Archief - vriendin komt inwonen

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

plastic zakske

Legacy Member
Wow, wat een reacties hier zeg. Dus omdat ik mijn vriendin niet mee laat helpen om MIJN huis af te betalen en de vaste lasten blijf betalen (die alleen net zo hoog zijn), ben ik een sloef en ga ik plat op de buik?:crazy:
Wordt een beetje weemoedig van de zakelijke manier waarop de meesten hier tegen een relatie aankijken. Als je er zo aan begint, heeft het geen lang leven beschoren.
Ben blij toch nog enkele deftige reacties te lezen zoals stimpy en glas.

JPV

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
huurgelden dien je niet in te vullen op uw belatingsaangifte. Dit omdat de overheid kiest voor een forfaitaire belasting dmv de onroerende voorheffing (gebaseerd op het KI). Daarom ook dat als je met 4 mensen op 1zelfde adres gaat wonen om de kosten te delen (ALLE kosten, en ja dus ook de huur) dat in geen enkele manier dit geklassifieerd wordt als onwettelijk of sociale fraude.

huurgelden moet je niet aangeven, K.I. wél. Als je dus verhuurt aan je vriendin, zelfs al is het dezelfde woning, moet je dit aangeven onder code 1106 en zal je daarop belast worden. Als er géén huur is en het betreft een woning waarop nog een lening rust, moet je het K.I. niet vermelden. Er hangt dus wel degelijk een fiscaal gevolg aan (als je het allemaal correct wil doen).

Over al dan niet eigenaar zijn na betalen van huur/lening ken ik te weinig, ik vermoed dat Botchla het wel bij het rechte eind heeft :)

Stimpy

Legacy Member
kinxton zei:
Een andere mogelijkheid is dat zij alles van nutsvoorzieningen en eten betaald zodat het zowat op 50/50 komt qua verdeling.

Dat zou ik pas profiteren noemen. Jij betaalt gewoon je eigendom af en je andere lasten schuif je af op je vriendin die op het einde van de rit niets van haar "investering" terug ziet (eten, energie..) Daar is echt NIKS 50/50 aan :s

Je gaat toch enkel samen een lening afbetalen als je die samen aangaat?
Als je nu een heel erg dure auto koopt en je vriendin rijdt er af en toe mee, moet ze dan ook betalen want het is toch wel heel erg moeilijk om als alleenstaande die auto te kopen.

Als het echt zo moeilijk is dat je bijna moet rekenen op een partner om je financieel te steunen (zonder dat zij er iets voor in ruil krijgt, ik noem het feit dat je haar onderdak geeft niet gezien je een relatie hebt en je zelf hopelijk er ook plezier aan hebt dat ze intrekt) had je misschien zelf iets kleins moeten huren ipv iets kopen en klagen dat het zo zwaar is en dus wel logisch dat als er een partner bijkomt die maar een deel huur moet betalen.

:confused:

Bubba

Legacy Member
JPV zei:
huurgelden moet je niet aangeven, K.I. wél. Als je dus verhuurt aan je vriendin, zelfs al is het dezelfde woning, moet je dit aangeven onder code 1106 en zal je daarop belast worden. Als er géén huur is en het betreft een woning waarop nog een lening rust, moet je het K.I. niet vermelden. Er hangt dus wel degelijk een fiscaal gevolg aan (als je het allemaal correct wil doen).

Over al dan niet eigenaar zijn na betalen van huur/lening ken ik te weinig, ik vermoed dat Botchla het wel bij het rechte eind heeft :)

Maar wat valt onder "huren"? Moet je, om als huurder te worden bekeken, ook geen soort van contract hebben met de eigenaar? Als hij gewoon afspreekt met zijn vriendin dat zij elke maand 200€ stort, kan zij toch nooit bewijzen dat dat "huur" was en dat zij dus recht heeft op iets?

brandon_

Legacy Member
Stimpy zei:
Als het echt zo moeilijk is dat je bijna moet rekenen op een partner om je financieel te steunen (zonder dat zij er iets voor in ruil krijgt, ik noem het feit dat je haar onderdak geeft niet gezien je een relatie hebt en je zelf hopelijk er ook plezier aan hebt dat ze intrekt) had je misschien zelf iets kleins moeten huren ipv iets kopen en klagen dat het zo zwaar is en dus wel logisch dat als er een partner bijkomt die maar een deel huur moet betalen.

Puur hypothetisch: Je hebt een woning gekocht en hiervoor een lening aangegaan. Je besluit deze woning te verhuren aan iemand anders. Zelf besluit je iets (minder groot) te huren voor jezelf. Je leert iemand kennen en deze persoon wil bij je komen wonen. Vind je het in deze situatie dan wel logisch dat de vriendin de helft van de huur meebetaald?

JPV

Legacy Member
BuBbA zei:
Maar wat valt onder "huren"? Moet je, om als huurder te worden bekeken, ook geen soort van contract hebben met de eigenaar? Als hij gewoon afspreekt met zijn vriendin dat zij elke maand 200€ stort, kan zij toch nooit bewijzen dat dat "huur" was en dat zij dus recht heeft op iets?

ik zeg dan ook "als je het allemaal correct wil doen". Het betalen van huur heeft ook tot gevolg dat, zelfs al is er geen geschreven huurovereenkomst, er toch een (mondelinge) huurovereenkomst kan afgedwongen worden bij eventueel foutlopen van de relatie. Als er dan nog kinderen zijn in die woning én om een of andere reden de man een zware relationele fout beging, kan het zijn dat hij door de rechter uit zijn eigendom gezet wordt (natuurlijk moet het dan al écht fout lopen en is dit dan nog niet zeker). Ook kan je deels vergoeding moeten betalen voor de investeringen die de andere partner heeft gedaan in het huis (traditioneel geval die we veel tegenkomen op juridischforum: man betaalt "huur" via het inrichten van een woning en vele verbouwingswerken, heeft achteraf recht op een vergoeding voor die werken)

Ik wil hier zeker niet in de ene of de andere richting pleiten (zo'n situatie is moeilijk én hangt sterk af van de verstandhouding tussen de partners en hun financiële situatie), maar dat je er over nadenkt voor je iets beslist ivm het samenwonen is volledig logisch en doet niks af aan romantiek. De mogelijke gevolgen zijn té groot.

IkKe

Legacy Member
botchla zei:
Ter verduidelijking, ik vind wel dat er een klein bedrag moet voorzien worden. Verbruikskosten 50/50 en een bijdrage aan kleine herstelwerken en onderhoud (bvb geberit stuk na een jaar loodgieter, onderhoud ketel, ...).

Zo ver gaan als huur laten betalen zou ik niet doen, maar ge gebruikt wel alles met twee en het is toch best om mettertijd iets samen te gaan bezitten.

DIT, maar ik denk dat iedereen daar ook vanuit ging, met 300€ betaal je geen aandeel van de afbetaling, maar de basics zoals water elektriciteit gas eten en wat gezamelijke spullen en onderhoud.

Mensen die hier zo ANTI bijdrage zijn zou ik wel graag hun gezinssituatie kennen, als je huurt gooi je zodanig veel geld weg dat alles onder een acceptabel huurbedrag een goede deal is.
Mocht de relatie serieus worden kan met het spaargeld (want met 300€ te betalen houd je IMHO nog waanzinnig veel over) haar deel worden ingekocht (wel goed laten beschrijven).

Trouwens als ik TS was zou ik dit gewoon persoonlijk bespreken met de vriendin, weet je ineens van wat hout ze gesneden is en je vind echt wel een compromis.
Een goede relatie begint bij goede communicatie en degelijke afspraken.


PS: persoonlijke situatie is dat ik huur met vriendin en we net iets gaan aankopen, zodoende heb ik wel enig idee van wat aleen wonen kost (in tegenstelling tot een groot aantal hier blijkbaar).
Voor 300€/maand op hotel jongens toch..

Stimpy

Legacy Member
brandon_ zei:
Puur hypothetisch: Je hebt een woning gekocht en hiervoor een lening aangegaan. Je besluit deze woning te verhuren aan iemand anders. Zelf besluit je iets (minder groot) te huren voor jezelf. Je leert iemand kennen en deze persoon wil bij je komen wonen. Vind je het in deze situatie dan wel logisch dat de vriendin de helft van de huur meebetaald?

Dat vind ik wel een heel vreemde situatie. Naar mijn eerste aanvoelen zou ik denken dat je de huur betaalt met je eigen huuropbrengsten. In de veronderstelling dat er dan winst is vind ik niet direct dat je partner moet bijspringen in de huur (wederom dit was weer je eigen keuze om kosten/winst te maken).
Als je nu beslist dat je toch groter wilt huren omdat je vriendin er bij komt (en dus meer kosten maakt) zou je het 50/50 kunnen doen omdat je dan samen het huurengagement aangaat, en niet omdat je vriendin er eigenlijk maar ingedropt wordt omdat jij in het verleden voor jezelf beslist hebt die situatie aan te gaan.

Maar goed, er is een verschil tussen bij iemand intrekken (en dus in iemand anders zijn situatie rollen) en bewust met u beiden een plan opstellen en iets nieuw starten.
Dus nadat je vriendin een jaar bij je inwoont zou je wel kunnen zeggen van, 't ziet er naar uit dat we toch wel samenblijven, hoe ziet gij de toekomst, samen iets bouwen/kopen/blijven huren en hoe gaan we dat financieel fair doen.

Maar ik zou dat niet onmiddellijk vragen.

Stimpy

Legacy Member
IkKe zei:
Mensen die hier zo ANTI bijdrage zijn zou ik wel graag hun gezinssituatie kennen, als je huurt gooi je zodanig veel geld weg dat alles onder een acceptabel huurbedrag een goede deal is.

Het gaat hem niet alleen om het bedrag, maar het principe. En dat moet je gewoon bespreken. Als jij nu echt op je limiet huurt om toch maar in die villa te kunnen zitten is dat je eigen keuze.
Ik vind dat je pas na een tijd samen te wonen en als het echt serieus is kan spreken over samen een financieel engagement aangaan. En dan kan je beslissen om samen iets te huren ja. Maar het eerste jaar lijkt me best een testperiode waarop ieder voor zijn eigen financieen instaat, zijnde sparen of huren/lening afbetalen.
Verbruikskosten delen door de verbruikers.
Meestal begin je na die tijd toch wel te praten over de definitievere toekomstplannen ipv "jama 't leven is duur en gij moogt ier al wonen dus betaal maar 300 euro want ik ben toen een lening aangegaan en ik wil nu een deel van uw geld".

Bij die definitievere plannen smijt ge toch alles samen en ge merkt het goed genoeg als iemand bij u is om een spaarpot op te bouwen. Ik denk dat dat vrij zeldzaam is. 't Is niet dat ge een 90jarige miljonair zijt hé ;)

Reverz

Legacy Member
botchla zei:
Ter verduidelijking, ik vind wel dat er een klein bedrag moet voorzien worden. Verbruikskosten 50/50 en een bijdrage aan kleine herstelwerken en onderhoud (bvb geberit stuk na een jaar loodgieter, onderhoud ketel, ...).

Zo ver gaan als huur laten betalen zou ik niet doen, maar ge gebruikt wel alles met twee en het is toch best om mettertijd iets samen te gaan bezitten.
Allé, eindelijk toch iemand met een beetje gezond verstand. Allemaal die mensen die denken dat de enige kosten die je hebt lening+vaste kosten+eten is hebben dringend een reality check nodig. Je zou er van verschieten hoeveel er op jaarbasis naar allerhande kleine prutsen als herstellingen gaat.

Het is een lastige zaak maar ik vind eten, water, elektriciteit 50/50 delen + een klein bedrag zeker niet abnormaal. Ik spreek dan echter niet over de helft van u lening ofzo want dat is dan weer wel gewoon belachlijk.

nixie

Legacy Member
Stimpy zei:
Het gaat hem niet alleen om het bedrag, maar het principe. En dat moet je gewoon bespreken. Als jij nu echt op je limiet huurt om toch maar in die villa te kunnen zitten is dat je eigen keuze.
Ik vind dat je pas na een tijd samen te wonen en als het echt serieus is kan spreken over samen een financieel engagement aangaan. En dan kan je beslissen om samen iets te huren ja. Maar het eerste jaar lijkt me best een testperiode waarop ieder voor zijn eigen financieen instaat, zijnde sparen of huren/lening afbetalen.
Verbruikskosten delen door de verbruikers.
Meestal begin je na die tijd toch wel te praten over de definitievere toekomstplannen ipv "jama 't leven is duur en gij moogt ier al wonen dus betaal maar 300 euro want ik ben toen een lening aangegaan en ik wil nu een deel van uw geld".

Bij die definitievere plannen smijt ge toch alles samen en ge merkt het goed genoeg als iemand bij u is om een spaarpot op te bouwen. Ik denk dat dat vrij zeldzaam is. 't Is niet dat ge een 90jarige miljonair zijt hé ;)

Meestal als ge samen gaat wonen (de ene trekt in bij de andere) hebt ge toch al lang over al die dingen gesproken?
Want je maakt a lde stap om samen te wonen. Lijkt me dan ook logisch dat je al over het betalen van de huur en de kosten etc... hebt gesproken.
Of je je partner laat meebetalen is persoonlijk, maar in mijn ogen vrij logisch. Want hoe je het draait of keert, de ene woont op de (huur)kosten van de andere if not. Je kan nog altijd wachten tot het huurcontract afgelopen is en samen iets gaan zoeken.

Stimpy

Legacy Member
Niet echt hoor

indertijd met mijn toenmalige vriendin: zij had een huis, ik woonde bij mijn ouders

af en toe bleef ik dan slapen, andere dagen ging ik naar huis

na een maand sliep ik daar 5 dagen op 7
en nog wat later was ik er eigenlijk ingetrokken

gewoon omdat zij dat huis al had.
Het evolueert gewoon van op bezoek gaan naar "waarom ga ik eigenlijk terug naar huis als ik hier morgen na 't werk terug sta"

Als je wat ouder bent kom je zo situaties veel sneller tegen dan dat je bij de schoonouders tv gaat kijken en gewoon daar wat op de zetel zit en erna terug naar huis.

Er was helemaal geen drempel om niet bij haar in te trekken buiten dat het mss wat snel ging, maar goed, als alle voorzieningen er zijn ga je om 10-11u savonds niet elke keer zeggen allé ik ben eens naar huis, tot morgen.

En er was ook nooit een punt van "is onze relatie serieus genoeg om samen iets te kopen/huren". Voor die vraag word je niet gesteld in dit geval. Er was geen "we moeten wel zeker zijn of dit gaat ons veel geld kosten" druk.

makila

Legacy Member
Sylph* zei:
gemengde reacties hier :) en ik kan me in alles wel vinden

degenen die zeggen van "wow wat zijt gij voor enen, huur aan u lief vragen?" wil ik toch even vragen;

stel het gaat drie jaar goed, ik vraag geen huur, enkel geld voor energie, water, etc ... na drie jaar is de relatie gedaan, de dag van vandaag niet onrealistisch... gedurende 3 jaar is heel mijn uitzet, materialen en elektronica dubbel zo snel afgesleten... ze zijn wel niet kapot? maarja, wel versleten... wie betaalt dat dan?

Dus je wil haar huur laten betalen EN ook de helft van alle kosten? Ik zou gewoon alle kosten delen door twee. En wil ze iets voor haarzelf, dan kan je haar dit zelf laten betalen hé?

En dat alles sneller versleten is? Wie betaalt dit dan? .. tsja .. Als je elke dag een hxxr laat afkomen dan slijt je materiaal ook dubbel zo snel. Zeg je dan tegen die hxxr: Wie gaat dat betalen? Krijg ik nu gratis sxxx? Hahaha, eigenlijk géén slecht idee! Goed gezien kerel! :D

Racing_Genk zei:
En ga toch weg met je 'dubbel zo snel afgesleten', alsof die vriendin de boel komt afbreken bij jou. Als je niks overhebt voor je vriendin dan beeindig je de relatie misschien beter nu al.
Dit. Je wil wel de voordelen hebben (in de slaapkamer?), maar niet de nadelen. Volgens mij heb je twijfels bij de relatie. Als het echt goed zou gaan, dan zou je die vragen niet eens stellen ivm het meubilair.

PanzerSizer zei:
Dat sommige mensen hier geen 'vergoeding' durven vragen van hun vriendin, tjeezus..
Laat dat woordje durven eens weg. De discussie gaat over het al dan niet vragen van huur. Niet over of we het wel of niet durven te doen.

bLz

Legacy Member
Stimpy zei:
Niet echt hoor

indertijd met mijn toenmalige vriendin: zij had een huis, ik woonde bij mijn ouders

af en toe bleef ik dan slapen, andere dagen ging ik naar huis

na een maand sliep ik daar 5 dagen op 7
en nog wat later was ik er eigenlijk ingetrokken

gewoon omdat zij dat huis al had.
Het evolueert gewoon van op bezoek gaan naar "waarom ga ik eigenlijk terug naar huis als ik hier morgen na 't werk terug sta"

Als je wat ouder bent kom je zo situaties veel sneller tegen dan dat je bij de schoonouders tv gaat kijken en gewoon daar wat op de zetel zit en erna terug naar huis.

Er was helemaal geen drempel om niet bij haar in te trekken buiten dat het mss wat snel ging, maar goed, als alle voorzieningen er zijn ga je om 10-11u savonds niet elke keer zeggen allé ik ben eens naar huis, tot morgen.

En er was ook nooit een punt van "is onze relatie serieus genoeg om samen iets te kopen/huren". Voor die vraag word je niet gesteld in dit geval. Er was geen "we moeten wel zeker zijn of dit gaat ons veel geld kosten" druk.

Ok, dus net zoals Glashelder zit/zat u in dezelfde situatie als de OP zijn vriendin. Dit is dan ook volledig het tegenovergestelde van zelf eigendom hebben en het dan ook volledig zelf financieren. De druk en lasten die hierbij komen kijken zijn niet mals en worden vaak overkeken.

Zelfs in de situatie die brandon_ voorstelt deelt u nog altijd niet de huur. Wat doet het er nu toe waar een partners inkomsten vandaan komen? Of dit nu een wedde is, of een opbrengst uit vastgoed, doet toch volledig niets terzake. Als je met 2 samen huurt deel je toch gewoon regelrecht de kosten. :-/

Stimpy

Legacy Member
bLz zei:
Ok, dus net zoals Glashelder zit/zat u in dezelfde situatie als de OP zijn vriendin. Dit is dan ook volledig het tegenovergestelde van zelf eigendom hebben en het dan ook volledig zelf financieren. De druk en lasten die hierbij komen kijken zijn niet mals en worden vaak overkeken.

Zelfs in de situatie die brandon_ voorstelt deelt u nog altijd niet de huur. Wat doet het er nu toe waar een partners inkomsten vandaan komen? Of dit nu een wedde is, of een opbrengst uit vastgoed, doet toch volledig niets terzake. Als je met 2 samen huurt deel je toch gewoon regelrecht de kosten. :-/

Laat ik nu net beide situaties kennen want ik ben sinds een klein half jaar eigenaar van mijn eigen woning die ik volledig zelf financier. Bij mij betaalt er niemand anders dan ikzelf mijn lening af.

Het doet wel degelijk ter zake als brandon er voor kiest om zijn eigen huis te verhuren en zelf iets te gaan huren (ik vind het maar een gekke situatie trouwens).
Het gaat er mij om dat je samen een engagement aangaat. Na een tijd zal het financiële gesprek wel ter sprake komen als duidelijk is dat jullie echt samen verder gaan. En dan wordt er gezegd: we huren nog 2 jaar en we gaan zelf een huis zoeken oid. Dan heb je ook een doel ipv doelloos de lening van je partner te sponsoren.

Het zal wel aan de communicatie liggen ook, maar een lening afbetalen van iets dat niet van jou is vind ik toch maar bizar.

foenN

Legacy Member
Sylph* zei:
moest het mislopen en ze heeft al die tijd zo goed als gratis gewoond, dan zou ik me dik int zak gezet voelen achteraf denk ik :s

Ga je dan ook al de diners, kadootjes etc.. terugvragen?

*EDIT
Verbruikskosten mee laten betalen is voor de hand liggend, maar wanneer je dan nog krap bij de kas bent, zou het me niet verwonderen dat je haar vraagt om een stuk van de lening mee kan betalen.

Maar, de bijdrage die zij doet: moet integraal terugbetaald worden wanneer de relatie stukgaat of wordt dan uiteindelijk een aandeel van het eigendom.

yvan_be

Legacy Member
foenN zei:
[...]
Verbruikskosten mee laten betalen is voor de hand liggend, maar wanneer je dan nog krap bij de kas bent, zou het me niet verwonderen dat je haar vraagt om een stuk van de lening mee kan betalen.

Maar, de bijdrage die zij doet: moet integraal terugbetaald worden wanneer de relatie stukgaat of wordt dan uiteindelijk een aandeel van het eigendom.

Hallo allen, nieuw hier.

Zet dat maar uit uw hoofd. Dat geldt voor gehuwden en (goeddeels voor) geregistreerd samenwonenden. Voor feitelijk samenwonenden liggen de zaken fundamenteel anders en ik wens iedereen die geld wil terugvorderen, besteed aan de "gemeenschap" van een feitelijke samenwoning, veel geluk...

Een ander aspect dat hier nog niet ten berde is gebracht is de problematiek van de "bezetting ten bede", zoals dat in archaïsch juridisch jargon genoemd wordt.
Stel: meneer heeft een eigen woning of een huurwoning, mevrouw komt inwonen. Ongeacht of (en hoeveel, en waartoe precies) ze bijdraagt: ze blijft een gast in het huis, niks meer, niks minder.
Ook al woont ze er 20 - 30 - 40 jaar, ze bezet ten bede.
Aan bezetting ten bede kan geen enkel recht ontleend worden. Wie bezet ten bede kan van de ene dag op de andere zonder meer op straat geknikkerd worden (wel steeds via de rechter). En begin niet te zeuren over "domicilie" alstublieft, want dat heeft er niks mee te maken, in tegenstelling tot wat je hoort aan de tapkast.

Een reden temeer om de zaken goed te regelen vooraleer men gaat samenwonen.

Ik begrijp overigens de argumentatie van sommigen niet. Het recht op bezit is algemeen aanvaard. Er is dus geen enkele reden om te verwachten dat een samenwoning aanleiding zou geven in hoofde van de samenwoner/niet-eigenaar tot een recht om zich in te kopen.
Het kan natuurlijk altijd, maar dan zal de samenwoner/niet-eigenaar financieel flink uit zijn pijp moeten komen. Aangenomen een 50/50 verdeling in onverdeeldheid, zal hij/zij zal niet alleen mee mogen doen aan de maandelijkse hypothecaire aflossingen, maar hij/zij zal ook de helft van het reeds afbetaalde deel, de helft van alle kosten, gepaard aan de aankoop voor zijn rekening mogen nemen. Hij/zij verwerft dan ook de helft van het fiscaal voordeel, wat niet atijd zo interessant is als het lijkt...

Sommige commentaren in deze draad, zoals:

Is die een hoer voor u ofwa?
vind ik ronduit van de pot gerukt. Ze zijn geperverteerd en krapuleus. Ik volsta met op te merken dat fijngevoeligheid, empathie en subtiliteit nogal ongelijk verdeeld zijn...

Renegadexxripxx

Legacy Member
yvan_be zei:
Zet dat maar uit uw hoofd. Dat geldt voor gehuwden en (goeddeels voor) geregistreerd samenwonenden. Voor feitelijk samenwonenden liggen de zaken fundamenteel anders en ik wens iedereen die geld wil terugvorderen, besteed aan de "gemeenschap" van een feitelijke samenwoning, veel geluk...

Allez den ene jurist zegt het zus, den andere zegt het zo. Welke heeft er nu gelijk... (degene die het langste procedeert of... ?)

yvan_be zei:
Een ander aspect dat hier nog niet ten berde is gebracht is de problematiek van de "bezetting ten bede", zoals dat in archaïsch juridisch jargon genoemd wordt.
Stel: meneer heeft een eigen woning of een huurwoning, mevrouw komt inwonen. Ongeacht of (en hoeveel, en waartoe precies) ze bijdraagt: ze blijft een gast in het huis, niks meer, niks minder.
Ook al woont ze er 20 - 30 - 40 jaar, ze bezet ten bede.
Aan bezetting ten bede kan geen enkel recht ontleend worden. Wie bezet ten bede kan van de ene dag op de andere zonder meer op straat geknikkerd worden (wel steeds via de rechter). En begin niet te zeuren over "domicilie" alstublieft, want dat heeft er niks mee te maken, in tegenstelling tot wat je hoort aan de tapkast.

Zou het plezant vinden als iemand anders die juridisch geschoold of praktiserend is dit kan bevestigen... zou wel graag weten hoe het nu juist ineenzit...

Conradus

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
Allez den ene jurist zegt het zus, den andere zegt het zo. Welke heeft er nu gelijk... (degene die het langste procedeert of... ?)



Zou het plezant vinden als iemand anders die juridisch geschoold of praktiserend is dit kan bevestigen... zou wel graag weten hoe het nu juist ineenzit...

Bezetting ter bede is tijdelijk uit haar aard. (Een te lange bezetting is al eens in huur omgezet). Het bestaat zeker en lijkt mij soms een simulatiemiddel om huur te omzeilen, wat natuurlijk ook niet erg koosjer is. Je kan iemand die ter bede bezet wel inderdaad op gelijk welk moment op straat smijten.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan