mac-bc zei:
Dan boet je respectievelijk in aan:
- Vrijheid en/of zelfstandigheid, als uw ouders u niet willen/kunnen loslaten.
- Dan boet je in aan vrijheid. Tenzij je altijd geheel toevallig zin hebt om net dat ene klusje op dat ene moment te doen. Vrij onwaarschijnlijk dus.
1) vrijheid : Er feit of je thuis woont of niet maakt daar niets op uit. Je zou enkel gelijk hebben als dezelfde regels van tel zijn zoals toen je klein was. De personen die ik ken die nog thuis wonen doen en laten wat ze willen. Het is gewoon uw aanwezigheid of anders gezegd uw proximiteit die van tel is, dewelke de "betaling" betreft. Het gevoel voor hen dat je bereikbaar bent.
2) zelfstandigheid : Dat kan. Maar er is geen definitieve link. Anders zou het feit dat je de poetsvrouw het laat kuisen ook een slag zijn op uw zelfstandigheid. En gaan we zeggen van iedereen die een poetsvrouw heeft geen normen en waarden heeft meegekregen ? Neen het betreft hier gewoon gebruik maken van de resources en voordelen die je kunt vastkrijgen in functie van de nadelen die eraan verbonden zijn. Het is een vorm van volwassen als een andere. Eigen keuzes maken en leven met de gevolgen ervan. Meer niet. Allez zo zie ik het toch.
mac-bc zei:
En het is nu net over die betaling in natura (die je hier zelf aanhaalt) dat ik het onder andere al continu wil hebben... Dat is dus wat ik bedoel met inboeten aan o.a. vrijheid en zelfstandigheid. Dit is (kan zijn) een schaduwkant van de medaille die hier overal doodgezwegen en ontkend wordt.
Allez kom betalen in natura is inboeten aan vrijheid. Als je dat anders ook zowiezo gedaan had ongeacht of je thuis bleef wonen dan zie ik niet veel verschil. Ik maai het gras bij mijn ouders nog altijd, desondanks woon ik niet bij mijn ouders. Ik onderhoud de hagen, zoals ik al deed van toen ik 15 was. Toen enkel onder begeleiding van de ouders, tegenwoordig alleen.
Opnieuw waar boet ik in aan waarden en normen ? Dit betreft gewoon een voortzetting van de waarden en normen die men mij heeft aangeleerd. Met name binnen de familie elkaar helpen en op elkaar rekenen.
Dat ik voor bepaalde waarden en normen, vrijheid kan verliezen dat is evident. Maar een oorzakelijk verband tussen oh die persoon woont thuis, die boet in aan vrijheid of aan waarden en normen. Dat is nonsens als generaliteit.
Maar dat is perfect mogelijk vanuit een individueel geval. Meer niet.
mac-bc zei:
Oh nee? Wat denk je dat de essentie is van de opvoeding van uw kinderen? Waarom geef je uw kleine dan niet gewoon alles wat hij vraagt? Misschien eens testen en zien welke invloed dit heeft op zijn normen en waarden. Hou hem wel buiten de maatschappij aub, er zijn er al genoeg van dit soort.
Een opvoeding bestaat er uit in het aanleren van waarden en normen waarvan de omgang met geld er 1 van is. Echter voor veel ouders is het investeren van het kind in vastgoed een goede manier van omgaan met het geld. Voor sommige is het voorzien van een deftige keuken een goede omgang van geld. Voor sommigen is de aankoop van een sportwagen een goede omgang met geld. Voor anderen, velen is dat verspilling. Zolang het kind met dat gekregen geld voldoet aan deze verwachtingen gaat het correct om met de waarden die ze hebben gekregen. Waardoor je dan ook niet kunt stellen dat men waarden opoffert om dat te kunnen doen. Ook al kan het volgens sommige mensen wel het geval zijn, maar opnieuw dit is geen generlistisch gevoel. Dit geldt enkel volgens uw opinie. Meer niet.
mac-bc zei:
Want voor de duidelijkheid; iemand "materieel een beter leven toewensen" gaat hier in dit geval niet om basiszaken zoals eten, kleren en onderwijs. In dat geval ben ik akkoord met jou. Maar in deze discussie gaat het wel degelijk over de extraatjes, gewoon, omdat het kan. Alleen is het snoepje voor de 5-jarige nu vervangen door die extra badkamer later voor de 25-jarige. En met die extraatjes moet je opletten want dan kun je het normen en waarden kader beginnen effectueren.
Het waarden en normen kader valt niet of wordt niet onderuit gehaald met 1 actie. Anders zou het principe van de jaarlijkse sinterklaas, kerstman of verjaardag geen enkel kind tot een volwassene met een fatsoenlijk greep van waarden en normen hebben laten opgroeien. De omgang ermee is alles waar het om draait, niet het feit van de actie.
mac-bc zei:
En zoals iemand van de tegenpartij hier al eens mooi verwoordde; je wordt gevormd door uw omgeving. Waarom zou dit proces stoppen wanneer iemand 18 is? Alsof je vanaf een bepaalde leeftijd iemand mag behandelen zoals je wil zonder effect te hebben op zijn normen- en waardenkader... Dat proces blijft gewoon doorlopen, er is niets die wijst op het tegendeel. Zeker als je nog thuis woont, want dat bepaalt letterlijk uw directe omgeving (die u al dan niet verwent) en die je vormt tot wat je bent.
Men zegt niet voor niets dat een oude vos zijn streken niet meer verleert. Hetzelfde principe kan je doortrekken naar de invloed van de omgeving. Deze is groot en bepalend in het begin (formative years), maar verliest zijn effectiviteit. Maar je hebt gelijk de invloed zal nooit nul zijn. Maar opnieuw en dit is waar het om draait. De invloed op de waarden en normen wordt bepaald met de wijze waarmee men omgaat met de actie, niet met de actie zelf. Zoals je een kind ook een verschillend waardepatroon leert door het geven van een snoepje elke dag of het geven van een snoepje elke dag nadat ze haar bord heeft leegegeten. In beide gevallen heeft het kind elke dag een snoepje gekregen (dus de zak geld), de waarde die de ouders wensten aan te leren of te versterken was om het bord leeg te eten.
mac-bc zei:
Inderdaad, vandaar dat ik ook zeg dat de mate waarin zelfrespect optreedt afhangt van persoon tot persoon. Een spectrum van shades of grey. Maar je moet niet ontkennen dat er mensen zijn bij wie dat spectrum op zijn geheel niet van toepassing is.
Ik heb nergens ontkend dat dit NERGENS van toepassing is dacht ik. Ik ontken enkel dat je het naar elkeen kunt generaliseren dat dit van toepassing is voor iedereen. Dus omdat jij vindt dat er een verlies is van zelfrespect wanneer jij dit zou doen, dat dit daarom ook het geval moet zijn voor iemand anders. Voor andere mensen heeft dat namelijk niets te maken met zelfrespect of waarden en normen. Dit is puur persoonlijk.
mac-bc zei:
Het feit dat het empirisch niet kan aangetoond worden zorgt er enkel voor dat ze dit "ongestraft" kunnen blijven rondbazuinen zonder dat iemand zwart op wit het tegendeel kan bewijzen.
Wat maakt het uit hoe iemand anders dit interpreteert ? Waarom is dit van belang voor U ? Je kunt toch het 1 of het ander niet bewijzen. Waardoor en ik val in herhaling dit puur persoonlijk is en dus zeker geen generaliteit zoals jij het ondertussen al meerdere keren hebt vermeld : het is ZO.
Neen het is niet zo. Het is zo VOLGENS en VOOR U. Is dag en nacht verschil.
mac-bc zei:
Nu, los van het begrip "zelfrespect" zijn zaken als "vrijheid" en "zelfstandigheid" al een heel pak beter te definiëren en aan te tonen. Ik denk dat iedereen het wel eens is met het feit dat "klusjes moeten doen" vs "geen klusjes moeten doen" een rol speelt in de dagdagelijkse vrijheid waarover je al dan niet kan beschikken. Of durven sommigen dit ook al ontkennen?
Als je alleen woont, moet je ook klusjes doen. Je vervangt gewoon 1 type klusjes voor andere type klusjes. Of anders gezegd je maakt een afweging tussen de voor- en nadelen van de alternatieven.
mac-bc zei:
Het is niet omdat iets niet meetbaar is dat er totaal geen verbanden kunnen vastgesteld worden. Je vindt talloze voorbeelden van psychologisch onderzoek waar verbanden worden gelegd tussen x en y zondar dat x en y meetbaar zijn.
Je weet hoe laagdunkend men doet over dergelijke studies. Dus dat zou ik dan zeker niet gebruiken wanneer ik iets als "zo is het" wil duiden. Dan zou ik er persoonlijk altijd bijzetten... volgens mijn perspectief.
.
