Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Implar
Legacy Member
Silver Linings Playbook (2012)
De enige reden dat ik deze bekeek is door de (vele) Oscar-nominaties. Dit is op zich niet mijn go-to genre, maar de film heeft met wel 2u kunnen boeien. Ik heb wel de indruk dat een stuk(je) van de humor verloren gaat als je niets van Amerikaans voetbal kent, wat voor sommigen een nadeel kan zijn.
8.5/10
De enige reden dat ik deze bekeek is door de (vele) Oscar-nominaties. Dit is op zich niet mijn go-to genre, maar de film heeft met wel 2u kunnen boeien. Ik heb wel de indruk dat een stuk(je) van de humor verloren gaat als je niets van Amerikaans voetbal kent, wat voor sommigen een nadeel kan zijn.
8.5/10
PBR Streetgang
Legacy Member
January, part one ("reviews" op aanvraag)
Amour - 8/10 (Michael Haneke, 2012)
Close Encounters of the Third Kind (Director's Cut) - 9/10 (Steven Spielberg, 1977)
Gandahar - 7.5/10 (René Laloux, 1988)
THX 1138 - 6.5/10 (George Lucas, 1971)
The Face You Deserve - 7.5/10 (Miguel Gomes, 2004)
The Boys from Fengkuei - 7.5/10 (Hou Hsiao-hsien, 1983)
A Summer at Grandpa's - 7.5/10 (Hou Hsiao-hsien, 1984)
Le voyage du ballon rouge - 7/10 (Hou Hsiao-hsien, 2007)
Taipei Story - 7.5/10 (Edward Yang, 1985)
Through the Olive Trees - 9.5/10 (Abbas Kiarostami, 1994)
Five Dedicated to Ozu - 7.5/10 (Abbas Kiarostami, 2003)
This is not a Film - 8/10 (Jafar Panahi, 2011)
The Second Circle - 8.5/10 (Aleksandr Sokurov, 1990)
The Sun - 8.5/10 (Aleksandr Sokurov, 2005)
Taurus - 8/10 (Aleksandr Sokurov, 2001)
Mournful Unconcern - 8/10 (Aleksandr Sokurov, 1987)
The Lonely Voice of Man - 7.5/10 (Aleksandr Sokurov, 1987)
Faust - 7.5/10 (Aleksandr Sokurov, 2011)
White Material - 8/10 (Claire Denis, 2009)
Last Days - 7.5/10 (Gus Van Sant, 2005)
Mum's the Word - 7.5/10 (Leo McCarey, 1926)
Long Fliv the King - 6/10 (Leo McCarey, 1926)
Decision Before Dawn - 8/10 (Anatole Litvak, 1951)
Contagion - 6.5/10 (Steven Soderbergh, 2011)
The Golden Bowl - 6/10 (James Ivory, 2000)
The Hunter - 6/10 (Raffi Pitts, 2010)
Judge Dredd - 5.5/10 (Danny Cannon, 1995)
Amour - 8/10 (Michael Haneke, 2012)
Close Encounters of the Third Kind (Director's Cut) - 9/10 (Steven Spielberg, 1977)
Gandahar - 7.5/10 (René Laloux, 1988)
THX 1138 - 6.5/10 (George Lucas, 1971)
The Face You Deserve - 7.5/10 (Miguel Gomes, 2004)
The Boys from Fengkuei - 7.5/10 (Hou Hsiao-hsien, 1983)
A Summer at Grandpa's - 7.5/10 (Hou Hsiao-hsien, 1984)
Le voyage du ballon rouge - 7/10 (Hou Hsiao-hsien, 2007)
Taipei Story - 7.5/10 (Edward Yang, 1985)
Through the Olive Trees - 9.5/10 (Abbas Kiarostami, 1994)
Five Dedicated to Ozu - 7.5/10 (Abbas Kiarostami, 2003)
This is not a Film - 8/10 (Jafar Panahi, 2011)
The Second Circle - 8.5/10 (Aleksandr Sokurov, 1990)
The Sun - 8.5/10 (Aleksandr Sokurov, 2005)
Taurus - 8/10 (Aleksandr Sokurov, 2001)
Mournful Unconcern - 8/10 (Aleksandr Sokurov, 1987)
The Lonely Voice of Man - 7.5/10 (Aleksandr Sokurov, 1987)
Faust - 7.5/10 (Aleksandr Sokurov, 2011)
White Material - 8/10 (Claire Denis, 2009)
Last Days - 7.5/10 (Gus Van Sant, 2005)
Mum's the Word - 7.5/10 (Leo McCarey, 1926)
Long Fliv the King - 6/10 (Leo McCarey, 1926)
Decision Before Dawn - 8/10 (Anatole Litvak, 1951)
Contagion - 6.5/10 (Steven Soderbergh, 2011)
The Golden Bowl - 6/10 (James Ivory, 2000)
The Hunter - 6/10 (Raffi Pitts, 2010)
Judge Dredd - 5.5/10 (Danny Cannon, 1995)
BuYcKi
Legacy Member
theelement zei:
Concept werd wel degelijk gebruikt volgens mij, denk toch dat je verkeerde verwachtigingen had dan.
Ik zeg niet dat de film goed was, maar het concept werd juist gebruikt.
Resident Evil: Retribution (2012)
Niet veel over te zeggen, want veel film was het niet.
Verhaal word precies met iedere film slechter en slechter, kheb ook nog nooit zo'n agressieve zombies gezien..
Vecht en schietscenes waren ook aan de saaie kant.
Tis tijd dat ze het volledig omgooien of er mee stoppen, maar geen van beide zal waarschijnlijk gebeuren.
Blanco
Legacy Member
kill list (2011)
Britse film over twee ex-soldaten die na hun legerdienst huurmoordenaars worden.
De film baadt in een rauw, brutaal, beklemmend sfeertje, de keuze om hier uit de losse hand te filmen was wel de goeie. Maar ik stoorde mij wel aan slechte kadrering, onnodig veel cuts en close-ups.
Het verhaal is duister en vaag maar vooral ongeloofwaardig, niet alleen filterdun maar op een moment krijg je ook nog een wtf-wending dat helemaal geen steek houdt. De geweldscenes zijn brutaal en meedogenloos, maar van een hitman verwacht ik net koelbloedigheid, discretie, professionalisme. Die coolness ontbreekt hier volledig, het zijn allesbehalve clean jobs.
Deze film werd bejubbeld in de Britse pers, realistic, best gangstermovie I've ever seen, enz...
Ikzelf vond ik het een slechtgemaakte thriller met bijzonder weinig diepgang. Goed geacteerd dat wel, maar de dialogen waren niet echt boeiend vond ik.
5/10
Britse film over twee ex-soldaten die na hun legerdienst huurmoordenaars worden.
De film baadt in een rauw, brutaal, beklemmend sfeertje, de keuze om hier uit de losse hand te filmen was wel de goeie. Maar ik stoorde mij wel aan slechte kadrering, onnodig veel cuts en close-ups.
Het verhaal is duister en vaag maar vooral ongeloofwaardig, niet alleen filterdun maar op een moment krijg je ook nog een wtf-wending dat helemaal geen steek houdt. De geweldscenes zijn brutaal en meedogenloos, maar van een hitman verwacht ik net koelbloedigheid, discretie, professionalisme. Die coolness ontbreekt hier volledig, het zijn allesbehalve clean jobs.
Deze film werd bejubbeld in de Britse pers, realistic, best gangstermovie I've ever seen, enz...
Ikzelf vond ik het een slechtgemaakte thriller met bijzonder weinig diepgang. Goed geacteerd dat wel, maar de dialogen waren niet echt boeiend vond ik.
5/10
Silver Bullet
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Tijdje geleden dat ik THX 1138 nog heb gezien mr ik herinner me dat ik hem vroeger niet echt goed vond. De film zag er wel heel mooi en futuristisch uit maar het plot, de dialogen (al die dwaze afkortingen/benamingen) en de characters vond ik nogal irritant. Zou ook wel eens een reviewtje willen. Mss moet ik eens een rewatch doen.
Moonrise kingdom
Wat ik leuk vond aan deze film was de rare en unieke 'Anderson stijl', het weird-ass verhaal en de onnozele humor.
Ik heb een paar keer goed kunnen lachen. Mr soms vond ik de film wel ietsje te traag en stroef overkomen.
7.5/10
Dream House
Waarom gekeken? 3 redenen: Rachel Weiz, Daniel Craig en regisseur Jim Sheridan (was vroeger nog goed).
Ik vond het verhaal in de eerste 60 minuten nog redelijk goed (wel ietsje te voorspelbaar), maar naar het einde toe werd het echt slecht, absurd en dwaas. Dit kon nog een goede film geweest zijn maar Sheridan heeft het op het einde echt verkloot imo. He lost his touch, I guess..
4.5/10
Pitch Perfect
Leuk teenage-filmpje met veel eye-candy (babes) en een paar lachjes. - wijze film nog
7/10
Silver Bullet
Legacy Member
BuYcKi zei:
Anna Camp - IMDb
Brittany Snow - IMDb
Anna Kendrick
Alexis Knapp
Hana Mae Lee - IMDb
Elizabeth Banks - IMDb
PBR Streetgang zei:Silver Bullet vind SM-pakjes blijkbaar mooi. Wie weet nog allemaal...
Je moet niet alles wat ik zeg zo serieus nemen he kerel :/
+ dat is nu al de 2de keer dat je zo'n cheesy quote van mij repost... :ironic:, en dan nog deels out of context..
Radbraker
Legacy Member
FreakyJP
Legacy Member
Seen in January, pt. I
Eldorado (B. Lanners, 2008) 6.7/10
Unmei janai hito A Stranger of Mine (K. Uchida, 2005) 6.5/10
Life of Pi (A. Lee, 2012) 6/10
The Perks of Being a Wallflower (S. Chbosky, 2012) 7.5/10
The Mountain, the River and the Road (M. Harring, 2009) 4/10
Martha Marcy May Marlene (S. Durkin, 2011) 7.5/10
Gangster Squad (R. Fleischer, 2013) 5.5/10
Appurushîdo Appleseed (K. Katayama, 1988) 7/10
Tabu (M. Gomez, 2012) 8,5/10
PRB, Kid_C, Hayrus, Silver bullet, Conradus, ... zien die handel! Nu al een top 10 2013 film voor mij.
Ag-o (Kim Ki-duk, 1996) 6/10
Eldorado (B. Lanners, 2008) 6.7/10
Unmei janai hito A Stranger of Mine (K. Uchida, 2005) 6.5/10
Life of Pi (A. Lee, 2012) 6/10
The Perks of Being a Wallflower (S. Chbosky, 2012) 7.5/10
The Mountain, the River and the Road (M. Harring, 2009) 4/10
Martha Marcy May Marlene (S. Durkin, 2011) 7.5/10
Gangster Squad (R. Fleischer, 2013) 5.5/10
Appurushîdo Appleseed (K. Katayama, 1988) 7/10
Tabu (M. Gomez, 2012) 8,5/10
PRB, Kid_C, Hayrus, Silver bullet, Conradus, ... zien die handel! Nu al een top 10 2013 film voor mij.
Ag-o (Kim Ki-duk, 1996) 6/10
PBR Streetgang
Legacy Member
Wel, ik haalde hem volledig uit de context en wijzigde de post zodat ik er een grapje rond kon maken. DIe was toen gefaald en nu ook al. Humor en fora gaan soms heel goed samen, maar soms lukt het toch echt niet om een grap over te brengen. Ik dacht dat stupid wackoface dat duidelijk maakte deze keer, blijkbaar niet.Silver Bullet zei:
FreakyJP zei:
I know, bro. Meesterwerk. Gezien in Filmfestival Gent, de beste film die ik daar zag en die is Top 5 2012
p) voor mij. Zijn debuut, The Face That You Deserve is ook erg goed. imo niet op het niveau van Tabu (nog eens, wat een fantastische film). Meteen ook zijn tweede film gekocht, Our Beloved Month of August. Ik ben zeer beniuwd.Ken jij nog goede Portugese cineasten? Want eerst de fantastsiche Pedro Costa en nu deze man... Ik wil meer van dit.
PBR Streetgang
Legacy Member
Judge Dredd:
Ik ben de laatste maanden in een mood wat '80s en '90s actiefilms te bekijken die ik in mijn jeugd gemist heb. Van deze film had ik relatief hoge verwachtingen maar werden geenszins ingelost. Ik wist niets van het concept van de film, en vanaf dat die me duidelijk werd gemaakt (judge, jury en executioner als één persooon, en dat in de handen van een zwaarbewapende superflik met een lust voor geweld) begon ik al te zuchten, omdat dit een concept is dat imo zeer fijn behandeld moet worden doordat het door en door immoreel is. Maar bon, als de film mij genoeg coole actie geeft onder vorm van amusante shootouts en coole hand-to-hand combat dan zou ik tevreden geweest zijn. Wat ik echter kreeg was een uiterst lelijk geklede Sylvester Stallone tenmidden van een maar al te typische slums-in-the-future setting. In het begin van de film kon ik daar nog hartelijk mee lachen, en de voice-command wapens die de man hanteerde waren ook wel vrij grappig. Maar vanaf het moment van de frame-up begon er zich ook een verhaal te ontwikkelen dat mij niet aanstond omdat het de integriteit van het systeem niet in vraag stelt en de afloop ervan doet niets anders dan het herstellen en toejuichen van het maar al te vuile concept waar de film mee begint. Normaal doe ik niet zo belachelijk over politiek-filosofisch gedachtegoed in een commerciele genrefilm, maar af en toe komt er zo'n film die op dat gebied volledig verwerpelijk is en dan stoort mij dat. Fuck this shit.
THX 1138:
De laatste tijd ben ik erg veel bezig met verhalen rond utopia/dystopia, en THX 1138 had ik nog niet gezien dus dat was een must. De reden waarom ik lichtjes teleurgesteld ben in deze film is omdat hij de genre-elementen te voorzien van a) een dramatische context en b) een politiek-filosofische context. En het lijkt mij dat dedramatiseren en het achterwege laten van een coherente achtergrond voor de gebeurtenissen niet in zijn voordeel hebben gewerkt. De film wordt dus gereduceerd tot een absoluut minimum aan plot, verhaal, personage waardoor het lijkt dat de typische held die het systeem bevecht dit niet doet uit geloof in een betere wereld of overtuiging dat het systeem immoreel is. Bovendien zorgt het gebrek aan drama en emotie ervoor dat hij eerder geprogrammeerd lijkt om zijn dystopische leefwereld te trotseren, wat de film in mijn ogen nogal oninteressant maakt - het lijkt me ook absurd dat Lucas dit bewust doet, ik wijt het eerder aan het feit dat die man niet in staat is om een goed verhaal te vertellen zonder bijkomende hulpmiddelen. Ook zijn de benamingen die Lucas geeft aan de personages eindeloos verwarrend en voegen niet toe tot de beklijvende sfeer die hij zo graag wil oproepen hier. THX 1138 zweeft zowat tussen de klassieke, moderne dystopische verhalen (Brave New World, 1984, ...) en de postmoderne Baudrillardiaanse simulacra-films waar alles bestaat uit codes en niemand in controle is van zijn eigen leven etc (Welt am Draht, The Matrix, ...) en bevindt zich zowat nergens. Wat Lucas wel doet, en dit lukt hem fantastisch goed, is het leveren van iconische sci-fi beelden die perfect aansluiten bij de verhaaltraditie waar hij de film in wil plaatsen. De kaalgeschoren mannen en vrouwen tenmidden van een blindmakend witte achtergrond, de zwartgeklede robotflikken met hun long ass cattleprods die daartussen rondlopen en de fantstische shots van de gangen en verdiepingen waar de blinde massa voortbeweegt waren een echte streling voor het oog van de sci-fi fan. De machinale montage van de film werkte ook in zijn voordeel.
Last Days:
Wetende dat dit een van Van Sants arthouse films was, wist ik dat ik geen doodnormale biopic over Kurt Cobain moest verwachten. Van Sant opteert hier voor een imaginaire sfeerfilm waarin hij Cobain wil tonen als een recluus, als een soort nature's child in de door en door Amerikaanse traditie van Emerson, Thoreau. Van alle films die ik gezien heb die een soort Walden Revisited willen brengen, is deze veruit de meest geslaagde imo. Ook is het erg duidelijk dat Van Sant zich extreem heeft laten beinvloeden door Aleksandr Sokurov voor deze prent, wat perfect past in zijn subtiele verkenning van pantheistische thema's. Toch slaagt hij erin om deze invloeden te thematiseren op een manier dat Last Days niet zomaar een imitatie lijkt van 's mans werk, een probleem dat ik wel ervaar met Gerry (mbt Bela Tarr en niet Sokurov). Zoals ik al zei, de invloeden zijn erg duidelijk (zeker wat betreft de geluidsband van de film), maar Van Sant wisselt de bloedserieuze Sokurov stijl af met enkele amusante scenes en dialogen die de de film een volledige aparte sfeer bezorgen. De eerste helft van de film ofzo van de film is werkelijk fantastisch. Na een tijdje begint het hele gedoe echter een beetje saai te worden en hoewel de film zeker zijn absolute hoogtepunten kent (the long dolly shot was werkelijk adembenemend), begint Van Sant toch met wat clichés in te voeren. Dit komt sterk tot uiting wanneer hij de werelden van disaffected youth en problematische familierelaties tracht te combineren met de opzet van Cobain te presenteren als een heremiet-figuur. Last Days is voor mij een van Gus Van Sants knapste films en ik ga met alle plezier een rewatch inlassen voor Elephant, een film waar ik goede herinneringen van heb en van vermoed een meesterwerk te zijn.
Close Encounters of the Third Kind:
Van alle meesterwerken die Spielberg maakte, is Close Encounters waarschijnlijk de meest problematische. Hij is problematisch omdat het verloop van de productie blijkbaar niet zo vlot verliep, dat er drie verschillende releases zijn van de film en je voelt dat er in de uiteindelijke versie toch wel wat is misgelopen. Personages lijken te abrupt te evolueren, evenementen vinden plaats zonder een echte verklaring of resolutie etc. Dit valt allemaal heel sterk op, maar naarmate de film vordert, begint dit minder en minder belangrijk te worden omdat het je beetje bij beetje duidelijk wordt waar de film effectief naartoe bouwt. En het is mijn mening dat de climax van deze film nog steeds ongeëvenaard blijft door eender welke andere sci-fi film. De ervaring van de Close Encounter is absoluut uniek, net omdat Spielberg een geheel ander domein van sci-fi verkent. Hij speelt in Close Encounters in op een kinderlijke fascinatie voor alles wat met het heelal en met ruimteschepen te maken heeft. Net zoals hij dit vele jaren later deed met kinderdromen over dinosaurussen, externaliseert Spielberg de hoop op contact met buitenaards leven en bouwt dit, traag maar zeker, verder op tot een van de meest onvergetelijke eindscenes in alle sci-fi. Net om deze reden vergeef ik de film alle geintroduceerde plot-elementen die hier aanvankelijk out of place lijken. Wat eerst lijkt op generische sci-fi en rampenfilm scenario begint meer en meer origineel te worden omdat het allemaal zijn functie heeft in de opbouw naar het einde toe. Het hele govenrment conspiracy-element leek me eerst nogal sensatiegericht, het gedoe rond dat muziekje leek eerst helemaal wanordelijk en de subplots over de twee typische American families en hun problemen irriteerden me ook een beetje omdat het niet duidelijk was waar alles naartoe ging. Maar mijn vertrouwen in Spielberg werd meer dan beloond. En naast de vreemde doch functionele pacing van de film, moet uiteraard ook de cinematografie van Vilmos Zsigmond vermeld worden. Fantastisch werk dat deze man levert: hij werkt hier wonderen met licht en bezorgt aan het opwindende einde ook nog eens een visuele tour de force.
Ik ben de laatste maanden in een mood wat '80s en '90s actiefilms te bekijken die ik in mijn jeugd gemist heb. Van deze film had ik relatief hoge verwachtingen maar werden geenszins ingelost. Ik wist niets van het concept van de film, en vanaf dat die me duidelijk werd gemaakt (judge, jury en executioner als één persooon, en dat in de handen van een zwaarbewapende superflik met een lust voor geweld) begon ik al te zuchten, omdat dit een concept is dat imo zeer fijn behandeld moet worden doordat het door en door immoreel is. Maar bon, als de film mij genoeg coole actie geeft onder vorm van amusante shootouts en coole hand-to-hand combat dan zou ik tevreden geweest zijn. Wat ik echter kreeg was een uiterst lelijk geklede Sylvester Stallone tenmidden van een maar al te typische slums-in-the-future setting. In het begin van de film kon ik daar nog hartelijk mee lachen, en de voice-command wapens die de man hanteerde waren ook wel vrij grappig. Maar vanaf het moment van de frame-up begon er zich ook een verhaal te ontwikkelen dat mij niet aanstond omdat het de integriteit van het systeem niet in vraag stelt en de afloop ervan doet niets anders dan het herstellen en toejuichen van het maar al te vuile concept waar de film mee begint. Normaal doe ik niet zo belachelijk over politiek-filosofisch gedachtegoed in een commerciele genrefilm, maar af en toe komt er zo'n film die op dat gebied volledig verwerpelijk is en dan stoort mij dat. Fuck this shit.
THX 1138:
De laatste tijd ben ik erg veel bezig met verhalen rond utopia/dystopia, en THX 1138 had ik nog niet gezien dus dat was een must. De reden waarom ik lichtjes teleurgesteld ben in deze film is omdat hij de genre-elementen te voorzien van a) een dramatische context en b) een politiek-filosofische context. En het lijkt mij dat dedramatiseren en het achterwege laten van een coherente achtergrond voor de gebeurtenissen niet in zijn voordeel hebben gewerkt. De film wordt dus gereduceerd tot een absoluut minimum aan plot, verhaal, personage waardoor het lijkt dat de typische held die het systeem bevecht dit niet doet uit geloof in een betere wereld of overtuiging dat het systeem immoreel is. Bovendien zorgt het gebrek aan drama en emotie ervoor dat hij eerder geprogrammeerd lijkt om zijn dystopische leefwereld te trotseren, wat de film in mijn ogen nogal oninteressant maakt - het lijkt me ook absurd dat Lucas dit bewust doet, ik wijt het eerder aan het feit dat die man niet in staat is om een goed verhaal te vertellen zonder bijkomende hulpmiddelen. Ook zijn de benamingen die Lucas geeft aan de personages eindeloos verwarrend en voegen niet toe tot de beklijvende sfeer die hij zo graag wil oproepen hier. THX 1138 zweeft zowat tussen de klassieke, moderne dystopische verhalen (Brave New World, 1984, ...) en de postmoderne Baudrillardiaanse simulacra-films waar alles bestaat uit codes en niemand in controle is van zijn eigen leven etc (Welt am Draht, The Matrix, ...) en bevindt zich zowat nergens. Wat Lucas wel doet, en dit lukt hem fantastisch goed, is het leveren van iconische sci-fi beelden die perfect aansluiten bij de verhaaltraditie waar hij de film in wil plaatsen. De kaalgeschoren mannen en vrouwen tenmidden van een blindmakend witte achtergrond, de zwartgeklede robotflikken met hun long ass cattleprods die daartussen rondlopen en de fantstische shots van de gangen en verdiepingen waar de blinde massa voortbeweegt waren een echte streling voor het oog van de sci-fi fan. De machinale montage van de film werkte ook in zijn voordeel.
Last Days:
Wetende dat dit een van Van Sants arthouse films was, wist ik dat ik geen doodnormale biopic over Kurt Cobain moest verwachten. Van Sant opteert hier voor een imaginaire sfeerfilm waarin hij Cobain wil tonen als een recluus, als een soort nature's child in de door en door Amerikaanse traditie van Emerson, Thoreau. Van alle films die ik gezien heb die een soort Walden Revisited willen brengen, is deze veruit de meest geslaagde imo. Ook is het erg duidelijk dat Van Sant zich extreem heeft laten beinvloeden door Aleksandr Sokurov voor deze prent, wat perfect past in zijn subtiele verkenning van pantheistische thema's. Toch slaagt hij erin om deze invloeden te thematiseren op een manier dat Last Days niet zomaar een imitatie lijkt van 's mans werk, een probleem dat ik wel ervaar met Gerry (mbt Bela Tarr en niet Sokurov). Zoals ik al zei, de invloeden zijn erg duidelijk (zeker wat betreft de geluidsband van de film), maar Van Sant wisselt de bloedserieuze Sokurov stijl af met enkele amusante scenes en dialogen die de de film een volledige aparte sfeer bezorgen. De eerste helft van de film ofzo van de film is werkelijk fantastisch. Na een tijdje begint het hele gedoe echter een beetje saai te worden en hoewel de film zeker zijn absolute hoogtepunten kent (the long dolly shot was werkelijk adembenemend), begint Van Sant toch met wat clichés in te voeren. Dit komt sterk tot uiting wanneer hij de werelden van disaffected youth en problematische familierelaties tracht te combineren met de opzet van Cobain te presenteren als een heremiet-figuur. Last Days is voor mij een van Gus Van Sants knapste films en ik ga met alle plezier een rewatch inlassen voor Elephant, een film waar ik goede herinneringen van heb en van vermoed een meesterwerk te zijn.
Close Encounters of the Third Kind:
Van alle meesterwerken die Spielberg maakte, is Close Encounters waarschijnlijk de meest problematische. Hij is problematisch omdat het verloop van de productie blijkbaar niet zo vlot verliep, dat er drie verschillende releases zijn van de film en je voelt dat er in de uiteindelijke versie toch wel wat is misgelopen. Personages lijken te abrupt te evolueren, evenementen vinden plaats zonder een echte verklaring of resolutie etc. Dit valt allemaal heel sterk op, maar naarmate de film vordert, begint dit minder en minder belangrijk te worden omdat het je beetje bij beetje duidelijk wordt waar de film effectief naartoe bouwt. En het is mijn mening dat de climax van deze film nog steeds ongeëvenaard blijft door eender welke andere sci-fi film. De ervaring van de Close Encounter is absoluut uniek, net omdat Spielberg een geheel ander domein van sci-fi verkent. Hij speelt in Close Encounters in op een kinderlijke fascinatie voor alles wat met het heelal en met ruimteschepen te maken heeft. Net zoals hij dit vele jaren later deed met kinderdromen over dinosaurussen, externaliseert Spielberg de hoop op contact met buitenaards leven en bouwt dit, traag maar zeker, verder op tot een van de meest onvergetelijke eindscenes in alle sci-fi. Net om deze reden vergeef ik de film alle geintroduceerde plot-elementen die hier aanvankelijk out of place lijken. Wat eerst lijkt op generische sci-fi en rampenfilm scenario begint meer en meer origineel te worden omdat het allemaal zijn functie heeft in de opbouw naar het einde toe. Het hele govenrment conspiracy-element leek me eerst nogal sensatiegericht, het gedoe rond dat muziekje leek eerst helemaal wanordelijk en de subplots over de twee typische American families en hun problemen irriteerden me ook een beetje omdat het niet duidelijk was waar alles naartoe ging. Maar mijn vertrouwen in Spielberg werd meer dan beloond. En naast de vreemde doch functionele pacing van de film, moet uiteraard ook de cinematografie van Vilmos Zsigmond vermeld worden. Fantastisch werk dat deze man levert: hij werkt hier wonderen met licht en bezorgt aan het opwindende einde ook nog eens een visuele tour de force.
Blanco
Legacy Member
Stolen (2012)
Actiefilm zoals er honderden van bestaan en tientallen daarvan zijn met Nicolas Cage in de hoofdrol.
Hij is geknipt voor die rol natuurlijk, hij heeft een smoel om op te slaan, want niemand kan zo'n getormenteerde grimassen trekken als Cage. Diepgang moet ge niet echt verwachten, het is zo'n typische 2Be zaterdagavond actiefilm, entertainend dat wel, maar maar totaal niet origineel of gelaagd. Cage is volgens mij zo'n acteur die er niet te lang moet over nadenken of hij een scenario aanvaard of niet. En dan te bedenken dat "Wild at heart" mijn lievelingsfilm was als ik 18 jaar was. Wat is hij toch laag gevallen.
De gentlemen-thief is superslim en kan ongelooflijk goed incasseren en de FBI is zo dom als het paard van Christus, en dat was een ezel... Dat is ongeveer wat ge er kunt van onthouden. Veel gebeurtenissen naar het einde toe hebben geen aanleiding of voorbereiding nodig, verwacht dus ook geen verrassend plot.
Hou de junkfood maar klaar want deze film is dat ook. Deze kan je zelf strontzat nog bekijken.
Een zeer voorspelbare 6/10 actieprent, Slecht? Nee, maar ik het is geen film die ik mij lang ga herinneren.
Actiefilm zoals er honderden van bestaan en tientallen daarvan zijn met Nicolas Cage in de hoofdrol.
Hij is geknipt voor die rol natuurlijk, hij heeft een smoel om op te slaan, want niemand kan zo'n getormenteerde grimassen trekken als Cage. Diepgang moet ge niet echt verwachten, het is zo'n typische 2Be zaterdagavond actiefilm, entertainend dat wel, maar maar totaal niet origineel of gelaagd. Cage is volgens mij zo'n acteur die er niet te lang moet over nadenken of hij een scenario aanvaard of niet. En dan te bedenken dat "Wild at heart" mijn lievelingsfilm was als ik 18 jaar was. Wat is hij toch laag gevallen.
De gentlemen-thief is superslim en kan ongelooflijk goed incasseren en de FBI is zo dom als het paard van Christus, en dat was een ezel... Dat is ongeveer wat ge er kunt van onthouden. Veel gebeurtenissen naar het einde toe hebben geen aanleiding of voorbereiding nodig, verwacht dus ook geen verrassend plot.
Hou de junkfood maar klaar want deze film is dat ook. Deze kan je zelf strontzat nog bekijken.
Een zeer voorspelbare 6/10 actieprent, Slecht? Nee, maar ik het is geen film die ik mij lang ga herinneren.
HelpYouFall
Legacy Member
Kleine kanttekening bij je review van Judge Dredd: Je weet waarschijnlijk dat dit gebaseerd is op een comicreeks? Want ik heb een aantal strips van Dredd en eigenlijk is hij ook een fascistisch zwijn met een verwerpelijk gedachtegoed. In dat opzicht volgt Judge Dredd (wat ik overigens een archislechte film vind) wel redelijk goed het bronmateriaal. Al is de apathische Dredd van Karl Urban uit Dredd 3D (wat ook niet echt een goede film is, maar voor mij wel amusanter) eigenlijk nog trouwer aan de comic.
Dank voor de andere reviews, good stuff!
Dank voor de andere reviews, good stuff!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.