Djenner
Legacy Member
We zitten hier niet in de rechtbank en ik hoor geen bewijzen te posten. Ik hoop alleen dat wie mee in de discussie gaat ervan uitgaat dat ik de waarheid spreek, anders zitten we in een welles-nietesspelletje dat totaal niets toevoegt aan de discussie.
Ik heb het geprobeerd via de unief en kreeg een mail die ik jammer vond. Jammer dat er vanuit hogerhand zo weinig respect is voor andermans werk. Als ik morgen een theatervoorstelling wil maken en dat werk gebruik, moet ik op dit moment toestemming vragen en krijgen van de op dit moment "officiële" auteur. Dat is niet alleen spijtig, maar ook nog eens onrechtvaardig.
Natuurlijk zegt zo'n mail van de rector tevens iets in de trend van: het is niet omdat je gelijk hebt dat je ook gelijk krijgt. Vandaar ook mijn twijfel om naar een advocaat te stappen, hier een zaak van te maken.
Een voordeel is ergens misschien wel dat de auteur in zijn dankwoord mensen bedankt voor het verzamelen van teksten en poëzie. Hieruit kan je besluiten dat het via via via is gegaan en men vaak niet weet wie het originele schreef. De auteur is ook al op leeftijd, die snapt wellicht de impact van het internet, sociale media,...niet volkomen. Verder is het boek zeven jaar oud en in die tijd was de kracht van het internet nog niet zo doorgedrongen.
Ik hoop hier gewoon wat raad te krijgen in de trend van: wat zouden jullie doen in mijn plaats, wetende dat je iets hebt gecreëerd, daar trots op bent en dat ergens wordt gebruikt zonder dat je die erkenning krijgt. Het is misschien geen wereldwijde bestseller en mocht je mijn aandeel in het boek vermenigvuldigen met het aantal verkochte exemplaren kom je aan een bedrag om niet over naar huis te schrijven, maar het is gewoon het feit op zich. Ik zou op mijn CV willen vertellen dat een professor mijn werk heeft gebruikt, puur omdat dit wat afwisseling biedt aan een zuiver chronologisch CV waarvan werkgevers en opdrachtgevers er duizenden per dag verslinden. Erkenning vind ik hier belangrijker dan geld.
Ik heb het geprobeerd via de unief en kreeg een mail die ik jammer vond. Jammer dat er vanuit hogerhand zo weinig respect is voor andermans werk. Als ik morgen een theatervoorstelling wil maken en dat werk gebruik, moet ik op dit moment toestemming vragen en krijgen van de op dit moment "officiële" auteur. Dat is niet alleen spijtig, maar ook nog eens onrechtvaardig.
Natuurlijk zegt zo'n mail van de rector tevens iets in de trend van: het is niet omdat je gelijk hebt dat je ook gelijk krijgt. Vandaar ook mijn twijfel om naar een advocaat te stappen, hier een zaak van te maken.
Een voordeel is ergens misschien wel dat de auteur in zijn dankwoord mensen bedankt voor het verzamelen van teksten en poëzie. Hieruit kan je besluiten dat het via via via is gegaan en men vaak niet weet wie het originele schreef. De auteur is ook al op leeftijd, die snapt wellicht de impact van het internet, sociale media,...niet volkomen. Verder is het boek zeven jaar oud en in die tijd was de kracht van het internet nog niet zo doorgedrongen.
Ik hoop hier gewoon wat raad te krijgen in de trend van: wat zouden jullie doen in mijn plaats, wetende dat je iets hebt gecreëerd, daar trots op bent en dat ergens wordt gebruikt zonder dat je die erkenning krijgt. Het is misschien geen wereldwijde bestseller en mocht je mijn aandeel in het boek vermenigvuldigen met het aantal verkochte exemplaren kom je aan een bedrag om niet over naar huis te schrijven, maar het is gewoon het feit op zich. Ik zou op mijn CV willen vertellen dat een professor mijn werk heeft gebruikt, puur omdat dit wat afwisseling biedt aan een zuiver chronologisch CV waarvan werkgevers en opdrachtgevers er duizenden per dag verslinden. Erkenning vind ik hier belangrijker dan geld.