Archief - De beurs - deel 6
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
NotoriousP
Legacy Member
Inderdaad als de onderliggende fundamenten niet veranderd zijn, had je eigenlijk best bijgekocht bij de daling (indien de positie niet te groot was natuurlijk) en nu vast gehouden.
Ik twijfel om BAC te verkopen, staat momenteel fair geprijsd maar ik heb ze liever ondergewaardeerd.
Alleen als de intrest rates omhoog gaan zie ik deze nog wel eens een piekje krijgen en dat is natuurlijk altijd zoveel leuker om op te verkopen.
(ik weet het dit is speculeren en dat mag niet
)
Zou de vrije kapitaal wel kunnen gebruiken voor wat kleine O&G bedrijven die op CoB&F besproken worden.
Heb jij je BAC's nog Straddle?
Ik twijfel om BAC te verkopen, staat momenteel fair geprijsd maar ik heb ze liever ondergewaardeerd.
Alleen als de intrest rates omhoog gaan zie ik deze nog wel eens een piekje krijgen en dat is natuurlijk altijd zoveel leuker om op te verkopen.
(ik weet het dit is speculeren en dat mag niet
)Zou de vrije kapitaal wel kunnen gebruiken voor wat kleine O&G bedrijven die op CoB&F besproken worden.
Heb jij je BAC's nog Straddle?
Straddle
Legacy Member
NotoriousP zei:
Inderdaad, en geen schrik hebben om een aandeel tien jaar of langer in je portfolio te houden. Vroeger kloeg iedereen dat Microsoft schitterende fundamentals had, terwijl het aandeel geen zak deed. Ondertussen is de koers zowat geëxplodeerd.
Ik twijfel om BAC te verkopen, staat momenteel fair geprijsd maar ik heb ze liever ondergewaardeerd.
Alleen als de intrest rates omhoog gaan zie ik deze nog wel eens een piekje krijgen en dat is natuurlijk altijd zoveel leuker om op te verkopen.
(ik weet het dit is speculeren en dat mag niet
Zou de vrije kapitaal wel kunnen gebruiken voor wat kleine O&G bedrijven die op CoB&F besproken worden.
Heb jij je BAC's nog Straddle?
Nog 1.000 stuks momenteel (leverage is een beetje afgebouwd). Ik houd ze voorlopig ook nog, maar ik moet toegeven dat ik verwacht had dat de koers nu al rond de 22$ zou hebben gestaan. Banken doen het fundamenteel goed, maar de markt durft nog altijd niet. Ik heb ook een aantal nieuwe ideëen voor langere termijn, zie bijv. de laatste letter van Einhorn: Greenlight Capital 3Q15 Letter: Still Long Sune, MU, CONSOL
NotoriousP
Legacy Member
Ik had destijds de mijn verkocht aan 18$ (aankoop 8$) omdat ik schrik had dat het langer zou duren, dan rap terug gekocht rond de 15.5$ tijdens de drop.
MU is 1 van onze partners, wist niet dat het daar zo slecht ging (ze waren alvast tevreden van ons werk).
Deze ga ik eens dieper bekijken, het is tenslotte mijn sector.
Voor de rest, ik wil een 'energy basket' aanleggen omdat de sector zo laag staat door de olie/gas prijzen maar voel me nog niet comfortabel om op individuele bedrijven te mikken.
Een basket met de meest ondergewaardeerde lijkt me dan interessanter.
MU is 1 van onze partners, wist niet dat het daar zo slecht ging (ze waren alvast tevreden van ons werk
).Deze ga ik eens dieper bekijken, het is tenslotte mijn sector.
Voor de rest, ik wil een 'energy basket' aanleggen omdat de sector zo laag staat door de olie/gas prijzen maar voel me nog niet comfortabel om op individuele bedrijven te mikken.
Een basket met de meest ondergewaardeerde lijkt me dan interessanter.
Faun
Legacy Member
Straddle zei:
Beetje kort door de bocht
Ik durf zeggen dat ik niet helemaal correct was in fundamentele analyse van BMW, ik heb mij oa. mispakt aan de Chinese exposure die grotere invloed had dan gedacht.
Pakweg mijn MMM stocks staan nu ook terug op aankoopprijs, geen haar op m'n hoofd die eraan denkt om te verkopen.
Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk
jawadde001
Legacy Member
Slecht nieuws vandaag gelezen in De Tijd. Zij die dachten dat een rekening in Nederland (Degiro) of het Verenigd Koninkrijk (IB) hen kon laten ontsnappen aan de speculatietaks hebben het mis. Alle verrichtingen die plaatsvinden in 2016 zullen automatisch worden overgemaakt aan de Belgische fiscus. België zal dus niet zelf actief bij IB of Degiro moeten vragen om gegevens, maar krijgt die jaarlijks op een schoteltje aangereikt. De fiscus is perfect op de hoogte van jouw tegoeden in het buitenland en de gerealiseerde winsten.
Dus of je hebt een Belgische broker die alle verplichtingen automatisch op zich neemt (speculatietaks en roerende voorheffing op dividenden) of je kiest voor een buitenlandse broker en dan mag je op het einde van het jaar alles zelf uitrekenen en aangeven. Ontsnappen zit er echter niet meer in.
Hier het volledige artikel:
Verstoppertje spelen met fiscus kan niet meer in het buitenland
Wie gesteld is op zijn privacy zit vanaf volgend jaar met zijn centen beter in België dan in het buitenland. De Belgische fiscus krijgt voortaan op een schoteltje alle informatie over inkomsten en tegoeden op buitenlandse rekeningen automatisch doorgespeeld, terwijl hij slechts bij vermoedens van fraude Belgische rekeningen kan beginnen uit te pluizen.
Letterwoorden. We vermijden ze zoveel mogelijk. Maar dit zijn er twee die u best in uw oren knoopt. Zeker als u een van die 177.000 Belgische belastingplichtigen bent die aan het CAP - nog zo’n letterwoord om te onthouden - heeft aangegeven een rekening in het buitenland te bezitten.
‘Het is een bizarre vaststelling. Voortaan behoudt een Belg die belegt of investeert via een Belgische bank, veel meer privacy dan zijn buur die dat doet bij een buitenlandse bank’, verduidelijkt Filip Smet, advocaat bij Laga, de gevolgen van FATCA en CRS. Zij zijn de praktische uitvoering van de internationale strijd tegen fiscale fraude die politiek bovenaan op de agenda kwam in de nasleep van de financiële bankencrisis en de schandalen zoals Swiss- en LuxLeaks.
De Verenigde Staten speelden in die strijd met hun FATCA-wetgeving een katalyserende rol door van de automatische uitwisseling tussen fiscale administraties de norm te maken. FATCA staat voor ‘Foreign Account Tax Compliance Act’. Die wet verplicht financiële instellingen wereldwijd hun Amerikaanse klanten te identificeren en vervolgens informatie over hun financiële rekeningen uit te wisselen. België heeft dat bilaterale akkoord met de VS in 2014 ondertekend. Belgische financiële instellingen moeten vanaf 2016, een jaar later dan aanvankelijk gepland, de gegevens van Amerikaanse rekeninghouders doorgeven. In 2016 gaat het over de gegevens vanaf juli 2014. Nadien volgt een jaarlijkse uitwisseling.
De OESO en de Europese Unie konden niet achterblijven en volgden met de zogenaamde Common Reporting Standard CRS. Die multilaterale akkoorden verplichten alle financiële instellingen van de deelnemende landen om zeer gedetailleerde informatie over de rekeningen van hun buitenlandse cliënten door te geven aan de nationale fiscale administratie. Die laatste speelt die informatie op haar beurt door aan de fiscus van het land waar de cliënt zijn fiscale woonplaats heeft. Die informatie-uitwisseling begint in 2017. Maar de financiële instellingen begonnen begin 2016 al met het registreren van de informatie die ze moeten doorspelen. Want het gaat in 2017 over de inkomsten en saldi van 2016. Met andere woorden: hebt u in 2016 een rekening in het buitenland, dan zal de informatie daarover in 2017 doorgespeeld worden aan de Belgische fiscus. Zelfs als u die rekening op 2 januari 2016 afsloot.
Door CRS wordt automatisch gegevens uitwisselen de regel. Tot nu toe wisselen de fiscale administraties maar informatie uit op verzoek. Deze opzienbarende mentaliteitswijziging is niet de enige factor die van CRS een maatregel zonder weerga maakt. Ook de schaal is nooit eerder gezien. Al 61 landen hebben hun handtekening gezet onder de richtlijn, 29 andere landen hebben zich geëngageerd dat te doen. Onder die landen de 28 EU-lidstaten, waaronder het populaire Luxemburg. Maar ook Zwitserland, Liechtenstein en beruchte belastingparadijzen zoals de Kaaimaneilanden. België heeft CRS op 29 oktober 2014 ondertekend en zal de richtlijn tegen eind dit jaar omzetten in nationale wetgeving. De ministerraad heeft eind vorige week het voorontwerp van wet goedgekeurd, die nu nog groen licht moet krijgen van het Parlement.
Rondneuzen
De hoeveelheid informatie die internationaal zal worden uitgewisseld is spectaculair. ‘Behalve de identificatiegegevens van de cliënt en de rekening, gaat het ook over de saldi van buitenlandse rekeningen, de financiële opbrengsten en zelfs het brutobedrag van effecten die verkocht worden. Ook over bepaalde verzekeringsproducten (kapitaal en lijfrenteverzekeringen) zal informatie uitgewisseld worden’, zegt Smet. ‘Vanuit Belgisch perspectief gaat dit veel verder dan we gewoon zijn’, benadrukt de advocaat. In België kennen we sinds 2014 weliswaar het Centraal Aanspreek Punt (CAP), een register van alle Belgische bankrekeningnummers, maar de informatie daarin is veel beperkter. Alle Belgische banken moeten jaarlijks, ten laatste op 31 maart, enkel de identificatiegegevens van de rekeningen, zijnde de naam van de cliënt en het bankrekeningnummer doorgeven.
Bovendien, en ook dat is een belangrijk onderscheid met CRS, kan de fiscus niet zomaar in het CAP gaan neuzen. Het CAP wordt beheerd door de Nationale Bank van België. De fiscus kan het alleen onder strikte voorwaarden inkijken. Bijvoorbeeld bij aanwijzingen van belastingontduiking. En zelfs in dat geval mag enkel een beperkt aantal belastingambtenaren die informatie inkijken. De informatie die wordt uitgewisseld tussen de lokale fiscale administraties over buitenlandse rekeningen daarentegen, is op elk moment open en bloot beschikbaar voor de fiscale administratie.
Telefoonboek
‘De filosofie van het CAP is anders dan die van CRS’, verduidelijkt Rodolphe de Pierpont, jurist-fiscalist bij sectorfederatie Febelfin het verschil. ‘Het CAP is in een soort telefoonboek voor de fiscus. In het kader van een fiscaal onderzoek kan hij het CAP raadplegen om te weten bij welke banken de belastingplichtige klant is. Vervolgens zal de fiscus aan de bank in kwestie vragen om gegevens over die cliënt door te spelen. In dat geval mag hij enkel relevante informatie opvragen. Informatie over verrichtingen van 15 jaar geleden is bijvoorbeeld niet relevant, gezien de fiscale verjaringstermijn van 7 jaar. CRS is daarentegen een echt controle-instrument, waarmee de fiscus kan nagaan of een belastingplichtige zijn verplichting om buitenlandse inkomsten en vermogens aan te geven correct heeft nageleefd’, legt de Pierpont uit.
Ook dat is een wezenlijk verschil met uw rekeningen in België. De inkomsten daarop blijven volledig onder de fiscale radar. Strijkt u rente of een dividend op, dan houden de banken de verschuldigde roerende voorheffing in. Zij storten deze vervolgens door aan de fiscus. En daarmee zijn voor u al uw fiscale verplichtingen voldaan. U hoeft nergens nog in uw aangifte te melden dat u inkomsten heeft opgestreken op een Belgische rekening, noch dat u houder bent van een Belgische rekening. Bezit u een buitenlandse rekening, dan moet u daarentegen sinds enkele jaren daarvoor enkele vakjes in uw belastingaangifte aankruisen.
Confrontatie
De vraag is natuurlijk wat de Belgische fiscus zal doen met die massa aan gegevens die hij vanaf 2017 jaarlijks op een schoteltje gepresenteerd krijgt. ‘Die gegevens worden opgenomen in het fiscale dossier van de belastingplichtige. Wij zullen die gegevens exploiteren. Enerzijds automatisch (door datamining, red.) en anderzijds op basis van risicoprofielen’, zegt Francis Adyns, woordvoerder van de federale overheidsdienst Financiën. ‘We zullen de gegevens bijvoorbeeld ‘confronteren met de aangiftegegevens’. Met andere woorden: krijgt de fiscus via een buitenlandse collega door dat u een rekening hebt in het buitenland, dan zal hij controleren of u die wel gemeld heeft in uw aangifte. Welke concrete controle-acties opgezet zullen worden, moet de FOD Financiën nog beslissen. Daarvoor zullen werkgroepen opgericht worden, geeft Adyns nog mee.
Wat zult u als rekeninghouder merken van dat alles? In eerste instantie niet bijster veel. Opent u vanaf volgend jaar een rekening bij een Belgische bank, dan zal de bank u vragen of u alleen in België belastingplichtig bent. De bank zal u met name vragen naar ‘uw fiscale woonplaats’. Is dat België, dan blijft het daarbij. Is dat een ander land dat deelneemt aan CRS, dan zal de Belgische bank de gegevens over uw rekening doorgeven aan de Belgische fiscus, die die informatie doorgeeft aan de fiscus van het betrokken land. Zelf hoeft u daar niets voor te doen Omgekeerd, stel dat u al jaren bij een Spaanse bank een zichtrekening aanhoudt om uw nutsfacturen van uw Spaanse vakantiewoning te betalen. Dan weet de Spaanse bank al dat u belastingplichtig bent in België en zal ze de gegevens van uw zichtrekening doorgeven aan de Spaanse fiscus, waardoor ze vervolgens bij de Belgische fiscus belandt.
Fiscale regularisatie als geroepen
De financiële instellingen worden verantwoordelijkheid om al die informatie bij de fiscus te doen belanden. ‘Voor alle Belgische banken samen betekent het een investering van enkele miljoenen euro’s. Maar we gaan volledig mee in dat verhaal’, zegt de Pierpont. Idem voor de buitenlandse banken. Buitenlandse cliënten die de oorsprong van hun kapitaal niet kunnen bewijzen, zijn haast nergens nog welkom. Luxemburg en Zwitserland bijvoorbeeld hebben op dat vlak hun cliëntenpolitiek helemaal gewijzigd. Vroeger speelden ze discretie uit om klanten te lokken, nu verkopen ze het feit dat al hun klanten fiscaal zuiver op de graat zijn als een kwaliteitslabel.
In dat kader komt de fiscale regularisatie, die vanaf begin volgend jaar opnieuw mogelijk is in België, als geroepen voor spaarders die nog iets recht te zetten hebben. Want in dat geval kunt u een regularisatie-attest voorleggen als bewijs dat u uw zonden afgekocht heeft. Kiest u ervoor om uw tegoeden in het buitenland aan te houden, dan kan dat. Regulariseren impliceert immers niet noodzakelijk dat u uw geld repatrieert naar België. Maar wie in het buitenland blijft, weet dat verstoppertje spelen met de Belgische fiscus voorgoed verleden tijd is. Terwijl wie naar België terugkeert daarentegen kan genieten van discretie die in het buitenland verleden tijd is.
Advocaten menen dat dit onderscheid een belemmering kan zijn voor buitenlandse financiële instellingen om spaartegoeden van Belgische spaarders aan te trekken. Of zo’n belemmering te verantwoorden is in het licht van het vrij verkeer van diensten zal nog moeten blijken.
Dus of je hebt een Belgische broker die alle verplichtingen automatisch op zich neemt (speculatietaks en roerende voorheffing op dividenden) of je kiest voor een buitenlandse broker en dan mag je op het einde van het jaar alles zelf uitrekenen en aangeven. Ontsnappen zit er echter niet meer in.
Hier het volledige artikel:
Verstoppertje spelen met fiscus kan niet meer in het buitenland
Wie gesteld is op zijn privacy zit vanaf volgend jaar met zijn centen beter in België dan in het buitenland. De Belgische fiscus krijgt voortaan op een schoteltje alle informatie over inkomsten en tegoeden op buitenlandse rekeningen automatisch doorgespeeld, terwijl hij slechts bij vermoedens van fraude Belgische rekeningen kan beginnen uit te pluizen.
Letterwoorden. We vermijden ze zoveel mogelijk. Maar dit zijn er twee die u best in uw oren knoopt. Zeker als u een van die 177.000 Belgische belastingplichtigen bent die aan het CAP - nog zo’n letterwoord om te onthouden - heeft aangegeven een rekening in het buitenland te bezitten.
‘Het is een bizarre vaststelling. Voortaan behoudt een Belg die belegt of investeert via een Belgische bank, veel meer privacy dan zijn buur die dat doet bij een buitenlandse bank’, verduidelijkt Filip Smet, advocaat bij Laga, de gevolgen van FATCA en CRS. Zij zijn de praktische uitvoering van de internationale strijd tegen fiscale fraude die politiek bovenaan op de agenda kwam in de nasleep van de financiële bankencrisis en de schandalen zoals Swiss- en LuxLeaks.
De Verenigde Staten speelden in die strijd met hun FATCA-wetgeving een katalyserende rol door van de automatische uitwisseling tussen fiscale administraties de norm te maken. FATCA staat voor ‘Foreign Account Tax Compliance Act’. Die wet verplicht financiële instellingen wereldwijd hun Amerikaanse klanten te identificeren en vervolgens informatie over hun financiële rekeningen uit te wisselen. België heeft dat bilaterale akkoord met de VS in 2014 ondertekend. Belgische financiële instellingen moeten vanaf 2016, een jaar later dan aanvankelijk gepland, de gegevens van Amerikaanse rekeninghouders doorgeven. In 2016 gaat het over de gegevens vanaf juli 2014. Nadien volgt een jaarlijkse uitwisseling.
De OESO en de Europese Unie konden niet achterblijven en volgden met de zogenaamde Common Reporting Standard CRS. Die multilaterale akkoorden verplichten alle financiële instellingen van de deelnemende landen om zeer gedetailleerde informatie over de rekeningen van hun buitenlandse cliënten door te geven aan de nationale fiscale administratie. Die laatste speelt die informatie op haar beurt door aan de fiscus van het land waar de cliënt zijn fiscale woonplaats heeft. Die informatie-uitwisseling begint in 2017. Maar de financiële instellingen begonnen begin 2016 al met het registreren van de informatie die ze moeten doorspelen. Want het gaat in 2017 over de inkomsten en saldi van 2016. Met andere woorden: hebt u in 2016 een rekening in het buitenland, dan zal de informatie daarover in 2017 doorgespeeld worden aan de Belgische fiscus. Zelfs als u die rekening op 2 januari 2016 afsloot.
Door CRS wordt automatisch gegevens uitwisselen de regel. Tot nu toe wisselen de fiscale administraties maar informatie uit op verzoek. Deze opzienbarende mentaliteitswijziging is niet de enige factor die van CRS een maatregel zonder weerga maakt. Ook de schaal is nooit eerder gezien. Al 61 landen hebben hun handtekening gezet onder de richtlijn, 29 andere landen hebben zich geëngageerd dat te doen. Onder die landen de 28 EU-lidstaten, waaronder het populaire Luxemburg. Maar ook Zwitserland, Liechtenstein en beruchte belastingparadijzen zoals de Kaaimaneilanden. België heeft CRS op 29 oktober 2014 ondertekend en zal de richtlijn tegen eind dit jaar omzetten in nationale wetgeving. De ministerraad heeft eind vorige week het voorontwerp van wet goedgekeurd, die nu nog groen licht moet krijgen van het Parlement.
Rondneuzen
De hoeveelheid informatie die internationaal zal worden uitgewisseld is spectaculair. ‘Behalve de identificatiegegevens van de cliënt en de rekening, gaat het ook over de saldi van buitenlandse rekeningen, de financiële opbrengsten en zelfs het brutobedrag van effecten die verkocht worden. Ook over bepaalde verzekeringsproducten (kapitaal en lijfrenteverzekeringen) zal informatie uitgewisseld worden’, zegt Smet. ‘Vanuit Belgisch perspectief gaat dit veel verder dan we gewoon zijn’, benadrukt de advocaat. In België kennen we sinds 2014 weliswaar het Centraal Aanspreek Punt (CAP), een register van alle Belgische bankrekeningnummers, maar de informatie daarin is veel beperkter. Alle Belgische banken moeten jaarlijks, ten laatste op 31 maart, enkel de identificatiegegevens van de rekeningen, zijnde de naam van de cliënt en het bankrekeningnummer doorgeven.
Bovendien, en ook dat is een belangrijk onderscheid met CRS, kan de fiscus niet zomaar in het CAP gaan neuzen. Het CAP wordt beheerd door de Nationale Bank van België. De fiscus kan het alleen onder strikte voorwaarden inkijken. Bijvoorbeeld bij aanwijzingen van belastingontduiking. En zelfs in dat geval mag enkel een beperkt aantal belastingambtenaren die informatie inkijken. De informatie die wordt uitgewisseld tussen de lokale fiscale administraties over buitenlandse rekeningen daarentegen, is op elk moment open en bloot beschikbaar voor de fiscale administratie.
Telefoonboek
‘De filosofie van het CAP is anders dan die van CRS’, verduidelijkt Rodolphe de Pierpont, jurist-fiscalist bij sectorfederatie Febelfin het verschil. ‘Het CAP is in een soort telefoonboek voor de fiscus. In het kader van een fiscaal onderzoek kan hij het CAP raadplegen om te weten bij welke banken de belastingplichtige klant is. Vervolgens zal de fiscus aan de bank in kwestie vragen om gegevens over die cliënt door te spelen. In dat geval mag hij enkel relevante informatie opvragen. Informatie over verrichtingen van 15 jaar geleden is bijvoorbeeld niet relevant, gezien de fiscale verjaringstermijn van 7 jaar. CRS is daarentegen een echt controle-instrument, waarmee de fiscus kan nagaan of een belastingplichtige zijn verplichting om buitenlandse inkomsten en vermogens aan te geven correct heeft nageleefd’, legt de Pierpont uit.
Ook dat is een wezenlijk verschil met uw rekeningen in België. De inkomsten daarop blijven volledig onder de fiscale radar. Strijkt u rente of een dividend op, dan houden de banken de verschuldigde roerende voorheffing in. Zij storten deze vervolgens door aan de fiscus. En daarmee zijn voor u al uw fiscale verplichtingen voldaan. U hoeft nergens nog in uw aangifte te melden dat u inkomsten heeft opgestreken op een Belgische rekening, noch dat u houder bent van een Belgische rekening. Bezit u een buitenlandse rekening, dan moet u daarentegen sinds enkele jaren daarvoor enkele vakjes in uw belastingaangifte aankruisen.
Confrontatie
De vraag is natuurlijk wat de Belgische fiscus zal doen met die massa aan gegevens die hij vanaf 2017 jaarlijks op een schoteltje gepresenteerd krijgt. ‘Die gegevens worden opgenomen in het fiscale dossier van de belastingplichtige. Wij zullen die gegevens exploiteren. Enerzijds automatisch (door datamining, red.) en anderzijds op basis van risicoprofielen’, zegt Francis Adyns, woordvoerder van de federale overheidsdienst Financiën. ‘We zullen de gegevens bijvoorbeeld ‘confronteren met de aangiftegegevens’. Met andere woorden: krijgt de fiscus via een buitenlandse collega door dat u een rekening hebt in het buitenland, dan zal hij controleren of u die wel gemeld heeft in uw aangifte. Welke concrete controle-acties opgezet zullen worden, moet de FOD Financiën nog beslissen. Daarvoor zullen werkgroepen opgericht worden, geeft Adyns nog mee.
Wat zult u als rekeninghouder merken van dat alles? In eerste instantie niet bijster veel. Opent u vanaf volgend jaar een rekening bij een Belgische bank, dan zal de bank u vragen of u alleen in België belastingplichtig bent. De bank zal u met name vragen naar ‘uw fiscale woonplaats’. Is dat België, dan blijft het daarbij. Is dat een ander land dat deelneemt aan CRS, dan zal de Belgische bank de gegevens over uw rekening doorgeven aan de Belgische fiscus, die die informatie doorgeeft aan de fiscus van het betrokken land. Zelf hoeft u daar niets voor te doen Omgekeerd, stel dat u al jaren bij een Spaanse bank een zichtrekening aanhoudt om uw nutsfacturen van uw Spaanse vakantiewoning te betalen. Dan weet de Spaanse bank al dat u belastingplichtig bent in België en zal ze de gegevens van uw zichtrekening doorgeven aan de Spaanse fiscus, waardoor ze vervolgens bij de Belgische fiscus belandt.
Fiscale regularisatie als geroepen
De financiële instellingen worden verantwoordelijkheid om al die informatie bij de fiscus te doen belanden. ‘Voor alle Belgische banken samen betekent het een investering van enkele miljoenen euro’s. Maar we gaan volledig mee in dat verhaal’, zegt de Pierpont. Idem voor de buitenlandse banken. Buitenlandse cliënten die de oorsprong van hun kapitaal niet kunnen bewijzen, zijn haast nergens nog welkom. Luxemburg en Zwitserland bijvoorbeeld hebben op dat vlak hun cliëntenpolitiek helemaal gewijzigd. Vroeger speelden ze discretie uit om klanten te lokken, nu verkopen ze het feit dat al hun klanten fiscaal zuiver op de graat zijn als een kwaliteitslabel.
In dat kader komt de fiscale regularisatie, die vanaf begin volgend jaar opnieuw mogelijk is in België, als geroepen voor spaarders die nog iets recht te zetten hebben. Want in dat geval kunt u een regularisatie-attest voorleggen als bewijs dat u uw zonden afgekocht heeft. Kiest u ervoor om uw tegoeden in het buitenland aan te houden, dan kan dat. Regulariseren impliceert immers niet noodzakelijk dat u uw geld repatrieert naar België. Maar wie in het buitenland blijft, weet dat verstoppertje spelen met de Belgische fiscus voorgoed verleden tijd is. Terwijl wie naar België terugkeert daarentegen kan genieten van discretie die in het buitenland verleden tijd is.
Advocaten menen dat dit onderscheid een belemmering kan zijn voor buitenlandse financiële instellingen om spaartegoeden van Belgische spaarders aan te trekken. Of zo’n belemmering te verantwoorden is in het licht van het vrij verkeer van diensten zal nog moeten blijken.
Fizmo
Legacy Member
Heb gisteren bij het inloggen bij IB ook een tax formulier moeten invullen. IB weet dus vanaf nu waar mijn fiscale woonplaats is. En zoals in het artikel staat zullen ze die informatie vermoedelijk beginnen doorspelen vanaf 2017 (op basis van inkomsten 2016) 
Enkele weken geleden nog een bericht gelezen in de tijd over de automatische gegevensuitwisseling en daar stond dat je al richting singapore, hong kong of dubai moest gaan om die te vermijden maar als ge de lijst van landen bekijkt dan staan singapore & hong kong er ook al tussen (of toch voor binnenkort). Ge gaat al echt naar dubieuze landen moeten gaan om die te vermijden. Turkije is mss nog één van de weinige landen met enige credibiliteit die niet op de lijst staan (goed nieuws voor de turkse immigranten hier -_-). Oftewel Dubai.
Enkele weken geleden nog een bericht gelezen in de tijd over de automatische gegevensuitwisseling en daar stond dat je al richting singapore, hong kong of dubai moest gaan om die te vermijden maar als ge de lijst van landen bekijkt dan staan singapore & hong kong er ook al tussen (of toch voor binnenkort). Ge gaat al echt naar dubieuze landen moeten gaan om die te vermijden. Turkije is mss nog één van de weinige landen met enige credibiliteit die niet op de lijst staan (goed nieuws voor de turkse immigranten hier -_-). Oftewel Dubai.
Nesjamag
Legacy Member
dacuba zei:
Een doorgedreven fiscale unie zou ook dezelfde fiscale regels hebben. Nu is er enkel gegevensuitwisseling en het verhinderen van ontwijking tot ontduiking. Maar nog geen unie.
Het is wel een positieve richting.
In geval van deze speculatietaks is het enkel jammer dat het daardoor niet meer mogelijk is een domme taks te vermijden.
Straddle
Legacy Member
Fizmo zei:Heb gisteren bij het inloggen bij IB ook een tax formulier moeten invullen. IB weet dus vanaf nu waar mijn fiscale woonplaats is. En zoals in het artikel staat zullen ze die informatie vermoedelijk beginnen doorspelen vanaf 2017 (op basis van inkomsten 2016)
Heb ik ook gehad, maar ze komen niet af met dat document owv de speculatietaks in België hoor ;-)
Eens zien of het zo'n vaart wel loopt. Ik maak er mij weinig zorgen over.
jawadde001
Legacy Member
Straddle zei:
Waar ik (en vele anderen op dit forum) eerder dachten dat de fiscus de gegevens rekening per rekening moest gaan opvragen, blijkt dit dus niet
het geval te zijn. Voor alles wat in 2016 plaatsvindt in het buitenland zal men automatisch op de hoogte gebracht worden. Met deze automatische
gegevensuitwisseling zou ik er niet meer zo gerust op zijn...
Nu is het aan de fiscus om een algoritme te schrijven dat al deze gegevens kan screenen en risicoprofielen er uit kan filteren. Dus als jij voor
50.000$ aandelen hebt staan in het VK en je hebt in dat jaar voor 5000$ verkocht, dan is de kans groot dat er een oranje knipperlicht zal gaan branden als jij noch
roerende voorheffing noch een speculatietaks hebt aangegeven in je belastingbrief.
Maar goed, iedereen moet zelf beslissen welk risico hij neemt om te frauderen.
coldvinc
Legacy Member
Maar dat was toch al verwacht, dat je de speculatietaks niet zou kunnen omzeilen?
De enigste reden waarom je eventueel naar het buitenland zou gaan, is om te ontsnappen aan de beurstaks.
Echter, voor mij betekent die beurstaksniet veel. Je start weliswaar met een achterstand, maar dat doe je sowieso omwille van de commissie die je betaald. Als je deze laatste kan verlagen bespaar je al heel wat. Alles tezamen is de beurstaks ook maar 0.54 %.
Je bent uiteindelijk ook niet echt goed bezig als je vervolgens een aandeel verkoopt als het maar net in het groen staat.
De enigste reden waarom je eventueel naar het buitenland zou gaan, is om te ontsnappen aan de beurstaks.
Echter, voor mij betekent die beurstaksniet veel. Je start weliswaar met een achterstand, maar dat doe je sowieso omwille van de commissie die je betaald. Als je deze laatste kan verlagen bespaar je al heel wat. Alles tezamen is de beurstaks ook maar 0.54 %.
Je bent uiteindelijk ook niet echt goed bezig als je vervolgens een aandeel verkoopt als het maar net in het groen staat.
Fizmo
Legacy Member
Idd. Bij Belgische rekeningen moet er een vermoeden van fraude zijn vooraleer de fiscus toegang heeft tot die informatie. Bij buitenlandse rekeningen zal er automatische gegevensuitwisseling zijn. De Belgische fiscus gaat zelfs niets moeten opvragen aan de banken. Die gegevens krijgen ze vanzelf.jawadde001 zei:
Fizmo
Legacy Member
Ja weet ik maar het feit dat ze over die informatie beschikken is voldoende. De fiscus kan op basis van die gegevens zelf wel nagaan aan de hand van datamining wie al dan niet zijn buitenlandse rekening of buitenlandse inkomsten niet aangegeven heeft. Vanaf je ofwel je rekening niet aangegeven hebt op je aangifte of niets van inkomsten aangegeven hebt op je aangifte terwijl er duidelijk blijkt uit die gegevens dat je wel inkomsten bekomen hebt ga je het zitten hebben. Denk zelfs niet dat ze gaan moeten bewijzen hoeveel het is door alles na te rekenen. Nee, ze gaan waarschijnlijk de (bewijs)last naar de 'fraudeur' verplaatsen en zeggen dat die zich in regel moet stellen. Het hopen dat ze niet genoeg personeel hebben om alles te behandelen zou wel eens verkeerd kunnen uitdraaien.Straddle zei:
Ik had trouwens gedacht dat het enkel om je rekeningnummer, identiteit van de aanvrager en het bedrag op de rekening ging gaan maar het zou ook om alle transacties enzo gaan en dan kan de fiscus op basis van die informatie wél nagaan indien je je winsten aangegeven hebt of niet. Op basis van enkel de identiteit van de rekening en het bedrag zouden ze dit niet kunnen weten en zou het idd quasi niet mogelijk geweest zijn. Met alle transactiegegevens wel.
Wel, ik maak me misschien nog niet onmiddellijk zorgen maar verjaring van roerende inkomsten gebeurt pas na zeven jaar. Voor inkomsten in 2016 ga je dus met de poepers zitten tot in 2023. Tegen dan is de kans groot dat je u wel zorgen gaat mogen maken over al uw inkomsten van de jaren ervoor die je niet aangegeven hebt. En de regering is zelfs bezig (wel nog niet 100% zeker) met een wetswijziging dat zelfs verjaard kapitaal dat je niet kan aantonen dat op een legale manier bekomen is zal belast worden alsof het illegaal/frauduleus bekomen geld is. Het zal zelfs nog niet voldoende zijn dat de fiscus dat zal moeten aantonen. Nee, de bewijslast verplaatst van de fiscus naar de fraudeur of potentiële fraudeur. Een schande als dat er door komt maar dat maakt het enkel maar erger. Zelfs als die zeven jaar verjaring gedaan is ga je dus nog in de miserie kunnen komen. En als ge ziet hoe alles verstrengt qua wetgeving wat gaat dat binnen pakweg 3 of 5 jaar geven? Hoe meer gegevensuitwisseling en informatie ze hebben hoe aanlokkelijker al dat 'easy money' is om de putten van de begroting te vullen. En 'fraudeurs' aanpakken komt goed over bij de publieke opinie en zeker als het een rechtse regering is die de perceptie tegen heeft dat ze de rijken beschermen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.