Archief - fear and loathing in las vegas
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Boddah
Legacy Member
idd, maar HST vond desondanks het OOK fun. de angst is deel van de trip.bull-Ox zei:
ik ken mensen die na paddo's te hebben gegeten de meest bizarre en angstaanjagende dingen hebben gezien. maar dat ze het dan nooit meer hebben gedaan? integendeel.
(en het is niet een kwestie van verslaving)
zoals het in de film wordt gezegd:
"A drug person can learn to cope with things like seeing their dead grandmother crawling up their leg with a knife in her teeth."
)
Hmgrwngd
Legacy Member
Menelec zei:mjahs zoals ik al zeg
het is vooral een commentaar op de hele "love generatie" vd jaren 60 waar Hunter in de Wave peech naar uithaalt.. ma die commentaar is uiteindelijk relevant voor alle gedesillusioneerde druggies die denken da een level vol drugs het antwoord is
Bwa, ik heb ook kritiek op die generatie; maar voor mij is die generatie burnouts en drug-freaks nog altijd een stuk beter dan een systematische, berekende en apathische samenleving.
Uiteindelijk heeft hij het over de gevolgen van de hippiebewegingen, en waarin het gegroeid is.
De oorspronkelijke idealen waren er om 'U' tegen te zeggen; maar zoals hij correct aanhaalde, raakten ook die idealen uitgehold.
En je mag vooral 1 iets niet vergeten: de hippiebeweging draaide niet om drugs, maar om een collectief gevoel. (waarin drugs wel belangrijk aspect waren natuurlijk)
EDIT:/ Maar je moet het maar zeggen als ik moet stoppen met zo'n discussie. Want heb al gemerkt da ik nie echt gewenst ben op dit forum.
Ik bedoel hiermee: waarom niet een discussie hebben over de inhoud van een film ipv iedereen die hier gewoon komt zeggen "leuke drugfilm"...
Koonut
Legacy Member
ge begint tenminste ni over u drugsverleden
(als ge er al 1 hebt)
wa volgens velen een zogenaamde must is om de film "te begrijpen" :')
ik ben gewoon verzot vd film voor de humor ma was vooral onder de indruk vd wave speech en de commentaar op de "American Dream"
iets wa veel te veel mensen negeren imo
(als ge er al 1 hebt) wa volgens velen een zogenaamde must is om de film "te begrijpen" :')
ik ben gewoon verzot vd film voor de humor ma was vooral onder de indruk vd wave speech en de commentaar op de "American Dream"
iets wa veel te veel mensen negeren imo
Hmgrwngd
Legacy Member
Menelec zei:ge begint tenminste ni over u drugsverleden
wa volgens velen een zogenaamde must is om de film "te begrijpen" :')
ik ben gewoon verzot vd film voor de humor ma was vooral onder de indruk vd wave speech en de commentaar op de "American Dream"
iets wa veel te veel mensen negeren imo
Mijn drugsverleden is niemand hun zaken...
Maar ik ben redelijk zeker van dat de film bedoeld is voor een bepaald soort drug... Maw ik vind het logisch dat je 2 trippende freaks meer begrijpt als je dat zelf ook doet...
Zowiezo zitten er veel rake observaties in hoor...
Maar voor mij is het absolute beste deeltje in de film niet wanneer ze praten hoor; maar de ene scene waar Gonzo Duke bedreigt met een mes (over het meisje in de lift)
In die scene zit er zo'n gruwelijke ondertoon vind ik: dat een vriend gewoon zijn kameraad moet ontvluchten vanwege een badtrip.
Dat is voor mij een voorbeeld van hoe geweldig die film eigenlijk is; die scene voelt bloederig echt aan... (in tegenstelling tot vele overdreven scenes in de film)
De film gebruikt ook veel de techniek van standpunten/perspectieven.
In die scene zit er zo'n gruwelijke ondertoon vind ik: dat een vriend gewoon zijn kameraad moet ontvluchten vanwege een badtrip.
Dat is voor mij een voorbeeld van hoe geweldig die film eigenlijk is; die scene voelt bloederig echt aan... (in tegenstelling tot vele overdreven scenes in de film)
De film gebruikt ook veel de techniek van standpunten/perspectieven.
Maw de boodschappen in de film zijn diep; maar wat de film echt aantrekkelijk maakt, is het geheel, en de zeer weldoordachte en goedgeacteerde situaties.
Want geef toe; die 2 personen waren in het echt 2 van de meest rare kerels die er bestaan.
Daarmee dat het zo'n prachtprestatie is van Depp en Del Toro om hen zo geloofwaardig te spelen.
Kepa
Legacy Member
"begrijpen" is relatief.... want wat is er te begrijpen aan?Menelec zei:
Ik ben er vrij zeker van dat als je ietwat trip drugs hebt geprobeerd (en andere drugs aangehaald in de film) dat je de film heel wat anders ervaart dan iemand die enkel kan raden naar het gevoel/situatie waar ze zich begeven. Het is net zoals mensen die zelf in een oorlog hebben meegevochten anders kijken op oorlogfilms (en ik bedoel een echte oorlog, niet de hedendaagse "bombaardeer alles vanop uw zetel" en oorlog gedaan).
bull-Ox
Legacy Member
Boddah zei:
daarmee dat ik zeg "half the FUN". maw, i agree wholeheartedely
het is wat het in u losmaakt, die wereldvreemde kijk op de wereld dat het u geeft, uw primale gevoelens en bizarre beelden dat het zo interessant maakt. zoiets doet ge niet, zoals een jointje, effe puur voor de lol en om ff te chillen. de angst *is* idd part of the complete experience, en dat maakt juist zo aanlokkelijk (ook voor mij, al is het nu al enkele jaartjes geleden). tis gewoon een extra ervaring, maar wel eentje die diepe impressies nalaat. but I'm past that now..
Boddah
Legacy Member
voor mij is die film eerder een kritiek dat er ondanks de Vietnam oorlog (eigenlijk de rode draad door de film) en de vredesbeweging, er niks is gebeurd. het heeft geen bal uitgemaakt.Hmgrwngd zei:
wordt in de film ook verwoord als:
"A proper end to the 60's... Ali beaten by a human hamburger!"
En Nixon die telkens opduikt als een soort van Antikrist.
De scene waar Duke te veel adrenochrome pakt, en Nixon's hoofd uit te tv komt, zegende "Sacrifice... sacrifice...sacrifice..."
Komt er dus op neer: het is terug naar af. Het zijn nog steeds dezelfde soort mensen in het witte huis.
en daar hebben de vredesbewegingen ook een schuld aan. op een gegeven moment hadden zij de macht kunnen doen kantelen, maar dat hebben ze niet gedaan.
"We had all the momentum; we were riding the crest of a high and beautiful wave..."
en dan is de golf gebroken.
En HST geeft ook toe dat hij er ook schuld aan heeft. ten slotte zijn zij de hippies die niet willen toegeven dat het gedaan is (film speelt zich af in 1973)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.