YEAH!!! Zoals de meesten hier waarschijnlijk al weten heeft het hele Grindhouse concept mij al het hele jaar opgezadeld met een stijve waar ge een dozijn babyzeehondjes mee kunt doodkloppen (en met een beetje inspanning zelfs een walvis om het natuurlijk evenwicht wat te behouden) maar mijn slagschip werd al snel gebombardeerd door het nieuws dat de double feature van Grindhouse zou worden opgesplitst in 2 aparte features. Ik heb het ontkend, ik ben kwaad geweest, ik ben droevig geweest maar ik heb mij er uiteindelijk bij moeten neerleggen (vooral in het licht van de gigantische Amerikaanse flop). I ain't happy about it, but that's the way it is.
Nu krijgen we dan uiteindellijk toch Tarantino zijn deel geserveerd. En dit moet blijkbaar een langere ongeknipte versie zijn die volgens iedereen die beide versies heeft gezien zwaar superieur moet zijn aan de grindhouse versie. Nuja dan, misschien geen grindhouse maar als we een betere film in de plaats krijgen kan ik mij er misschien nog bij neerleggen. En inderdaad, grindhouse is inderdaad ook weer enorm kewle film geworden, Tarantino cool that is, that's a special kind of cool. Maar het is wel een totaal andere film geworden dan het hele grindhouse concept liet blijken, het is eigenlijk weer een typische Tarantino geworden. Geweldige dialogen (hoewel, ik moet zeggen, hoe meer verschillende van die dialogen je hoort, hoe meer het mechanisme dat deze dialogen drijft begint op te vallen), een authentieke nostalgische look (slecht geknipte reels, beschadigde pellicule, knetterende geluidsband, ... ), interessante personages (ze halen zelfs een personage uit Kill Bill nog eens uit de kast en er is zelfs een kleine crossover met Planet Terror) en muscle cars. En ook hier laat QT zien dat hij een genie is dat precies weet wat hij wil en hoe het er moet uitzien. Een goed voorbeeld daarvan is de zwart/wit scéne waar mij eerst niet helemaal duidelijk was wat het nut daarvan was (want het is een vrij lange scéne) en plots drukt hij je er met je neus op en kan je niet anders denken dan: dat is gewoonweg fucking brilliant! En dat is death proof, tarantino die zich alweer een genre opeist door er zijn eigen saus over te gieten. De eerste helft is op ze'n minst interessant te noemen, maar de 2de helft weet compleet te verrassen. Het hele stuntman mike personage krijgt een andere twist en de film vliegt plotseling compleet in overdrive. Opvallend is echter wel dat Tarantino in deze film nooit echt overboord gaat met geweld en gore, in ieder geval toch niet in dezelfde mate als in Kill Bill, terwijl dit genre hem eigenlijk in principe toelaat om dit wel te doen (dit genre laat eigenlijk zo goed als alles toe). Maar alles wordt ruimschoots goedgemaakt met flitsende autoachtervolgingen die het moeten hebben van het betere ram en stuntwerk. En het ziet er ook nog allemaal overtuigend uit.
Death proof is misschien niet Tarantino zijn beste film geworden maar is toch nog steeds een waardige toevoeging aan zijn repertoire. Of hij daadwerkelijk beter is dan de grindhouse versie zou ik niet kunnen zeggen, maar I liked it. Geef hem dus zeker een kans, ook al ben je nog steeds pissed over het hele grindhouse gedoe.