Laat me het zo stellen: praten gaat beter dan schrijven,
omdat een probleem niet opgelost geraakt indien men vertakkingen aanpakt,
maar men dient de bron aan te pakken. Hierbij bedoel ik dat een ideologie,
nodig is als toekomst perspectief waar men naar toe dient te streven.
De vertakkingen dienen aangepast te worden om naar het doel te richten.
Als men enkel vertakkingen aanpast zonder einddoel heeft het geen zin.
Als het einddoel geen ideologie is, dan heeft het vervolg weinig zin, bedoel ik daarbij.
Ik zou u helemaal niet op de korrel willen nemen met wat u zegt, want ik ben jullie een voor een dankbaar ook al breken sommige woorden een motivatie af - te streven naar een voorbeeldige tekstverwering, maar het stoort me niet omdat het helpt in zekere zin de aardse bodem te voelen, zeg maar. Ik geef toe dat schrijven geen oplossing zal bieden in het geheel concept, omdat het te groot is om te verwoorden, daarbij hoogstwaarschijnlijk de te vele en verkeerde woorden, mijn excuses, het ligt in over haastigheid, vermoedelijk - vermits tijdsgebrek,...
Hierbij stel ik mijn geheim prijs*; maar zoals ik nogal zeg praten lost enkel het probleem op, dan passen we de woorden gezamenlijk aan in een dialoog en gebruiken daarbij een tekstverwerkingsproces zodat de puzzel in elkaar valt zoals men gezamenlijk bepaald, want alleen lukt dat geheel zeker niet,...
Voor diegene die interesse hebben mijn deel van theologische studie*:
Never Equivalence Sociates Weapons - hiddentekst