Archief - Gereglementeerde boekenprijs

Omdat ik het over je eenzijdige benadering en niet over uw persoon had? Uw mening vat het probleem samen, maar daarom vind ik u nog geen probleem. Wat jij blijkbaar wel van mij vindt ad: .

Als onafhankelijk zelfstandige boekhandelaar ben ik tegen. Maar dan puur principieel.

Draai of keer t hoe je t wil, het is een vorm van protectionisme. En dient vooral de uitgevers. De klant zal meer betalen. Ok, misschien meer aanbod, maar waarom niet, de uitgevers zullen meer marge halen.

Tweede bedenking: hoeveel kleine onafhankelijke boekhandelaars zijn er nog? En hoeveel % van de markt hebben die? We weten allemaal wie Dè boekhandelaar in Vlaanderen is en qua online e-commerce platform is het bedrijf met de Uil een ramp.
Die samen met de uitgevers netjes gelobbyt om zich te beschermen tegen de Bol.coms. Boek.be, gewoon een lobby-vehikel voor de grote spelers. Die heb ik buitengesjot.

Vaste boekenprijs trouwens al in heel veel landen

Afschaffen of handhaven van de Wet op de vaste boekenprijs? | Schrijven Online

Beetje doorscrollen naar de gevolgen van de vaste boekenprijs.

Nu ja, ''overheid opvoedende taak en verschraling tegengaan...'' Wat een gelul.

Ik ken geen cijfers maar ik ben er zeker van dat slechts een klein % van de titels goed is voor het merendeel van de omzet en die marges op die belangrijkste titels wil men beschermen!

We zullen dus -zoals in veel landen- een geprinte prijs op de kaft zien, overal dezelfde prijs. De klant is de pineut.

Uiteraard hollen ze hun wet al meteen uit. Enkel de eerste 6 maand na verschijnen.

Ik lig er niet wakker van, de uitgevers bepaalden DE FACTO al de ''publieksprijs'' (ism de monopolist) , en nu zijn de discounters tijdelijk een hak gezet. En dan mogen ''we'' nog blij zijn dat amazon hier niet zit.

Ik kan me dus aan een verlaging van mijn korting bij de uitgevers verwachten.

Whit zei:

Het feit dat lezers en de industrie benadeeld worden door een dergelijke maatregel is geen mening.

Klik om te vergroten...

dat is wel degelijk een mening. Het benadelen kan je immers vanuit diverse hoeken bekijken. Zal een lezer meer betalen: waarschijnlijk wel, dat is alvast een duidelijk effect van het doel. Ik zie niet in hoe je trouwens, vanuit economisch perspectief, zomaar kan zeggen dat de industrie zeker benadeeld wordt door een dergelijke maatregel. "De industrie" is zo'n groot en divers spectrum dat je onmogelijk zoiets in z'n geheel kan benaderen.

Maar het is niet omdat iemand meer betaalt, dat dit ook wil zeggen dat die persoon in z'n geheel benadeeld wordt. Daarvoor moet je breder durven kijken dan de enkelen van hier hun neus lang is.

Ik ben het daar niet mee eens. Het principe van interne subsidiëring rammelt langs alle kanten.

Uiteindelijk argumenteert men dat door een vaste boekenprijs te hanteren uitgeverijen de "meerprijs" op de bestsellers kunnen herinvesteren in de "slowsellers", potentieel/waarschijnlijk verlieslatende boeken, waardoor men een zogenaamd diverser aanbod kan handhaven.
Wat mij betreft investeren bedrijven, i.c. uitgeverijen hun geld in zoveel verlieslatende producten als ze willen, maar wanneer dit geld afkomstig is van een verdoken belasting op de wél winstgevende producten, weliswaar als een gelegaliseerde prijsafspraak, iets wat zonder de steun van de overheid ironisch genoeg in elke andere sector net illegaal zou zijn.
Dit plaatst de uitgeverijen in een positie waarin zij uiteindelijk met onrechtstreekse subsidies kunnen bepalen welke cultuurproducten voldoende waarde hebben om op de markt gebracht te worden en welke niet.

• Wat garandeert dat hierdoor onmisbare kwaliteit op de markt gebracht wordt en niet gewoon boeken van bevriende auteurs (die mogelijk al op andere wijze andere overheidssubsidies krijgen)?
• Wat verhindert de uitgeverijen trouwens om gewoon een significant deel van de extra marge op eigen zak te steken?

Door deze interne subsidiëring als argument te gebruiken, creëer je dus een weinig efficiënt subsidie systeem waarbij je als overheid niet eens de sleutels in handen hebt voor de verdeling ervan.

Als ik me niet vergis subsidieert de Vlaamse overheid al diverse auteurs via het Fonds voor de Letteren en dan zijn er nog een reeks andere rechtstreekse en onrechtstreekse subsidies die ik waarschijnlijk over het hoofd zie (een academicus aan de universiteit die bijvoorbeeld een werk schrijft in zijn vakdomein bijvoorbeeld). Waarom deze mechanismen niet versterken? Of omgekeerd, waarom ze niet afbouwen nu men toch de boekenprijs reglementeert?

Ik zou over een aantal jaar alvast de winstcijfers of lonen van de toplui van de Vlaamse uitgeverijen wel eens willen vergelijken, laat staan of hun aanbod effectief diverser zou worden want dat laatste argument kan je toch moeilijk winnen, want wat is de maatstaf daarvan? Aantal gepubliceerde boeken? Aantal schrijvers met een contract? Een diversiteit in genres? (In sommige fictie-genres zijn er al praktisch geen Vlaamse of zelfs Nederlandstalige auteurs)

Daar tegenover staat het verlies van de consument met een beperkt budget: bestsellers verdienen hun status nu éénmaal op basis van een combinatie van kwaliteit en hype (soms meer van dit laatste dan het eerste), en worden dankzij volumegebaseerde kortingen net toegankelijker wat hun status nog verder versterkt. Deze toegankelijkheid verdwijnt alvast op de korte termijn.

Wat het andere excuus voor deze reglementering betreft: het beschermen van de kleine boekhandels.
Stel optimistisch dat supermarkten morgen stoppen met het aanbieden van bestsellers of boeken tout court EN al deze klanten geen impulskopers waren EN geen online aankoop zullen doen, maar dit boek in een winkel zullen gaan kopen.
Wie maakt dan het meeste kans op deze "verloren" klant te recupereren:

• ADe alomtegenwoordige Standaard Boekhandels, vaak pal in het stadscentrum, van kleine steden (waar het eerder veredelde dagbladhandels zijn) tot grootsteden en met meer naamsbekendheid.
• BDe kleine boekhandel, eveneens in het stadscentrum maar zeker niet in elke stad en vaak toch op een ligging waar je een rondje om voor moet wandelen. Bovendien zijn velen onder hen uniek en moet je er al specifiek naar op zoek. Geen probleem in tijden van smartphones, maar toch een extra moeite.

Ik vermoed dat A er meer bij wint dan B.

Als we bovendien de lokale kleinhandel willen beschermen, is dit nog een mooi artikel:
Kleinhandel ziet verkoop al maanden terugvallen
De kleinhandel gaat achteruit, de verkoop via internet zou een oorzaak kunnen zijn, maar wat zie je? In de buurlanden heb je evenzeer deze onlineverkooop (waarschijnlijk zelfs meer dan hier) maar zie je deze terugval van de kleinhandel niet.
Wat is dan wel het verschil, zoals ook vermeld in ditzelfde artikel: achteruitgang van de koopkracht in België, onder andere dankzij nog zo'n "liberale" maatregel van deze regering: de Turteltaks.
(en ja JPV ook de slechte bereikbaarheid van stadscentra speelt blijkbaar een rol )

Dat lijkt me eigenlijk het geval bij de meeste cultuursubsidies, niet? Want dat is wat dit eigenlijk is: een cultuursubsidie. Net zoals we ook verlieslatende culturele evenementen, opera's, ballets, orkesten etc. subsidiëren, subsidiëren we hier (indirect) verlieslatende boeken. Dit is niet uit een financiële overweging, maar uit de politieke en maatschappelijke overweging dat we hoogstaandere cultuur wensen dan enkel het commerciële. Dat subsidies echter geen garantie zijn dat alle projecten effectief tot hoogstaandere cultuur zullen leiden is wel onvermijdelijk, maar afweegbaar tegenover de projecten die wel slagen.

100% akkoord nightofcydonia.

Gewoon knap staaltje Crony Capitalism en verkapte subsidiëring.

Het papieren boek en de branche staan onder druk, de marges dienen beschermd te worden.

https://www.rabobankcijfersentrends.nl/index.cfm?action=branche&branche=Boekhandels

Korte studie over de situatie in NL waar de vaste boekenprijs al bestaat.

De boeren subsidie geven om te kunnen concureren met buitenlandse goedkopere gewassen of de vaste boekenprijs, ik zie t verschil niet

Whit zei:

Zelfs ALS de industrie in het algemeen niet benadeeld zou zijn (wat ik betwijfel), gaat men er nog steeds van uit dat deze maatregel een positieve invloed gaat hebben op de schrijfcultuur (wat ik ook betwijfel). De effecten van subsidies op de niet-gesubsidieerde partijen binnen dezelfde industrie is helemaal geen mening.

Ik heb het overigens over de industrie 'in het algemeen'. Daarover kan je wel uitspraken doen, ook al zijn er partijen die bij deze maatregel minder of meer baat hebben.

Een hogere prijs betalen om misschien wat schrijfcultuur in stand te houden is wel degelijk een nadeel.

Klik om te vergroten...

in alle 3 je alinea's zijn de voordelen/nadelen meningen, geen feiten. Je mening is dat een beslissing A een effect B heeft. Dat effect B is geen zekerheid. Zekerheden bestaan in economie nu eenmaal niet echt vaak. Men maakt modellen die vaak slagen, maar die slechts zelden een voldoende voorspellende kracht hebben.

De meningen die zowel Epyon, ik, jij als alle anderen hebben, moet je dus niet zomaar voor waar aanzien, maar als een gezonde discussie. Daarin mag je gerust vinden dat anderen ongelijk hebben, maar je eigen stellingen als feiten beschouwen, is jezelf iets te hoog achten.

Whit zei:

Again, de (negatieve) effecten van subsidies op de niet-gesubsidieerde partijen binnen dezelfde industrie is helemaal geen mening.

Klik om te vergroten...

Tuurlijk wel. Er zijn subsidies die kunnen zorgen voor positieve effecten voor de ganse sector. Of die dan overhelt naar de positieve kant in het geheel is vaak gewoon al een kwestie van waar je het meest belang aan hecht. Dat er negatieve effecten KUNNEN zijn, mag je zeker zeggen. Maar dat was niet wat je zei.

Zomaar zeggen dat een bepaalde beleidsbeslissing negatief zal zijn, is vaak een véél te enge benadering, zeker als het over economische discussies gaat.

Niet noodzakelijk.

Epyon zei:

Dat lijkt me eigenlijk het geval bij de meeste cultuursubsidies, niet? Want dat is wat dit eigenlijk is: een cultuursubsidie. Net zoals we ook verlieslatende culturele evenementen, opera's, ballets, orkesten etc. subsidiëren, subsidiëren we hier (indirect) verlieslatende boeken. Dit is niet uit een financiële overweging, maar uit de politieke en maatschappelijke overweging dat we hoogstaandere cultuur wensen dan enkel het commerciële. Dat subsidies echter geen garantie zijn dat alle projecten effectief tot hoogstaandere cultuur zullen leiden is wel onvermijdelijk, maar afweegbaar tegenover de projecten die wel slagen.

Klik om te vergroten...

Ik gaf wel duidelijk het verschil aan. Bij het merendeel van die overige subsidies heeft de overheid wel nog de nodige sleutels in handen, nu worden ze aan de uitgeverijen gegeven.
Een subsidie voor schrijvers of betere royaltyvoorwaarden in een klein taalgebied vind ik nog verdedigbaar, maar deze gereglementeerde boekenprijs lijkt mij vooral een cadeau aan de grote uitgeverijen.
Bovendien loopt het bij de overheid ook al scheef met de cultuursubsidies op meerdere manieren (o.a. de verdeling over de verschillende provincies/steden) en worden meerdere projecten gesubsidieerd waar ik de cultuurwaarde gerust van vraag zou durven stellen.

Waarom moeten sommige hobby's trouwens gesubsidieerd worden en andere niet, puur omdat een select elitegroepje vindt dat bijvoorbeeld moderne ballet hoogstaander is dan pakweg modelbouwvliegen?
Voor klassieke werken kan ik dat nog begrijpen, dat is het in stand houden van cultureel erfgoed, maar voor "modern" werk?
Ik zou cultuursubsidies voor theater en opera bijvoorbeeld gerust durven inperken tot het opvoeren van écht klassieke stukken, maar bij de opvoering van recente werken moeten theater en opera maar de vrije concurrentie aangaan met cinema of andere vormen van entertainment.

V-man zei:

https://www.rabobankcijfersentrends.nl/index.cfm?action=branche&branche=Boekhandels

Korte studie over de situatie in NL waar de vaste boekenprijs al bestaat.

De boeren subsidie geven om te kunnen concureren met buitenlandse goedkopere gewassen of de vaste boekenprijs, ik zie t verschil niet

Klik om te vergroten...

Daar ben ik wel mee eens, landbouw en dus eigen voedselvoorziening is belangrijk vanuit geopolitieke overwegingen. Van zodra je als land afhankelijk wordt van het buitenland voor je voedselvoorziening, kom je in een precaire situatie terecht. De EU is niet toevallig gesticht op basis van kolen, staal en vervolgens landbouw. Er zijn natuurlijk wel uitwassen van diezelfde landbouwsubsidies, maar het principe op zich is verdedigbaar.

Voor schrijvers in een klein taalgebied als dat van de Nederlandse taal, heb ik zelfs ook nog begrip voor subsidies voor schrijvers en literaire vertalers die goed werk neerzetten, omdat je in een klein taalgebied anders moeilijker kan leven van die job.
De gereglementeerde boekenprijs heeft daar wat mij betreft weinig mee te maken, omdat ze evenzeer zal gelden voor de volgende Harry Potter mocht die uitkomen, een werk dat wél ruimschoots voldoende zal verkopen om de vertaling te bekostigen.

Whit zei:

Als je werk daadwerkelijk 'goed' is, dan zal zich dat uitdrukken in de verloning die je krijgt.

Klik om te vergroten...

sinds wanneer is het economisch een "feit" dat deze zaken aan elkaar verbonden zijn?

KnightOfCydonia zei:

Ik gaf wel duidelijk het verschil aan. Bij het merendeel van die overige subsidies heeft de overheid wel nog de nodige sleutels in handen, nu worden ze aan de uitgeverijen gegeven.
Een subsidie voor schrijvers of betere royaltyvoorwaarden in een klein taalgebied vind ik nog verdedigbaar, maar deze gereglementeerde boekenprijs lijkt mij vooral een cadeau aan de grote uitgeverijen.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat ze het vooral budgetneutraal voor de overheid hebben willen houden. Dit is een indirecte subsidie die de overheid zelf niks kost.

Bovendien loopt het bij de overheid ook al scheef met de cultuursubsidies op meerdere manieren (o.a. de verdeling over de verschillende provincies/steden) en worden meerdere projecten gesubsidieerd waar ik de cultuurwaarde gerust van vraag zou durven stellen.

Klik om te vergroten...

Dat is dan ook een relatieve parameter hé. Iedereen heeft daar een subjectieve mening over. Er is immers geen objectieve manier om te oordelen of iets goed is of niet. Ik vind veel van die moderne kunstdingen ook weggesmeten geld, maar aanvaard dat dit voor anderen dan wel weer de moeite kan zijn.

Waarom moeten sommige hobby's trouwens gesubsidieerd worden en andere niet, puur omdat een select elitegroepje vindt dat bijvoorbeeld moderne ballet hoogstaander is dan pakweg modelbouwvliegen?
Voor klassieke werken kan ik dat nog begrijpen, dat is het in stand houden van cultureel erfgoed, maar voor "modern" werk?
Ik zou cultuursubsidies voor theater en opera bijvoorbeeld gerust durven inperken tot het opvoeren van écht klassieke stukken, maar bij de opvoering van recente werken moeten theater en opera maar de vrije concurrentie aangaan met cinema of andere vormen van entertainment.

Klik om te vergroten...

Ieder klassiek werk was ooit nieuw, en de meeste klassieke werken waren ook in hun tijd geen commerciële successen. De vrije concurrentie of vrije markt kan onmogelijk oordelen of iets inhoudelijk een succes is of niet, ze kan enkel oordelen of iets commercieel een succes is of niet. Ik geef wederom het voordeel van Van Gogh of andere kustenaars. Nooit een commercieel succes geweest in hun tijd, maar kwalitatief altijd al van de bovenste plank geweest. Of is een feelgoodcomedy als 'Love actually' van hogere kwaliteit dan het docudrama 'The story of the weeping camel' omdat die eerste 25 maal meer omzet genereert? Natuurlijk niet commercieel succes heeft niets met inhoudelijk succes te maken.

De subjectieve beoordeling van wat kunst is of niet, wat subsidies verdient of niet, blijft daarentegen ook relatief natuurlijk - en daarom steeds vatbaar voor discussie. Maar het respecteren en proberen te begrijpen van elkaars mening over wat nu wel en niet kunst is of subsidies verdient is minstens even belangrijk als de eigen mening erover verkondigen.

Epyon zei:

Ik denk dat ze het vooral budgetneutraal voor de overheid hebben willen houden. Dit is een indirecte subsidie die de overheid zelf niks kost.

Klik om te vergroten...

Een maatregel die dus meer macht bij de uitgeverijen plaatst en het wegneemt bij de consument

Epyon zei:

Dat is dan ook een relatieve parameter hé. Iedereen heeft daar een subjectieve mening over. Er is immers geen objectieve manier om te oordelen of iets goed is of niet. Ik vind veel van die moderne kunstdingen ook weggesmeten geld, maar aanvaard dat dit voor anderen dan wel weer de moeite kan zijn.

Klik om te vergroten...

Probleem is dat er geen objectieve criteria zijn voor kunstsubsidies en het dus de vriendjespolitiek in de hand werkt.

Epyon zei:

Ieder klassiek werk was ooit nieuw, en de meeste klassieke werken waren ook in hun tijd geen commerciële successen. De vrije concurrentie of vrije markt kan onmogelijk oordelen of iets inhoudelijk een succes is of niet, ze kan enkel oordelen of iets commercieel een succes is of niet. Ik geef wederom het voordeel van Van Gogh of andere kustenaars. Nooit een commercieel succes geweest in hun tijd, maar kwalitatief altijd al van de bovenste plank geweest. Of is een feelgoodcomedy als 'Love actually' van hogere kwaliteit dan het docudrama 'The story of the weeping camel' omdat die eerste 25 maal meer omzet genereert? Natuurlijk niet commercieel succes heeft niets met inhoudelijk succes te maken.

Klik om te vergroten...

Er bestaat niet zoiets als een instant-klassieker, dat is waar. Aan de andere kant heeft de willekeur van de kunstsubsidies perfect de mogelijkheid opengehouden dat we een groot deel van de toekomstige klassiekers net niet gesubsidieerd hebben.

Epyon zei:

De subjectieve beoordeling van wat kunst is of niet, wat subsidies verdient of niet, blijft daarentegen ook relatief natuurlijk - en daarom steeds vatbaar voor discussie. Maar het respecteren en proberen te begrijpen van elkaars mening over wat nu wel en niet kunst is of subsidies verdient is minstens even belangrijk als de eigen mening erover verkondigen.

Klik om te vergroten...

Het hart van de problematiek is het gebrek aan objectieve criteria voor het uitreiken van subsidies. In het geval van de vaste boekenprijs maakt de overheid enerszijds de juiste keuze omdat ze erkennen dat ze het zelf niet weten en het aan anderen overlaten. Anderszijds maken ze ook de verkeerde keuze door die macht bij een klein groepje (de uitgevers) te leggen.

Ik ga niet meer op elk punt reageren, dat heeft squalleke al afdoende in mijn plaats gedaan en ik ben het grotendeels met hem eens.

Epyon zei:

Ieder klassiek werk was ooit nieuw, en de meeste klassieke werken waren ook in hun tijd geen commerciële successen. De vrije concurrentie of vrije markt kan onmogelijk oordelen of iets inhoudelijk een succes is of niet, ze kan enkel oordelen of iets commercieel een succes is of niet. Ik geef wederom het voordeel van Van Gogh of andere kustenaars. Nooit een commercieel succes geweest in hun tijd, maar kwalitatief altijd al van de bovenste plank geweest. Of is een feelgoodcomedy als 'Love actually' van hogere kwaliteit dan het docudrama 'The story of the weeping camel' omdat die eerste 25 maal meer omzet genereert? Natuurlijk niet commercieel succes heeft niets met inhoudelijk succes te maken.

Klik om te vergroten...

Ik ga akkoord met je analyse, maar de conclusie hierbij is wat mij betreft net dat je kunstenaars net niet moet subsidiëren. De tragische kunstenaar die je aanhaalt die bij leven geen succes had, maar waarvan de kwaliteit - al dan niet geholpen door de beruchtheid van een tragische dood - uiteindelijk toch bovendrijft, maakte zijn werk ook niet met overheidssubsidies. Als een kunstenaar bij leven vroeger al goed van zijn ambt kon leven was dat dankzij een rijke mecenas, of werk waarvoor wél betaald werd.

De vergelijking loopt al helemaal mank als je keek naar de kunst die vroeger werd afgeleverd, en de "kunst" die nu door "moderne kunstenaars" wordt geproduceerd. Over een schilderij of beeldhouwwerk kunnen we het allemaal wel eens zijn dat dit een klassieke vorm van kunst betreft, maar kan je nog discussiëren over de kwaliteit ervan. Bij sommige moderne kunsttentoonstellingen zien het museumpersoneel of zelfs de critici het verschil niet meer tussen afval wat uitgestrooid ligt over de museumvloer of een bril die daar door een grapjas op de vloer werd gelegd.

Nu ik wil moderne kunst niet tot op de grond afbreken, er zit zeker heel wat waardevol werk tussen, maar dan wel verholen tussen een hele hoop rotzooi dat nog weggeërodeerd moet worden door de tand des tijds. Laat private partijen daar maar op speculeren, niet de overheid. De kans op vriendjes politiek bij de subsidiëring van dergelijke werk lijkt mij ook nog eens des te groter.

De subjectieve beoordeling van wat kunst is of niet, wat subsidies verdient of niet, blijft daarentegen ook relatief natuurlijk - en daarom steeds vatbaar voor discussie. Maar het respecteren en proberen te begrijpen van elkaars mening over wat nu wel en niet kunst is of subsidies verdient is minstens even belangrijk als de eigen mening erover verkondigen.

Klik om te vergroten...

Zoals squalleke zegt, een overheid dient objectief te werk te gaan. Mijn mening is eenvoudig: de overheid dient zich qua vrijetijdsbesteding van volwassenen neutraal op te stellen, sport (omwille van de volksgezondheid) of vrijwilligerswerk (wegens gratis werk voor het goede doel) kan je nog aanmoedigen, maar de keuze van moderne opera vs cinema, modern theater of lan-party gaat de overheid eigenlijk geen snars aan.

In weze is de huidige manier van cultuur subsidiëren een misplaatste vorm van paternalisme, en hoewel ik er nog akkoord mee kan gaan dat de overheid soms zijn burgers tegen zichzelf dient te beschermen of aan te moedigen de juiste keuzes te maken, bv. antitabakscampagnes of accijnzen op sigaretten, moet je daar wél eerst voldoende bewijzen voor hebben.
Dat roken kankerverwekkend is staat onomstotelijk vast, dat een operabezoek meer externe meerwaarde creëert voor een stad dan dat een bezoek aan de cinema dat doet, niet.
Geef mij een lijst met objectieve criteria en ik wil mijn mening wel herzien.

Whit zei:

Nu bent ge gewoon achterlijk bezig.

Met 'goed' bedoelde ik twee zaken:
1. De betere vertaler zal meer verdienen dan zijn slechtere concurrent. Of is dat ook een mening?
(Of speciaal voor u: in een socialistische omgeving zal dat inderdaad niet/minder zo zijn. De link tussen effort en reward is daar inderdaad onbestaand.)
2. Ge kunt de mooiste vertaling maken naar een dode taal. Allemaal goed en wel, maar daarnaar zal weinig tot geen vraag zijn. Vandaar dat een vertaling naar het Fins een 'betere' vertaling is dan naar die dode taal.

Moeilijk allemaal hé.

Klik om te vergroten...

rep voor dat "achterlijk". 't is niet omdat ik het niet eens ben met je, dat ik achterlijk bezig ben. Laat staan dat het feit dat ik een sos ben hier per se een invloed op zou hebben of dat ik geen belang hecht aan effort/reward-link. Een beetje beleefder kan ook.

En ja, een betere vertaler zal niet noodzakelijk meer verdienen. Beter is namelijk met uitstek een mening. Wat is beter? Eentje die 50 boeken per jaar kan vertalen aan matige kwaliteit, maar wel in uitstekend Nederlands geschreven, of eentje die 10 boeken per jaar vertaalt en daarbij een uitstekende transscriptie van het orginele werk levert (met even correct Nederlands, maar beter bvb oorspronkelijke stijl van de auteur benadert)?

Beter is niet altijd diegene die het best de boeken laat verkopen.

squalleke123 zei:

Probleem is dat er geen objectieve criteria zijn voor kunstsubsidies en het dus de vriendjespolitiek in de hand werkt.

Klik om te vergroten...

Het hart van de problematiek is het gebrek aan objectieve criteria voor het uitreiken van subsidies. In het geval van de vaste boekenprijs maakt de overheid enerszijds de juiste keuze omdat ze erkennen dat ze het zelf niet weten en het aan anderen overlaten. Anderszijds maken ze ook de verkeerde keuze door die macht bij een klein groepje (de uitgevers) te leggen.

Klik om te vergroten...

Objectieve criteria zijn niet mogelijk. Iedereen vindt wel iets anders belangrijk. Dat hoeft niet slecht te zijn. Maar dat het vriendjespolitiek in de hand werkt wil ik je wel eens zien bewijzen. Het selectieproces van de cultuursubsidies is zeer strikt gebeurd en veel organisaties die dachten zoals gewoonlijk subsidies te krijgen, krijgen er nu geen. Ik denk niet dat je in de huidige ronde iemand op nepotisme zal betrappen, maar je mag het altijd eens opzoeken als je er zo zeker over bent.

Er bestaat niet zoiets als een instant-klassieker, dat is waar. Aan de andere kant heeft de willekeur van de kunstsubsidies perfect de mogelijkheid opengehouden dat we een groot deel van de toekomstige klassiekers net niet gesubsidieerd hebben.

Klik om te vergroten...

Diversifiëren is de beste manier om rendement te behalen. Alles inzetten op één cultuurvorm is dus een dom idee. Spreiden ('willekeur') is dan ook de boodschap als we het geld het beste willen besteden. Als we dan toch cultuursubsidies verdelen denk ik dat het best is op diverse paarden te wedden.

KnightOfCydonia zei:

De vergelijking loopt al helemaal mank als je keek naar de kunst die vroeger werd afgeleverd, en de "kunst" die nu door "moderne kunstenaars" wordt geproduceerd. Over een schilderij of beeldhouwwerk kunnen we het allemaal wel eens zijn dat dit een klassieke vorm van kunst betreft, maar kan je nog discussiëren over de kwaliteit ervan. Bij sommige moderne kunsttentoonstellingen zien het museumpersoneel of zelfs de critici het verschil niet meer tussen afval wat uitgestrooid ligt over de museumvloer of een bril die daar door een grapjas op de vloer werd gelegd.

Klik om te vergroten...

Dat zijn zeer subjectieve waardeoordelen. Om weer op Van Gogh terug te komen: zijn moderne kunst werd toen ook beschreven door termen zoals jij hier aanhaalt.

Zoals squalleke zegt, een overheid dient objectief te werk te gaan. Mijn mening is eenvoudig: de overheid dient zich qua vrijetijdsbesteding van volwassenen neutraal op te stellen, sport (omwille van de volksgezondheid) of vrijwilligerswerk (wegens gratis werk voor het goede doel) kan je nog aanmoedigen, maar de keuze van moderne opera vs cinema, modern theater of lan-party gaat de overheid eigenlijk geen snars aan.

Klik om te vergroten...

Dat is op zich dan weer een zeer subjectieve discussie. Het is uw mening dat de overheid zich zo moet opstellen. Ik kan er gerust inkomen dat iemand anders daar een heel andere mening over zal hebben. De huidige partijen zijn van mening dat de overheid een belangrijke maatschappelijke rol te vervullen heeft, o.a. op het gebied van cultuur. Mss dat niet-regeringspartijen daar een andere visie over hebben?

Epyon zei:

Dat zijn zeer subjectieve waardeoordelen. Om weer op Van Gogh terug te komen: zijn moderne kunst werd toen ook beschreven door termen zoals jij hier aanhaalt.

Klik om te vergroten...

Je komt opnieuw op Van Gogh terug, maar opnieuw, waren er cultuursubsidies nodig om zijn werk te creëren?
Ik ben het ook oneens met de vergelijking tussen kritiek op het (post-)impressionisme en kritiek op "moderne" conceptuele kunst. Zoals ik al zei, je kan discussiëren over de esthetiek van een schilderij, maar elk redelijk persoon zal schilderen wel erkennen als een kunstvorm, net zoals bijvoorbeeld beeldhouwen. Bij sommige moderne kunstwerken waarbij de "kunst" vaak eerder in een pretentieuze interpretatie van een talentloze creatie lijkt te schuilen, is het eerder redelijk om jezelf af te vragen of dat nog wel als "kunst" dient erkend te worden.

Dat is op zich dan weer een zeer subjectieve discussie. Het is uw mening dat de overheid zich zo moet opstellen. Ik kan er gerust inkomen dat iemand anders daar een heel andere mening over zal hebben. De huidige partijen zijn van mening dat de overheid een belangrijke maatschappelijke rol te vervullen heeft, o.a. op het gebied van cultuur. Mss dat niet-regeringspartijen daar een andere visie over hebben?

Klik om te vergroten...

Ik respecteer dat andere mensen daar een andere visie op hebben, maar een discussie dien je te voeren met objectieve argumenten. Voor andere vormen van overheidssubsidies kan je objectief voordelen aanwijzen van overheidssubsidiëring ten opzichte van private markt werking, bijvoorbeeld wat onderwijs (gelijke kansen voor iedereen), milieu of gezondheidszorg (falen van marktwerking) betreft.
Wat cultuur betreft lukt dat niet, zoals je zelf zegt, dit is een zeer subjectieve materie, waar de overheid zich dan ook beter zoveel mogelijk buiten zou moeten houden.
Wie daar een andere visie op nahoudt moet trouwens ook niet alleen uitleggen waarom cultuur subsidiëring verdient, maar ook waarom bepaalde zaken wél cultuur zouden zijn en andere niet.

Epyon zei:

Objectieve criteria zijn niet mogelijk. Iedereen vindt wel iets anders belangrijk. Dat hoeft niet slecht te zijn. Maar dat het vriendjespolitiek in de hand werkt wil ik je wel eens zien bewijzen. Het selectieproces van de cultuursubsidies is zeer strikt gebeurd en veel organisaties die dachten zoals gewoonlijk subsidies te krijgen, krijgen er nu geen. Ik denk niet dat je in de huidige ronde iemand op nepotisme zal betrappen, maar je mag het altijd eens opzoeken als je er zo zeker over bent.

Klik om te vergroten...

Lol. Ieder selectieproces zonder basis van objectieve criteria biedt de mogelijkheid tot nepotisme. Heel idealistisch van jou dat je je volle geloof in het huidige selectieproces stelt, dat wel...

Epyon zei:

Diversifiëren is de beste manier om rendement te behalen. Alles inzetten op één cultuurvorm is dus een dom idee. Spreiden ('willekeur') is dan ook de boodschap als we het geld het beste willen besteden. Als we dan toch cultuursubsidies verdelen denk ik dat het best is op diverse paarden te wedden.

Klik om te vergroten...

Diversifieren is de beste manier om een rendement te beschermen. Slim kiezen is de beste manier om rendement te verhogen. Volledig random diversifieren geeft je wat betreft financien gemiddeld genomen een resultaat met alfa = 0 (maw uw investering volgt gewoon de markt). Hier ook, volledige willekeur geeft je ruwweg dezelfde kans op een meesterwerk als de kans dat een werk een meesterwerk is.

Het spenderen van overheidsgeld voor cultuursubsidies of het duurder maken van boeken om andere te subsidieren zijn in dit opzicht volledig gelijk omdat beiden de kans op creatie of behoud van een meesterwerk totaal niet beinvloeden. Vandaar dat ik vind dat men objectieve criteria moet hanteren om zeker te zijn dat de subsidie rendeert... Probleem is inderdaad dat ideeën moeilijk objectief te evalueren zijn, maar daarom moet men nog niet gewoon random gaan subsidieren want dat heeft geen zin. Het is dan nuttiger om de kunstsubsidies integraal te verdelen onder de bevolking in de hoop dat iemand met een andere carrierekeuze een meesterwerk in zich heeft...