Straddle zei:
Post uw vraag hier anders eens, ik wil wel eens proberen. Riverdale kent ook wel wat van quantitative finance, hij kan mogelijk ook helpen. Zoniet ken ik wel mensen die dat kunnen.
Door de structureel grote vraag naar index put opties, duwt men de IV van deze opties omhoog met een negatieve skew tot gevolg. In hoeverre zijn deze dure index puts een correcte aanpassing op de B&S formule of leidt het angstig, irrationeel gedrag van beleggers (die de kans op een crash te hoog inschatten) tot de vaststelling dat index put opties 'overpriced' zijn in vergelijking met de gerealiseerde correcties?
--
Verder had ik ook nog een bedenking ivm de ^put. Een 'option pricing model' geeft op basis van de inputs de fair value van een optie. Dit houdt in dat indien de invoer correct is, de optie juist geprijsd staat met als gevolg dat het consistent kopen van bijvoorbeeld een call (of het verkopen) op lange termijn een break-even strategie is.
Simpel voorbeeld:
Wat is de fair value voor het gooien met een dobbelsteen waarbij elk 'oog' 1€ oplevert.
-> 1 kans op 6 op 1€, 1 kans op 6 op 2€,... Totaal 21 € / 6 = 3.5€ is de fair value.
Op korte termijn kan men uiteraard veel geld winnen, maar indien men dit spel oneindig speelt, dan draait men break-even.
Nu stel ik vast dat het systematisch verkopen van een 1-month ATM put op de index (zonder aandacht voor IV of een 'directional market view') na 26 jaar niet geleid heeft tot een break-even, maar juist heel winstgevend is geweest.
Wat is de verklaring hiervoor? Ik denk dat dit te maken heeft met het feit dat de IV van index opties hoger is dan de telkens gerealiseerde volatiliteit. Deze 'volalility premium' kan men dan cashen. Maar ik vraag me dan af of dit de enige verklaring is voor het behaald rendement.