De duo's van dit jaar lijken heel sterk gecast imho. Bijna niemand heeft relevante ervaring in het restaurantwezen.
Degenen die er het meest uitspringen als chef, komen net van school of hebben zelfs iets anders gestudeerd (Leena). Anderen hebben in het beste geval eens geserveerd.
Toch heeft niemand problemen aan de pas, ontstaat er nergens verwarring of chaos, geen communicatieproblemen, niets. Het lijkt weer alsof elke Vlaming die zo beslist morgen een restaurant kan openen.
Het gekke is dat VTM dit pas na enkele weken open bleek te beseffen en dan plots toch wat "laten vallen steekjes" aan bod liet komen in elk restaurant: bv communicatieproblemen tussen zaal en keuken in het 5e element (die duidelijk werden toen bleek dat je het menu zelf kon samenstellen), traagheid in Tabl'o, dingen vergeten bestellen en wat personeelsperikelen in de andere restaurants (bij Filly's en Madam P). Dat het niet zo eenvoudig is, wisten we dan ook weer...
Mitchell en Bo zijn duidelijk de beste koks. Hoe Bo er in slaagt het toch telkens weer verkeerd aan te pakken? Pijnlijk. Ik denk dat bij die twee de wil zeer sterk is. Maar het kunnen is afwezig.
Marketingstudies blijken echter wel te leiden tot vlot kunnen meedraaien in een 3* restaurant. Wat moeten we daaruit afleiden?
Hebben mensen die kokschool volgen een lager intellect of andere mogelijkheden en draaien zoveel restaurants daarom volledig in de soep? Terwijl het voor hogeropgeleiden vanzelfsprekend is?
Dat zij cijfermatig alles in orde zouden hebben en het meest populair zouden zijn stond in de sterren geschreven: iets anders zou een blamage zijn voor hun diploma.
Verder wemelt het van de natuurtalenten die allemaal eens even voor het eerst de keuken of zaal inkruipen en geboren lijken om meesterlijk in hun opzet te slagen (Laure en Charlotte, Karel en Birger, Leena voor de keuken en Daniella voor de zaal). Ook Bo of Mitchell hebben nog nooit een keuken geleid of aan een pas gestaan, normaal gezien. Beide chefs zijn duidelijk zeer creatief. De creaties die zij vandaag uit hun mouw schudden, zijn op een niveau waarin de topchefs van vandaag volgens mij niet begonnen zijn ... Of de smaak goed zit, is een ander verhaal. Andere tijden natuurlijk en hetgeen dat al uitgevonden werd voor hen, kregen zij met de paplepel mee tijdens hun opleiding allicht? Voortschrijdend inzicht.
Iets anders opvallend is dat de facebookaccounts van alle deelnemers heel goed zijn afgeschermd. Het verleden mogen we niet weten. Privacy is natuurlijk ieders volste recht.
Alleen van Daniella blijkt dat ze een modellencarrière heeft gepoogd en blijkbaar ook hogere studies voltooide.
Tjop's lijkt het meest op de Vlaming afgestemd. Maar vlees serveren op blauwe?! Als het nu een picknick van de lokale school op plastic of kartonnen bordjes was?! En dat in combinatie met zo'n zwaar amerikaans interieur? Dan mag hun eten nog zo lekker zijn, zoiets vind ik allesbehalve uitnodigend en levert geen meerwaarde.
Op een plank serveren is leuk voor een hamburger, oogt oké bij versneden vlees. Maar is bovenal om uitdrogen smeken. Bij het snijden loopt eventuele jus er immers uit...
Zelf heb ik daar bijzonder weinig sauzen opgemerkt om een BBQ te zijn, en dat is toch net hetgeen dat smaak geeft aan je vlees? Niemand zit toch te wachten op een droog stuk wat dan ook? Ik kan me ook voorstellen dat als je 3 soorten geBBQ'd vlees krijgt, je ze snel allemaal geproefd hebt.
Tabl'o moet geweldig zijn, maar voor een specifiek elite-publiek, meer klassevol. Mogelijk enige restaurant waardig.
Het 5e element. Het was al snel duidelijk dat het hun niet gegund is, al is er aan talent geen gebrek. Beide lijken steevast keuzes te maken waarvan je moet huilen. Al hebben ze de beste bedoelingen ter wereld.
De dames van Madam P kunnen mij spijtig genoeg vooral verbazen in hun valsheid - zowel naar hun personeel, collegae-restaurateurs, in hun gedrag als blijkbaar naar hun klanten toe met hun "vleessla". Het eten leek oké, maar de manier waarop er met voeding wordt omgesprongen achter de schermen en men nu al hoeken probeert af te veilen door de gewaardeerde kroketjes te schrappen, belooft niet veel goeds voor de toekomst. Al denk ik dat er wel iets in hun concept zit. Het moet alleen goed gebracht worden. Een traiteurszaak waarin grof gewerkt kan worden en snel gekookt en waar je een hapje kan eten, dat zie ik die twee zeker wel doen. Het ambachtelijke karakter is immers tof en iets dat je vandaag niet meer vindt. Spijtig dat ze er desondanks de vakkenis niet in slagen hun producten gewoonweg àf te maken en dan de buren ook nog moeten kopiëren. Deze hebben daarom nog het meest ongebruikt potentieel volgens mij. Zo'n concept is denk ik vernieuwd.
Terwijl het surf & turf concept op zich bv al lang niet meer eenzaam is, de manier waarop het gebracht wordt is iets dat al lang bon ton is in de vlaamse keukens vrees ik. De surf & turf is dus veel te braaf en een echte vernieuwende mix laat op zich wachten. Al blijft het straf dat Leena zomaar even een keuken runt.