Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (16)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

gyoom

Legacy Member
tommorello zei:
where you been!

En ja, AN is wel de proverbial "tits"

Geen idee eigelijk, redelijk wat films gezien nochtans. Zal ze wel later es posten met beoordeling! (Shichinin no samurai, Vertigo, L'année dernière à Marienbad and then sum!)

Skyheart

Legacy Member
Jonas89 zei:
The Punisher: War Zone

Leuke film, goed verhaal, véél actie :bow:
mijn score 8,5/10 :niceone:

Inderdaad goeie film, maar sommige dingen vind ik er toch over, alle kbedoel als die kerel door ene zn kop ramt met zn vuist, of ene van die gasten uit de lucht schiet me een rocket alsem een salto aant doen is vind ik nu toch iets te ver gaan. Akkoord tis geestig om te zien, maar toch ^^

e.House

Legacy Member
Lilja 4-ever.

Russische film over een meisje dat in een desolate uithoek van Rusland woont. Haar moeder verlaat haar om samen met haar vriend naar de V.S. Zij blijft achter en doodt haar tijd met een jongere kerel totdat ze op een dag een iets oudere jongen leert kennen waarmee ze naar Zweden trekt. Voor de rest moet ge de film maar zien.
Geweldige aanrader, droevig en meeslepend verhaal.

Unpro

Legacy Member
Evil dead 2 nog eens gezien, blijft een geweldige film. Moet binnenkort de derde ook es kijken, Army of Darkness.

PBR Streetgang

Legacy Member
The Seven Year Itch – 6.5/10 (Billy Wilder, 1955)

Dit is tot nu toe echt wel de zwakste Billy Wilder film die ik al heb gezien. Het is een film die erg luchtig omgaat met het thema overspel. De beeldschone Marilyn Monroe komt op bezoek bij een simpele Amerikaanse working man wanneer zijn gezin op reis is. Daar slaagt ze erin hem te verleiden en hij overweegt het om zijn vrouw te bedriegen. Dat is ongeveer al het belangrijke aan de film, en de rest wordt opgevuld met enkele komische scenes waar zijn gevoelens ten opzichte van zijn vrouw en van Monroe duidelijk gemaakt worden. Sommige scenes zijn grappig, maar sommigen werken echt niet en lieten me met en serieuze frons achter. Natuurlijk is de Wilder magie er nog steeds, de snappy dialoog waar ik zo veel van houd is zeker aanwezig. Maar toch is er wat mis met deze film en heeft hij helemaal niet zo’n impact als andere komedies van Wilder. Misschien het feit dat hij in kleur is opgenomen? Ik weet het niet, maar de film werkte niet altijd even goed. Het blijft een erg belangrijke film, zij het alleen voor het legendarische beeld van Marilyn Monroe boven de luchtkoker die haar jurk naar boven blaast.

Arsenic And Old Lace – 8/10 (Frank Capra, 1944)

Dit was echt een prachtig frisse komedie. Een Capra die volledig afwijkt van de stijl die ik ken door zijn films als Mr. Deeds Goes To Town, It’s A Wonderful Life, Mr. Smith Goes To Washington en It Happened One Night. De nadruk wordt hier zeker niet gelegd op family values, individuele oprechtheid of de drang om rechtvaardig te handelen. Integendeel, het is een prachtige komedie die van begin tot einde een wirwar is van pure Hollywood-charme en erg zwarte humor. Er zijn heel wat lijken, enkele totaal gestoorde personages, een overenthousiaste flik, een oude man die denkt dat hij Teddy Roosevelt is en een drinkende Duitse chirurg (de enige echte Peter Lorre, trouwens). Dit alles zorgt voor een erg aangename film die maar al te plezierig krankzinnigheid behandelt, overduidelijk het centrale thema in deze film (als je nog echt van een thema kan spreken). Niet alleen is het dat, het is ook de film die mij de ware aard heeft getoond van Carey Grant (normaal ben ik van mening dat elke film pre 1960 met James Stewart moet zijn ). Ik had al Notorious en North By Northwest gezien met Grant en in NxNW vond ik hem erg goed, maar precies toch niet even zalig als zijn legende het voorstelt. Maar na het bekijken van Arsenic And Old Lace was ik echt wel overtuigd van zijn spel en zijn charmes.

Santa

Legacy Member
Touch of Evil

Beste film noir ever. Orson Welles is niet alleen een schitterende regisseur, maar ook een verbazend goede acteur!
Het eerste dat opvalt aan de film is de ongelooflijk sterke cinematografie. Wat Orson Welles hier klaarspeelt, heb ik nog niet veel gezien. Hier kunnen hedendaagse films veel van leren.
Dit filmische aspect, de acteerprestaties én de onopvallende maar goed gekozen muziek zorgen voor een ongelooflijk grimmige sfeer.

Dikke aanrader!

PBR Streetgang

Legacy Member
Santa zei:
Touch of Evil

Beste film noir ever. Orson Welles is niet alleen een schitterende regisseur, maar ook een verbazend goede acteur!
Het eerste dat opvalt aan de film is de ongelooflijk sterke cinematografie. Wat Orson Welles hier klaarspeelt, heb ik nog niet veel gezien. Hier kunnen hedendaagse films veel van leren.
Dit filmische aspect, de acteerprestaties én de onopvallende maar goed gekozen muziek zorgen voor een ongelooflijk grimmige sfeer.
Ja, hoe fucking evil is die film nie? Echt gestoord. De scenes in het motel waar de gangmembers stapsgewijs dichter en dichter bij komen en zo geleidelijk aan de vrouw banger en banger maken... Echt geniaal. Zeker een van de meest angstaanjagende films die ik al heb gezien, omdat de corrupte aard van die film zo prachtig gebracht is. Beste keuze van een titel ooit?

Een opmerking, wel... "Orson Welles is niet alleen een schitterende regisseur, maar ook een verbazend goede acteur!"
Je kan toch serieus niet menen dat je dat nog niet was opgevallen met Citizen Kane?

En voel je vrij om mee te spelen met het kickass film toernooi!

falafel

Legacy Member
Santa zei:
Touch of Evil

Beste film noir ever.

Welke noirs heb je dan nog gezien?

Gisteren La règle du jeu van Jean Renoir (1939). Heel leuke film, mooie afwisseling van drama en humor (naar het einde toe wel iets te veel slapstick), enkele zinderende scènes (de hele jachtscène bv) en camerawerk dat quasi perfect en indertijd revolutionair moet zijn geweest. Geeft een beeld van de adel die enerzijds denkt alles en iedereen te bezitten en liegt en bedriegt, en anderzijds heel tegenstrijdig daarbij steeds de regels van de etiquette volgt.

abronsius

Legacy Member
Martyrs
Toen ik de trailer indertijd zag was er niets dat me aansprak om deze te zien. De film kreeg goede kritieken, dus ik moest hem toch eens onder de loep nemen. Ik heb het veel te lang uitgesteld, want binnen het horrorgenre is het een pareltje. Ik kan de film samenvatten als enorm verrassend, want elke 10 min kreeg ik wel "dat had ik niet zien aankomen"-gevoel. Buiten het ijzinwekkende horrorgedeelte heeft de film nog eens een orgineel verhaal en ook de verhaallijn, de manier waarop de kijker wordt duidelijk gemaakt hoe de vork in de steel zit is heel knap. Deze film was een spek naar mijn bek, ik heb hem ondertussen al twee keer onder ogen gekregen en er zullen nog kijksessies te beurt vallen. Horrorfreaks die hem nog niet gezien hebben (alhoewel ik hier nu de laatkomer ben): AANRADER !!!

PBR Streetgang

Legacy Member
falafel zei:
Welke noirs heb je dan nog gezien?

Gisteren La règle du jeu van Jean Renoir (1939). Heel leuke film, mooie afwisseling van drama en humor (naar het einde toe wel iets te veel slapstick), enkele zinderende scènes (de hele jachtscène bv) en camerawerk dat quasi perfect en indertijd revolutionair moet zijn geweest. Geeft een beeld van de adel die enerzijds denkt alles en iedereen te bezitten en liegt en bedriegt, en anderzijds heel tegenstrijdig daarbij steeds de regels van de etiquette volgt.
Ik vond dat juist schitterend. Erg gepast, en daarbij, de andere gasten in La Coliniere konden het ook niet echt apprecieren wat het komisch effect nog versterkt; zo komt er heel kort een of andere rijke in beeld die al de zotte toestanden ziet (zoals het in het rond schieten in het midden van de hal) en dan met een waanzinnig snobbistisch en ironisch stemmetje zegt "Ils exagèrent..." Dat, voor mij, legitimeert de chaos die er heerst tegen het einde van de film.
Ook echt geniaal hoe op het einde van de film iedereen terug naar binnen keert met een geweldige glimlach. Het is net alsof ze de dood van Jurieux nodig hadden om hun addellijk leventje verder te zetten.
En ja, de camera van Renoir is magisch om het lichtjes uit te drukken.


vraagje, heb jij de film gezien op UA gisteren? Ik vraag het maar omdat er gisteren een screening ervan was met de Moving Picture Show

falafel

Legacy Member
Begrijp me niet verkeerd, ik vond de humor ook heel geslaagd. Maar dat is het enige kleine minpunt dat ik kan verzinnen. Natuurlijk is heel die chaos op het einde grappig, en uiteraard nodig voor het verhaal, maar op een bepaald moment vond ik wel dat de film daar genoeg van had getoond om zijn punt duidelijk te maken (deze film is immers niet als slapstick bedoeld).

Inderdaad gezien op de UA. Geef mij dan toch maar de stoelen van Cinema Zuid of Cinema Klappei...

PBR Streetgang

Legacy Member
En liefst ook geen irritante mensen die het nodig vinden om een fucking theelicht aan te steken voor de vertoning van de film zodat iedereen zich kwaad kan maken op een flakkerend geel licht in hun ooghoek.

João

Legacy Member
The Sting (1973)

Zeer amusante con-film met Paul Newman en het jaren 70 idool Robert Redford.
Ik had mijn twijfels over de film toen ik hem juist aan het bekijken was, maar op een bepaald moment kon de film me niet meer loslaten en zat ik echt in het verhaal. Iets wat ik trouwens al even niet meer gehad heb.
Paul Newman is een heerlijke ontdekking (suggesties, anyone?) en ook de rest van de cast speelde erg goed. Redford vond ik dan weer wat tegenvallen.
Het plot is redelijk simpel en heel goed te volgen, maar de twist zag ik toch niet aankomen.
Anyhoo, aanrader!

7,5/10

drancas

Legacy Member
heb Employee Of The Month gezien. ik wou eens lachen :(

1 woord. BROL
1/10

abronsius

Legacy Member
Le Fantôme de la Liberté
Luis Bunuel film, we weten dus wat we mogen verwachten. Surrealistische humoristiche toestanden. Het is een episodische film waarin de verschillende sketches elkaar naadloos opvolgen. Uitermate grappig hoe Bunuel samen met een schaarste franse topacteurs ons conventioneel gedrag weet op zijn kop te zetten.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan