zarathustra zei:
Heb je ook niet het probleem dat degene met de woning die verhuurd wordt de huurder er maar niet van de ene dag op de andere kan uitkegelen?
dat ook al
janusderoose zei:
1,2 of 3 huizen:
3 huizen indien je het kan permitteren en/of het deels samenleven (co-housing) al niet meer lukt
2 huizen indien je het mss minder kan permitteren of indien co-housing tussen de ex-partners niet lukt
1 huis indien beide al een andere partner hebben waarmee ze een woning delen (ok, blijft 3 huizen dan, maar is maar 1 huis waar enkel de voormalige gezinsleden in wonen)
In ons geval zijn de kinderen nu 6 en 10. In de veronderstelling dat ze zullen verderstuderen (wat natuurlijk absoluut nog niet zeker is), heeft de jongste nog 11 à 12 en de oudste 8 jaar extra voor de boeg om hier fulltime thuis te wonen. Als je maar 11/12 jaar een extra woning moet hebben, is dat voor ons beide financieel haalbaar. Duur: ja. Maar het zijn WIJ die zouden beslissen om uit elkaar te gaan, niet de kinderen.
Tenzij de ruzie bij een scheiding het samen beslissen over een woning met kinderen erin onmogelijk zou maken, lijkt dat ons beide de meest logische optie: wij dragen de last (eventueel wat bijwerken op de kinderloze dagen mocht dat financieel nodig zijn), niet de kinderen.
(voor alle duidelijkheid: scheiden is niet aan de orde

)