nite zei:
De huurder heeft totaal geen voordeel erbij om u te helpen. Want als gij het koopt, dan dwingt ge hem zijn woonst te verlaten. Iets waar hij waarschijnlijk geen zin in heeft. Bovendien is hij verplicht bezoekdagen toe te staan wat hem toch wat overlast bezorgd. Dusja ge moet begrijpen dat die niet echt staat te springen als gij daar wat komt rondneuzen. Ik zou het nu zelf ook niet graag hebben moesten mensen dat ge niet kent eventjes rondlopen op een nat mossig buitenterras en dan met die schoenen verder binnen inspecteren.
Stel uzelf is in de plaats van die huurder. Ge zijt op zoek naar een woning en ge huurt misschien momenteel nog? Stel dat u huisbaas zegt: ik ga het verkopen dus binnen x-maanden moet ge deruit. Voor u is dat lastig want ge wilt op korte termijn iets kopen. Dus waarschijnlijk komt dat neer op verhuizen uit uw huidige huurwoning naar een nieuwe huurwoning. Waar ge dan misschien maar 2 maand zult blijven in afwachting van uw aankoop. Dat geeft u toch wel wat bijkomende last. Als er dan iemand komt rondneuzen, dan gaat ge daar toch niet blij om zijn? Niettegenstaande dat de potentiele koper die daar wat komt rondneuzen natuurlijk wel alles moet kunnen bekijken voor die daar zoveel geld aan geeft.
Om nog heel even terug te komen hierop, neem ik er hier één post uit.
Ik snap de huurder zijn standpunt wel, ik heb dat dan ook letterlijk gezegd tegen hem. In tegenstelling tot wat sommigen denken ben ik best wel een lieve, aangename jongen IRL.

Wel jammer dat het begrip slechts van één kant komt: het vergt namelijk ook weinig empathie om u in de plaats te stellen van een potentiële koper die gewoon even een blik wil werpen op iets waar hij nog 20 jaar zijn botten voor zal moeten afdraaien. Als je dat in perspectief plaatst met een matje leggen... Weet je, ik zal in het vervolg wel mijn eigen matje meedoen.
En wat dat verhuizen betreft:
1) Wie zegt dat hij moet verhuizen? Er is met geen woord gerept over het feit dat we er zelf zullen intrekken of als opbrengsteigendom willen? Ik kon dus ook gewoon zijn nieuwe huisbaas geweest zijn. Het is niet zo, maar dat kon hij niet weten.
2) Als het te koop staat, dan kan je dat best jammer vinden maar je kan ook uw eigen last proberen beperken. Met zijn houding zal hij het aantal potentiële kopers en/of het aantal bezoeken dat hij over de vloer krijgt alleen maar vergroten vooraleer het uiteindelijk verkocht zal raken.
Toen we een ander pand gingen bezoeken gedroegen de huurders zich afzijdig: elkaar begroeten en voor de rest gewoon wat TV kijken, laptop, ... Maar die laatste kerel liep overal mee en moeide zich in alle gesprekken. Automatisch treed je dan ook in gesprek met hem. Maar goed, ik had er misschien op moeten letten om alleen de vragen te stellen waarbij ik meer info kon lospeuteren. De vraag om alsnog het terras te betreden heb ik uit beleefdheid aan de huurder gevraagd maar ik had die vraag toch beter expliciet aan de makelaar gevraagd.
JPV's voorstel om niets te vragen en gewoon uit het niets op het terras te gaan lopen, zou dat bijgedragen hebben tot een constructieve verstandhouding? Niet echt mijn stijl als je al voelde dat zoiets gevoelig lag.
Achteraf, nadat we buiten gestapt waren, ging die makelaar terug naar boven richting huurder. Er zal nog wel een woordje over gevallen zijn vermoed ik.