Goh, ik versta wel dat je graag alles op wandelafstand hebt qua winkels. Wij hebben dat ook, en ik zou het ook niet meer willen missen. Wij hebben ons huis niet echt gekocht daarvoor, maar nu we het hebben, ga ik niet meer verder dan 5 min fietsafstand van de basisvoorzieningen wonen. We hebben ooit es een bod gedaan op een huis, open bebouwing van midden jaren 90 op 8 are, en een verkaveling waar je voor alles de auto nodig hebt. Ik ben nu blij dat we daar niet wonen. Het was ook een pak duurder dan we nu betaalden.
Maar ja goed, wij hebben ook niet alles wat we ideaal gezien wouden. We hebben nu een gesloten, bel-etage terwijl ik ook liever een vrijstaande woning had. Maar ons huis staat wel waar we willen (zowel afstand woon-werk, als tov van faciliteiten), heeft de ruimtes die we willen, de tuinomvang die we willen, geeft ons veel financiële ruimte voor andere jobopties (zelfstandige worden/halftijds werken/vroeg op pensioen/mooie reizen zijn een optie voor ons) en 10 minuten van mijn ouders. Als we hier tegen de dorpskern een open bebouwing wensten, hadden we 200k meer nodig voor een huis van dezelfde leeftijd. Haalbaar maar voor ons niet wenselijk. Op een kwartier van hier heb je maar 50k nodig, als je in een deelgemeente van gaat wonen, en dan kwam een enkele rit naar mijn man zijn werk op bijna 3 kwartier. Maar een kwartier meer enkel maar een grens is een grens. Dus wij hebben ervoor gekozen om toegiftes te doen op de bouwvorm. Ja, dat is ergens jammer maar de markt is wat ze is, dus je moet keuzes maken en wij hebben hiervoor gekozen (een ander zal wel liever het huis op een kwartier verder hebben of de 200k neertellen).
Maar die kleutermentaliteit van alles te willen en een pruillip op te trekken omdat ze niet tevreden zijn, daar word ik echt moe van. Ge kunt nu eenmaal niet alles hebben in uw leven...(of toch de meesten niet
)
