Dubbelpunt zei:
En? Dat is minimum loon + vakantiegeld + eindejaarspremie ect. Dat hij daar pas uit middelbaar mee begonnen is ok, maar dat zal al wel gestegen zijn.
Ik had maten met een BSO diploma wiens netto even hoog was als mijn bruto. En ik had dan 2 hogere diploma's. Die hadden zelfs meer op hun 24 dan ik op mijn 30ste en nu niet dat ik zo slecht verdien. Het soort job met die uren is natuurlijk een ander verhaal, maar qua loon moet je gewoon beseffen dat er arbeidersjobs zijn die meer verdienen dan een een startende bachelor.
Van de persoon in kwestie weten we het hier niet. Maar algemeen gesproken kan je met een minimum loon dat sparen ookal is het nipt. En als hij iets meer verdient zeker.
zarathustra zei:
²
Trouwens kleding, gsm, auto, hobby, dokter,...
Hoeveel keer is de gemiddelde persoon ziek? Hoeveel trekt ge terug? Ik heb tussen mijn 17 en 27 niet één keer bij de dokter geweest.
Op 13 jaar tijd ben ik aan mijn 4de gsm toe. Dat maakt ge zo duur en zo goedkoop als ge zelf wilt. Vroeger kwam ik ook toe met €20 belwaarde per jaar.
Auto hetzelfde. Is het nodig of niet? Mijn schoonzus geraakt met fiets of bus op haar werk. Ze gaat nu toch ne auto kopen, van €150 (koopje via mijn werk). Als ze daar een jaar mee kan rijden is ze goedkoop gesteld geweest. En te zeggen dat ze het niet eens nodig heeft. Ik had mijn eerste eigen wagen pas op mijn 30. Daarvoor bedrijfswagen. Dat is geen geluk, dat dwing je af. Punt uit. En als ik echt wou had ik zonder bedrijfswagen en zonder privé wagen ook kunnen gaan werken.
Hobby is iets dat geld mag kosten vind ik. Maar daar zijn grenzen aan he.
Op m'n 22 kocht ik een koersfiets van €1000, heb ik 8 jaar mee gereden. Nu koop ik een set wielen van €1000. Nu kan dat er af. Op m'n 22 was dat gewoon een bad idea.
Of €50 per week om uit te gaan? Begin ik nu zo oud te worden? Vroeger kwamen wij toe met minder dan 10 €/pp, en da nog nie eens elke week. Geregeld ook naar optredens en festivals maar dat tel ik al als luxe.
De standaard is gewoon te hoog geworden. Mijn ouders hadden een oude auto en een klein huisje met als bonus een afbetalingsplan voor hun belastingen. Mijn grootouders hadden geen stromend water en heb nog midden jaren 90 geweten dat de zwart/wit tv in rook opgegaan is. Niet dat dat de norm moet zijn. Maar sparen gaat idd niet samen met reizen, (veel) uitgaan, luxe artikelen zoals een flashy gsm, laptop, tv, jonge auto,...
Ik weet dat mijn mening verschilt met de meesten maar ge moet toch geen iq van 180 hebben om te zien dat het het één of het ander is?
Ik stoor mij aan die jaloerse reacties zoals het kan niet, ge hebt het getroffen, uw ouders moeten wel geholpen hebben, ge moet als ne pater leven en da doen ekik nie zulle. Overlaatst had ik kritiek op de nieuwe auto van m'n beste vriendin. Te laag budget en een kreng van ne auto. Dan kwam het er opeens uit he. De frustratie. Da nie iedereen het zo gemakkelijk heeft als ik met mijn groot huis en grote auto.
Dan moete weten dat zij meer verdienen dan ik en mijn vriendin. Maar hare vriend had op z'n 28 toen ze gingen samen wonen 0 spaarcenten (tze good life ej). En zij kwam niet aan 5000 €/jaar gespaard ook al had ze een netto loon dat richting €2000 ging (thuiswonend). Nu hebben ze een piepklein huisje zonder verwarming (1 houtkachel die niet werkt noem ik geen verwarming). Ene kleine auto voor hun 2 en voor de rest ist kin kloppen. Binnen 2 weken zet ze ne kleine op de wereld en wordt het allemaal nog wat moeilijker.
Dat is ook weer een uiterste he. Maar dat zijn elementen die overal terug komen. De meesten kennen hun stand niet meer, of begrijpen gewoon niet dat het een kwestie van keuzes is.