DVP zei:
Ook 15 jaar geleden konden jongeren niet van dag 1 een eigen plekje kopen.
Binnen 15 jaar zullen zij dit nog steeds niet doen.
Waar heb ik dat dan gezegd?
DVP zei:
Ook 60 jaar geleden bleef een kind nog een 5 tal jaar thuiswonen om een startkapitaal te verwerven.
Denk je echt dat mensen toen vanaf hun 16 jaar een eigen huis kochten?
Ik heb dan misschien een vertekend beeld door de situatie waarin mijn ouders zich bevonden:
- Moeder had 3 jaar verder gestudeerd en ging daarna inderdaad een tijdje werken toen ze thuis woonde. Echter moest ze haar volledige loon afstaan in ruil voor kost en inwoon. Ze mocht er wel de broodnodige zaken mee kopen (auto'tje, een reisje, ...) maar sparen zat er niet in. Het was dat of buiten.
- Vader ging op zijn 18e een lening aan voor woning + familiebedrijf(je) op een aardig stukje grond, zonder in details te willen treden. Ouders stonden wel borg dus misschien slecht om te vergelijken. Desalniettemin is het vandaag absoluut ondenkbaar om dit scenario te herhalen, ook al ben ik slechts met de helft zoveel broers/zussen om uit te kopen als indertijd mijn vader. Maar soit, dit is misschien een té specifieke situatie om relevant te zijn.
Ik denk niet dat het vroeger allemaal zo vanzelfsprekend was zoals nu om eventjes 5 jaar onder de vleugels van de ouders te gaan sparen, en met amper een fractie van het loon die moest afgestaan worden voor kost en inwoon. Het feit dat dit steeds meer als "normaal" wordt beschouwd (net zoals financiële giften, het (quasi) gratis gebruik van een tweede woning van de ouders, ...) zegt toch iets over de huizenprijzen?
DVP zei:
Ik denk dat de meeste jongeren nog mogen thuiswonen de eerste jaren na het afstuderen. Het is meestal de keuze van de jongeren zelf om hierop niet in te gaan. Uitzonderingen zijn er steeds (Slechte relatie ouders / Problemen thuis)
Dat is nu net hetgeen ik bedoel. Waar het vroeger eerder een vrije keuze was om bij je ouders te sparen of alleen te sparen, is het nu quasi een "verplichting" geworden om bij je ouders te blijven om dezelfde levensstandaard aan te houden als de vorige generatie.
JPV zei:
Ik denk dat de verwachtingen van jongeren te hoog zijn als ze verwachten direct na het afstuderen een huis te kunnen kopen zonder ofwel steun van ouders of een vorm van eigen kapitaal (door eerst wat thuis te wonen, al te werken, ...).
Ik denk niet dat de verwachtingen van jongeren te hoog zijn, net zoals er bitter weinig jongeren verwachten iets te kunnen kopen direct na het afstuderen. Zo ken ik niemand eerlijk gezegd. Het enige wat ze verwachten is een even hoge levensstandaard als de vorige generatie. Is dat dan teveel gevraagd? Als jongeren niet structureel dezelfde levensstandaard kunnen aanhouden als hun ouders dan zou dit een verontrustende evolutie zijn. Op dat moment schort er wat aan de vorige generatie NIET aan de (verwachtingen van de) huidige generatie.