Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (19)

Inherit The Wind

Een film die zich grotendeels in de rechtbank afspeelt over een spraakmakende zaak in 1925 in een klein stadje in de US. Een leraar die de evolutieleer wil aanleren aan zijn leerlingen, wordt door de extreem gelovige stad gevangengezet omdat hij de staatswetten schond. Een cynische reporter (Gene Kelly) volgt de zaak. Het stadje huurt de befaamde pleiter en gelovige Brody (wat een rol van Frederick March) in en de gemoederen lopen enorm hoog op. Daarop wordt door de reporter een andere beroemde advocaat naar het stadje gehaald (Spencer Tracy). Laat de zaak maar beginnen.

Een van de sterkste rechtbankdrama's die ik al gezien heb en met fantastisch acteerwerk. Voeg daar nog eens de ridicuulheid van het hele gebeuren aan toe met de 'vergevingsgezinde' christenen die klaarstaan om iemand te lynchen, de pakkende intro met muziek en het messiasverhaal van Frederick March en je hebt een meer dan geslaagde film.

Rundskop

Dijk van een Belgische film!

De film weet alleen niet zo goed het midden te houden tussen een hormonen maffia film en het psychologisch drama van de hoofdrol speler. Je blijft plotsgewijs dus wel wat op je honger zitten wil je meer van de hormonen zaak weten.

Zeer sterke acteerprestaties. De Waalse garagisten waren tov de rest wel de buitenbeetjes met hun slapstick. Waren precies in het genre verdwaald.

8.5/10

Vind dat ik toch ook nog eens iets moet posten hierzo, want heb van't weekend toch een paar films gezien die me hebben verrast:

Tucker and Dale vs Evil: Ik had geen flauw idee waar deze film over zou gaan en dat was achteraf gezien niet eens zo slecht. Zo kon ik mij laten verrassen door de hoogst originele opzet. Meer vertellen zou eigenlijk al te veel vertellen zijn (al kan het goed zijn dat ik de enige ben die totaal geen idee had waarover de film zou gaan vooraleer ik hem bekeek, maar soit). Het is allemaal zeer luchtig en amusant, maar de beste humor komt toch voort uit de originele interpretatie van het gegeven.

The Dead: Eén van de betere zombiefilms die ik de laatste tijd gezien heb, ondanks het zeer spaarzame plot. In feite is het niet meer dan een tocht van punt A naar punt B, maar als die tocht door de savannes en woestijnen van Afrika gaat, zit je toch ineens met een behoorlijk originele twist op de traditionele zombiefilm. Sterk geacteerd ook, met heel weinig dialoog (tegen wie ga je überhaupt praten alleen op de savanne?) en een totaal gebrek aan ongepaste humor. Het is kortom een behoorlijk deprimerende, serieuze, zombie-survivalfilm geworden, in alle betekenissen van het woord, want dankzij de commentary (die deze keer NIET op de hoes, maar WEL op de disc stond in plaats van andersom) ben ik te weten gekomen dat de hoofdrolspeler zowaar bijna zelf het loodje heeft gelegd door malaria en de rest van de cast en crew eveneens heeft afgezien door allerlei 3de wereld gerelateerde aandoeningen, zoals diarree, voedselvergiftiging en... ...corruptie.

Ovsyanki Silent Souls (F.Fedorchenko, 2010) 7.7/10

22 mei (K. Mortier, 2010) 6.3/10

A Dangerous Method (D. Cronenberg, 2011) 6.5/10

Kynodontas Dogtooth (G. Lanthimos, 2009) 6.5/10

Re-Animator (S. Gordon, 1985) 6.7/10

Brief Encounter (D. Lean, 1945) 7/10

Shame (S. McQueen, 2011) 7.3/10

Hunger (S. McQueen, 2008) 8/10

Le Havre (A. Kaurismäki, 2011) 7.5/10

Das Leben der Anderen (F. H. von Donnersmarck, 2006) 7.5/10

Bad Lieutenant (A. Ferrara, 1992) 7/10

The Virgin Suicides (S. Coppola, 1999) 7.5/10

Joheunnom nabbeunnom isanghannom The Good the Bad the Weird (K. Ji-woon, 2008) 7/10

Besprekingen op aanvraag, ben de laatste tijd veel te "lui" om van elke film iets te schrijven (vandaar dat ik ook lange tijd niets gepost heb, maar nieuw jaar -> nieuwe start)

FreakyJP zei:

Shame (S. McQueen, 2011) 7.3/10

Klik om te vergroten...

Pretty please?

Shame graag

Sniped by Boogje

PBR Streetgang zei:

Ponder this: twee mensen met zeer uiteenlopende persoonlijkheden spenderen een lange tijd samen. En na een tijdje beginnen hun karakters te veranderen en samen te komen, waardoor hun individuele identiteit gaandeweg verdwijnt om te wijken voor dit. Uiteraard is er nog veel meer gaande in die film, maar dat concept van "identiteitsfusie" alleen al vond ik gewoon briljant. Zeker Bergman's beste imo, maar is denk ik niet ten volle te apprecieren als je niet enkele van zijn vroegere films hebt gezien..

Als je zo'n fascinatie hebt voor Persona, kan ik je ten zeerste de volgende films aanraden: Seconds van John Frankenheimer en The Face Of Another van Hiroshi Teshigahara. Dit zijn twee films (toevallig ook uit 1966) die een identiteitskwestie vergelijkbaar met die van Persona behandelen. De drie films zijn uiteraard volledig verschillend van elkaar, maar ze tonen toch wel een heel interessante overlap die mij gelijk zot weet te fascineren elke keer ik eraan denk.


En Double Indemnity is inderdaad film noir op z'n allerbest.

Klik om te vergroten...

Cool!

Die random beelden in het begin was daar een verklaring voor?

Johnny English Reborn

Vind het verhaal erg zwak en de platte humor kon ook beter.

De eerste was zó goed en kon ik 1000 keer bekijken. Maar Reborn is het precies dat niet.

Oki:

Ik vond het echt geen slechte film, maar ik had er meer van verwacht. Eerst en vooral de stijl op zich: zeker niet slecht maar, los van enkele prachtige sequenties, (om het met de woorden van mijn collega te zeggen) wat de thema's van pijn en wanhoop, verslaving en leegte eigenlijk nodig hadden, was iets rauw, vuil en ongecontroleerd. Die fameuze downward spiral-sequentie bijvoorbeeld was echt geniaal. Het vervolg op die scènes, maw het einde, vond ik eigenlijk een beetje teleurstellend.
Hoewel ik het verder niet erg vind dat er geen echte uitleg gegeven wordt, vond ik het excuus van 'we're not bad people, we come from a bad place' maar zeer flauw en cliché. Verder, voor een karakterstudie verwacht ik ook iets meer studie en iets minder banale observatie.
Fassbender speelt hier ook wel de rol van zijn leven (beter dan Hunger zelfs), maar de rest vond ik niet echt noemenswaardig.
Laten we het zo stellen, een goede film, maar net iets te clean en over het algemeen te braaf, die zijn volle potentieel niet weet te benutten.

Je vat daar inderdaad wel heel goed samen wat mijn opmerkingen waren op de film. De film bleef gewoon echt veel te objectief en zoals je zegt, het is meer een "observatie" van zijn gedrag. Nu, waarom dat als iets negatiefs hoeft te worden beschouwd, snap ik niet echt. Een character piece hoeft toch niet per se een diepgaande character study te zijn? Zelf heb ik liever het lg, maar daarom vind ik niet dat je kan spreken van het "niet benutten van zijn potentieel". Elke film heeft het potentieel om iets anders te zijn en als we nu al die mogelijkheden gaan gebruiken als kritieken op de uiteindelijke film, waar zijn we dan mee bezig? Anyway, ik snap zeker dat de film niet helemaal was wat je verwachtte. De film, ondanks het feit dat die zeer uitdagend is, is nog steeds vrij braaf. Maar waarom dat een minpunt is voor jou en je collega, ontgaat me volledig. Voor mij -0.5 voor de New York New York scene (for reals?), en de broer-en-zus configuratie die net iets te oppervlakkig bleef voor mij.

De downward spiral sequentie was inderdaad geniaal. Maar ben ik de enige die het niet kan laten om die met Boogie Nights te vergelijken, die een beetje hetzelfde deed, maar o zo veel beter/intenser?



Wtf is dat met een 6.7 voor Re-Animator, trouwens? Die film is fucking awesome, met een van de meest legendarische seksscenes uit heel de filmgeschiedenis!!!



@ shifty: Ja, die beelden van in het begin van Persona kan je het beste interpreteren als een abstract beeldengedicht waarin je een glimpse krijgt van de visie van Bergman. Deze sequentie komt beter tot zijn recht als je wat vertrouwd bent met het vroegere werk Bergman, vooral dan zijn "Silence of God" trilogie. Het is een heel esoterisch stuk cinema, die beeldensequentie uit Persona, dat is zeker. Ik zou zeggen, laat het even voor wat het is, bekijk op je gemak enkele vroegere films die hij maakte (mijn aanraders zijn Seventh Seal, Through A Glass Darkly, Hour of the Wolf en Winter Light, in die volgorde) en herbekijk dan Persona. Je zal veel meer aan de film hebben, dan.

Dus eigenlijk bekritiseer je gewoon McQueen z'n minimalistische stijl? Tuurlijk gaat het om observaties, net zoals bij Hunger, introspectie door impliciete karakterisering.
Ik zie ook niet in waarom de film te braaf was of waarom dat iets slecht zou zijn, het kreeg nu al nc-17 en een groot pluspunt was dat alles enorm smaakvol gedaan was. Met "En wat de thema's van pijn en wanhoop, verslaving en leegte eigenlijk nodig hadden, was iets rauw, vuil en ongecontroleerd. " ga ik dus ook totaal niet akkoord. Wat deels juist zo geweldig was, was de on-erotische en gecontroleerde blik van McQueen op een figuur die zelf ook passieloos is en met de komst van dat Sissy character net zijn eigen controle over z'n leven verliest.

Btw bij The Good the Bad the Weird staat geen score en die van Das Leben Der Anderen is imo maar laag, care to comment?
Ah ja, en is Le Havre een goei beginpunt voor Kaurismäki?

Ja kijk, ieder zijn eigen mening en smaak zeker. En ik bekritiseer zeker niet McQueen's 'minimalistische' stijl (veel scènes zijn juist niet minimalistisch tbh, zoals die spiral down scène of die zangscène waar er van die gecontroleerd blik niets overblijft, hoe verdedig je dat?). Die 'banale observatie' verwees niet noodzakelijk naar de filmstijl hé.

En Das Leben der Anderen krijgt de score die hij verdient, wat met een 7.5 niet laag is hé!
Nogmaals, ik heb graag meer spreiding in mijn punten, waardoor een film vanaf een 7 al echt goed is en dat voor mij echt geen lage score is (net als bij Boogje denk ik, neen?)

En Le Havre is zeker een goed beginpunt voor Kaurismäki, want veel van de typische elementen zijn erin aanwezig. Al haalt de film wel niet het niveau van zijn Proletariaats-trilogie (Ariel, The Match Factory Girl en Shadows in Paradise) en ook The Man Without a Past is echt de moeite om eens te zien.

Oh, en Re-animator is zeer leuk, maar je gaat toch niet ontkennen dat die flawed is hé
But you gotta lover Herbert West

FreakyJP zei:

Ja kijk, ieder zijn eigen mening en smaak zeker.

Klik om te vergroten...

Uiteraard, ik heb nooit iets anders beweerd.

En ik bekritiseer zeker niet McQueen's 'minimalistische' stijl (veel scènes zijn juist niet minimalistisch tbh, zoals die spiral down scène of die zangscène waar er van die gecontroleerd blik niets overblijft, hoe verdedig je dat?). Die 'banale observatie' verwees niet noodzakelijk naar de filmstijl hé.

Klik om te vergroten...

Hoe was die New York, New York scène nu niet minimalistisch? Een lang vlak (redelijk oninteressant zoals tommo zei) close-up shot terwijl ze zingt met wat reactie shots van Fassie die begint te wenen, ik heb niet veel verdediging voor dat stuk eerlijk gezegd, het duurde te lang maar was lang niet kut genoeg om "punten voor af te trekken" zoals tommo deed. En die spiral scene heeft gewoon die "punch" inderdaad wel nodig die jij precies in de rest van de film mist.

En Das Leben der Anderen krijgt de score die hij verdient, wat met een 7.5 niet laag is hé!
Nogmaals, ik heb graag meer spreiding in mijn punten, waardoor een film vanaf een 7 al echt goed is en dat voor mij echt geen lage score is (net als bij Boogje denk ik, neen?)

Klik om te vergroten...

Nee, 7.5 is niet laag, maar voor Das Leben Der Anderen wel , anyway punten discussiëren doe ik niet graag. Ik wou gewoon weten wat je er dan niet/minder goed aan vond. Die film is zeker een van de beste van de afgelopen 10 jaar voor mij.

En Le Havre is zeker een goed beginpunt voor Kaurismäki, want veel van de typische elementen zijn erin aanwezig. Al haalt de film wel niet het niveau van zijn Proletariaats-trilogie (Ariel, The Match Factory Girl en Shadows in Paradise) en ook The Man Without a Past is echt de moeite om eens te zien.

Klik om te vergroten...

Aight, cool.

FreakyJP zei:

Oh, en Re-animator is zeer leuk, maar je gaat toch niet ontkennen dat die flawed is hé

Klik om te vergroten...

Flawed is die zeker. Who gives a shit, though? Net Dark Star nog eens gezien en godverdomme die is zo sweet.

Pusher

Vette misdaadthriller, realistisch en hard. Nicolas Refner wordt stilaan een van m'n lievelingsregisseurs! Ik kijk er al uit naar om de 2 volgende films van de trilogie te bekijken!

8/10

Boltèr zei:

Pusher

Vette misdaadthriller, realistisch en hard. Nicolas Refner wordt stilaan een van m'n lievelingsregisseurs! Ik kijk er al uit naar om de 2 volgende films van de trilogie te bekijken!

8/10

Klik om te vergroten...

Wie?

Nicolas Refner, zegt hij. Kan je dan niet goed lezen? You're stupid now.

Zegt me niks, heeft die iets te maken met die mysterieuze Cohen broers?

Hij is alleszins een beetje van hun tijd, in tegenstelling tot de reeds overleden John Houston...

Immortals (2011) - IMDb

Beh. Niet dat ik op een openbaring zat te wachten, maar hier had ik toch wel veel meer van verwacht. 4/10.