Archief - samen woning kopen

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

M°°nblade

Legacy Member
JPV zei:
Als, ja, maar dat is niet noodzakelijk zo.
De enige garantie die je hebt is dat echtelijke ruzies voor kinderen altijd een shit situatie zijn. En hoe je die schade voor hen probeert te beperken zal altijd een keuze tussen shit choices zijn waar geval per geval zal moeten gezocht worden wat voor de kinderen het minst gemene kwaad is.
In ieder geval was in onze familiale anekdote dat 'birdnesting' experiment erger dan co-ouderschap, ondanks de voordelen die dat systeem misschien nu op papier heeft.

Scheiden zou ik vanuit mijn kant sowieso nooit willen. Van zodra er kinderen zijn is dat voor mij een no-option tot het moment ze hun studies afgemaakt hebben. Ik heb voor kinderen gekozen en dan is dat een verbintenis voor minstens 20 jaar waarbij echtelijke frustraties of buitenechtelijke liefde van ondergeschikt belang zijn. Kiezen is verliezen.

JPV

Legacy Member
M°°nblade zei:
Scheiden zou ik vanuit mijn kant sowieso nooit willen. Van zodra er kinderen zijn is dat voor mij een no-option tot het moment ze hun studies afgemaakt hebben. Ik heb voor kinderen gekozen en dan is dat een verbintenis voor minstens 20 jaar waarbij echtelijke frustraties of buitenechtelijke liefde van ondergeschikt belang zijn. Kiezen is verliezen.
Bij elkaar blijven als een scheiding logisch zou zijn is vaak nog slechter. Mama of papa die zich ganse dagen ergert aan de andere levert én de kinderen die die confrontaties zien levert nog slechtere oplossingen op.

Five-seveN

Legacy Member
M°°nblade zei:
Scheiden zou ik vanuit mijn kant sowieso nooit willen. Van zodra er kinderen zijn is dat voor mij een no-option tot het moment ze hun studies afgemaakt hebben. Ik heb voor kinderen gekozen en dan is dat een verbintenis voor minstens 20 jaar waarbij echtelijke frustraties of buitenechtelijke liefde van ondergeschikt belang zijn. Kiezen is verliezen.
Bedoel je dat
- je niet zou scheiden indien uw vrouw er regelmatig buitenechtelijke relaties op nahoudt?
- je wel in staat bent een buitenechtelijke liefde erop na te houden maar die wel verborgen zal houden tot de kinderen afgestudeerd zijn?
Klinkt wel als gemakkelijk gezegd "scheiden is een no-option de komende 20 jaar".

Ravens

Legacy Member
fabke_1 zei:
welke nadelen (of voordelen) zijn er als je samen met je partner een woning koopt waarvan de ene persoon bijv 70 % inbrengt en de andere 30%.
En zou je het zelf doen?

Ik ben toch blij dat ik mijn eigen inbreng die meer was door de notaris heb laten bevestigen in akte. Ik zit nu zelf in een scheiding en heb hier écht wel veel aan.

M°°nblade

Legacy Member
JPV zei:
Bij elkaar blijven als een scheiding logisch zou zijn is vaak nog slechter. Mama of papa die zich ganse dagen ergert aan de andere levert én de kinderen die die confrontaties zien levert nog slechtere oplossingen op.
Zorg dan dat een scheiding niet logisch wordt? Is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan maar daar komt het uiteindelijk wel op neer. Voor ergernissen bestaan andere oplossingen dan aanhoudende confrontaties die uitmonden in een scheiding.
Five-seveN zei:
Bedoel je dat
- je niet zou scheiden indien uw vrouw er regelmatig buitenechtelijke relaties op nahoudt?
- je wel in staat bent een buitenechtelijke liefde erop na te houden maar die wel verborgen zal houden tot de kinderen afgestudeerd zijn?
Klinkt wel als gemakkelijk gezegd "scheiden is een no-option de komende 20 jaar".
Geen enkel principe is bestand tegen de creativiteit van uw geest. :unsure:

Ik zie mijn vrouw nu niet meteen nymfomane trekken ontwikkelen en een huwelijk is net zoals de keuze om kinderen groot te brengen, een keuze om elkaar gelukkig te maken. Buitenechtelijke liefde is daar net zo goed aan ondergeschikt.
Ik heb bij kennissen al bizarre situaties gezien. Dubbelbedrog waarbij de ene de andere uit wraak bedroog en het nog een stapje verder nam met een scheiding terwijl de nieuwbouw pas af was en het tweede kindje net geboren was. Ik snap dat dus niet.
Ik spring zeer zuinig om met de verantwoordelijkheden die ik aanga (omdat ik daar om de een of andere reden onmiddellijk het gewicht van voel), maar ik ga daar dan ook zeer standvastig mee om. Als ik voor een keuze ga, dan blijf ik daarbij en krijgt dat mijn volle 100% focus in plaats van achteraf te beginnen twijfelen of dat wel een goede keuze was en nog van gedacht te veranderen.
Ik snap uberhaupt niet hoe mensen met kinderen nog tijd kunnen vrij maken voor een nieuwe liefde. Waar halen die die tijd vandaan? Dan ben je toch niet bezig met je partner of je kinderen.

Five-seveN

Legacy Member
M°°nblade zei:
Zorg dan dat een scheiding niet logisch wordt? Is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan maar daar komt het uiteindelijk wel op neer. Voor ergernissen bestaan andere oplossingen dan aanhoudende confrontaties die uitmonden in een scheiding.

Geen enkel principe is bestand tegen de creativiteit van uw geest. :unsure:

Ik zie mijn vrouw nu niet meteen nymfomane trekken ontwikkelen en een huwelijk is net zoals de keuze om kinderen groot te brengen, een keuze om elkaar gelukkig te maken. Buitenechtelijke liefde is daar net zo goed aan ondergeschikt.
Ik heb bij kennissen al bizarre situaties gezien. Dubbelbedrog waarbij de ene de andere uit wraak bedroog en het nog een stapje verder nam met een scheiding terwijl de nieuwbouw pas af was en het tweede kindje net geboren was. Ik snap dat dus niet.
Ik spring zeer zuinig om met de verantwoordelijkheden die ik aanga (omdat ik daar om de een of andere reden onmiddellijk het gewicht van voel), maar ik ga daar dan ook zeer standvastig mee om. Als ik voor een keuze ga, dan blijf ik daarbij en krijgt dat mijn volle 100% focus in plaats van achteraf te beginnen twijfelen of dat wel een goede keuze was en nog van gedacht te veranderen.
Ik snap uberhaupt niet hoe mensen met kinderen nog tijd kunnen vrij maken voor een nieuwe liefde. Waar halen die die tijd vandaan? Dan ben je toch niet bezig met je partner of je kinderen.
Op het werk is er veel tijd. Daar gebeurt het vaak denk ik. En toch ook sommigen dat getrouwd zijn en kinderen nemen omdat dat nu eenmaal “zo hoort” zonder ze eigenlijk verder nagedacht hebben over wat hun echte behoeftes zijn.

Ik zou nu ook niet alle vrouwen dat liefde gaan zoeken die ze missen in hun huwelijk “nymfomanes” noemen.

Niet iedereen kan zijn gevoelens en frustraties 20 jaar lang verbergen, dat kan vrijwel niemand denk ik en kinderen voelen dat toch sowieso. als je continue met een zuur wrang gevoel rondloopt dan ga je ook denken dat je een betere vader/moeder kan zijn in co ouderschap.

Ravens

Legacy Member
Mulan zei:
In principe 1 huis en 1 appartement, de ouders wisselen wekelijks tussen huis en appartement, de kinderen blijven.
Appartement kan ook perfect in de woning zelf zijn bvb boven de garage, verbouwde zolder,...

Heel mooi in theorie maar slechts weinigen gegund om het ook goed uit te voeren.
Bvb als je een nieuwe partner (misschien ook met kinderen?) hebt, verhuist die dan week om week mee? En wat met die kinderen van die partner dan weer?

Ook praktisch: wat als de ene altijd alles vuil achter laat, leuk voor de ander om telkens de rommel op te moeten blijven kuisen (kon je evengoed samen gebleven zijn....). Je moet al verdomd goed met elkaar blijven communiceren om dat ècht te laten werken.

Ik moet ook kiezen voor een verblijfsregeling. Uw voorbeeld zit ook in de optie.
Hier zie je veel mogelijkheden http://www.hetbesteuitelkaar.be/resources/pdf/mogelijke verblijfsregelingen.pdf

yaris

Legacy Member
M°°nblade zei:
Ik snap uberhaupt niet hoe mensen met kinderen nog tijd kunnen vrij maken voor een nieuwe liefde. Waar halen die die tijd vandaan? Dan ben je toch niet bezig met je partner of je kinderen.

Inderdaad, ik snap niet waar ze de tijd en energie nog halen met kleine kinderen :p.
Als ik zo rondzie bij vrienden dan hebben er veel toch al op scheiden gestaan. Reden om toch nog door te gaan is kinderen en huis / inkomen.
Neem de "mogelijke" emotionele schade en het financieele luik weg en ik denk dat 70-80 % van de koppels zou gaan scheiden ...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan