Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Blanco
Legacy Member
The Magdalena sisters (2002)
Deze film is sterk gebaseerd op de getuigenissen uit de documentaire "Sex in a cold climate". De documentaire zit trouwens ook bij de DVD.
Deze vertelt het verhaal van de Magdalena kloosters in Ierland, waar gedurende vele decennia lang vrouwen (naar schatting 30.000) werden opgesloten die door de katholieke kerk en de diepgelovige samenleving als "onrein" werden bestempeld. Dingen zoals praten met de jongens aan de schoolpoort, verkracht worden door de neef, bevallen van een buitenechtelijk kind,... waren al doodszonden. De enige manier om gezuiverd te worden, was via het gebed, de biecht en vooral onbetaald hard labeur. (waar de kerk grof geld aan verdiende)
Die vrouwen werden "the fallen women" genoemd. en als er geen familieleden of symphatisanten hen kwamen ophalen, bleven ze daar voor de rest van hun leven. Sommigen ontsnapten, andere traden toe als nieuwe zuster.
In werkelijkheid waren de Magdalena kloosters gevangenissen, met commercïele wassettes en naaiateliers als dekmantel. De vrouwen werden afgeranseld voor het minste, Ook sexueele vernederingen maakten deel uit van hun "boetedoening".
De zwakkeren moesten de priesters oraal bedienen in de naam van de vader, de zoon en de heilige geest, diegenen die gek werden, werden in het gekkenhuis opgesloten.
De laatste "Magdalena laundry" sloot pas in 1996 (!) en ze bestonden al sinds de 19de eeuw. Deze praktijken gebeurden trouwens overal in de wereld, ook hier, alleen in Ierland duurde het wel heel lang.
De film heeft een resem aan prijzen gewonnen en zelf het Vaticaan heeft officieel aangeraden om hem niet te gaan zien.
Maar daar zou ik zéker niet naar luisteren, want het is een verbijsterd portret over de dingen die zich achter de heilige deuren afspeelden. Prima geacteerd, goeie opbouw en een zeer aangrijpend verhaal om stil en kwaad van te worden. Een film die je eigenlijk moet gezien hebben, al is het maar om te hopen dat men ooit elke vorm van religie zal verbieden.
8.5/10
Deze film is sterk gebaseerd op de getuigenissen uit de documentaire "Sex in a cold climate". De documentaire zit trouwens ook bij de DVD.
Deze vertelt het verhaal van de Magdalena kloosters in Ierland, waar gedurende vele decennia lang vrouwen (naar schatting 30.000) werden opgesloten die door de katholieke kerk en de diepgelovige samenleving als "onrein" werden bestempeld. Dingen zoals praten met de jongens aan de schoolpoort, verkracht worden door de neef, bevallen van een buitenechtelijk kind,... waren al doodszonden. De enige manier om gezuiverd te worden, was via het gebed, de biecht en vooral onbetaald hard labeur. (waar de kerk grof geld aan verdiende)
Die vrouwen werden "the fallen women" genoemd. en als er geen familieleden of symphatisanten hen kwamen ophalen, bleven ze daar voor de rest van hun leven. Sommigen ontsnapten, andere traden toe als nieuwe zuster.
In werkelijkheid waren de Magdalena kloosters gevangenissen, met commercïele wassettes en naaiateliers als dekmantel. De vrouwen werden afgeranseld voor het minste, Ook sexueele vernederingen maakten deel uit van hun "boetedoening".
De zwakkeren moesten de priesters oraal bedienen in de naam van de vader, de zoon en de heilige geest, diegenen die gek werden, werden in het gekkenhuis opgesloten.
De laatste "Magdalena laundry" sloot pas in 1996 (!) en ze bestonden al sinds de 19de eeuw. Deze praktijken gebeurden trouwens overal in de wereld, ook hier, alleen in Ierland duurde het wel heel lang.
De film heeft een resem aan prijzen gewonnen en zelf het Vaticaan heeft officieel aangeraden om hem niet te gaan zien.
Maar daar zou ik zéker niet naar luisteren, want het is een verbijsterd portret over de dingen die zich achter de heilige deuren afspeelden. Prima geacteerd, goeie opbouw en een zeer aangrijpend verhaal om stil en kwaad van te worden. Een film die je eigenlijk moet gezien hebben, al is het maar om te hopen dat men ooit elke vorm van religie zal verbieden.
8.5/10
Calcifer
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
You rang m'lord?
Ik veronderstel dat je al lang Dirty dozen, Guns of Navarone en Where Eagles dare hebt gezien. Die zijn dan ook behoorlijk 'standaard' in het 'men on a mission' genre. Nee, wat jij nodig hebt is pure oversneden exploitation van het laagste soort!
Makkelijk op de kop te tikken, waarvoor dank Mr. Tarantino is Castellari's originele 'Inglorious Bastards'; cheesy, grappig en met geweldige miniatuurtjes-SFX. Italiaanse trash van het meest genietbare soort.
10 jaar daarvoor deed Castellari ook 'Eagles over London' AKA 'Battle squadron' waarin een bende sinistere nazi's (zijn er andere?) behind enemy lines tracht de Britse radarstations op te blazen. Zeer onderhoudend en voor het macaronigenre best epische actiefilm.
Umberto Lenzi zou enkele jaren later trouwens verschillende scenes recycleren voor zijn 'From Hell to Victory' met George Peppard en George Hamilton die het leven van enkele Franse jeugdvrienden volgt tijdens WO2. Een lappendeken van een oorlogsfilm vol debiele scenes en van andere films 'geleende' gevechten.
Nog geschifter is '5 para el infierno', die op dvd enkel door het geweldige Koch Media (veel spaghetti's) in Duitsland werd uitgebracht als 'Todeskommando Panthersprung'. Dit kazig festijn is van de hand van Parolini die ook enkele 'Sabata' westerns met Van Cleef regisseerde. In deze Dirty Dozen rip off stuurt hij vijf geschifte soldaten op een missie om ergens uit een villa (!) geheime naziplannen (!!) te stelen. Bad Guy van dienst is Klaus Kinski op zijn excentriekst en tijdens de actiescenes wordt er met exploderende ballen (!!!) en trampolines (!!!!) aan de slag gegaan. Mss wel de allerslechtste maar desalnietemin kinderachtig plezante oorlogsfilm ooit. Als je voor dit afval tenminste de term 'film' wenst te gebruiken.
ALs je hem ergens euh, op de kop weet te tikken, al dan niet online,... Doen!
EvilTwin
Legacy Member
The Cove (2009) - IMDb
Documentaire over het vangen van dolfijnen en de afslachting ervan. Sterke film, maar ik had al een paar keer van die verhalen gezien op andere docu's dus deze had prolly niet het effect dat ze bij andere mensen zullen hebben.
Desalniettemin vond ik het een interessante film. 7/10.
Documentaire over het vangen van dolfijnen en de afslachting ervan. Sterke film, maar ik had al een paar keer van die verhalen gezien op andere docu's dus deze had prolly niet het effect dat ze bij andere mensen zullen hebben.
Desalniettemin vond ik het een interessante film. 7/10.
PBR Streetgang
Legacy Member
Calcifer zei:You rang m'lord?
Ik veronderstel dat je al lang Dirty dozen, Guns of Navarone en Where Eagles dare hebt gezien. Die zijn dan ook behoorlijk 'standaard' in het 'men on a mission' genre. Nee, wat jij nodig hebt is pure oversneden exploitation van het laagste soort!
Makkelijk op de kop te tikken, waarvoor dank Mr. Tarantino is Castellari's originele 'Inglorious Bastards'; cheesy, grappig en met geweldige miniatuurtjes-SFX. Italiaanse trash van het meest genietbare soort.
10 jaar daarvoor deed Castellari ook 'Eagles over London' AKA 'Battle squadron' waarin een bende sinistere nazi's (zijn er andere?) behind enemy lines tracht de Britse radarstations op te blazen. Zeer onderhoudend en voor het macaronigenre best epische actiefilm.
Umberto Lenzi zou enkele jaren later trouwens verschillende scenes recycleren voor zijn 'From Hell to Victory' met George Peppard en George Hamilton die het leven van enkele Franse jeugdvrienden volgt tijdens WO2. Een lappendeken van een oorlogsfilm vol debiele scenes en van andere films 'geleende' gevechten.
Nog geschifter is '5 para el infierno', die op dvd enkel door het geweldige Koch Media (veel spaghetti's) in Duitsland werd uitgebracht als 'Todeskommando Panthersprung'. Dit kazig festijn is van de hand van Parolini die ook enkele 'Sabata' westerns met Van Cleef regisseerde. In deze Dirty Dozen rip off stuurt hij vijf geschifte soldaten op een missie om ergens uit een villa (!) geheime naziplannen (!!) te stelen. Bad Guy van dienst is Klaus Kinski op zijn excentriekst en tijdens de actiescenes wordt er met exploderende ballen (!!!) en trampolines (!!!!) aan de slag gegaan. Mss wel de allerslechtste maar desalnietemin kinderachtig plezante oorlogsfilm ooit. Als je voor dit afval tenminste de term 'film' wenst te gebruiken.
ALs je hem ergens euh, op de kop weet te tikken, al dan niet online,... Doen!
hm... interestaang... Heb nog nooit macaroni combat movies gezien. Zal daar eens werk van maken. Where Eagles Dare en Guns Of Navarone moet ik ook nog zien. Heb zelf nog niet belachelijk veel oorlogsfilms gezien, is een lang genegeerd genre geweest voor mij. Maar daar wil ik stilletjes aan wat verandering in brengen. Op het programma staan ook A Bridge Too Far, Cross Of Iron, Patton en The Big Red One... It's gonn' be a loong night!
insomnia
Legacy Member
La Grande Illusion van Renoir misschien ook eens checken tommo, niet meteen een men on a mission film, maar wel met momenten behoorlijk light-hearted en grappig. Tevens een must-see anyway, sowieso in m'n top 10 oorlogsfilms, niet dat ik een adept ben in het genre.
Verwacht wel geen gigantische veldslagen ofzo, het is eerder in de trend van The Great Escape(die wel duidelijk z'n mosterd gehaald heeft bij LGI).
Verwacht wel geen gigantische veldslagen ofzo, het is eerder in de trend van The Great Escape(die wel duidelijk z'n mosterd gehaald heeft bij LGI).
PBR Streetgang
Legacy Member
The Grea Escape is zeker een van m'n favoriete oorlogsfilms! Kan niet wachten voor La Grande Illusion, daar kijk ik al heel erg lang naar uit. Maar ben mijn Renoirs wat aan het uitrekken. Ik wil eerst zeker nog Le Caross d'Or, La Chienne en The River zien van hem voordat ik aan LGI begin; ik wil dat er nog een fo sho meesterwerk op mij te wachten staat.
JimmyPatterson
Legacy Member
La Grande illusion is een prachtige film 
Had die geleend van mijn leerkracht Frans en was zwaar onder de indruk
De band tussen de Duitse en Franse officieren, de drang om te ontsnappen maar toch de twijfel (omdat buiten het kamp het 'echte' leven is) en de geweldige dialogen maken het echt wel een topper.
Had die geleend van mijn leerkracht Frans en was zwaar onder de indruk
De band tussen de Duitse en Franse officieren, de drang om te ontsnappen maar toch de twijfel (omdat buiten het kamp het 'echte' leven is) en de geweldige dialogen maken het echt wel een topper.
orac
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Misschien deze als het echt licht/maf mag zijn :
Catch-22 (1970)
Three Kings (1999)
Buffalo Soldiers (2001)
Foose
Legacy Member
Robin Hood: Prince of Thieves
Heb er mij enorm mee vermaakt eigenlijk. Vooral de aangename setting en leuke sfeer sprak mij aan. De cast was eveneens goed... Ook al heeft Costner geen Brits accent, hij bevat genoeg charisma om Robin te vertolken. Morgan Freeman vond ik ook geslaagd als sidekick, die af en toe met lekker droge opmerkingen strooit. En misschien wel nog de beste was Alan, Die Hard, Rickman als slechterik! Heerlijke film
Heb er mij enorm mee vermaakt eigenlijk. Vooral de aangename setting en leuke sfeer sprak mij aan. De cast was eveneens goed... Ook al heeft Costner geen Brits accent, hij bevat genoeg charisma om Robin te vertolken. Morgan Freeman vond ik ook geslaagd als sidekick, die af en toe met lekker droge opmerkingen strooit. En misschien wel nog de beste was Alan, Die Hard, Rickman als slechterik! Heerlijke film
PBR Streetgang
Legacy Member
Dellamorte Dellamore - 9/10 (Michele Soavi, 1994)
Wauw, dit moet zeker een van de meest originele horror films zijn die ik ooit gezien heb. De film begint als een vrij standaard zombie flick, waar de "cemetery man" elke nacht de doden in hun graf moet zien te houden, maar al snel wordt het duidelijk dat Dellamorte Dellamore een volledig andere tour opgaat dan men zou verwachten. Het is moeilijk om dit uit te leggen zonder te spoilen wat er echt allemaal gebeurt en dat moet je absoluut zelf gezien hebben. Wel kan ik zeggen dat ik er immens van genoten heb en dat de filmmakers erin zijn geslaagd om iets te maken voor elke soort horror fan: er is heel wat gore Italian style (maar ook heel wat Amerikaanse), er is een spookachtige romance van Gotische proporties, er is een killing spree, gezien de setting van de film zijn er ook bijzonder veel memento mori-elementen, en dit allemaal in de schijnbaar onstopbare traditie van Italiaanse horror makers a la Bava, Argento en Fulci. Een absolute aanrader.
Samurai Rebellion - 7.5/10 (Masaki Kobayashi, 1967)
Voor de derde maal levert Kobayashi een indrukwekkende jidai-geki, al is Samurai Rebellion zeer duidelijk de minste van de drie. Kobayashi's trage stijl komt weer heel goed naar boven en zijn nauwgezette aandacht voor het opstellen van een symmetrisch kader is ongelooflijk. Ook zoals in Seppuku spendeert hij heel veel tijd aan het verhaal, zodat we als kijkers een ultieme empathie ervaren een een stevig misprijzen voor de machtsmisbruikers voelen. Maar toch voelde Samurai Rebellion met momenten niet even sterk aan als bij zijn andere films. Het was wel eens geweldig om Toshiro Mifune aan het werk te zien, dit keer in een volledig andere stijl dan ik van hem gewoon ben uit de talloze Kurosawa films waarin hij speelt. Samurai Rebellion is dus absoluut onmisbaar voor de jidaigeki fans, maar verwacht niet hetzelfde niveau als in Seppuku of Kwaidan.
Two Rode Together - 5.5/10 (John Ford, 1961)
Voor het eerst since The Lost Patrol was ik echt wel teleurgesteld in een film van John Ford. De film was zeker niet door en door slecht, want heel wat dialoog tussen James Stewart en Richard Widmark heeft me kunnen doen entertainen. Mijn probleem zat volledig met plot and story. De film leek aanvankelijk op een goedkopere versie van The Searchers, waar een niet al te aangename man wordt gevraagd om enkele captives terug te gaan halen bij een Commanche stam. Deze episode wordt toch al vrij vroeg afgesloten in de film, wat me deed afvragen wat er in hemelsnaam verder nog kon gebeuren. Heel wat oninteressante persoonsdrama vulde de tweede helft van de film, maar alles voelde zo on-Ford aan. De film werd niet meer leuk en de ontwikkeling van de personages was zeer ondermaats. Ook kon ik me niet tevreden stellen met de natuurfotografie, die bij zowat elke western (en zeker een van Ford) een 'saving grace' zou moeten zijn. Maar zelfs dat was niet al te indrukwekkend... Jammer.
Wauw, dit moet zeker een van de meest originele horror films zijn die ik ooit gezien heb. De film begint als een vrij standaard zombie flick, waar de "cemetery man" elke nacht de doden in hun graf moet zien te houden, maar al snel wordt het duidelijk dat Dellamorte Dellamore een volledig andere tour opgaat dan men zou verwachten. Het is moeilijk om dit uit te leggen zonder te spoilen wat er echt allemaal gebeurt en dat moet je absoluut zelf gezien hebben. Wel kan ik zeggen dat ik er immens van genoten heb en dat de filmmakers erin zijn geslaagd om iets te maken voor elke soort horror fan: er is heel wat gore Italian style (maar ook heel wat Amerikaanse), er is een spookachtige romance van Gotische proporties, er is een killing spree, gezien de setting van de film zijn er ook bijzonder veel memento mori-elementen, en dit allemaal in de schijnbaar onstopbare traditie van Italiaanse horror makers a la Bava, Argento en Fulci. Een absolute aanrader.
Samurai Rebellion - 7.5/10 (Masaki Kobayashi, 1967)
Voor de derde maal levert Kobayashi een indrukwekkende jidai-geki, al is Samurai Rebellion zeer duidelijk de minste van de drie. Kobayashi's trage stijl komt weer heel goed naar boven en zijn nauwgezette aandacht voor het opstellen van een symmetrisch kader is ongelooflijk. Ook zoals in Seppuku spendeert hij heel veel tijd aan het verhaal, zodat we als kijkers een ultieme empathie ervaren een een stevig misprijzen voor de machtsmisbruikers voelen. Maar toch voelde Samurai Rebellion met momenten niet even sterk aan als bij zijn andere films. Het was wel eens geweldig om Toshiro Mifune aan het werk te zien, dit keer in een volledig andere stijl dan ik van hem gewoon ben uit de talloze Kurosawa films waarin hij speelt. Samurai Rebellion is dus absoluut onmisbaar voor de jidaigeki fans, maar verwacht niet hetzelfde niveau als in Seppuku of Kwaidan.
Two Rode Together - 5.5/10 (John Ford, 1961)
Voor het eerst since The Lost Patrol was ik echt wel teleurgesteld in een film van John Ford. De film was zeker niet door en door slecht, want heel wat dialoog tussen James Stewart en Richard Widmark heeft me kunnen doen entertainen. Mijn probleem zat volledig met plot and story. De film leek aanvankelijk op een goedkopere versie van The Searchers, waar een niet al te aangename man wordt gevraagd om enkele captives terug te gaan halen bij een Commanche stam. Deze episode wordt toch al vrij vroeg afgesloten in de film, wat me deed afvragen wat er in hemelsnaam verder nog kon gebeuren. Heel wat oninteressante persoonsdrama vulde de tweede helft van de film, maar alles voelde zo on-Ford aan. De film werd niet meer leuk en de ontwikkeling van de personages was zeer ondermaats. Ook kon ik me niet tevreden stellen met de natuurfotografie, die bij zowat elke western (en zeker een van Ford) een 'saving grace' zou moeten zijn. Maar zelfs dat was niet al te indrukwekkend... Jammer.
insomnia
Legacy Member
Hmm ik heb dan weer gehoord dat Kwaidan duidelijk de minste van de drie is, misschien wordt het eens tijd om daar achter te zoeken, enkel is m'n watchlist al gigantisch.
Zelf vond ik Seppuku en Samurai Rebellion toch geweldig dicht bij elkaar liggen, ik weet niet goed welke ik beter vind. Dat gevecht in SR tussen Nakadai & Mifune is toch een van m'n all-time favorite scenes geworden. M'n 2 favoriete Japanse acteurs in een van de meest spannende duels ooit?
Zelf vond ik Seppuku en Samurai Rebellion toch geweldig dicht bij elkaar liggen, ik weet niet goed welke ik beter vind. Dat gevecht in SR tussen Nakadai & Mifune is toch een van m'n all-time favorite scenes geworden. M'n 2 favoriete Japanse acteurs in een van de meest spannende duels ooit?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.