JPV zei:
die 2 zaken staan los van elkaar. Het is een feit dat de relatie slecht is, die zal idd slechter worden mocht hij via jurdische weg geld eisen, maar het is wel geld dat hij zowel strikt wettelijk als volgens de geest van de wet mag krijgen (zie later). Het is niet omdat een huiselijke relatie slecht loopt, dat men het recht heeft om op andere vlakken de wet te negeren.
Het is niet bewezen dat de topicstarter wettelijk gezien recht heeft op dat geld. Er bestaan genoeg uitzonderingen ... Topicstarter vermeldt niet of hij ASO/TSO/BSO gedaan heeft, indien hij een BSO- of TSO-diploma heeft, is hij volgens de letter van wet klaar voor de arbeidsmarkt met een voltooide opleiding en heeft hij geen recht meer op onderhoud of terugbetaling van studiekosten.
JPV zei:
dat het daalt is niet abnormaal, het is crisis. En het is niet aan mij om je beweringen te bewijzen, dat mag je zelf doen. IK gaf enkel aan dat er geen indicatie is van wat jij beweert.
ivm het (zie later) van daarnet: tuurlijk is (altijd) zakgeld of (meestal) het krijgen van kinderbijslag als je bij je ouders woont geen recht. Het niet-moeten-betalen van studies en (normale) kledij is echter ook een recht. Wat hij nu als zakgeld ziet, is eigenlijk gewoon een terugbetaling van de kosten die hij in de plaats van zijn ouders betaalt. De kinderbijslag van 1080 a maximaal 4000 euro die hij krijgt (afhankelijk van gezinssituatie ouders, die 4000 is trouwens dan een verkeerde berekening van de ouders) op jaarbasis, is minder dan wat er enkel voor studies als kost aangerekend wordt. Dus is het een terugbetaling, geen echt zakgeld. Hij heeft er dus wel degelijk recht op.
Nogmaals, je weet niet of hij daar recht op heeft. Dus dat is een veronderstelling?
JPV zei:
Wikipedia en publieke perceptie zijn niet noodzakelijk strikt aan elkaar verbonden. Wat een meerderjarige student minimaal moet krijgen volgens de gemeenschap is door een goed onderzoek wel bepaald (zie voor een samenvatting:
https://www.arteveldehogeschool.be/...ents/Stuvo_BrochureWatkosteenstudent_2011.pdf). Nergens kan ik terugvinden dat "de helft van de 21-jarigen" geen zakgeld krijgen of iets in die aard (zelfs nog maar ver daarvan)
Ik kan ook nergens vinden dat het gebruikelijk is om twintigers nog zakgeld te geven. De richtbedragen gaan overal tot 18 jaar, met hier en daar een uitzondering tot 19 jaar. En moest het al gebruikelijk zijn, is het nog steeds geen recht. Jij bent degene die beweert dat hij het recht heeft een terugbetaling te eisen, ik zeg dat het niet zo is. Topicstarter zal moeten bewijzen tegenover zijn ouders of een vrederechter dat hij recht heeft op een terugbetaling van zijn studiekosten als hij die terugbetaling wilt zien gebeuren, het zijn niet zijn ouders die moeten bewijzend dat hij er geen recht op heeft.
JPV zei:
Net zoals je niet kan beweren dat de relatie slecht is, kan je ook niet beweren dat er een goeie relatie is (genoeg gevallen gezien van mensen die thuis wonen, maar daar quasi buitengepest worden). Vandaar ga ik enkel uit van het feit dat hij zélf zegt dat de relatie slecht is. Alle andere zaken zijn veronderstellingen die hier niet gepast zijn.
Over veronderstellingen gesproken? Tot nu toe is er over z'n ouders enkel gepost geweest dat ze tot vorig jaar het kindergeld doorstortten als zakgeld, dat hij z'n kosten zelf moest betalen met dat geld, en dat ze dat nu inhouden. Hij vindt dat zijn broers/zussen worden bevoordeelt op zijn kap en dat zijn ouders egoïsten zijn, maar dat is iets wat elk kind denkt als het zijn goesting niet krijgt, en dat duidt zeker niet op een slechte gezinssituatie. Dat hij hoe langer hoe ongelukkiger wordt van de situatie, is logisch. Een financieel probleem blijft knagen, laat staan of je weet of je wel ingeschreven geraakt op de hogeschool. Dat hij zijn ouders verwijt is logisch, maar duidt ook niet op een slechte gezinssituatie.
Misschien is de situatie thuis nu niet zo goed doordat ze het oneens zijn, maar ik zie nergens redenen of feiten die wijzen op een slechte thuissituatie. Ups en downs zijn normaal. Sowieso kom je soms op een punt dat de problemen pas opgelost geraken als je niet meer op elkaars lip zit, maw: dan moet je alleen gaan wonen.
Het zou maar raar zijn moest iedereen er vrolijk uit geraken op een moment in je leven waarin je als kind meer en meer rechten eist van je ouders terwijl hun plichten meer en meer beginnen te vervallen.
(toch niet volledig)