkeuren. En als een filmmaker dit niet doet, that's cool. Ik ga er zelf gewoon problemen mee hebben. Het simpelweg transponeren van die inspiratiebron naar je eigen werk en dan verwachten dat dit hetzelfde resultaat heeft bij de kijker vind ik nu eenmaal geen aangename aanpak. Dit wil uiteraard niet zeggen dat de filmmaker in kwestie andere dingen niet goed doet; maar de elementen van oprechtheid en ware creativiteit, die voor mij van groot belang zijn in kunst, ontbreken dan meestal.Hayrus zei:
Wilcao
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Hij voelt pijn als hij sober is, niet als hij gebruikt heeft. Daarom denk ik dat het voor hem niks uitmaakt dat hij steeds weer in die arm spuit. De pijn verdwijnt toch (tenminste dat gok ik).
Het is toch duidelijk te zien hoe ze beginnen te zoeken naar drugs, nadat de "drugsoorlog" is uitgebroken. Eerst geld lenen bij die ene gast waar ze in ruil sex mee heeft en dan in die supermarkt drugs scoren. Daar liep het mis en besliste Harry en Tyrone om naar Florida te gaan om zelf het spul te halen. Dit duurde te lang voor Marion, waardoor zij alleen maar bij Big Tim kon gaan, maar die deed het alleen in ruil voor sex. Nadat ze dat éénmaal gedaan had, had ze die grens al verlegd (om sex te hebben in ruil voor drugs). Toen ze weg ging, kreeg ze een aanbod om iets te doen voor meer drugs. Eerst wou ze dit niet doen, maar ging uit pure wanhoop er toch op in. Ze wist ook totaal niet wat ze moest doen en ik denk dat haar verslaving en de druk van zoveel mannen die toekeken er haar toe dwongen om zich te verlagen om haar spul te krijgen. Natuurlijk gaat het in de film wel in een snel tempo van sex om geld te lenen tot een anale dildo show voor een hoop perverse mannen, maar echt onlogisch is het denk ik niet voor een zwaar verslaafd iemand.
Wilcao
Legacy Member
Death Proof (2007)
Nu ik hem op een andere manier heb bekeken, vond ik hem al beter dan de eerste kijkbeurt. Nu wil het nog niet zeggen dat ik hem in één adem durf te noemen met Jackie Brown, Pulp Fiction, Reservoir Dogs en Kill Bill. Het heeft zijn goede momenten.
Ook de café scene is wel leuk, maar toch mist deze film iets om hem echt als topper te beschouwen.
Nu ik hem op een andere manier heb bekeken, vond ik hem al beter dan de eerste kijkbeurt. Nu wil het nog niet zeggen dat ik hem in één adem durf te noemen met Jackie Brown, Pulp Fiction, Reservoir Dogs en Kill Bill. Het heeft zijn goede momenten.
De eerste crash was wel awesome en de wraak van de dames is ook wel cool.
Ook de café scene is wel leuk, maar toch mist deze film iets om hem echt als topper te beschouwen.
Fdzzaigl
Legacy Member
Resident Evil: Retribution
Ik ben op een soort popcorn-tour van de Resident Evil films geweest, over het algemeen vond ik ze redelijk degelijke actiefilms, geschikt for "mindless viewing", ondanks de slechte reviews. Maar die laatste film is doorslecht en zonder twijfel de schande van de serie (imo): hij is gewoon belachelijk.
Het probleem is dat de film geen enkel logisch verband houdt met de rest van de serie. Na de flashback in de intro lijkt iedereen zijn schouders op te halen en "Whatever!" te roepen, waarna er iets totaal random volgt. De nieuwe karakters worden er zomaar ingesmeten zonder introductie en voelen geen fluit bij wat er gebeurt: "Een maat word met een kettingzaag om het leven gebracht? Oh, geen probleem, lets just go on..."
Ook worden een hele rits belachelijke monsters op het scherm getoverd (zoals nazi-zombies die met brommers en auto's rijden en alle soorten apparatuur bedienen, terwijl de zombies tevoren nog niet eens een deur deftig konden opendoen) en worden speciale monsters uit vorige films terug boven gehaald, terwijl die eigenlijk onmogelijk op die locatie kunnen zijn.
De film verbrod zijn eigen popcorngehalte doordat het verhaal mij gewoon irriteert: "IT MAKES NO FUCKING SENSE!"
Ik ben op een soort popcorn-tour van de Resident Evil films geweest, over het algemeen vond ik ze redelijk degelijke actiefilms, geschikt for "mindless viewing", ondanks de slechte reviews. Maar die laatste film is doorslecht en zonder twijfel de schande van de serie (imo): hij is gewoon belachelijk.
Het probleem is dat de film geen enkel logisch verband houdt met de rest van de serie. Na de flashback in de intro lijkt iedereen zijn schouders op te halen en "Whatever!" te roepen, waarna er iets totaal random volgt. De nieuwe karakters worden er zomaar ingesmeten zonder introductie en voelen geen fluit bij wat er gebeurt: "Een maat word met een kettingzaag om het leven gebracht? Oh, geen probleem, lets just go on..."
Ook worden een hele rits belachelijke monsters op het scherm getoverd (zoals nazi-zombies die met brommers en auto's rijden en alle soorten apparatuur bedienen, terwijl de zombies tevoren nog niet eens een deur deftig konden opendoen) en worden speciale monsters uit vorige films terug boven gehaald, terwijl die eigenlijk onmogelijk op die locatie kunnen zijn.
De film verbrod zijn eigen popcorngehalte doordat het verhaal mij gewoon irriteert: "IT MAKES NO FUCKING SENSE!"
PBR Streetgang
Legacy Member
sniezo zei:Ik vond Black Swan een van de beste films vorig jaar... maar u mening over Requiem ben ik het mee eens @PBR. Vond de film niet fantastisch, terwijl iedereen er zo lof over was. Misschien lagen mijn verwachtingen wat te hoog.
De meeste onaangename filmervaringen hebben "verwachtingen" als oorzaak, heb ik de indruk. Beter om te stoppen met verwachtingen te hebben.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.