Archief - [deleted]

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

hawkattack

Legacy Member
mac-bc zei:
Komaan zeg, er is meer in het leven dan puur financieel rendement.

Dat de schoonouders zich dan plots komen opdringen met schenkingen buiten alle proportie is hun probleem, niet het mijne. Ik zou er ook alles aan doen om me niet in de hoek te laten drummen van underdog alleen maar voor het financieel rendement.

Als ze "kapitaalsgarantie" willen, dat ze het dan gewoon bijhouden. Dat is nog steeds de beste garantie op uw kapitaal. Enerzijds willen ze een schenking doen i.p.v. een erfenis achter te laten maar toch willen ze precies de controle over het kapitaal niet uit handen geven. Jammer genoeg gaat het één met het ander gepaard. De bluts met de buil nemen, noemt men dat.

²

Ik zou dat echt als een belediging opnemen moesten ze bij mij komen met dergelijk voorstel. Ze zouden hun 300k in hun gat kunnen steken.
Een relatie is gebouwd op vertrouwen en ik zou echt niet kunnen leven in een relatie waar constant gewikt en gewogen wordt inzake geld. Als ge nie zeker bent van uw relatie, stopt er dan meteen mee éh. Dat uw vriendin akkoord gaat met het voorstel van haar ouders zegt al genoeg over uw vriendin :lol:

zarathustra

Legacy Member
M°°nblade zei:
- gevoel van achterstelling: schrap dat 'gevoel' maar. Uit ervaring weet ik dat madam ieder meningsverschil over de inrichting of aanpassing aan het huis afsluit met 'we doen het zo want het is mijn huis'. Dit is nu ook zo het geval.

Denk dat dit eerlijk gezegd een veel groter probleem is.

M°°nblade

Legacy Member
HUSKE zei:
Via de bank is het een probleem, via haar niet... Vind ik een vreemde redenatie want onder de streep heb je dezelfde schuld. Bij de één betaal je intrest, bij de andere niet.
Het addertje onder het gras, enfin, het is eerder de anaconda op het terras, is dat de schuld inderdaad dezelfde is, maar bij de bank ben ik wel mede-eigenaar. Basically, bij het huidige voorstel van mijn partner verkoop ik mijn mede-eigendom in ruil voor renteloos lenen. Dan leen ik nog liever aan 1,5 à 2% als ik kan. Die rente zal zeker de eerste jaren toch ongeveer gelijklopen met de waardestijging van het onroerend goed so no loss there.

GuyDebord

Legacy Member
hawkattack zei:
²

Ik zou dat echt als een belediging opnemen moesten ze bij mij komen met dergelijk voorstel. Ze zouden hun 300k in hun gat kunnen steken.
Een relatie is gebouwd op vertrouwen en ik zou echt niet kunnen leven in een relatie waar constant gewikt en gewogen wordt inzake geld. Als ge nie zeker bent van uw relatie, stopt er dan meteen mee éh. Dat uw vriendin akkoord gaat met het voorstel van haar ouders zegt al genoeg over uw vriendin :lol:

Emotie>ratio. Jij meet liefde aan een schenking van 150 000 euro? (want daar gaat het om: je vindt dat je recht hebt op die 150 000 omdat je samenleeft met die persoon). Op basis waarvan vind je dat Moonblade aanspraak maakt op de 150 000 euro van de ouders van Moonblade's lief?


zarathustra

Citaat Oorspronkelijk geplaatst door M°°nblade Bekijk bericht

- gevoel van achterstelling: schrap dat 'gevoel' maar. Uit ervaring weet ik dat madam ieder meningsverschil over de inrichting of aanpassing aan het huis afsluit met 'we doen het zo want het is mijn huis'. Dit is nu ook zo het geval.

Denk dat dit eerlijk gezegd een veel groter probleem is.

²nd.

Werken aan de relatie dus of u afvragen of je wil samenleven met die persoon, ipv de financiële/juridische constructie.

GuyDebord

Legacy Member
M°°nblade zei:
Het addertje onder het gras, enfin, het is eerder de anaconda op het terras, is dat de schuld inderdaad dezelfde is, maar bij de bank ben ik wel mede-eigenaar. Basically, bij het huidige voorstel van mijn partner verkoop ik mijn mede-eigendom in ruil voor renteloos lenen. Dan leen ik nog liever aan 1,5 à 2% als ik kan. Die rente zal toch ongeveer gelijklopen met de waardestijging van het onroerend goed so no loss there.

In geval van een lening (bij bank of bij ouders) zal je sowieso moeten in aankoopakte zetten dat je 50% eigenaar bent (indien je 50% zal afbetalen). De onderhandse lening (naar vriendin of schoonouders toe) staat hier eigenlijk los van. Je moet bespreken dat je niet pas op het einde van de lening 50% eigenaar bent (maar dat besprak ik in mijn post op p. 106). De schoonouders zullen ook wel zien dat dit de enige correcte oplossing is.

hawkattack

Legacy Member
GuyDebord zei:
Jij meet liefde aan een schenking van 150 000 euro? (want daar gaat het om: je vindt dat je recht hebt op die 150 000 omdat je samenleeft met die persoon). Op basis waarvan vind je dat Moonblade aanspraak maakt op de 150 000 euro van de ouders van Moonblade's lief?

Ik zou helemaal niet vinden dat ik recht zou hebben op die 150000 euro. Absoluut niet. Maar dat ze akkoord gaat met de stelling van haar ouders "dat huis moet enkel van jou zijn en niet van uw vent", gaat met een beetje te ver hoor.

Zoals gezegd, er zijn andere oplossingen voor die 300k éh, die 300k moet niet noodzakelijk in DAT huis waar ge gaat wonen met uw vriendin gestoken worden. Dat uw vriendin nog een 2de huis koopt en dat verhuurt als opbrengt, het steekt in de beurs, het laat rotten op een spaarrekening... Whatever, alles behalve die allereerste optie. Ge kunt nog altijd apart samen een huis kopen waar alles fifty fifty is eh. En als alles toch om geld draait bij haar, dat ze dan dat huis alleen koopt en er alleen gaat wonen, gij zijt toch maar een "randzaak".

Maar bon, van mij zou ze al een stamp onder haar kont gekregen hebben en "hupla" buiten, als ze afkomt met een mentaliteit van "alles is hier van mij en niks is van jou". Tegen zulke mensen kan ik niet. Maar blijkbaar zitten er hier nog mensen met die vreselijke mentaliteit :kots:. Er is meer aan het leven dan enkel geld toch...

GuyDebord

Legacy Member
hawkattack zei:
Ik zou helemaal niet vinden dat ik recht zou hebben op die 150000 euro. Absoluut niet. Maar dat ze akkoord gaat met de stelling van haar ouders "dat huis moet enkel van jou zijn en niet van uw vent", gaat met een beetje te ver hoor.

Zoals gezegd, er zijn andere oplossingen voor die 300k éh, die 300k moet niet noodzakelijk in DAT huis waar ge gaat wonen met uw vriendin gestoken worden. Dat uw vriendin nog een 2de huis koopt en dat verhuurt als opbrengt, het steekt in de beurs, het laat rotten op een spaarrekening... Whatever, alles behalve die allereerste optie. Ge kunt nog altijd apart samen een huis kopen waar alles fifty fifty is eh. En als alles toch om geld draait bij haar, dat ze dan dat huis alleen koopt en er alleen gaat wonen, gij zijt toch maar een "randzaak".

Maar bon, van mij zou ze al een stamp onder haar kont gekregen hebben en "hupla" buiten, als ze afkomt met een mentaliteit van "alles is hier van mij en niks is van jou". Tegen zulke mensen kan ik niet. Maar blijkbaar zitten er hier nog mensen met die vreselijke mentaliteit :kots:. Er is meer aan het leven dan enkel geld toch...


Alsof nadenken over het gebruik van je geld gelijk staat aan 'het leven = geld'.

Je zal toch consequent moeten zij: of je vindt dat je recht hebt op een schenking van de ouders als partner, of je bent akkoord met de stelling dat het huis van zijn vriendin is. Je kan niet zeggen 'het gaat een beetje ver', ik zou een 'kleine' schenking willen van 20 000 euro.

Over het feit dat de vriendin haar geld ook in andere zaken kan stoppen: ja ze kan er inderdaad van alles meedoen: duizend handtassen van Channel (I guess, ken de prijzen niet) of een appartement. Dan zijn ze echter gebonden aan wat ze samen max. kunnen lenen (stel 260 000 euro, dan heb je al een mooie lening). Waarom niet van de kans gebruik maken, dit als een opportuniteit zien, om jezelf een mooi of goed huis (luxe) te kunnen kopen? Waarom er van uitgaan dat zijn vriendin maar moet investeren met het geld dat ze krijgt van haar ouders, Moonblade kan zelf ook investeren met het geld dat hij uitspaart indien hij geen lening zou moeten afbetalen. Waarom die focus op bakstenen? (Jij en MacBc geven af op het feit dat mensen kijken naar geld, maar zelf willen jullie per se 50% van het huis, dat rijmt niet).

Het probleem is reeds eerder geïdentificeerd denk ik: Moonblade zijn prinses heeft geen al te sterke relationele skills :)

Maar bon, van mij zou ze al een stamp onder haar kont gekregen hebben en "hupla" buiten

@Hawkattack: het is vandaag internationale vrouwendag. Als er dan toch één dag moet zijn waarop je een vrouw niet slaat, laat het vandaag zijn.

hawkattack

Legacy Member
GuyDebord zei:
Alsof nadenken over het gebruik van je geld gelijk staat aan 'het leven = geld'.
[

Zei ik ook niet. Maar je het extremen en dit is er een van. En ja, als ge met zo'n voorstel afkomt dan is zou men dat inderdaad als extreem kunnen bestempelen en zou je de stelling kunnen maken dat die vriendin (en de schoonouders) enkel aan geld denken.

GuyDebord zei:
Je zal toch consequent moeten zij: of je vindt dat je recht hebt op een schenking van de ouders als partner, of je bent akkoord met de stelling dat het huis van zijn vriendin is. Je kan niet zeggen 'het gaat een beetje ver', ik zou een 'kleine' schenking willen van 20 000 euro.

Over het feit dat de vriendin haar geld ook in andere zaken kan stoppen: ja ze kan er inderdaad van alles meedoen: duizend handtassen van Channel (I guess, ken de prijzen niet) of een appartement. Dan zijn ze echter gebonden aan wat ze samen max. kunnen lenen (stel 260 000 euro, dan heb je al een mooie lening). Waarom niet van de kans gebruik maken, dit als een opportuniteit zien, om jezelf een mooi of goed huis (luxe) te kunnen kopen? Waarom er van uitgaan dat zijn vriendin maar moet investeren met het geld dat ze krijgt van haar ouders, Moonblade kan zelf ook investeren met het geld dat hij uitspaart indien hij geen lening zou moeten afbetalen. Waarom die focus op bakstenen? (Jij en MacBc geven af op het feit dat mensen kijken naar geld, maar zelf willen jullie per se 50% van het huis, dat rijmt niet).

Tja, hoe zou je het dan moeten doen? Geen huis kopen en in het bos gaan leven omdat je daar dan "niet naar geld moet" kijken? Wa voor zever is da nu weer? Wat is de betere optie, die eerste optie waar het kot van zijn vriendin is en niks van hem is of een huis waar alletwee gezellig evenveel in heeft? Echt belachelijk hoe sommige mensen denken.

Stel je voor als die dan later samenleven en er een gemeenschappelijke kost moet gebeuren. Of hij maakt iets kapot in het huis en moet dat repareren "met zijn eigen geld". Ik zou mij toch constant op mijn hoede voelen en mij niet "thuis" voelen hoor. Wat toch het samenwonen met uw partner toch wel tegenspreekt.

Freya

Legacy Member
Ik denk dat het juist een enorm voordeel is om gratis te kunnen wonen in het huis van je partner, op voorwaarde dat je nog altijd je eigen inspraak hebt en je je dus niet "te gast" moet voelen in dat huis... en als dat laatste niet kan, zou ik mij vragen stellen bij de relatie.

M°°nblade

Legacy Member
GuyDebord zei:
@ moonblade: er zijn dus 2 scenario's: 1) je vriendin koopt alles zelf, jij betaalt enkel de gebruikskosten (water, gas, ...); 2) je bent beiden 50% eigenaar en je sluit een onderhandse lening af bij haar of bij haar ouders. Het is inderdaad géén goed idee dat je wacht tot je lening helemaal is afbetaald alvorens je 50% hebt afbetaald (en volgens mij ook juridisch niet hard te maken).

Btw, cege: als je schrijft ben je denigrerend ('Sommigen zijn zo gefocust op geld, elke dag van het leven, om van te ***', ik ga er van uit dat je je tot mij richt).

UPDATE: ik las Moonblade's antwoord. Ik denk toch dat je het gesprek zal moeten aangaan met haar wat betreft de renovatiekosten van de woning. Als het haar eigendom is, dan zal zij inderdaad die meerkosten moeten betalen gezien zijn de potentiële meerwaarde zal realiseren. Gezien de ouders haar zo'n bedrag schenken zullen ze wel wat juridisch onderbouwd zijn en zullen ze dit ook wel begrijpen. Ten tweede denk ik toch dat jullie geen makkelijke mensen zijn om mee samen te leven :) (je vriendin wil alle voordelen, geen nadelen (kosten verbouwingen), dooddoeners bij discussies over inrichting, ...). Ten derde is die siphoning(?) geen probleem lijkt me, gaat inderdaad over een schenking ouders/dochter, why not? De problemen die je beschrijft lijken me eerder relationeel van aard dan juridisch/financieel.
Dit zijn inderdaad de 2 scenario's die ik voor ogen heb.
Als ik bij de schoonouders renteloos kan lenen, en mits toegevingen, toch 50% eigenaar ben vanaf dag 1 is dat voor mij een win situatie want dat is pakweg 30-40k uitgespaard die ik dan nog kan steken in renovaties.
Als mijn vriendin alles zelf koopt en er van mij enkel gebruikskosten verwacht worden, is dat ook win maar dan enkel financieel. Je kan dan nog zeggen dat ratio > emotie, maar waar plaats je zeggenschap over je woonst? Is beschikkingsrecht niet eerder rationeel dan emotioneel? Op de vraag van 1 miljoen of ik wel een goot voor mijn telenet kabel mocht leggen als de woonst voor de helft van mij was = misschien wel, misschien niet. Maar dan was het tenminste bespreekbaar geweest in plaats van de eigenaars veto-kaart boven te halen.
Ik ga niet voor iedereen spreken maar ik vind een evenwichtige balans tussen man en vrouw in een relatie essentieel. Ik ga me niet patriarch opstellen maar ik duld zeker geen matriarche gezinssituatie. Dat laatste zit er langs haar familie helaas wel wat in ...

Daarbij, noem het emotioneel, maar dan kan je hetzelfde zeggen over een huwelijk. Het is niet omdat je niet getrouwd bent, dat je de andere niet kan liefhebben. Toch versterkt het de band imo. En hetzelfde geldt voor samen een huis kopen. Opnieuw, niet voor iedereen, maar voor onzekere mensen is die confirmatie soms nodig.

Zowel mijn partner als schoonouders zijn inderdaad zeer risico-avers. Dat komt ook wel vanzelf als er zoveel te verliezen valt. En mijn prinses is bovendien van het zeer onzekere type. Een risico-averse constructie opstellen zie ik niet als een persoonlijke belediging. Maar de risico's verschuiven naar de andere partij, noem ik dan weer wel respectloos en beledigend. Voor mijn part mogen ze alle risico's tot benadeling dekken, zolang het mij niet in the process benadeelt.

Son Gokou

Legacy Member
Ik vind dit zinnetje wel een beetje erg moonblade: Omdat dat nog steeds niet volledig draadloos kan, en zij de aanleg van een goot naar de TV niet zag zitten heb ik die digicorder terug moeten dragen naar de winkel ...

Omdat zij iets niet vind breng je het al terug. Ik dacht dat alles samen beslist werd. Ik persoonlijk zou er ook niet mee akkoord gaan. Want toen ging het over een digicorder en nu gaat over een heel huis.

Mijn schrik is dat je amper zeggenschaps gaat hebben tot geen en dat de schoonouder zich op de koop toe ook nog eens gaan moeien in dat huis.

Ik zou samen één kopen en desnoods gewoon een kleine hulp vragen van de schoonouder in de vorm van notaris kosten en voorschot.

De manier waarop zei het nu wilt is een tikkende tijdbom die boven je relatie/huwelijk gaat hangen. In mijn ogen is dit het niet waard.

V-man

Legacy Member
Als ze zo risico avers zijn, waarom dan renteloos aan jou uitlenen?

Het is natuurlijk wel sluw: ze verliezen zeker niks, jij krijgt gewoon je geld terug maar nooit de eventuele meerwaarde.

Wat ook bvb kan is toch 50/50 en jij je deel lenen en dat in de notariele akte opgenomen wordt dat zij het voorkooprecht krijgt mochten jullie uit elkaar gaan.

dan is er ook geen discussie.

TNTim

Legacy Member
hawkattack zei:
²

Ik zou dat echt als een belediging opnemen moesten ze bij mij komen met dergelijk voorstel. Ze zouden hun 300k in hun gat kunnen steken.
+1
Mijn schoonouders wouden een geldsom schenken aan mijn madam en dat moest geschreven worden bij de notaris.
Schenking van een gelijkaardige geldsom aan mijn kant was voordien gewoon overgeschreven op de gezamenlijke spaarrekening.
Heb via mijn madam aan mijn schoonouders gezegd dat ze het ofwel aan ons beide mochten geven, ofwel mochten houden.
We hebben het uiteindelijk cash gekregen. :p

oxbow1

Legacy Member
Hier ook zo'n scenario het hakt er bij mijn vrouw enorm in dat dit mijn woning is.

We zijn dan ook al lang op zoek naar iets anders, naast mijn ouders ligt nog een enorme bouwgrond waarop ik mag bouwen+ met verkoop huidige woning zitten we dan op rozen. Maar dan zit zij er financieel idd nog niet tussen.

Daarom op zoek naar een grote woning die gewoon van ons samen is zonder gedoe, (over wie welke inbreng daar hebben we het niet over irrelevant)
Luxe problemen eigenlijk...

Renegadexxripxx

Legacy Member
M°°nblade zei:
Dit zijn inderdaad de 2 scenario's die ik voor ogen heb.
Als ik bij de schoonouders renteloos kan lenen, en mits toegevingen, toch 50% eigenaar ben vanaf dag 1 is dat voor mij een win situatie want dat is pakweg 30-40k uitgespaard die ik dan nog kan steken in renovaties.
Als mijn vriendin alles zelf koopt en er van mij enkel gebruikskosten verwacht worden, is dat ook win maar dan enkel financieel. Je kan dan nog zeggen dat ratio > emotie, maar waar plaats je zeggenschap over je woonst? Is beschikkingsrecht niet eerder rationeel dan emotioneel? Op de vraag van 1 miljoen of ik wel een goot voor mijn telenet kabel mocht leggen als de woonst voor de helft van mij was = misschien wel, misschien niet. Maar dan was het tenminste bespreekbaar geweest in plaats van de eigenaars veto-kaart boven te halen.
Ik ga niet voor iedereen spreken maar ik vind een evenwichtige balans tussen man en vrouw in een relatie essentieel. Ik ga me niet patriarch opstellen maar ik duld zeker geen matriarche gezinssituatie. Dat laatste zit er langs haar familie helaas wel wat in ...

Daarbij, noem het emotioneel, maar dan kan je hetzelfde zeggen over een huwelijk. Het is niet omdat je niet getrouwd bent, dat je de andere niet kan liefhebben. Toch versterkt het de band imo. En hetzelfde geldt voor samen een huis kopen. Opnieuw, niet voor iedereen, maar voor onzekere mensen is die confirmatie soms nodig.

Zowel mijn partner als schoonouders zijn inderdaad zeer risico-avers. Dat komt ook wel vanzelf als er zoveel te verliezen valt. En mijn prinses is bovendien van het zeer onzekere type. Een risico-averse constructie opstellen zie ik niet als een persoonlijke belediging. Maar de risico's verschuiven naar de andere partij, noem ik dan weer wel respectloos en beledigend. Voor mijn part mogen ze alle risico's tot benadeling dekken, zolang het mij niet in the process benadeelt.
Waarom doe jij eigenlijk moeilijk over het feit dat de woning niet door jullie gezamenlijk is aangekocht ? Die opbrengstwoning is toch ook niet van haar ? Waarom moet jij dan zowel eigenaar zijn van het ene als het andere. Stel dan voor dat zij met dat restant dat ze krijgt eigenaar wordt van jouw opbrengstwoning ?

Jij doet toch namelijk exact hetzelfde als wat je haar verwijt...

Hiernaast kan ik perfect begrijpen dat die schoonouders niet willen dat jij verdient aan hun schenking wanneer er eventueel iets mis gaat.

Greenie

Legacy Member
Meest zinnige lijkt me toch de optie die hier al reeds is aangehaald:

50/50
-Jij leent voor de helft.
-Zij koopt overige helft.
Indien mogelijk de lening op jouw hoofd alleen, anders gedeeld. Uiteindelijk kan ze het overige geld van de ouders spenderen om je uit te kopen en de lening in 1 keer uit te betalen.
Kan mij niet inbeelden dat een degelijke situatie niet fair genoteerd kan worden bij een notaris.

Zij heeft alle voordelen van de schenking. Jij moet het met enkele PS4 spelletje minder per jaar :)

Nog iets dat niet vermeld is trouwens:
Stel je trouwt niet, huis staat op haar naam: je kinderen erven het huis indien er, godverbiedt, iets gebeurt.
Ook niet bepaald een leuke situatie om in te zitten. Dan mag je nog vruchtgebruik hebben, als je ruzie hebt met je kind kan je ook zo buiten vliegen.


Als puntje bij paaltje komt sta je beter als gelijken in een huis/relatie.
Bovendien wil je niet op je 50 plots met vodden gefronteerd worden.

Probeer het rustig uit te leggen dat je als gelijke wil staan in de relatie en dan kan ze je dat toch moeilijk kwalijk nemen.

M°°nblade

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
Waarom doe jij eigenlijk moeilijk over het feit dat de woning niet door jullie gezamenlijk is aangekocht ? Die opbrengstwoning is toch ook niet van haar ? Waarom moet jij dan zowel eigenaar zijn van het ene als het andere. Stel dan voor dat zij met dat restant dat ze krijgt eigenaar wordt van jouw opbrengstwoning ?

Jij doet toch namelijk exact hetzelfde als wat je haar verwijt...
Waarom ik moeilijk doe ... uhm het feit dat ik er wel voor moet betalen misschien?!

Laten we het nog eens kort overlopen:
- Mijn partner en ik bezitten beiden een opbrengsthuis van vóór het huwelijk van gelijkaardige waarde. We wonen momenteel in dat van haar, maar zij woont daar niet meer graag (en in dat van mij nog véél minder).
- Dus .. we spreken af om door te sparen en samen een nieuw, gemeenschappelijk huis van ons beiden te kopen. Een jaar later hebben een akkoord tot verkoop aan ons beiden.
- Welgeteld 1 dag later komt schoonmoeder opeens met 300k flappen aanzwaaien.
- Partner zegt de volgende dag, een zaterdagochtend tijdens het ontbijt opeens tegen mij: 'hey, weet ge wat? Ik koop het wel volledig op mijn naam, betaal mij gewoon de helft + renovaties en als die helft terugbetaald is, daarna maak ik u wel mede-eigenaar.' Ik kan u garanderen dat die koffiekoeken op dat moment moeilijk binnen schoven.

In welk opzicht is dit ook maar enigzins vergelijkbaar met het in gemeenschap brengen van onze twee woonsten die we ieder vóór ons huwelijk gekocht hebben?

Hiernaast kan ik perfect begrijpen dat die schoonouders niet willen dat jij verdient aan hun schenking wanneer er eventueel iets mis gaat.
Ik denk dat iedereen dat hier wel begrijpt. Het punt is dat zij met dit voorstel, wanneer er eventueel iets mis gaat, wel aan mij verdienen terwijl dat volgens mij helemaal niet nodig is.
Stel nu dat we na 10 jaar uiteen gaan:
Het huis dat dan misschien 400k waard is en is volledig van haar. Ik heb bijgedragen tot de meerwaarde door de helft bij te leggen in de renovaties ervan, maar kan de baan uitgestuurd met pakweg 70k afgelost kapitaal.

Ik krijg dan een scheve bleek wanneer ik hierop niet wil ingaan, en 'dat ik haar niet vertrouw', terwijl haar hele voorstel gebouwd is op het feit dat zij mij niet vertrouwt. Nogal ironisch.

yaris

Legacy Member
Kijk, het is simpel. Als jij je er niet goed bij voelt dan moet het anders. Je hebt , vermoed ik, nog niet eens kinderen dus als je hier al een slechte basis gaat leggen voor je relatie dan is het born to fail.
Dat geld kan inderdaad veel stukmaken. Ofwel koop je samen ofwel betaal je niks van renovaties en woon je daar gratis.
Wees een man en laat haar is zien wie de baas is hé.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan