Kagemusha - 8.5/10 (Akira Kurosawa, 1980)
Het beroemde citaat van Kurosawa wanneer hij Kagemusha beschreef zegt absoluut alles erover. Hij noemde Kagemusha een "generale repetitie voor Ran", en dit klopt volledig. De look van de film heeft veel weg van Ran, vooral dan qua kostuum en setdecoratie, maar de landschappen in de film zijn ook erg vergelijkbaar. Maar ik moet wel toegeven dat voor mij Kagemusha faalt daar waar Ran in slaagt. Kagemusha is een epos over een man die sprekend lijkt op de grote heerser van het land waar de film zich afspeelt, en de man wordt de body-double wanneer die heerser sterft. Doorheen de hele film tracht de administratie om dat geheim te houden, maar het is onvermijdelijk dat er oorlog zou uitbreken. De cinematografie is weeral onvoorstelbaar en de setontwerpen zijn schitterend, vooral de prachtige droomsequentie van de doppelganger. Maar toch vind ik ergens dat de film zichzelf verliest in zijn eigen schaal, en de climax van de film (hoe sterk die ook is) geen recht doet aan wat er voorafging. Ook is het interessant te vermelden dat Kagemusha Kurosawa's eerste Amerikaanse co-productie is; 20th Century Fox hielp met het produceren van de film, voornamelijk dan met behulp van George Lucas en Francis Ford Coppola. Beiden zijn onvoorwaardelijke Kurosawa fans (en terecht), en hebben de grootmeester geholpen met het klaar krijgen van deze film. Ik ben niet 100% zeker of dit daarmee te maken heeft - ik vermoed van wel - maar in sommige dramatische en epische stukken wordt er veel te westerse muziek gebruikt en dit komt zeer ongepast over gezien de Japanheid van de film. Strijdende Japanse clans met een score door een of ander filharmonisch orkest is niet echt overtuigend. Maar de muziek zelf was wel prachtig. Kagemusha is dus een schitterende film, maar als ik hem in een gerangschikt Kurosawa-lijstje moet plaatsen, komt die jammer genoeg bijna onderaan.