Archief - Wat te doen bij verwaarlozing van een kind

the_fox zei:

Als de 2 personen die er dichter bijstaan het niet willen melden, zal het wel niet zo erg zijn uiteindelijk.

Klik om te vergroten...

Ow, pijnlijke denkfout. Genoeg misbruik in Vlaanderen waarbij de personen in de naaste omgeving het niet 'willen' zien of er niks van zeggen omdat ze bang zijn dat er ruzie van komt. Ook bij kinderen, ja.

(Voor mij persoonlijk nogal lastig om te lezen omdat ik in exact die situatie zat. En ik heb de neiging om het te minimaliseren, dus als ik dan lees 'zal het wel niet zo erg zijn', dan denk ik meteen van 'zie je wel, je hebt alles overdreven'.)

paradijsappel zei:

De pretentie. In Afrika hebben ze zelfs amper computers en jij gaat hier een beetje hoog van je toren blazen.
puni. aub.

Klik om te vergroten...

We zijn hier niet in Afrika dus uw argument, excuseer "argument" heeft geen betekenis.

Kitsune93 zei:

We zijn hier niet in Afrika dus uw argument, excuseer "argument" heeft geen betekenis.

Klik om te vergroten...

De principes achter goed zorgen voor uw kinderen veranderen niet omdat je het beter hebt.

Dat faciliteert het gewoon en maakt het makkelijker haalbaar om er goed voor te zorgen.

Een dag langer rondlopen als kleine met een vlekje op den outfit zal u echt geen slechte ouder maken. Dat heeft voor mij ook niets te maken met een slechte ouder zijn.

Dat is uiteindelijk gewoon uiterlijk vertoon.

glashelder zei:

Ow, pijnlijke denkfout. Genoeg misbruik in Vlaanderen waarbij de personen in de naaste omgeving het niet 'willen' zien of er niks van zeggen omdat ze bang zijn dat er ruzie van komt. Ook bij kinderen, ja.

Klik om te vergroten...

Lees de 2 zinnen ervoor, die zijn heel belangrijk in deze context. Ik kan ook maar enkel afgaan op de dingen die je hier neerpent. Maar hoe het nu overkomt, is het dat jij overreageert.
Wij kennen de situatie niet 100% en zoals ik het hier lees, dan kent de OP ze ook niet volledig.
Van al de dingen die de OP aanhaalt zie ik eerlijk gezegd nergens verwaarlozing. Moet ik ze echt allemaal gaan oplijsten zodat het duidelijk overkomt wat ik met mijn voorgaande post bedoel?

Allez dan:
Als het kind aangeeft dat het dorst heeft krijgt het regelmatig glas water dat er nog staat van de dag ervoor (met water en al dus)
==> En? Wat is hier mis mee? Het kind krijgt toch drinken?

Kind wordt in de stoel aan tafel gezet met eten, moeder gaat op het terras roken.
==> Ziet er mij niet zo'n slechte oplossing uit als je als een alleenstaande met een kleuter zit. Die kunnen zelfstandig eten, en als ze door het raam alles kan horen/zien... Alleszins beter dan binnen roken, zoals sneax al aanhaalde.

Kind zei toen dit tegen de oma: "Oma zitten" om echt aan te tonen dat ze niet alleen wou zitten.
==> Euh? Zelfs met de ouders erbij wordt door kinderen vaak aan grootouders/andere mensen gevraagd om erbij te zitten. Mijn neefke wilt soms om de 5min dat er iemand anders naast zit...

Kind wordt regelmatig in vuile kleren gestoken.
Heb zelf al meegemaakt dat de reserve kleren gewoon de vuile kleren van de vorige keer zijn.
==>

nixie zei:

kleren die niet meer proper te krijgen zijn omdat het zo lang duurt voor ze gewassen worden.

Klik om te vergroten...

Hier gaat gij er van uit dat ze niet meer proper te krijgen zijn omdat het zo lang duurt. Daarom in mijn vorige post ook de vraag of je zelf al kinderen hebt. Zoals al aangehaald, kleren met vlekken op kunnnen perfect proper gewassen zijn. En sommige vlekken krijg je er niet uit of je ze nu direct wast of na een tijd. Om nog maar te zwijgen over het vuil worden op locatie en niet direct kunnen vervangen/wassen. Indien dit een alleenstaande moeder is (wat je doet uitschijnen dat het zo is), dan is dit ook financiëel niet zo makkelijk en dan gaat het argument van hiervoor dubbel op (kleren met vlekken zijn daarom niet vuil + op die leeftijd groeien ze er zo snel uit dat ge mogelijks vervangkledij koopt voor 2x te dragen).

Kind heeft geen vast slaappatroon. Gaat steeds na 21-22u slapen.
Nooit wordt er bijvoorbeeld een verhaal voorgelezen
==>

nixie zei:

De bedtijd is is echt al lang miserable. Het kind heeft heel lang in haar slaap ween momenten gehad

Klik om te vergroten...

Zie ook post didymus, sommige kleuters slapen nu eenmaal slecht. En zeker als ze niet doorslapen. Als ze dan overdag te moe zijn en veel dutjes doen, dan krijg je ze ook niet vroeg in hun bed hoor...
Zelfde ivm verhaaltje voorlezen, sommige kinderen hebben dit doodgraag en anderen beginnen dan te wenen en worden lastig. Zijn allemaal momentopnames en elk kind is anders.

Ik ga ook niet zeggen dat er geen probleem is, maar enkel afgaand op wat hier neergeschreven is lijkt mij dit geen verwaarlozing. Kan goed zijn dat er nog andere zaken zijn die hier niet vermeld zijn maar daar kan ik niet op afgaan. Daarom mijn waarschuwing, puur en enkel afgaand op de situatie die hier beschreven is.

Het is hier precies wat uit de hand aan het lopen.
Jullie weten uiteraard enkel wat ik heb verteld en kunnen de situatie niet zien.
Zoals sommige hier ben ik eerder iemand die alles relativeert.

Dat van die kleren, in het begin was ik diegene die tegen de andere zei van dat dat toch allemaal geen kwaad kan.
Ondertussen is het zo erg dat ik er mij ook zorgen over begin te maken.
Regelmatig komen wij kleren tegen die we moeten wegsmijten omdat er schimmel aanhangt
We spreken dus zeker niet over kleren die gewoon een plek hebben. Maar over kleren waar de spaghettisaus van vorige week nog aanhangt.

Een 2 jarige aan tafel alleen achter laten aan tafel terwijl je zelf wat gaat roken...
Dat van de oma was gewoon om aan te tonen dat het kind dat zelf niet leuk vind.
Hoe komt dat over bij die kleine als u eigen moeder u negeert? Je moet niet puur naar het praktische kijken maar ook het psychologische in acht nemen.
We hebben dit ook gemerkt vorig jaar, toen lag het kind alleen in een kamer zonder ramen en moesten ze elke nacht in slaap laten huilen.
Nooit werd er een verhaal verteld of iets dergelijk. Kind werd in haar bed gelegd en voor de moeder was de kous daarmee af.
Dit kwam niet voort uit uren proberen het kind in slaap te krijgen en geen andere oplossing te hebben. Nee, dit was het makkelijkste voor de moeder.

Als ze bij ons op bezoek was en bleef slapen merkte we dit bij slaaptijd. Als er iemand van ons bij haar in de kamer bleef was het geen probleem. En het was wenen van angst om alleen gelaten te worden.


Het is ook niet enkel de situatie van het kind.
Maar het geheel met de moeder erbij.
Zwanger geraakt voor de aandacht die ze dacht te krijgen.
Alleenstaand, ondertussen kent de kleine 2 stiefpapa's...
Leven van een uitkering, niet kunnen omgaan met geld.
Kind gebruiken om geld bij familieleden af te troggelen.
Agressief gedrag naar andere (nog niet naar het kind dat we weten)


Zijn dingen die ik nog niet verteld had. ik was dan ook eerder op zoek naar info wat ik het beste kon doen.
Ik ging er van uit dat men kon vertrouwen dat mijn bezorgdheid terecht was.

Ik blijf het een moeilijk verhaal vinden. Nuja, als ge u zorgen maakt doe dan een melding bij de instanties die hier al eerder vermeld zijn. Zij kunnen u vast dan ook verder helpen wat ge nog kunt doen en waar ge verder moet op letten.

Van de dingen die je hier zegt lijken ze mij afzonderlijk niet zo een groot probleem. Misschien wel als ge ze tezamen met de context ziet.

Over een aantal dingen die ge zegt denk ik wel, wat kan een alleenstaande moeder anders doen?

Over die zindelijkheid training: niet elk kind is daar even vroeg klaar voor. Nu forceert iedereen zijn kind om zindelijk te zijn op 2,5jaar omdat ze dan naar school moeten en er geen andere keuze is. Maar sommige kinderen zijn pas later klaar voor zindelijkheid


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

sneax zei:

Wat jij hier post is gewoon standaard voor marginale gezinnen die vooral samen troepen in sociale wijken (heb er genoeg gedaan als deur aan deur verkoper vroeger). Als je dit al verwaarlozing noemt dan heb je zelf nog niet veel gezien (of afgeschermd geweest ...).

Klik om te vergroten...

Dat het de standaard is voor mensen die geen kinderen zouden moeten hebben zegt wel genoeg zeker?

De idiote excuses die hier gemaakt worden. Ah ja moeder gaat buiten roken, dat is toch de goede oplossing ipv te roken in de buurt van het kind. Wat? Nee, moeder die van een uitkering leeft met een kind stopt met roken en spendeert haar geld beter en dan zet ze haar verslaving niet meer boven haar kind.

Dat glas water ook, is dat erg? Waarschijnlijk niet, zegt het genoeg dat je zelfs die moeite niet wil doen? Jep. Leeft van een uitkering, heeft dus niks anders te doen dan dat kind te onderhouden en solliciteren, weinig reden om niet te zorgen dat alles in orde is.

nite zei:

Over die zindelijkheid training: niet elk kind is daar even vroeg klaar voor. Nu forceert iedereen zijn kind om zindelijk te zijn op 2,5jaar omdat ze dan naar school moeten en er geen andere keuze is. Maar sommige kinderen zijn pas later klaar voor zindelijkheid

Klik om te vergroten...

Ja bij elk kind is dat anders.
een maand geleden ging dat al super goed. Ze waren er net mee begonnen.
En dan foto's op facebook etc... Maar een week later zal ze geen zin meer hebben gehad om daar mee bezig te zijn zeker...

Dit is imo een geval van slechte opvoeding en (nog) niet zozeer verwaarlozing, zo bestaan er echt wel 1000-en gezinnen. Misschien dat de moeder begeleiding kan krijgen als ze dit wil aanvaarden, maar ik denk niet dat er echt argumenten zijn waardoor zoiets verplicht kan worden en al zeker niet dat het kind weg gehaald zou worden. Er met gaan praten gaat volgens ook helemaal niks uithalen, ze beseft het nut van goede opvoeding duidelijk niet, en gaat zich aangevallen voelen want jij bent een buitenstaander en moet je niet moeien met hoe zij haar leven leidt (zo gaat ze u waarschijnlijk zien).

nixie zei:

Nooit werd er een verhaal verteld of iets dergelijk. Kind werd in haar bed gelegd en voor de moeder was de kous daarmee af.
Dit kwam niet voort uit uren proberen het kind in slaap te krijgen en geen andere oplossing te hebben. Nee, dit was het makkelijkste voor de moeder.

Als ze bij ons op bezoek was en bleef slapen merkte we dit bij slaaptijd. Als er iemand van ons bij haar in de kamer bleef was het geen probleem. En het was wenen van angst om alleen gelaten te worden.

Klik om te vergroten...

Dat is opvoedkundig wel quasi perfect. Een verhaaltje wel of niet maakt niet veel uit denk ik (maar het is wss wel goed voor de taalontwikkeling en interesse in boeken later).

Ge steekt de kleine in zijn bed en zolang hij in het bef blijft alle gekrijs negeren. Dat is een schreeuw om aandacht en luisteren (in de kamer gaan zitten) is toegeven. Dan krijgt ge later ne kleine die denkt dat hij met geween en cinema en met zijn armen te slaan zijn goesting krijgt. Of anders gezegd, jij laat je zelfs nu al manipuleren.

Ge moet niet uren proberen een kleine in bed te lokken. Ge zet die in zijn bed en elke keer die er uit komt zet ge er hem terug in. Verder compleet alles negeren, niets zeggen, enkel duidelijk maken wat JIJ verlangd, geen affectie meer, niets. Het is slaaptijd.

En heel de situatie: uiteraard is dat niet ideaal maar als ge hier al wilt ingrijpen dan gaat ge veel werk hebben om in te grijpen in de tienduizenden soortgeljike situaties.

sneax zei:

Ge steekt de kleine in zijn bed en zolang hij in het bef blijft alle gekrijs negeren. Dat is een schreeuw om aandacht en luisteren (in de kamer gaan zitten) is toegeven. Dan krijgt ge later ne kleine die denkt dat hij met geween en cinema en met zijn armen te slaan zijn goesting krijgt. Of anders gezegd, jij laat je zelfs nu al manipuleren.

Ge moet niet uren proberen een kleine in bed te lokken. Ge zet die in zijn bed en elke keer die er uit komt zet ge er hem terug in. Verder compleet alles negeren, niets zeggen, enkel duidelijk maken wat JIJ verlangd, geen affectie meer, niets. Het is slaaptijd.

Klik om te vergroten...

Heb jij eigenlijk kinderen? Want er zijn 1001 redenen waarvoor een kind kan wenen en de juiste oplossing is toch echt niet altijd "laten weten".

"Als er iemand van ons bij haar in de kamer bleef was het geen probleem. En het was wenen van angst om alleen gelaten te worden."

Het staat er in ... blijf je in de kamer -> geen geween. Ga je weg: wel geween. Dus het zal niet zijn wegens pipi/kaka, honger/dorst, pijn.

Verlaringsangst los je anders ook niet noodzakelijk op met alleen laten hoor.

Arachnophobie ga je waarschijnlijk ook niet oplossen door iemand in een kamer te zetten met een paar vogelspinnen

sneax zei:

"Als er iemand van ons bij haar in de kamer bleef was het geen probleem. En het was wenen van angst om alleen gelaten te worden."

Het staat er in ... blijf je in de kamer -> geen geween. Ga je weg: wel geween. Dus het zal niet zijn wegens pipi/kaka, honger/dorst, pijn.

Klik om te vergroten...

Haha, gij hebt duidelijk geen kinderen.

Zoals reeds gezegd: meldt het. Het belangrijkste criterium is dat jij je zorgen maakt. Het maakt niet uit of je overreageert of niet (of als iemand anders dat vindt of niet). Als achteraf blijkt dat je overreageerde dan is dat dan maar zo, als blijkt dat je niet overgereageerd hebt dan kan je blij zijn dat je stappen ondernomen hebt.

In de eerste plaats zou ik het met de moeder bespreken, maar als je dit al gedaan hebt dan kan je daar niet veel mee doen. Wel zou ik zeggen dat je je zorgen maakt. Ik weet niet hoe je het nu over gebracht hebt, maar zeggen dat je je zorgen maakt is iets anders dan voorstellen of zeggen hoe ze het anders moet aanpakken met haar kind. Als je vertrekt vanuit die bezorgdheid dan kan je veel oplossinggerichter tewerk gaan. Misschien is het die moeder allemaal teveel (situationeel, enz). Het lijkt alsof ze heel veel problemen heeft op verschillende vlakken en mss ziet ze het bos door de bomen niet meer. Als er dan iemand naast haar gaat staan die bezorgd is om haar en haar kind dan kan dat voor haar minder overkomen als bemoeienis en kritiek. Mss kan ze dan ondersteund worden vanuit haar omgeving in plaats van onmiddellijk bevoegde instanties te betrekken op de situatie.
Dit gezegd zijnde: als dat niet helpt en de situatie blijft en jouw zorgen blijven: melden. Waar? 1712 bellen of eens contact opnemen met het OCJ (ondersteuningscentrum jeugdzorg), maar ik vermoed dat die laatste mss gewoon zal doorverwijzen naar 1712.

Musk zei:

Haha, gij hebt duidelijk geen kinderen.

Klik om te vergroten...

So?

Wel of niet kinderen hebben heeft niets te maken met te weten hoe je ze moet opvoeden, kijk maar gewoon naar de openingspost van deze thread ... Ik zeg niet dat ik alles weet, maar wel hoe kinderen in bed te krijgen en te houden.

Maar ik snap het al, wat ik ook zeg, er zal altijd gezocht worden naar de uitzondering waar ik het niet over gehad heb, om dan daar over verder te neuten

sneax zei:

So?

Wel of niet kinderen hebben heeft niets te maken met te weten hoe je ze moet opvoeden, kijk maar gewoon naar de openingspost van deze thread ... Ik zeg niet dat ik alles weet, maar wel hoe kinderen in bed te krijgen en te houden.

Maar ik snap het al, wat ik ook zeg, er zal altijd gezocht worden naar de uitzondering waar ik het niet over gehad heb, om dan daar over verder te neuten

Klik om te vergroten...

Nee, tgaat erover dat ik een jaar geleden m'n eerste kind heb gekregen en dat dat een reality check was. Een jaar geleden zou ik exact zoals jij gepost hebben (iets minder hard maar toch)

Helaas bolt dat zo niet steeds in de praktijk. Een pasgeborene weent imo niet zomaar. Dat gewoon laten krijsen en deur dicht is dikke bs vind ik. Zo hard hoef je niet te zijn. Kan je vaak ook niet, 't is begot je eigen kind

sneax zei:

So?

Wel of niet kinderen hebben heeft niets te maken met te weten hoe je ze moet opvoeden, kijk maar gewoon naar de openingspost van deze thread ... Ik zeg niet dat ik alles weet, maar wel hoe kinderen in bed te krijgen en te houden.

Maar ik snap het al, wat ik ook zeg, er zal altijd gezocht worden naar de uitzondering waar ik het niet over gehad heb, om dan daar over verder te neuten

Klik om te vergroten...

ze beginnen dat pas later door te hebben. Niet direct van bij de geboorte.

Er is dus eerst een periode dat je wel moet gaan kijken waarom je kind aan het janken is, en dan een beetje op gevoel (was ong na een half jaar dacht ik) door hebben wanneer ze je proberen te chanteren

De kleine waar het hier over gaat is 2j oud... Die is al voorbij dat stadium hoor, dus eigenlijk klopt het wel wat sneax zegt.

the_fox zei:

De kleine waar het hier over gaat is 2j oud... Die is al voorbij dat stadium hoor, dus eigenlijk klopt het wel wat sneax zegt.

Klik om te vergroten...

Voorbeeld dat ik aanhaalde was in het verleden.
Meer dan een jaar geleden, ik vermoed toen ze 6-9 maand was.

De allerbelangrijkste tip bij verlatingsangst: neem zijn verlatingsangst serieus en maak het niet belachelijk of bagatelliseer het niet.