mega_stihl
Legacy Member
Even mijn verhaal mededelen. Betreffende iemand die mij geld moet, door de rechtbank veroordeeld is tot onmiddellijk betalen, maar wettelijk gezien niets gemaakt kan worden omdat hij zich heeft uigeschreven. Belgium ...
In januari 2013 heb ik een auto verkocht voor €1350 (een BMW E36 320i touring, niet dat het iets uitmaakt...). De wagen was zowel technisch als administratief volledig in orde. Kwam ne gast op af van Halle, 26j oud, samen met nog een kompaan. Verkocht! MAAR hij had slechts €1100 cash bij, en ging mij diezelfde avond nog de resterende €250 overschrijven. Ik dacht: “mooi geprobeerd, daar loop ik niet in”, maar hij zei: “ik onderteken een papier dat ik u dat geld nog moet” en ik ging akkoord, maar nam intussen een kopie van zijn identiteitskaart en rijbewijs. Niemand is stom genoeg om voor €250 miserie te zoeken terwijl ik al zijn gegevens hier heb liggen.
Contractje opgesteld, nog €250 te betalen op rekeningnummer xxx binnen de 8 dagen. Geld nooit gezien, alle contact geblokkeerd. Uit principe pik ik dit niet. Dan werd er mij gezegd dat als ik hier een zaak van maak dat ik meer geld kwijt zal zijn dan dat ik terugvorder, maar dan kan ik even goed zeggen aan die klet “hou het geld maar, want anders komt het mij duurder uit”. Dus principieel heb ik er een rechtzaak van gemaakt. Alle gerechts en advocaatkosten zouden toch worden teruggevorderd door hem. Om op een wettelijke manier mijn geld terug te krijgen moest alles in enkele stappen verlopen: Stap één: advocaat aangetekend schrijven naar persoon in kwestie. Stap twee: nog een aangetekend schrijven. Stap drie: advocaat doet beroep op gerechtsdeurwaarder. Stap vier: gerechtsdeurwaarder deelt persoonlijk mee aan de persoon in kwestie dat hij gedagvaard zal worden en dat hij moet verschijnen voor het vredegerecht. Stap vijf: dagvaarding. Persoon in kwestie niet komen opdagen en genoeg bewijzen dat hij nen eikel is. Conclusie: ikke gewonnen. We zijn in de maand mei momenteel. Stap zes: advocaat stuurt nog een aangetekende brief naar mister Eikel om onmiddellijk te betalen. Surprise: hij betaalt nog steeds niet. Stap zeven: gerechtsdeurwaarder krijgt aanvraag van advocaat om mister Eikel zijn kot leeg te halen. Surprise: Hij staat in collectieve schuld waardoor hij mij nog geen geld kan betalen. We zijn nu in oktober. Stap acht: we zijn november, schuldbemiddelaar beslist dat het tijd is dat de persoon in kwestie mij nu kan uitbetalen. Stap negen: gerechtsdeurwaarder vraagt mijn toestemming om zijn kot leeg te halen. Ik stem natuurlijk in. Stap tien, vandaag: persoon in kwestie heeft zich uitgeschreven en staat niet meer in het register, waardoor het wettelijk gezien onmogelijk is om hem te doen betalen, ondanks dat iedereen weet waar hij woont/werkt.
I just got screwed in 10 steps. Ik ben €750 kwijt aan administratieve kosten, en zal deze nooit terugzien. In feite was ik sneller en efficiënter af geweest door gewoon bij die persoon eens langs te gaan met een boxijzer. Want zoals je ziet, de legale en wettelijke manier neukt enkel de eerlijke burger in zijn gat.
Is het niet beter dat ik die gewoon eens opwacht om het hoekje en overhoop rijdt?
In januari 2013 heb ik een auto verkocht voor €1350 (een BMW E36 320i touring, niet dat het iets uitmaakt...). De wagen was zowel technisch als administratief volledig in orde. Kwam ne gast op af van Halle, 26j oud, samen met nog een kompaan. Verkocht! MAAR hij had slechts €1100 cash bij, en ging mij diezelfde avond nog de resterende €250 overschrijven. Ik dacht: “mooi geprobeerd, daar loop ik niet in”, maar hij zei: “ik onderteken een papier dat ik u dat geld nog moet” en ik ging akkoord, maar nam intussen een kopie van zijn identiteitskaart en rijbewijs. Niemand is stom genoeg om voor €250 miserie te zoeken terwijl ik al zijn gegevens hier heb liggen.
Contractje opgesteld, nog €250 te betalen op rekeningnummer xxx binnen de 8 dagen. Geld nooit gezien, alle contact geblokkeerd. Uit principe pik ik dit niet. Dan werd er mij gezegd dat als ik hier een zaak van maak dat ik meer geld kwijt zal zijn dan dat ik terugvorder, maar dan kan ik even goed zeggen aan die klet “hou het geld maar, want anders komt het mij duurder uit”. Dus principieel heb ik er een rechtzaak van gemaakt. Alle gerechts en advocaatkosten zouden toch worden teruggevorderd door hem. Om op een wettelijke manier mijn geld terug te krijgen moest alles in enkele stappen verlopen: Stap één: advocaat aangetekend schrijven naar persoon in kwestie. Stap twee: nog een aangetekend schrijven. Stap drie: advocaat doet beroep op gerechtsdeurwaarder. Stap vier: gerechtsdeurwaarder deelt persoonlijk mee aan de persoon in kwestie dat hij gedagvaard zal worden en dat hij moet verschijnen voor het vredegerecht. Stap vijf: dagvaarding. Persoon in kwestie niet komen opdagen en genoeg bewijzen dat hij nen eikel is. Conclusie: ikke gewonnen. We zijn in de maand mei momenteel. Stap zes: advocaat stuurt nog een aangetekende brief naar mister Eikel om onmiddellijk te betalen. Surprise: hij betaalt nog steeds niet. Stap zeven: gerechtsdeurwaarder krijgt aanvraag van advocaat om mister Eikel zijn kot leeg te halen. Surprise: Hij staat in collectieve schuld waardoor hij mij nog geen geld kan betalen. We zijn nu in oktober. Stap acht: we zijn november, schuldbemiddelaar beslist dat het tijd is dat de persoon in kwestie mij nu kan uitbetalen. Stap negen: gerechtsdeurwaarder vraagt mijn toestemming om zijn kot leeg te halen. Ik stem natuurlijk in. Stap tien, vandaag: persoon in kwestie heeft zich uitgeschreven en staat niet meer in het register, waardoor het wettelijk gezien onmogelijk is om hem te doen betalen, ondanks dat iedereen weet waar hij woont/werkt.
I just got screwed in 10 steps. Ik ben €750 kwijt aan administratieve kosten, en zal deze nooit terugzien. In feite was ik sneller en efficiënter af geweest door gewoon bij die persoon eens langs te gaan met een boxijzer. Want zoals je ziet, de legale en wettelijke manier neukt enkel de eerlijke burger in zijn gat.
Is het niet beter dat ik die gewoon eens opwacht om het hoekje en overhoop rijdt?
