Archief - Notariaat: voor- en tegenstanders

Ik weet er het fijne niet van, maar weet wel dat een kantoor gewaardeerd moet worden en op die manier de overnameprijs wordt bepaald. Ik dacht ergens gelezen te hebben dat ze kijken naar de laatste 5 jaar.

Het lijkt me logisch dat men dan oa kijkt naar de omzet en het aantal verleden aktes en hun gemiddelde quotering.

Als dan een kantoor de laatste 5 jaar, door de connecties van de notaris, gigantisch veel aktes heeft gedraaid, op basis daarvan een hoge prijs wordt bepaald en dan, na overname slechts de helft van die aktes nog worden verleden, dan is er toch een gigantisch risico voor de overnemer? En dan zal na pakweg 3 magere jaren de nieuwe overnameprijs toch ook een pak lager liggen.

Yuep zei:

Het slaagpercentage op de examens is ongeveer 1 op 4 (https://notabene-magazine.be/2020/03/07/examen-notariaat-de-20ste-editie/). Dat is dus niet extreem. Ik heb niet gezegd dat elke zoon of dochter van een notaris per definitie door het examen geraakt.

Het notariaat trekt een bepaald type van jurist aan - niet per se topjurist -, zijnde juristen die het willen wagen om 1) notariaat te doen, 2) een stage van 3 jaar, 3) de examens 4) zich in te kopen in het notariaat. Door de onzekere benoeming kiezen veel juristen voor andere wegen.

De vraag is of je voor een standaardakte (bv. koop-verkoop van een simpel woonhuis, huwelijksakte) wel zulke juristen altijd nodig hebt of waarom er het aantal notarissen zo sterk moet beperkt worden. Advocaten kunnen dit aan lagere tarieven doen zoals in andere landen en zijns soms gespecialiseerder dan notarissen (bv successieplanning, fiscaliteit, echtscheidingen, vastgoed,...). Advocaten hebben ook een aansprakelijkheidsverzekering.

In een gewone overeenkomst tussen partijen kunnen ook fouten staan, dat is de verantwoordelijkheid van de partijen en hun raadslieden. Notarissen maken trouwens soms ook fouten.

Maar notarissen gaan natuurlijk niet tegen hun eigen winkel pleiten voor meer competitie of een aanpassing van de wettelijk vastgelegde vergoedingen.

Klik om te vergroten...

Een jaar studeren voor zo'n slaagpercentage is niet evident.
Vergeet niet dat diegene die meedoen dat niet doen om eens naar de vragen te kijken, dat zijn allemaal mensen met de nodige ervaring die hard gestudeerd hebben.
Dat is te vergelijken met de examens voor rechter.

Advocaten kunnen het inhoudelijke werk overnemen, maar je kan niet dezelfde kwaliteit verwachten van iemand die door de rechten is geraakt als van iemand die door het notarisexamen is geraakt.
Het betekent heel waarschijnlijk ook dat familiale akten duurder zullen worden.

Je hebt dan ook nog altijd iemand nodig van de overheid die voor de rechtszekerheid zorgt. Dat is in de VS de notary public bijvoorbeeld. Dan moet het ganse systeem ook hervormd worden.

Als je aan de overheid moet betalen en aan een advocaat gaat dat minder zijn dan nu, maar dat gaat ook niet plots goedkoop zijn.

Je kan dan ook niet meer bij de beste gaan zonder prijsverhoging, want top end advocaten zullen onbetaalbaar zijn voor de gewone mens.

Beide systemen hebben hun voor-en nadelen.

stungunner zei:

Ik weet er het fijne niet van, maar weet wel dat een kantoor gewaardeerd moet worden en op die manier de overnameprijs wordt bepaald. Ik dacht ergens gelezen te hebben dat ze kijken naar de laatste 5 jaar.

Het lijkt me logisch dat men dan oa kijkt naar de omzet en het aantal verleden aktes en hun gemiddelde quotering.

Als dan een kantoor de laatste 5 jaar, door de connecties van de notaris, gigantisch veel aktes heeft gedraaid, op basis daarvan een hoge prijs wordt bepaald en dan, na overname slechts de helft van die aktes nog worden verleden, dan is er toch een gigantisch risico voor de overnemer? En dan zal na pakweg 3 magere jaren de nieuwe overnameprijs toch ook een pak lager liggen.

Klik om te vergroten...

Het is ruwweg 2,5 keer de gemiddelde operationele winst van de laatste 5 jaar (met een aantal correcties, uitgaven die eigenlijk grotendeels privé zijn zoals een bedrijfswagen worden bvb genegeerd)

Da's een relatief lage prijs voor een overname. In een typische overname betaal je al rap 4-5 keer de winst. Al hangt dat heel sterk af van de specifieke situatie en de sector uiteraard.

Er is inderdaad wel een risico maar het is in de praktijk eerder beperkt doordat er geen notarissen kunnen bijkomen. Er kan niet morgen naast jou een notaris een kantoor openen die veel beter is dan jouw en al je klanten wegpakken. Ik zou alleszins met veel geruster hart een notariskantoor overkopen dan de meest andere bedrijven. Het grote risico is eigenlijk een wijziging van de wetgeving waardoor de winstgevendheid serieus geïmpacteerd zou worden. (maar aangezien je op 2,5 jaar je kantoor terugverdient normaal valt dat ook best wel mee, dat gaat ook niet van vandaag op morgen gebeuren)

janusderoose zei:

Er is inderdaad wel een risico maar het is in de praktijk eerder beperkt doordat er geen notarissen kunnen bijkomen. Er kan niet morgen naast jou een notaris een kantoor openen die veel beter is dan jouw en al je klanten wegpakken. Ik zou alleszins met veel geruster hart een notariskantoor overkopen dan de meest andere bedrijven. Het grote risico is eigenlijk een wijziging van de wetgeving waardoor de winstgevendheid serieus geïmpacteerd zou worden. (maar aangezien je op 2,5 jaar je kantoor terugverdient normaal valt dat ook best wel mee, dat gaat ook niet van vandaag op morgen gebeuren)

Klik om te vergroten...

Iemand die een notarispraktijk overkoopt, heeft op amper 2,5j al zijn kosten daarvan er uit gehaald?
Waarom verkopen de notarissen het dan niet voor véél meer? 2,5j is toch echt niets?

Nineshots zei:

Iemand die een notarispraktijk overkoopt, heeft op amper 2,5j al zijn kosten daarvan er uit gehaald?
Waarom verkopen de notarissen het dan niet voor véél meer? 2,5j is toch echt niets?

Klik om te vergroten...

Dat is wel nog niet allesomvattend, het kantoorgebouw zit bijvoorbeeld niet in die vergoeding inbegrepen.

Nineshots zei:

Iemand die een notarispraktijk overkoopt, heeft op amper 2,5j al zijn kosten daarvan er uit gehaald?
Waarom verkopen de notarissen het dan niet voor véél meer? 2,5j is toch echt niets?

Klik om te vergroten...

2,5 keer is inderdaad weinig. De bepaling van bedrag is volledig gereglementeerd, je hebt daar als verkopende notaris niets over te zeggen.

janusderoose zei:

Dat is nog de beste grap. Ik heb dat KB gelezen van 2001 dat nog altijd geldt om de overnameprijs van een notariskantoor te bepalen, terwijl ik dacht dat de prijzen ondertussen wat vrijer waren.

Het is inderdaad vastgesteld op 2,5 keer de gemiddelde operationele winst. Dat is een brutorendement van 40% op uw investering, jaar na jaar.
Big deal als uw winst halveert, nog altijd 20%.

Slechts 1 conclusie: naast het vennootschapsrisico is ook het risico voor de aandelenovernemer gewoon 0,0.

Klik om te vergroten...

Je moet er ook nog altijd voor werken natuurlijk, het is geen obligatie die je koopt die op zich elk jaar 40% opbrengt. Het is de investering plus je werk die 40% opbrengt. Maar de investering is inderdaad een no-brainer. Geen enkele kandidaat notaris gaat omwille van die investering een kantoor niet kopen. Je kan bij de bank als notaris ook heel goedkoop leningen krijgen, misschien wel de enige zakelijke lening waar de percentages nog lager zijn dan bij hypothecaire leningen, om maar te tonen dat ook de banken er geen enkel risico in zien.

stungunner zei:

Dus wacht... een notaris neemt een kantoor over voor een miljoen euro. De omzet valt daarna tegen, waardoor die zijn schuld niet kan betalen en het kantoor moet verkopen. En dat is dus volgens jou geen ondernemersrisico?

Er wordt hier nogal makkelijk gedaan alsof elke notaris zijn plakkaatje maar moet omhoog hangen en de aktes en euro's maar binnenvliegen. Om echt de grote cijfers te halen moet een notaris ook netwerken, connecties leggen, een reputatie opbouwen,... allemaal zaken die andere ondernemers ook moeten doen.

Klik om te vergroten...

Als je als kandidaat-overnemer 1000.000 € betaalt, vermoed ik toch dat die som gebaseerd is op een grondige analyse van de jaarrekeningen van de laatste jaren. En de kans is dan zeer groot dat die cijfers ook effectief representatief zijn, net door de afwezigheid van concurrentie in je onmiddellijke omgeving, door de wettelijk vastgelegde tarieven, door het feit dat iedere mens bij jou dient te passeren indien hij een huis koopt en een krediet aangaat.
Het ondernemersrisico is dan misschien niet helemaal onbestaande (als je personeels- en andere kosten de pan uitswingen kan je in principe nog altijd in de problemen komen of als je kantoor écht niet draait) maar toch echt gigantisch veel kleiner dan indien je in een omgeving werkt waar de vrije concurrentie speelt.
Als je de notarissen vergelijkt met andere vrij beroepers zoals accountants, advocaten en zelfs deurwaarders, dan hebben die het veel moeilijker om hun omzet te blijven behalen. Zij moeten kwaliteit bieden om aan de bak te komen en te blijven. Notarissen niet, dat is het grote verschil.

Net daarom betaal je ook zo veel voor de overname.

Bovendien: eens de naam van een notariskantoor gemaakt is, gaan de meeste klanten ook naar de opvolger klanten blijven sturen hoor. Stel dat de opvolger toch niet zo goed is, zal dat misschien een impact hebben, maar ook geen gigantische. En in the end zal het verschil zijn dat hij de overnameprijs er pas na 6 jaar uit heeft in plaats van na 4 jaar...

Nuance is wel dat door het standplaatsensysteem quasi elk dorp een notariaat heeft, dus er zitten wel altijd concurrenten in de dichte omgeving.

De verplichting om bij de notaris te gaan is ook algemeen. Er is een zekere pot die over alle notarissen wordt verdeeld, maar je kan nog steeds meer of minder van die pot krijgen door de kwaliteit die wordt geleverd.

Feit is natuurlijk wel dat je risico zeer laag is, maar anders zou niemand ook aan dat parcours en examen beginnen.

Het examen lijkt mij dan ook het eerste dat moet versoepeld worden zodat er meer notarissen zijn en er meer concurrentie is, en de beperkte standplaatsen zouden ze dan meteen ook moeten afschaffen.

janusderoose zei:

De kwaliteit die geleverd wordt, kan een leek totaal niet inschatten.
Notarissen worden gekozen voor nabijheid en subjectief gevoel.
Daarnaast gaan vele mensen misschien 2 keer in hun leven naar de notaris.
Niet veel kansen om uw 'kwaliteit' te bewijzen.

Sympathiek zijn en op tijd antwoorden, en je zit goed als notaris. Dat je meer spitstechnologische successieplanning kan, helpt jou niet aan meer klanten.
Leken vinden een schenking al een geniaal idee van de notaris.

Of zoals in het begin van de thread 'mijn notaris is geniaal, hij had het bodemattest gedownload'.

Klik om te vergroten...

Dat is allemaal deels waar.

Qua inschatting van kwaliteit is dat in zo goed als gans de juridische sector zo. Je kan perfect een fout maken die nooit uitkomt en dan zal dat ook niet gemerkt worden door de cliënt.
Als je vaak fouten maakt zullen er onvermijdelijk ook wel bij zijn die uitkomen, en dat leidt ongetwijfeld tot verlies van klanten en slechte publiciteit.

Nabijheid is altijd een criterium. Iemand van Brussel zal niet snel naar een advocaat, dokter of winkel in pakweg Brugge gaan. Er is in elk dorp een notaris dus je hoeft niet ver te zoeken om een andere en betere te vinden.

Ik denk dat je kennis van zaken toch wel onderschat. Vanuit andere juridische sectoren wordt er vaak doorverwezen naar een notaris en dan kan er wel al een betere inschatting van kwaliteit gemaakt worden. Dat zijn dan ook vaak de mensen die meer dan 1 keer langskomen en zelf connecties hebben, dus dat maakt wel wat uit.

Die situatie vermeldde trouwens dat er al een bodemattest was, maar dat het was vervalst. Dan heeft die notaris dat toch wel goed gezien.

Xeo Pablo zei:

Die situatie vermeldde trouwens dat er al een bodemattest was, maar dat het was vervalst. Dan heeft die notaris dat toch wel goed gezien.

Klik om te vergroten...

Goed gezien?
Als we over zo'n bedragen spreken, dan lijkt het mij op zijn minst logisch dat een notaris zelf op zoek gaat naar de brondocumenten en niet voortgaat op iets dat de tegenpartij levert. Daar hoef je zelf nog niet voor gestudeerd te hebben, om die reflex te hebben. En de inspanning om het zelf op te vragen beperkt zich tot enkele minuten.

Bloembak zei:

Goed gezien?
Als we over zo'n bedragen spreken, dan lijkt het mij op zijn minst logisch dat een notaris zelf op zoek gaat naar de brondocumenten en niet voortgaat op iets dat de tegenpartij levert. Daar hoef je zelf nog niet voor gestudeerd te hebben, om die reflex te hebben. En de inspanning om het zelf op te vragen beperkt zich tot enkele minuten.

Klik om te vergroten...

Zo'n zaken worden niet standaard 2 keer aangevraagd, anders moet je 2 maal aan ovam betalen voor wat normaal gezien exact hetzelfde document is.

Xeo Pablo zei:

Dat klopt echt helemaal niet, dat is iets van de vorige eeuw. Het notarisexamen is in dezelfde categorie van de magistratuurexamens. De beste 50 mogen maar beginnen, als je daar door geraakt ben je gewoon een top jurist.

Klik om te vergroten...

Je kan je natuurlijk veel makkelijker motiveren voor zo een examen als je zeker bent dat je je vader kan opvolgen in het notariaat, of dat je door middel van een lange arm ergens kan associëren. De zoon van de notaris hier in de buurt heeft jaren aan een stuk meegedaan aan dat examen, uiteindelijk was hij er toch door en binnen enkele jaren volgt hij zijn vader op. Dit terwijl daar een notarieel jurist werkt die er van de eerste keer door was en waarschijnlijk nooit effectief notaris zal kunnen worden wegens gebrek aan connecties.

Trouwens zeer veel van die 'topjuristen' die dagelijks vastgoeddossiers en kredietaktes doen zijn bachelors vastgoed die niet aan de bak raken in de oververzadigde immobiliën markt. Die krijgen dan een loon van 2500 Euro bruto per maand, moeten werken als slaven, maar zorgen er wel voor dat de notaris aan het eind van de maand door hun zwoegen een veelvoud van die 2500 Euro heeft kunnen factureren.

janusderoose zei:

Als het van een makelaar komt die je niet kent? En 54 euro uitsparen om potentieel met een vervuilde grond te zitten met 10.000den euro kosten?
Dergelijke notaris mag eens de definitie van kosten/baten afweging opzoeken.

Spaar anders eens 54 euro kosten uit op zijn factuur van 2500 euro ereloon en 900 euro "algemene kosten" om het risico te nemen op een vervuilde grond :

Klik om te vergroten...

Makelaars zijn toch ook beroepspersonen gebonden aan reglementen, waarom zou je die standaard in twijfel trekken?

Stuyfmans zei:

Je kan je natuurlijk veel makkelijker motiveren voor zo een examen als je zeker bent dat je je vader kan opvolgen in het notariaat, of dat je door middel van een lange arm ergens kan associëren. De zoon van de notaris hier in de buurt heeft jaren aan een stuk meegedaan aan dat examen, uiteindelijk was hij er toch door en binnen enkele jaren volgt hij zijn vader op. Dit terwijl daar een notarieel jurist werkt die er van de eerste keer door was en waarschijnlijk nooit effectief notaris zal kunnen worden wegens gebrek aan connecties.

Trouwens zeer veel van die 'topjuristen' die dagelijks vastgoeddossiers en kredietaktes doen zijn bachelors vastgoed die niet aan de bak raken in de oververzadigde immobiliën markt. Die krijgen dan een loon van 2500 Euro bruto per maand, moeten werken als slaven, maar zorgen er wel voor dat de notaris aan het eind van de maand door hun zwoegen een veelvoud van die 2500 Euro heeft kunnen factureren.

Klik om te vergroten...

Officieel is het geen factor denk ik maar in de praktijk laten ze er ongeveer evenveel mensen door dan dat er notarissen nodig zijn. Niet per sé van jaar op jaar, maar als je door het examen raakt ben je eigenlijk vrij zeker dat je ooit notaris wordt. Wie waar notaris wordt, wordt beslist door een commissie, niet door de (ex-) notaris van een kantoor, da's een officiële procedure. Al is de uiteindelijke selectie nogal ondoorzichtig, de band met het kantoor is een belangrijke factor om ergens notaris te kunnen worden als er meerdere kandidaturen zijn. Kinderen van de notaris of mensen die een band hebben met de commissie kunnen nog altijd bevoordeeld worden maar in de praktijk verandert dat niets aan het feit dat je vrij zeker uiteindelijk notaris zal worden als je door dat examen geraakt.

Xeo Pablo zei:

Zo'n zaken worden niet standaard 2 keer aangevraagd, anders moet je 2 maal aan ovam betalen voor wat normaal gezien exact hetzelfde document is.

Klik om te vergroten...

Zo kom je van die wirecard toestanden tegen .

Sta me toe om ook hier even mijn input te geven: ik ben management consultant in het notariaat waarbij ik contact heb met meer dan 550 notariaten over het hele land, dat is bijna de helft van Belgïe.

De taak van een notaris
- Afspraken op papier zetten voor verschillende partijen: clienten, kopers, verkopers, schenkers, begiftigden, banken, volmachtgevers, volmachtdragers,..
- De afspraken die op papier gezet worden zijn juridische clausules die voorafgegaan moeten worden door onderzoek
- Het resultaat is een dossier waaruit een akte voortkomt die getekend wordt
- De akte moet dan geregistreerd worden een aangeboden worden bij andere relevante instanties zoals het hypotheekkantoor

De notaris waakt er dus over dat afspraken die vastgelegd worden tussen de verschillende partijen conform zijn aan de wetgeving en akkoord hebben van alle partijen. Het is dus een juridische bemiddelaar die ervoor zorgt dat de afspraken (akte) officieel erkend wordt.

Is een notaris duur?
- Simpel voorbeeld van een verkoop van een woning: doorgaans vraagt de notaris 1.800 euro aan erelonen en 900 euro aan aktekosten, dat is 2.700 euro voor de notaris zijn kantoor. Dit zijn tarieven die wettelijk vastgelegd zijn, hoewel er wat speling is op de aktekosten
- In een verkoopdossier wordt gemiddeld 25 uur gewerkt: sommige verkopen nemen wat minder tijd in beslag, andere meer
- Als ik consulting doen, dan reken ik aan de notaris 130 euro per uur aan
- Reken maar uit of de notaris werkelijk duur is

Waarom gaat er zoveel tijd in een dossier?
- Notarissen moeten gesprekken hebben met de verschillende partijen
- Nemen we het geval van een verkoopdossier: dan zijn er meer dan 30 taken uit te voeren gaande van het opmaken van de akte, partijen opzoeken op het rijksregister, btw hoedanigheid controleren, bodemattesten opvragen, overstromingsgebied controleren, voorkooprecht controle, erfgoed check, openstaande saldo bij banken, schuld bij sociale lasten, schuld bij belastingen, hypothecaire staat opvragen van het goed, stedenbouwkundige inlichtingen, watertoets, gedetailleerde berekening van kosten opmaken, kadastrale gegevens opvragen en zoveel meer... dat zijn dan nog de taken voordat de akte getekend is
- Nadat de akte getekend is moet men de akte gaan neerlegging binnen de 14 dagen bij registratiekantoor, hypoteekkantoor, betalingen uitvoeren en opvolging, daarna de formaliteiten terug krijgen van de administraties, geld overmaken naar de partijen (client en bank), de confrater die tussenkomen inlichten en dan zien dat het dossier boekhoudkundig afgesloten kan worden

Welke soort dossiers zijn er?
- ongeveer 20% zijn verkopen met goederen
- ongeveer 40% zijn financieringdossiers: krediet, lening, handlichting en hypothecaire volmachten
- ongeveer 10% zijn familiale dossiers: echtscheiding, huwelijkscontracten, testamenten, nalatenschappen en erfenissen
- ongeveer 10% zijn zakelijke dossiers: vennootschappen oprichting, wijziging en ontbinding
- dan heb je de andere dossiers: volmachten, huur, schenkingen, beslag, gerechtelijke procedures, ...

Het verloop van een dossier?
- een dossier wordt ingenomen via een dossierbeheerder of notaris dmv een eerste gesprek of eerste document
- het dossier wordt opgestart door een administratief bediende en de eerste stukken en opzoekingen worden aangevraagd
- het dossier gaat naar een dossierbeheerder die het dossier zal opvolgen en de akte opmaakt met de afrekening
- gedurende het dossier doet de administratief bediende verdere opzoekingen en taken terwijl de dossierbeheerder de diepere juridische zaken behandeld
- eenmaal alles rond en het geld binnen is wordt de akte getekend door de notaris en de partijen
- als de akte getekende is zorgt de een administratief bediende ervoor dat de akte bij de juiste administraties terechtkomt en volgt op
- als de administraties alles hebben behandeld, keert de akte terug naar het kantoor en kan het dossier afgesloten worden nadat de clienten een afschrift krijgen van hun akte
- gedurende het hele verloop blijft de notaris een algemeen overzicht houden op zijn kantoor en is hij integraal verantwoordelijk voor alle acties

Hoe werkt een notaris?
- Een notaris werkt al lang niet meer alleen, hij is op dit moment eerder een CEO van een KMO: er zijn kantoren met 5 medewerkers maar ook kantoren met 70 medewerkers en alles ertussen
- Een notaris is dus CEO, CFO, HR, COO, jurist en vaak ook dossierbeheerder: meer en meer krijgt de notaris steun van management consultants of office manager om hun taken bij te staan
- Je hebt op een kantoor: receptionisten, juristen, dossierbeheerderders, boekhouders en administratieve ondersteunenden

Hoe wordt je notaris?
- Je studeert master rechten
- Je studeert nog 1 of 2 jaar notariaat, eenmaal geslaagd, ben je notarieel jurist
- Je gaat enkele jaren als stagiair op een kantoor
- Je doet het examen, wanneer je slaagt en je behoort tot de top zoveel (ik weet niet meer hoeveel er per jaar door mogen komen), dan krijg je de titel van kandidaat-notaris
- Wanneer je graag notaris wilt worden: ofwel ga je in een associatie stappen met een andere notaris en wacht op een officiele benoeming, ofwel ga je postuleren om een bestaand of nieuw kantoor over te nemen en wacht je ook op je benoeming
- Vele potentiele notarissen zijn trouwens gelukkig als notarieel jurist of kandidaat-notaris: ze doen graag juridisch werk, dossierbeheer zonder dat ze daarvoor echt een kantoor moeten runnen, ze gaan gewoon in dienst bij een notaris ipv zelf een te worden want daarvoor moet je echt als CEO in je schoenen staan


Ter zijde: wanneer je een woning koopt van rond de 230.000 euro, dan betaal je ongeveer 2.700 euro aan de notaris voor het werk dat zijn kantoor heeft gedaan. Aan de andere kant vraagt de overheid daarop wel nog eventjes 18.000 euro om de akte officieel te erkennen en eventjes de woning van eigenaar te veranderen in hun archieven. Ik denk dat er hier nog een andere partij is die zijn zakken goed vult dan de notaris zelf..

Nog even wat anders: vaak kijkt men ook naar de notaris omdat deze een dikke wagen rijdt ofzo.. Als je rekening houdt dat zij zaakvoerders zijn met 5-70 medewerkers onder zich, dan moet je ook eens gaan kijken welke auto's andere ondernemers, zaakvoerder en vennoten rijden.

Een voorbeeld die ik vaak zie:
- Notarissen met een klein kantoortje zo 2-5 medewerkers zie ik vaak rijden met een BMW 3-serie of BMW 5-serie categorie die ze dan zakelijk aftrekken en al.
- De notarissen met een kantoor van 10-20 medewerkers gaan al wat hoger in budget richting BMW X5 en Mercedes GLS-klasse

Om maar te zeggen, lijkt me niets anders dan andere vennoten bij andere firma's..

dirk27 zei:

- Notarissen met een klein kantoortje zo 2-5 medewerkers zie ik vaak rijden met een BMW 3-serie of BMW 5-serie categorie die ze dan zakelijk aftrekken en al.

Klik om te vergroten...

Die doen dat vaak uit bescheidenheid hoor, om de andere mensen hun ogen niet te veel uit te steken. Of ook gewoon omdat ze niets om auto's geven maar toch een deftige auto willen.

Nog eens, als notarissen het werkelijk zo lastig hebben en ze helemaal niet duur zijn, waarom dan zo vast hangen aan die verplichte tarieven en instroombeperkingen? Als er veel gewerkt moet worden en er kwaliteit geleverd worden dan betalen de mensen wel. We zien dat met alle andere zelfstandige beroepen: advocaten, boekhouders, loodgieters,... Bij notarissen raken we niet verder dan moeilijk te controleren beweringen dat ze echt wel heel goed werken en dat zo'n akte, een beetje tegen de verachting in, heel veel werk is.

De cijfers zijn trouwens redelijk publiek over de wanverhouding tussen kosten en opbrengsten, jaarrekeningen zijn publiek en daar kunnen we een groot deel van inkomsten zien (alles behalve het loon dat ze zichzelf uitkeren en de privé-kosten die ze in hun vennootschap steken). We moeten niet zitten gissen wat hun inkomen is op basis van met welke auto's ze rijden.


Ten slotte, om de fee die aan notarissen betaalt wordt te vergelijken met belastingen is echt wel wat onkies en toont aan dat je het probleem niet helemaal snapt. Geld dat je betaalt om de maatschappij te financieren is iets heel anders dan geld dat je betaalt gewoon om een bepaalde persoon rijk te maken. Stel je voor dat je bij elke aankoop van een auto een paar honderd euro moet storten op de persoonlijke rekening van de minister van mobiliteit, omdat zijn diensten zoveel werk hebben met de inschrijving van de wagen. Dat zou compleet onaanvaardbaar zijn terwijl iedereen wel snapt dat een paar 100 euro belastingen betalen bij de inschrijving iets compleet anders, hoewel we dat uiteraard ook niet graag betalen.