Persoonlijk zou ik in die situatie, en al in een financieel veel minder gestelde situatie zo snel mogelijk bij mijn ouders wegtrekken. Je zegt dat je dat zinloos vind, maar het feit dat je stelt dat samenleven met je ouders soms wat inspanningen vergt, is voor mij is dat al voldoende motivatie om uittrekken zinvol te maken.
Ieder persoon is natuurlijk anders maar ik ben van karakter te dominant/niet slaafs genoeg om compromis te moeten maken met mjn ouders als medesamenlevenden. Het leven is voor mij veel te kort om compromis te moeten maken die niet nodig zijn. Ik tracht zoveel mogelijk te leven zonder compromis te moeten maken in de dingen die ik belangrijk vind of die mij gelukkig maken. Mijn eigen baas kunnen zijn maakt mij gelukkig.
Tweede reden voor mij is zelfontplooiing. Zelf leren koken, wassen, strijken, klussen, sociale contacten opbouwen... Klinkt triviaal maar hoe meer werk een ander voor je doet of je automatisch krijgt, hoe harder je jezelf in het leven handicapt en hoe afhankelijker je uiteindelijk van anderen bent.
Een derde reden zou zijn is, ook al woon je misschien niet graag alleen uit eenzaamheid, leven met je ouders zou wel eens een negatieve impact zou kunnen hebben op het vinden van een partner, met eenzaamheid (geen vrouw, kinderen) op lange termijn als gevolg. Je moet daarom geen kast van een huis kopen (zeker niet als er lege huizen/app ter beschikking staan), om aan te tonen dat je er financieel goed voorstaat in het leven, maar veel vrouwen hebben het idee dat een man die niet op eigen benen staat, immatuur is, een man is die ze heel hun leven zullen moeten bemoederen, waarbij ze in competitie moeten treden met de services die de schoonmoeder kan aanbieden en dus onaantrekkelijk.
. Algoed is dat bij ons niet geval. Wij vinden het comfortabel om in een situatie te zitten waar we beiden een half jaar loon opzij hebben staan. Meer moet dat echt niet zijn. Leef je leven!
