Archief - 1976 vs 2007

Vind jij dat het sociale gedrag van mensen gebaseerd is op verre, achterlijke tradities? Ik vind dat niet. Ik ben heel blij dat de mens het heeft geschopt tot een maatschappij als de onze, ook al scheelt er heel wat aan sommige van die wetten en conventies. Dit is nu eenmaal mijn mening, en ik vind daarom ook dat het negeren van onze samenleving op de manier dat C McC dat doet gewoon ongehoord.
Maar zoals ik al zei, in principe zou iemand dat wel mogen doen van mij, maar dan op een manier die niet getuigt van zulk een wansmaak als bij onze vriend McC.

Ik vind het wel een interessante discussie, al wijken we wel serieus af van de topic. Gelukkig zijn als een hoofddoel in het menselijke bestaan vind ik overigens onzin. Dát is pas vluchten van de realiteit.

Avondland zei:

Ik vind het wel een interessante discussie, al wijken we wel serieus af van de topic. Gelukkig zijn als een hoofddoel in het menselijke bestaan vind ik overigens onzin. Dát is pas vluchten van de realiteit.

Klik om te vergroten...

Waarom precies vind je dat onzin, en hoe beschouw je het als vluchten van de realiteit? Als geluk niet hét doel is om naar te streven in een op zich compleet zinloos leven, wat is er dan wel de moeite waard?

Misschien moet Neoken It's A Wonderful Life nog eens zien
seriously, Neoken, je zal misschien iets meer over mijn visie begrijpen dan. Er zijn imo echt wel dingen belangrijker dan het eigen geluk imo.

Ik vind It's A Wonderful Life awesome maar ga akkoord met Neoken.
Wat nu



Je kan toch moeilijk discussiëren over zo'n onderwerpen, iedereen heeft daar z'n eigen beeld op en wijkt daar toch niet van af.

tommorello zei:

Misschien moet Neoken It's A Wonderful Life nog eens zien
seriously, Neoken, je zal misschien iets meer over mijn visie begrijpen dan. Er zijn imo echt wel dingen belangrijker dan het eigen geluk imo.

Klik om te vergroten...

Wil je zeggen dat andermans geluk belangrijker is dan dat van uzelf? Hoe absurd is dat niet?

Trouwens, ik vind uw voorbeeld van Jimmy Stewart niet geheel correct. In mijn ogen zijn diens daden in de film ook gemaakt om zichzelf beter te voelen. De reden waarom hij niet zelf vertrekt om zijn dromen waar te maken is omdat hij zich net slechter zou voelen door al die mensen in de steek te laten. Dus, hij hielp de mensen om zich zelf goed te kunnen voelen.

Maar bon, dat is natuurlijk voor discussie vatbaar. Het is gewoon de visie die ik heb, namelijk dat alle menselijke daden gedreven worden door de natuurlijke impuls van zelfbehoud/propagatie (ik en mijn gezin/genen boven alles), waaronder ik dus ook het egoïsme op vlak van geluk/rijkdom/enz... reken.

dat komt vooral voort uit de filosofie. Geluk zou geen doel mogen zijn op zich. Het is het effect van een actie. In principe is er niets mis mee om naar geluk te streven maar het is de actie die bepaalt wat je gelukkig maakt en het is ook enkel de actie die je moet kunnen verklaren en waarvoor je verantwoording moet afleggen. Je kan nooit als excuus gebruiken dat je iets hebt gedaan omdat je er gelukkig van wordt. Je moet het logisch onderbouwen want anders kan je in gevaarlijk water terecht komen. Seriemoordenaars voelen zich immers ook gelukkig tijdens hun daden. Note; ik probeer u ni te vergelijken me ne moordenaar ofzo Je hebt trouwens een goed punt dat mensen enkel iets doen als ze er gelukkig van worden zelfs al is het anderen helpen maar dat komt omdat dat gelukkig van iets worden door (uw nature maar vooral door) uw nurture tijdens je levensweg wordt gekoppeld aan bepaalde zaken en acties.

*puts on tin foil hat
In de toekomst, als de posthuman aan zijn eigen geest gaat beginnen sleutelen, dan zou zo een denkwijze grote problemen met zich kunnen meebrengen. We gaan dan immers zelf moeten bepalen waar we gelukkig van worden. Als je dan zou stellen dat je enkel leeft voor geluk dan creëer je eigenlijk een soort van drug of lus waaruit je niet meer kan ontsnappen want je zal altijd gelukkig zijn en je goed voelen zonder reden en er nooit aan willen ontsnappen want je voelt je goed omdat je gelukkig bent. In de wereld van het programmeren noemen ze zoiets een infinite loop. Een mogelijke oplossing is dat je objectieven creëert die je koppelt aan geluk. Dat gaat natuurlijk iedereen voor zichzelf moeten uitmaken tenzij we in 1984 terecht komen maar ik zou dan bijvoorbeeld kiezen dat ik, onder andere, gelukkig wordt van het vergaren van nieuwe informatie.
*takes of hat and slowly starts backing away

Neoken zei:

Waarom precies vind je dat onzin, en hoe beschouw je het als vluchten van de realiteit? Als geluk niet hét doel is om naar te streven in een op zich compleet zinloos leven, wat is er dan wel de moeite waard?

Klik om te vergroten...

Wie steeds het Grote Geluk nastreeft, vergeet dat tegenslagen ook tot het leven behoren. Je hebt hulpverleners die mensen uit de goot helpen, niet omdat ze daar gelukkige van zouden worden (what's in a name) maar omdat ze die problemen willen verhelpen. Zelfopoffering en vrijwillige zelfmoord (Kamikaze) zijn dan weer voorbeelden waarbij het Gelukkige Leven opzij worden gezet voor een verheven doel.

Wat betreft de zinvolheid of zinloosheid van het leven: van zodra de mens zich in gemeenschappen organiseerde en een cultuur begon te ontstaan, onstonden mee mythes. Dat zou je constructies kunnen noemen (hoewel ik eerder mythe belangrijk vind dan de kille 'constructie') die de mens een houvast geven. Dat vertaalt zich in sociale conventies, instellingen, een overheid en dergelijke meer. Dat allemaal zorgt voor een zinvolle samenleving: je groeit op in een sociale wereld waarin je talloze rollen kan vervullen. De meeste mensen zullen niet aanvaarden dat die sociale mythen ook genegeerd kunnen worden. De meeste mensen willen dat ook niet: vrijheid schrikt mensen af, in plaats van dat het hen aantrekt. De negatieve vrijheid van de liberalen is iets anders dan wat ik bedoel. Ik heb een eerder positieve benadering van vrijheid: iets waar handeling en ervaring centraal staat in plaats van passiviteit en de afwezigheid van dwang.

Om een lang verhaal kort te maken: het Geluksstreven is een van de submythes. Een asceet die heel zijn leven lang ontberingen ondergaat kan een hogere staat van bewustzijn bereiken dan iemand die heel zijn leven zichzelf wijs maakt dat hij gelukkig is als hij de nieuwste hebbedingetjes heeft. Want een maatschappij waarin behoeftebevrediging centraal staat, is de geestelijke slavernij de realiteit.

Avondland zei:

Wie steeds het Grote Geluk nastreeft, vergeet dat tegenslagen ook tot het leven behoren. Je hebt hulpverleners die mensen uit de goot helpen, niet omdat ze daar gelukkige van zouden worden (what's in a name) maar omdat ze die problemen willen verhelpen. Zelfopoffering en vrijwillige zelfmoord (Kamikaze) zijn dan weer voorbeelden waarbij het Gelukkige Leven opzij worden gezet voor een verheven doel.

Klik om te vergroten...

Ik kan me perfect verplaatsen in je positie maar vanuit mijn standpunt zou ik hier eerder Neoken volgen. Ik denk dat mensen, zelfs zelfmoordterroristen denken dat ze "the right thing" aan het doen zijn en daar al hun geluk uithalen. Als jezelf opblazen je ongelukkig zou maken dan zou je er vanzelf tegenop zien en jezelf overtuigen om het niet uit te voeren. Een ongelukkige mens gaat altijd proberen zijn handelingen bij te stellen tot hij geluk ervaart maar meestal groeit zoiets langzaam en is het een feedback cyclus dus hoef je er nooit bij stil te staan waar je gelukkig van wordt. Je weet het gewoon.

Avondland zei:

Wie steeds het Grote Geluk nastreeft, vergeet dat tegenslagen ook tot het leven behoren.

Klik om te vergroten...

Zonder tegenslagen weet je juist geluk niet te appreciëren, no light without dark.

Geluk is mogelijk een meevaller ten gevolge van een deugdzaam leven, maar dat is niet noodzakelijk zo. Je hebt bijvoorbeeld filosofen die depressies nodig hebben om vooruit te geraken in hun denken. Vooruitgang door afbraak. Emil Cioran was daar een van en noemde het negatieve metafysica, in het naspoor van mystieke voorgangers die het Verlichte Denken niet zagen als een ophoping van ideeën maar eerder een aftakeling van overbodige denkpatronen totdat alleen de Volle Leegte overbleef. Sommigen noemen het Nirvana. Geluk is volgens mij niet iets waar je achter moet streven, maar iets wat je tegenkomt in het leven. Een leuk en erg belangrijk gegeven op het levenspad, maar geen Groots Streefdoel op zich.

tommorello zei:

Fuck Eddie Vedder.

Klik om te vergroten...

Pearl Jam > RATM

OT Kwaliteit > Kwantiteit

2007 heeft meer films die ik goed vind (ook al puur omdat ik er meer gezien heb) maar Taxi Driver > Alles uit 2007 samen.

Bart Religion zei:

OT Kwaliteit > Kwantiteit

2007 heeft meer films die ik goed vind (ook al puur omdat ik er meer gezien heb) maar Taxi Driver > Alles uit 2007 samen.

Klik om te vergroten...

Zo goed is Taxi Driver nu ook weer niet hé.

Toch wel een van de paar films die ik op m'n persoonlijke #1 plaats zet.

Buiten Taxi Driver, ATPM, Network en Rocky schiet er niet veel meer over van dat jaar. Alleen The Omen, Carrie, Josey Wales en Marathon Man, maar dat zijn niet bepaald meesterwerken. Ik ben er trouwens zeker van dat There Will Be Blood binnen x aantal jaar aanzien wordt als een betere film dan Taxi Driver. No Country for Old Men gaat waarschijnlijk Network status krijgen (meesterwerk, maar net niet het niveau van There Will Be Blood).

Neoken zei:

Wil je zeggen dat andermans geluk belangrijker is dan dat van uzelf? Hoe absurd is dat niet?

Trouwens, ik vind uw voorbeeld van Jimmy Stewart niet geheel correct. In mijn ogen zijn diens daden in de film ook gemaakt om zichzelf beter te voelen. De reden waarom hij niet zelf vertrekt om zijn dromen waar te maken is omdat hij zich net slechter zou voelen door al die mensen in de steek te laten. Dus, hij hielp de mensen om zich zelf goed te kunnen voelen.

Maar bon, dat is natuurlijk voor discussie vatbaar. Het is gewoon de visie die ik heb, namelijk dat alle menselijke daden gedreven worden door de natuurlijke impuls van zelfbehoud/propagatie (ik en mijn gezin/genen boven alles), waaronder ik dus ook het egoïsme op vlak van geluk/rijkdom/enz... reken.

Klik om te vergroten...

Bart Religion heeft zowel gelijk als ongelijk. Taxi Driver is in feite beter dan eender welke film uit 2007, en imo ook Network. All The President's Men en Assault On Precinct 13 zou ik ook die eer toekennen, ware het niet voor de '07 masterpieces. Maar Taxi Driver is niet beter dan alle '07 films tesamen. Fo sho niet.

Maar ik ga dus zeker akkoord met de kwaliteit > kwantiteit. Daar is het ook raar dat Bart Religion de zware fout maakt door te stellen dat Pearl Jam beter is dan RATM. Wat een lachwekkende stelling is me dat, zeg Je zegt net dat kwaliteit belangrijker is, Bart! En RATM heeft pakken meer daarvan, dus what's up?

Ricky Roma zei:

Buiten Taxi Driver, ATPM, Network en Rocky schiet er niet veel meer over van dat jaar. Alleen The Omen, Carrie, Josey Wales en Marathon Man, maar dat zijn niet bepaald meesterwerken. Ik ben er trouwens zeker van dat There Will Be Blood binnen x aantal jaar aanzien wordt als een betere film dan Taxi Driver. No Country for Old Men gaat waarschijnlijk Network status krijgen (meesterwerk, maar net niet het niveau van There Will Be Blood).

Klik om te vergroten...

Hmm, ik denk dat je het belang van Taxi Driver wat onderschat, imo. Network is een beetje 'overlooked' door vele filmgeschiedenissen wat ik totaal absurd en onterecht vind, maar Taxi Driver blijft wel een van de meest bestudeerde Amerikaanse films ooit sinds de val van de Hays Code. There Will Be Blood zal zeker en vast in alle boeken terechtkomen, dat is zeker. Maar om Taxi Driver voor te steken qua filmhistorisch belang... Daar ben ik nog niet zo zeker van.

En ik beschouw The Omen zeker en vast als een meesterwerk. Carrie vond ik dikke kut en Josey Wales was wel zalig maar niet meer dan dat. The Omen, however, is een van de meest briljante horror films ooit gemaakt binnen de klassieke regels imo.

tommorello zei:

Hmm, ik denk dat je het belang van Taxi Driver wat onderschat, imo. Network is een beetje 'overlooked' door vele filmgeschiedenissen wat ik totaal absurd en onterecht vind, maar Taxi Driver blijft wel een van de meest bestudeerde Amerikaanse films ooit sinds de val van de Hays Code. There Will Be Blood zal zeker en vast in alle boeken terechtkomen, dat is zeker. Maar om Taxi Driver voor te steken qua filmhistorisch belang... Daar ben ik nog niet zo zeker van.

En ik beschouw The Omen zeker en vast als een meesterwerk. Carrie vond ik dikke kut en Josey Wales was wel zalig maar niet meer dan dat. The Omen, however, is een van de meest briljante horror films ooit gemaakt binnen de klassieke regels imo.

Klik om te vergroten...

Word up
Bovendien is Taxi Driver echt wel een zeer sterke film.

tommorello zei:

Bart Religion heeft zowel gelijk als ongelijk. Taxi Driver is in feite beter dan eender welke film uit 2007, en imo ook Network. All The President's Men en Assault On Precinct 13 zou ik ook die eer toekennen, ware het niet voor de '07 masterpieces. Maar Taxi Driver is niet beter dan alle '07 films tesamen. Fo sho niet.

Maar ik ga dus zeker akkoord met de kwaliteit > kwantiteit. Daar is het ook raar dat Bart Religion de zware fout maakt door te stellen dat Pearl Jam beter is dan RATM. Wat een lachwekkende stelling is me dat, zeg Je zegt net dat kwaliteit belangrijker is, Bart! En RATM heeft pakken meer daarvan, dus what's up?

Klik om te vergroten...

Films optellen gaat natuurlijk niet echt, dus das eerder een bij wijze van spreken.
Verder vind ik uw haat tegen Pearl Jam nogal vreemd? 'k vind die wel nog deftig. Al vind ik ook niet alles even goed, met momenten iets te melodramatisch. Maar hun hardere nummers trek ik wel nog goed.