Archief - De grote spaarvermogen en spaargeld enquete!

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

taylor

Legacy Member
Vega zei:
Waarom blindstaren op dat percentage 60%-40%? Op een gezamenlijk inkomen van 4.500 EUR waarbij de "vaste kosten" misschien al rekening houdt met hobby's/regelmatige activiteiten zoals op restaurant gaan of een pint pakken en in totaal 3.500 EUR vormen, dan heb je maandelijks 1.000 EUR "over" misschien. Ja, de lening is daar 2.350 EUR van, maar doe dat eraf en je hebt nog 2.150 EUR over... Denk dat vele mensen in België niet aan 2.150 EUR geraken resterend inkomen na het hebben afbetaald van de woonlening. Soit, er wordt ook gesproken over een maandelijkse uitgave aan de crèche van ca. 250 à 450 EUR, stel dat die kinderen bijna 2,5j zijn, dan zal het maandelijks budget weer 450 EUR bijkrijgen...

De Belg is in sé inderdaad gewoon extreem risico-avert op het vlak van geld lenen, zelfs voor woningen, ook al is dat al sinds mensenheugenis hetgeen waar je het best je geld in steekt (buiten die hoer en coke). Ons loon gaat jaar in jaar uit gemiddeld enkele procenten omhoog terwijl de lening vaak hetzelfde blijft, maar oh wee als je ongeveer de helft van je geld in je woning pompt!

Dat sandervdw dan al kan voorspellen dat dat gezin "gedoemd is om te falen"... Ik zou zelf zo geen torenhoge lening aangaan, maar zo iemand anders' rekening maken... Vreemd.


Ik vind het ook raar dat de belg hier zo risicoavers is. Er wordt vaak als reden gegeven om 30% te lenen "wat als een van de 2 zijn job verliest??", als we meer lenen kunnen we het niet meer betalen moest dat gebeuren. Echter nog niet zo heel lang geleden werkte slechts 1 van de partners, als die zijn job kwijt zou raken zou er niets meer overschieten. In zekere zin wil dit zeggen dat aangezien nu veel koppels lenen aan 30% van het inkomen, maar met 2 in plaats van met 1 vroeger, het risico omlaag is gegaan,wat vreemd genoeg niet tot een substantiële toename heeft geleid van het % dat geleend wordt.

gumball4000

Legacy Member
sandervdw zei:
Vandaag krijg ik op facebook van de Flair dit (vraag me niet waarom):
https://www.flair.be/nl/lifestyle/11-vrouwen-uitgaven/

Geval 1 zet haar vriend int zak.
Geval 2 heeft meer vaste kosten dan inkomsten
Geval 3 zou financieel gezond kunnen leven, maar beslist om 1 of andere reden om een goed doel te spelen
Dan zijn er een aantal die wel oké zitten, al moeten ze allemaal eens dringend met hun baas gaan spreken.

Geval 8: Die afspraak wil ik wel eens graag in praktijk zien, die man is volgens mij hét voorbeeld van iemand die bedrogen wordt.

Maar dan, geval 11
gezinsinkomen tussen €3700 en €4500 (waarvan een €1200-€2000 uit zelfstandige partner). Vaste kosten van €3500 (waarvan 2350€ aan hypotheek).
Ik hoop ten zéérste dat die zelfstandige zijn dividend hier niet is bijgerekend, want anders is dat een gezin dat gedoemd is om onderuit te gaan. Hoe krijg je in godsnaam ook zo'n hoge lening vast?

Nooit gesnapt waarom sommige koppels verschillende bedragen betalen voor gemeenschappelijke zaken.
Vb dat persoon X: a, b & c betaalt en persoon Y: d, e & f. Is toch niet moeilijk om de totale gemeenschappelijke kosten te delen door 2 eh. Niks ongelijkheid op die manier.

Ook onlangs van een koppel volgend scenario gehoord: man verdient 60% van het totaalbudget, de vrouw 40%. Gemeenschappelijke kosten werden ook opgedeeld in 60-40 :crazy:
Waarom zou ge dat doen? Het is toch niet dat de man/vrouw meer/minder gaat verbruiken/eten/...

beryl

Legacy Member
gumball4000 zei:
Nooit gesnapt waarom sommige koppels verschillende bedragen betalen voor gemeenschappelijke zaken.
Vb dat persoon X: a, b & c betaalt en persoon Y: d, e & f. Is toch niet moeilijk om de totale gemeenschappelijke kosten te delen door 2 eh. Niks ongelijkheid op die manier.

Ook onlangs van een koppel volgend scenario gehoord: man verdient 60% van het totaalbudget, de vrouw 40%. Gemeenschappelijke kosten werden ook opgedeeld in 60-40 :crazy:
Waarom zou ge dat doen? Het is toch niet dat de man/vrouw meer/minder gaat verbruiken/eten/...

De vrouw neemt misschien meer lasten op in het gezin? Waarom zouden de betalingen wel perfect 50-50 verdeeld moeten worden als er misschien tientallen andere factoren zijn waarin één partner ook meer bijdraagt dan de andere?

MaximumOfBass

Legacy Member
Ik (ik!) zou me eigenlijk geen relatie kunnen voorstellen zonder gemeenschappelijke rekening. Laat dan nog zijn dat de bedragen niet 50-50 zijn, maar dat werkt toch altijd het makkelijkste en eerlijkste.

eniac

Legacy Member
beryl zei:
De vrouw neemt misschien meer lasten op in het gezin? Waarom zouden de betalingen wel perfect 50-50 verdeeld moeten worden als er misschien tientallen andere factoren zijn waarin één partner ook meer bijdraagt dan de andere?

Is toch geen beginnen aan om alles naar euro's te waarderen en dan de peer in 2 te doen. Ik zie me dat ook echt niet doen: "ik leg hier €1000 meer op tafel per maand dus jij doet de was!"

MrKend54l

Legacy Member
eniac zei:
Is toch geen beginnen aan om alles naar euro's te waarderen en dan de peer in 2 te doen. Ik zie me dat ook echt niet doen: "ik leg hier €1000 meer op tafel per maand dus jij doet de was!"
Nee dat inderdaad niet. Maar een andere verdeelsleutel dan 50/50 hanteren onder het motief van dat de andere partner meer doet in het huishouden is toch niet zo gek?
Soms heeft het ook een reden waarom één partner meer verdiend dan de andere, omdat de andere partner hem/ haar de kans geeft hen meer toe te leggen op zijn of haar job. En dit door bijvoorbeeld de kinderen te gaan halen of de was en de plas te doen.

Soms is het ook moeilijker dan dat. Het gebeurt nog wel eens dat de keuze voor een hogere lening van diegene komt die een hoger inkomen heeft. Dan kan je wel zeggen van ok we doen 50/50. Maar zo snijd je misschien wel in je partner zijn "foliekes".

Het probleem is ook dat mensen te vaak uitgaan van het scenario "wat als we uit elkaar gaan". Ja dan sluit je onmiddelijk al veel deuren. Of dat goed of slecht is, daar kan je veel over zeggen natuurlijk.

Vega

Legacy Member
sandervdw zei:
Een slimme zelfstandige zal dat inderdaad doen. Maar een slimme zelfstandige zorgt er ook voor dat hij nooit failliet gaat, maar de faillisementcijfers in België bewijzen iets anders he. Hoe loopt een "Gewaarborgd inkomen" trouwens na faillissement, lijkt me niet dat je daar dan iets van krijgt.

Het verschil dat uw uitspraak (wederom) volledig nutteloos maakt zit hem in het feit dat uzelf beschermen enkel en alleen van jezelf af hangt. JIJ beslist of je een gewaarborgd inkomen hebt, JIJ beslist of je een schuldsaldoverzekering afsluit, etc...

Of je zaak failliet gaat of niet heb je gewoon zelf niet (altijd) in hand. Je klantenportefeuille groter maken, kortingen verkrijgen bij je leveranciers om de marges te vergroten, etc... zijn zaken waarbij je van een derde afhangt. Niet te vergelijken dus.

gumball4000

Legacy Member
beryl zei:
De vrouw neemt misschien meer lasten op in het gezin? Waarom zouden de betalingen wel perfect 50-50 verdeeld moeten worden als er misschien tientallen andere factoren zijn waarin één partner ook meer bijdraagt dan de andere?

Welke lasten zou de vrouw meer hebben?
In mijn situatie (samenwonend, geen kinderen) doen we echt alles samen.
Koken: afwisselend, naar gelang wie het eerste naar huis komt
Kuis: altijd samen
Strijk: ik
Inkopen: ik

Mijn opmerking was natuurlijk op basis van mijn huidige situatie. Mocht de vrouw kinderen hebben en daardoor deeltijds werken om voor de kinderen te zorgen, is het natuurlijk iets anders :p

Vega

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
Kijk hé vega, uw laatste zin invalideert de rest volledig. Wanneer jij, iemand die het risico probeert te justifiëren, al zegt dat je het zelf niet zou doen. Dan kun je moeilijk gaan argumenteren dat het iets is wat wij als belg misschien beter wel zouden doen.

Hoezo? Het enige wat mijn laatste zin zegt over mezelf is dat ons gezin zelf risico avers is en geen hoge risico's zal aangaan. Heb ik gezegd hoe de Belg zich moet gaan gedragen? Neen, dat is net heel the point van mijn post, maak iemand anders zijn of haar rekening niet! U volledig ontgaan precies. Er is ook zo'n uitdrukking "Do as I say, not as I do".

Vega

Legacy Member
bassie82 zei:
Hoeveel toeleveranciers heb je niet die voor 1 fabriek werken? Zie sluiten van autofabrieken
Hoeveel 'zelfstandige' consultants heb je niet die jaren voor 1 opdrachtgever werken?

Dit zijn schijnzelfstandigen en kan je moeilijk gaan vergelijken met een "normale" zelfstandige.

Vega

Legacy Member
XA4 zei:
Zo'n bestelling neem je volgens mij wel enkel op met een voorschot.
En die BMW's krijg je nadien nog verkocht als stockwagen.
Sowieso niet dat je 600k kwijt bent dan natuurlijk ;)
Maar goed, ik begrijp je voorbeeld wel.

Kan je je hier ook niet tegen verzekeren?
Net zoals in de logistiek je je kan verzekeren tegen het versturen van een zending naar een fout adres? (ooit gehoord bij iemand die volledige ladingen per vliegtuig moest versturen. Kost handenvol geld als je daar een vergissing maakt)

Kan je perfect opvangen met een kredietverzekering, al is dit geen populaire verzekering vanwege zeer duur...

taylor zei:
Ik vind het ook raar dat de belg hier zo risicoavers is. Er wordt vaak als reden gegeven om 30% te lenen "wat als een van de 2 zijn job verliest??", als we meer lenen kunnen we het niet meer betalen moest dat gebeuren. Echter nog niet zo heel lang geleden werkte slechts 1 van de partners, als die zijn job kwijt zou raken zou er niets meer overschieten. In zekere zin wil dit zeggen dat aangezien nu veel koppels lenen aan 30% van het inkomen, maar met 2 in plaats van met 1 vroeger, het risico omlaag is gegaan,wat vreemd genoeg niet tot een substantiële toename heeft geleid van het % dat geleend wordt.

Exact.... We zijn niet voor niets de kampioenen in het vetten van onze spaarrekeningen.

beryl

Legacy Member
eniac zei:
Is toch geen beginnen aan om alles naar euro's te waarderen en dan de peer in 2 te doen. Ik zie me dat ook echt niet doen: "ik leg hier €1000 meer op tafel per maand dus jij doet de was!"

Ook 50/50 verdelen is een beslissing die net zo verkeerd kan zijn dan 60/40. da's er ook een slag inslaan. Het kan bvb zijn dat één van de twee bijvoorbeeld altijd de kinderen gaat ophalen zodat de andere op het werk kan blijven om de carrière vooruit te helpen. Als ie dan daardoor werkelijk meer verdient is dat eerder een gezamenlijke verdienste dan enkel een verdienste van hem. Da's trouwens ook hoe de wet het default ziet, als je niets speciaal afspreekt in je huwelijkscontract draag je beide bij in verhouding tot je inkomen, niet 50/50.

Five-seveN

Legacy Member
De ideale vorm van gemeenschappelijke kosten is een gemeenschappelijk inkomen.

Renegadexxripxx

Legacy Member
Vega zei:
Hoezo? Het enige wat mijn laatste zin zegt over mezelf is dat ons gezin zelf risico avers is en geen hoge risico's zal aangaan. Heb ik gezegd hoe de Belg zich moet gaan gedragen? Neen, dat is net heel the point van mijn post, maak iemand anders zijn of haar rekening niet! U volledig ontgaan precies. Er is ook zo'n uitdrukking "Do as I say, not as I do".
En het is u ontgaan dat het hier een discussieforum is zoals in diezelfde post gezet. Waardoor als wij geen kritiek mogen leveren dan schiet er niet veel om te discussiëren over.

Wanneer de persoon die het tegenovergestelde predikt, dat dat toch wel normaal is om 60% aan uw lening af te betalen van uw inkomen. Maar al stoemelings zegt, jama ik doe het niet want ik vond dat toch wel te risicovol... Dan schiet er niet veel meer over van de geloofwaardigheid dat het een goed idee was. Of dat je het diepgaander stoffeert.

Dat is mijn opinie in de discussie. Voor de rest, iedereen doet WAt ie niet laten kan.

Vega

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
En het is u ontgaan dat het hier een discussieforum is zoals in diezelfde post gezet. Waardoor als wij geen kritiek mogen leveren dan schiet er niet veel om te discussiëren over.

Wanneer de persoon die het tegenovergestelde predikt, dat dat toch wel normaal is om 60% aan uw lening af te betalen van uw inkomen. Maar al stoemelings zegt, jama ik doe het niet want ik vond dat toch wel te risicovol... Dan schiet er niet veel meer over van de geloofwaardigheid dat het een goed idee was. Of dat je het diepgaander stoffeert.

Dat is mijn opinie in de discussie. Voor de rest, iedereen doet WAt ie niet laten kan.

Geen probleem mee dat je een mening hebt over wat slim is of best gedaan kan worden met je geld. Maar voor alle duidelijkheid zei die persoon dat een gezin "gedoemd was om onderuit te gaan". Hoe de fok kan je van een artikeltje van de Flair zodanig oordelen over iemand zijn kroost, dat het gedoemd is om onderuit te gaan?

Ter info, toen we onze huidige lening aangingen was het op dat moment 43% van ons inkomen, momenteel is datzelfde bedrag 31%, stel dat we destijds een grotere lening zouden aangegaan zijn en we hadden destijds 60% van ons inkomen geleend zouden we nu in een groter huis wonen en zou dat nu nog 44% van ons inkomen zijn. Achteraf gekeken, zou het "interessanter" geweest zijn om 60% van ons loon in een woonlening te steken? Ja, het verschil tussen 43% en 60% is een bedrag dat we gemakkelijk spaarden per maand, achteraf bekeken zou dat dus het, financieel bekeken, slimmer geweest zijn om 60% van ons inkomen aan een woonlening af te betalen.

Toch zou sandervdw destijds gezegd hebben dat die situatie gedoemd was om te falen... Maar als ik hem daarop wijs, ben ik de persoon die niet geloofwaardig is puur en alleen omdat ik zeg dat ik zo'n risico's niet neem? Vreemde redenering, dus als ik tegen mijn kameraad, die graag wandelt, buiten is en nogal een rustig type is zeg dat hij golf eens moet proberen omdat mijn zus een gelijkaardig type is en golf geweldig vindt, mag hij zeggen "alé, gij speelt zelf niet eens golf, maar zegt dat ik het leuk zou vinden? Ge hebt toch helemaal geen geloofwaardigheid ze"...

RadicalAtheist

Legacy Member
Hoeveel toeleveranciers heb je niet die voor 1 fabriek werken? Zie sluiten van autofabrieken
Hoeveel 'zelfstandige' consultants heb je niet die jaren voor 1 opdrachtgever werken?

Er is een groot verschil tussen deze twee, ook juridisch.
En dat is het begrip "economische afhankelijkheid".

Een toeleverancier of een zelfstandige is economische afhankelijk, indien zij voor hun inkomsten afhankelijk zijn van één partij.
Zonder die inkomsten zitten zij in de problemen.

Echter de meeste zelfstandige consultants krijgen elke dag jobs naar hun kop gesmeten,
Zij werken niet *uit noodzaak* voor één klant, maar eerder omwille van gemak.
Indien de inkomsten van die ene partij stoppen, staat er meteen wel een andere partij klaar om hun diensten af te nemen.

carmaniac4

Legacy Member
Ik ben onlangs in het bezit gekomen van mijn vader zijn erfenis. Dat maakt dat ik nu een 130k euro op mijn bankrekening heb staan wat niet mis is. Ik heb geen werk en woon nog thuis. Ik heb al 8000 euro in crypto gestoken. Wat zou ik nog het beste met dit geld doen?

eniac

Legacy Member
beryl zei:
Ook 50/50 verdelen is een beslissing die net zo verkeerd kan zijn dan 60/40. da's er ook een slag inslaan. Het kan bvb zijn dat één van de twee bijvoorbeeld altijd de kinderen gaat ophalen zodat de andere op het werk kan blijven om de carrière vooruit te helpen. Als ie dan daardoor werkelijk meer verdient is dat eerder een gezamenlijke verdienste dan enkel een verdienste van hem. Da's trouwens ook hoe de wet het default ziet, als je niets speciaal afspreekt in je huwelijkscontract draag je beide bij in verhouding tot je inkomen, niet 50/50.

Volledig mee akkoord hoor. Vandaar dat wij al heel snel tot de conclusie kwamen dat het voor ons het meest zinvol was om een eenvoudige "verdeelsleutel" te gebruiken: alles in 1 pot. Wij hebben niet eens aparte rekeningen. Want het is zoals je zegt: ik draag dan misschien meer bij tot het gezinsinkomen, dat komt ook voor een niet onaardig deel dankzij de job van de vrouw waardoor ik nooit rekening heb moeten houden met "beperkingen" vanuit het gezin.

M°°nblade

Legacy Member
Vega zei:
Je eerste argument houdt al geen steek. Voor mij is "op grotere voet leven" even goed een grotere/duurdere woning kopen zonder dat je opeens EN een grotere woning moet gaan kopen EN als extra elke week 2x op restaurant gaan en opeens alles in de Delhaize gaan kopen ipv in de Aldi (niet dat er met Aldi iets mis is). Denk dat mensen die een zware woonlening afsluiten heus slim genoeg zijn om niet te zorgen dat ze op het einde van elke maand amper geld op de zichtrekening hebben staan...
Ik zie in mijn omgeving juist het omgekeerde dus daar ga ik niet in mee.
Mensen die relatief gesproken diep in de buidel tasten voor een luxueuze woonst gaan geen disproportioneel lagere levensstandaarden aanvaardbaar vinden wat de rest van hun consumptiegedrag betreft. Je koopt geen dure villa om vervolgens te compenseren door dat met Ikea meubels vol te douwen, iedere week naar de aldi te rijden, iedere dag ne boterham met choco te eten en je jaarlijkse vliegreizen op te geven om met de bus naar de Moezel streek te trekken. Die mensen gaan bv. ook zelden zelf renoveren maar besteden dat allemaal uit aan vakmannen, wat duurder is. Die mensen betalen in het algemeen voor alles meer omdat ze meer kwaliteit willen.

En als ik met zo'n mensen praat is het van 'ja, ons huis is duur maar eigenlijk is dat een investering' dat mijn ogen uit mijn kassen draaien. Dat is geen blijk van een hogere financiële intelligentie. Netto zullen die mensen maandelijks meer over houden bv. om te kunnen sparen, en ze zouden dat ook moeten doen, maar netto gesproken zullen die meestal ook meer euro's uitgeven aan dezelfde levensbehoeften dan iemand met een lager loon wat maakt dat 2000€ 'minder waard' is wanneer je 6k verdient dan wanneer je maar 3k zou verdienen. En dat was mijn punt.

Je tweede argument bewijst net dat wat ik bedoel over dat we als Belgen enorm risico avert zijn. Hoeveel cases ken jij waarbij een goed boerend gezin plots op slechts de helft van het inkomen kwam te staan (en bovendien ook geen centen had om bvb. een jaar of twee te overbruggen op 1 inkomen)?? We wonen hier in het aards paradijs als het gaat over opvangnetten. Ben je zwaar ziek en kan je een jaar niet gaan werken? Geen probleem, je eerste maandloon wordt uitbetaald, daarna val je terug op 60% van je bruto inkomen, heb je een arbeidsongeval? Geen probleem, je arbeidsongevallenverzekeraar vangt je loonverlies grotendeels op, ben je ontslagen? Hey, waarom zorgen maken, je mag een werkloosheidsuitkering ontvangen de komende maanden. Partner overleden? Je schuldsaldoverzekering betaalt minimum je partner zijn/haar deel van de woonlening af, misschien heb je chance en is het huis ineens afbetaald!

Dus het scenario dat jij voorschrijft, opeens op een half inkomen moeten terugvallen komt quasi nooit voor, tenzij je bvb. zelf je job beu bent en je opzegging geeft, dat is natuurlijk iets anders maar dan ook je eigen keuze (kan je perfect opvangen door op voorhand al te gaan solliciteren en zorgen dat je al een nieuwe job hebt). ALS het wel voorkomt zijn de mensen waarbij het uitgavenpatroon aan de hoge kant is meestal ook slim genoeg om een mooie reserve te hebben om toch minimum een jaar zonder job te kunnen overbruggen.
De reden dat die horrorscenario's zich amper voor, is niet alleen omdat we daar sociale vangnetten voor hebben maar ook net omdat wij Belgen zo risico avers zijn. Die vangnetten zijn berekend op het aantal horrorscenario's dat onze samenleving kan dragen. Je kan dus onmogelijk stellen dat die (te) hoge risico aversie een minpunt zou zijn.
We kunnen het ook omdraaien. Eerder dan dat je je huis moet verkopen omdat je zonder werk valt, is de kans dat je je huis door een echtscheiding moet verkopen vele malen groter en wel reëel.
De leenlast is voor jongen koppels namelijk zo zwaar dat geen van beide ex-partners kapitaal krachtig genoeg zijn om uit te kopen / over te nemen.
En de grootste oorzaak voor een echtscheiding is .... financiële stress/problemen wat oa. voortkomt uit (veel te) hoge hypothecaire schulden. Vastgoed is veruit de grootste uitgave die een gezin aangaa en een echtscheiding betekent voor de meeste partners een stamp naar een trap lager op de socio-economische ladder.

Je ziet het, de schuldencrisis ligt intussen 12 jaar achter ons en we zijn ze alweer vergeten.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan