Vandaag nog maar eens een ervaring rijker in immoland (al was het deze keer via een landmeter).
Afgelopen weekend een woning gezien met een zeer mooie prijs, een beetje 'too good to be true' dus ik vroeg me al af wat het addertje was.
Zo snel mogelijk een afspraak willen maken (stond er van afgelopen zondag op) en op maandag gebeld.
Ten vroegste vandaag om 17u45 konden we langskomen, ervoor had hij geen tijd.
Vandaag op tijd vertrokken en we waren rond 17u30 gearriveerd. De straat stond al vol auto's van andere kandidaat-kopers en blijkbaar was het huis al verkocht...
Man, ik was om te ontploffen.
Hemel en aarde bewogen om op tijd te kunnen vertrekken op mijn werk, net als mijn vriendin en schoonvader om dan te horen dat het al weg was.
Iedereen stond er wat verstomd bij.
De vrouw die het huis verkocht (medewerkster van immo) was zo'n oudere moemoe die slecht toneel kon spelen, laat staan dat ze ook maar enig verkoopstalent had (was zo wat het type van Maria van de Jef van achter den hoek).
Even een kwartier stoom afgeblazen en eens gebeld met de landmeter zelf.
Mij was het al niet meer om het huis te doen, maar eerder het feit dat ge daar als figurant op het toneel komt.
'Dit is de normale manier van zaken, volgende keer meer succes' was zijn antwoord, maar op een manier dat hij u infeite aan het uitlachen is.
Mijn vriendin heeft enkele collega's wiens vriend/man in de bouw zitten en blijkbaar staat die mens wel wat bekend als een 'sjoemelaar'.
Soit, volgens mij was dit huis verkocht, alvorens dit op internet stond.
Een 'vriendje van' of iets dergelijks die wat zwart geld onder de tafel heeft gegeven en dan snel gekocht lijkt me wel een meer dan mogelijk scenario.
Ik denk dat wij wat minder intensief moeten gaan zoeken, want nu komt het écht ons strot uit.
Bijna dagelijks het internet afschuimen naar een woning, elke dag dezelfde woningen zien (die maar niet zakken in prijs, ook niet na 1 jaar). Bah
En tot nu toe nog geen spijt van onze aankoop!
.
