Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Silver Bullet
Legacy Member
+1 (2013) - Dennis Iliadis 6/10
Leuke en originele teenage-sci-fi/horror film die spijtig genoeg op een aantal momenten een beetje 'low-budget' overkwam (een niet zo goede cast, bijgevolg ondermaatse acteerprestaties, visueel ook iets aan de mindere kant,...)
Trance (2013) - Danny Boyle 7/10
Experimentele film van Danny Boyle met een shitload aan mindfucks (mindrapes eigenlijk), wendingen en een over-gecompliceerd verhaal. Soms vond ik dit nogal frustrerend, maar door de goede pacing, de visuele stijl en de grote variatie in genres vond ik het eigenlijk wel nog redelijk cool. Het resultaat is eigenlijk een soort ode aan de "femme fatale". Volgende week ofzo ga ik wss ook nog eens een rewatch inlassen.
Blackfish (2013) - Gabriela Cowperthwaite 4/10
Overrated en nogal langdradige documentaire over de mishandeling en opsluiting van orca's. Het merendeel van de interviews en reportages vond ik nogal wat stompzinnig en idioot. Hiermee bedoel ik het fragment waarbij ze aantonen dat orca's eigenlijk grotere hersenen hebben dan mensen, dus dat ze redelijk slim zijn; en dat het daarom absoluut verkeerd was om die beesten te mishandelen, (Terwijl ELKE VORM VAN DIERENMISHANDELING (groot of klein intellect) gewoon fucking verkeerd is en dat dat er niets met te maken zou mogen hebben...). Het merendeel van de interviews en de geinterviewde mensen vond ik ook echt niet goed. (langdradig, repititief, de schuld afschuiven op andere mensen,...)
Leuke en originele teenage-sci-fi/horror film die spijtig genoeg op een aantal momenten een beetje 'low-budget' overkwam (een niet zo goede cast, bijgevolg ondermaatse acteerprestaties, visueel ook iets aan de mindere kant,...)
Trance (2013) - Danny Boyle 7/10
Experimentele film van Danny Boyle met een shitload aan mindfucks (mindrapes eigenlijk), wendingen en een over-gecompliceerd verhaal. Soms vond ik dit nogal frustrerend, maar door de goede pacing, de visuele stijl en de grote variatie in genres vond ik het eigenlijk wel nog redelijk cool. Het resultaat is eigenlijk een soort ode aan de "femme fatale". Volgende week ofzo ga ik wss ook nog eens een rewatch inlassen.
Blackfish (2013) - Gabriela Cowperthwaite 4/10
Overrated en nogal langdradige documentaire over de mishandeling en opsluiting van orca's. Het merendeel van de interviews en reportages vond ik nogal wat stompzinnig en idioot. Hiermee bedoel ik het fragment waarbij ze aantonen dat orca's eigenlijk grotere hersenen hebben dan mensen, dus dat ze redelijk slim zijn; en dat het daarom absoluut verkeerd was om die beesten te mishandelen, (Terwijl ELKE VORM VAN DIERENMISHANDELING (groot of klein intellect) gewoon fucking verkeerd is en dat dat er niets met te maken zou mogen hebben...). Het merendeel van de interviews en de geinterviewde mensen vond ik ook echt niet goed. (langdradig, repititief, de schuld afschuiven op andere mensen,...)
GETHEZ
Legacy Member
de hamster
Legacy Member
Na lang uitstellen eindelijk 127 hours gezien van Boyle. Ik moet zeggen dat ik toch best onder de indruk ben over de dynamiek die in een film met dat gegeven geïnjecteerd is. De vele dreamcuts uit de canyon zorgen weliswaar voor een zekere disconnect zodat je de wanhoop van Ralston zelden echt voelt, maar Franco weet regelmatig toch echt de juiste toon te raken. Ook de muziek is gewoon erg goed en dan vooral de finale waarbij festival van Sigur Rós helpt om de prent naar een emotioneel crescendo te brengen is gewoon straf.
Silver Bullet
Legacy Member
de hamster zei:
één van de vele redenen waarom ik Danny Boyle zo een zalige regisseur vind. Hij besteed altijd ontzettend veel tijd en aandacht aan het geluid en de muziek in zijn films. Dit is een quote van hem uit een interview dat ik onlangs bekeken heb : "Most people don't realise this, but 70 to 80% of a movie is sound. The recording of the voices, the sound effects,.. and especially the music , for me is like a leading character in the movie." Als je de meeste van zijn films bekijkt valt het ook bijna direct op dat het geluid en de muziek dik in orde zijn. De meeste liedjes die hij in zijn films gebruikt behoren tot een aantal van de beste en meest memorabele soundtracks aller tijden:
- uit The Beach: THE BEACH - MOBY PORCELAIN - OST - YouTube
- uit trainspotting: Underworld - Born Slippy - YouTube
- uit Slumdog Millionaire: Slumdog Millionaire Film Clip - The Boys On A Train - YouTube
- uit 28 Days Later: 28 Weeks Later & 28 Days Later theme song by John Murphy - YouTube
- uit sunshine: John Murphy - Sunshine (Adagio In D Minor) - YouTube
- uit Shallow Grave: Leftfield - Shallow Grave - YouTube
PBR Streetgang
Legacy Member
Experimentele film? Ode aan femme fatale?Silver Bullet zei:
Trance was echt volstrekt overbodige, lachwekkende sub-Inception nonsens. Het enige dat de film nog watchable maakte was Boyle's speelse camerawerk - vaak gaat hij op zoek naar interessante, kleurrijke shots en bij voorkeur ook werkt met veel spiegels of glazen in de buurt zodat hij zijn subjecten kan doen reflecteren of fragmenteren in alle hoekjes van het frame. Geen idee wat er experimenteel is aan Trance, het is de zoveelse heist gone wrong-film, alleen is zijn "angle" hier enorm vergelijkbaar met Inception, wat het geheel dus al zeker niet experimenteel, laat staan origineel maakt.
En waarom is het een ode aan de femme fatale? Gewoon omdat er een in voorkomt, maakt het toch geen ode? Dawsom speelde hier een van de meest onnozele femme fatales die ik in een tijdje heb gezien.
Shaven pussy sequence? Are you kidding me, Mr. Boyle?
De muziek hier vind ik afgrijselijk, hoewel ik het voor de rest eens ben met je andere post waarin je Boyle's knack for great soundtrack verdedigt. Memorabelste ooit is wel een serieuze stretch, maar een Boyle-film is niet compleet zonder een passende ultramoderne, hippe soundtrack.
Silver Bullet
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Yep ik vind de film op een bepaalde manier een ode aan de femme fatale. De manier waarop Boyle Rosario gebruikt als kern in de film (als een soort "pivoteer-element") waarrond de hele film draait (alle gebeurtenissen, het verhaal, de gedachten van de andere rollen) vond ik echt heel cool gedaan. De hele wereld in de film draaide eigenlijk helemaal om rosario en ze maakte de andere rollen gek (letterlijk en figuurlijk dan). Ik vond het ook wijs dat Boyle eerst James Mcavoy als hoofdrol weergeeft en daarna pas Rosario waardoor ze eigenlijk "ontdekt of ontbloot" word als de femme fatal. Het open einde waarin Vincent Cassel (en de kijker) de keuze krijgt om haar te verlaten of nog terug te zien (de vrouw betekend je ondergang) vond ik ook zalig aan de film (ik kreeg een soort gevoel van liefde/heropwekking/herontdekking voor het genre).Dit is wel iets persoonlijk (Het was ook al heel lang geleden dat ik nog eens een goede femme fatal film had gezien)
PBR Streetgang zei:
hij probeert verschillende genres uit, speelt met de characters op een manier die ik nog niet echt veel gezien heb, probeert verschillende camerastandpunten/ideeën uit, steekt de film vol met twists/wendingen,... De film was gewoon één grote speeltuin voor Boyle en dat zie je ook meteen. Hij zei ook achteraf dat hij er hem goed meee geamuseerd heeft.
PBR Streetgang zei:
Die scene vond ik nog leuk en grappig gedaan: zo'n full-body shot van kop tot teen had ik echt niet verwacht (ik dacht dat de camera ging stoppen en alleen maar de blurred reflectie ging weergegeven worden, but no, full nudity ftw!).
PBR Streetgang zei:
Nope it wasn't. Inception is een film die speelt met je hoofd om zo "geniaal" en als een "meesterwerk" over te komen terwijl het eigenlijk maar een matige film is. Trance speelt met je hoofd omwille van compleet andere doeleinden, en het gebeurt ook op een betere, meer betekenisvollere manier.
PBR Streetgang zei:
Akkoord, deze film heeft wss wel de slechtste soundtrack van al zijn films maar ik vond het (persoonlijk) nog goed meevallen.
PBR Streetgang
Legacy Member
Ik heb dezelfde gevoelens als bij HepYouFalls opvatting dat Drive een ode zou zijn aan cinema. Gewoon omdat je de middelen inzet, hoef je toch niet te spreken van een "ode"? Wat Boyle hier doet is een personage creëren dat dezelfde dingen doet als de femme fatales of old, maar op geen enkel moment treedt hij in dialoog met de films waar de traditie uit voorkomt (zoals je bvb van een Brian De Palma of een Martin Scorsese zou verwachten), noch presenteert hij zijn zijn film als essayistisch en de kijker actief engageert in reflectie over dat soort personage (zoals een Jean-Luc Godard of Leos Carax dat zou doen). Ik wil niet suggereren dat ik Boyles methode per se een slechte vind ofzo, he. Het is gewoon het woord "ode" die ik vreemd vind in dit geval. Want dan zou elke film een ode zijn aan het een of ander, gezien elke film wel iets overneemt uit een andere film/genre/stijl/whatever. Geen problemen hiermee, maar er is wel heel wat andere inzet nodig voor mij om van een ode te kunnen spreken.Silver Bullet zei:
Wat is er aan de personages dat je nog niet vaak gezien hebt?
Ik ga akkoord dat de film voor Boyle een speeltuin was, dat zie je idd meteen. Maar weeral vind ik je woordkeuze enorm raar. Simpelweg omdat een filmmaker speelt met de middelen die hij krijgt, dan kan je toch niet van experimenteel spreken? Wat Boyle hier doet is echt al keer na keer gedaan. Het mag dan wel plezant en speels en cool zijn om naar te kijken, maar niets daaraan is origineel of experimenteel. Zeker niet gezien hij veel van de cinematografische weergave van gefragmenteerde en gestoorde individuen al deed in Sunshine, daar waar er veel meer narratieve motivatie was voor uit te pakken met een look die doet terugdenken aan experimentele/avant-garde cinema
Met de shot an sich heb ik niet zoveel problemen. Eerder de thematische resonantie die Boylee er aan probeert vast te plakken is echt facepalm-worthy.
Ik wilde met die sub-Inception comment niet zeggen dat ik Trance slecht vind omdat die in zekere zin Inception nadoet (heel het gegeven van "the key to our heist is locked in the unconscious and the plot revolves around finding a way into that unconscious etc"), maar eerder dat die Inception volgt en niet even goed is. Agreed dat Inception probeert over te komen als een enorm bestudeerd, geniaal meesterwerk en Trance niet. Nolan overschat zijn talenten enorm, Boyle veel minder. Het is duidelijk dat Trance een plezant tussendoortje is voor hem. Maar dat maakt daarom de film niet beter. Ik ben geen grote fan van Inception voor o.a. de redenen die je hier geeft als zijnde Nolans "gaze upon my masterpiece"-attitude, maar beter dan Trance, echt wel.
FreakyJP
Legacy Member
November, pt. I
Passion (B. De Palma, 2012) 5.5/10
Inside Llewyn Davis (J. & E. Coen, 2013) 8/10
Ain't Them Bodies Saints (D. Lowery, 2013) 8/10
Ender's Game (G. Hood, 2013) 6.5/10
Behind the Candelabra (S. Soderbergh, 2013) 7/10
The Hobbit: An Unexpected Journey (P. Jackson, 2012) 7/10 rewatch in 2D
Omar (H. Abu-Assad, 2013) 7.5/10
Kill List (B. Wheatley, 2011) 6.5/10
Beau travail (C. Denis, 1999) 8/10
Silent Hill: Revelation (M. J. Basset, 2012) 5/10
The Watch (A. Schaffer, 2012) 4/10
Passion (B. De Palma, 2012) 5.5/10
Inside Llewyn Davis (J. & E. Coen, 2013) 8/10
Ain't Them Bodies Saints (D. Lowery, 2013) 8/10
Ender's Game (G. Hood, 2013) 6.5/10
Behind the Candelabra (S. Soderbergh, 2013) 7/10
The Hobbit: An Unexpected Journey (P. Jackson, 2012) 7/10 rewatch in 2D
Omar (H. Abu-Assad, 2013) 7.5/10
Kill List (B. Wheatley, 2011) 6.5/10
Beau travail (C. Denis, 1999) 8/10
Silent Hill: Revelation (M. J. Basset, 2012) 5/10
The Watch (A. Schaffer, 2012) 4/10
Silver Bullet
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ode is idd misschien de verkeerde woordkeuze (een beetje een overstatement) maar ik voelde toch dat hij de film met een zekere liefde voor het femme-fatale genre heeft gemaakt (allez, zo heb ik het toch geïnterpreteerd :/). Het is de eerste keer dat hij een vrouw als hoofdrol gebruikt en hij maakt er meteen een hypnotiserend moordwijf van waar heel de wereld rond draait (dat vond ik eigenlijk ook een beetje grappig en lief aan de film, precies of hij iets wou goedmaken)
PBR Streetgang zei:
Dat de hoofdrol wordt getransformeerd tot een bijrol en vice-versa. Dat de standpunten van de kijker tegenover de personages meerdere malen veranderen in de film.
PBR Streetgang zei:
experimenteel bedoel ik in de zin dat hij bij deze film zich voor de eerste keer volledig liet gaan; zonder min of meer rekening te houden met wat het publiek er van zou denken. Het is ook de eerste keer dat hij een vrouw gebruikt als centraal personage in één van zijn films dus dat was ook redelijk nieuw voor hem. En ik heb nooit beweert dat hetgeen hij doet in zijn film origineel is; daar heb je groot gelijk in -> It's all been done before.
PBR Streetgang zei:
Ik vond het gewoon grappig, shockerend en fun (James McAvoy zijn gezicht als hij haar foef bekijkt, het zalige en onverwachte full nudity-shot, het feit dat dit hetgene was dat McAvoy zich het meest herrinerde aan zijn relatie met haar,...) - zalig imo
DaFreak
Legacy Member
Silver Bullet zei:
hear, hear! Ik heb hem hier nog niet vaak zien passeren dus misschien best spoilers gebruiken maar ik ga volledig akkoord, die is imo zeker het kijken waard en misschien zelfs een tikkeltje underrated. Vele mensen lijken het hier verre van eens mee te zijn maar persoonlijk houd ik wel van zo'n films die de ene twist na de andere aan een rotvaart op je afvuren.
Candelabra heb ik nog niet gezien maar het is natuurlijk niet omdat Douglas een prachtprestatie neerzet dat hij daarom op z'n eentje de hele film zo hoog zou trekken.
Blofeld
Legacy Member
Silver Bullet zei:
Absoluut waar dat muziek een groot deel van de film maakt, ook altijd één van mijn belangrijkste punten van een goed film.
Maar ge moet toch toegeven dat al zijn muziekkeuzes altijd commercieel zijn é, Moby, Underworld, Leftfield, ... Kvergelijk die een beke met onze Vlaamse regisseurs zoals Balthazar en Herbots... Ook altijd commercieel...
Heb veel meer respect voor mensen zoals Tarantino... die een echte muziekliefhebber is en vele muziek"pareltjes" terug naar bovenhaalt en pas achteraf een hit worden!
Silver Bullet
Legacy Member
Blofeld zei:
Ja, volledig akkoord. Boyle maakt idd wel meestal gebruik van de ietwat meer genkende en populaire soundtracks.
Blofeld zei:
Ik ook, telkens als ik een liedje hoor die Tarantino in één van zijn films gebruikt heeft herinner ik me bijna exact welke beelden en emoties er bij horen uit de film. Dat heb ik bijna bij geen enkele andere soundtracks. Hij maakt die liedjes eigenlijk beter op een soort manier in mijn ogen, en aan de andere kant wordt de film er ook veel beter door.
Beelden zonder de muziek = ok tot goed
Muziek zonder de beelden = ok tot goed
Muziek met de beelden = Magisch
Dit liedje zal me bv. altijd doen terug denken aan die scene in candieland net voordat Hildi Django ontmoet: Ancora qui - Django Unchained. Zonder de film gezien te hebben zou ik dit liedje belange niet zo mooi gevonden hebben.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.